Ben Howard - Is It? (2023)

Ik ben positief verrast door deze plaat. Zeer minimalistisch maar er is genoeg moois in te ontdekken. Days Of Lantana, Moonraker en Spirit zijn de favorieten.

Het moet ergens een jaar geleden zijn, dat Ben in zijn tuin zat en zijn wereld ineenstortte. Twee kleine tia's veranderden zijn kijk op het leven. Voor deze singer-songwriter de aanzet om de studio in te gaan en deze plaat ter wereld te brengen.

Wat daar uit kwam is een album die alle werelden van deze singer-songwriter samenbrengt. Het 'blije' gevoel van Every Kingdom is terug, de ongemakkelijkheid van 'I Forget Where We Where' komt erin voor en daarnaast heeft het album alle kleine details en terugluisterbaarheid van 'Noonday Dream'.

De teksten zijn sterk en daardoor brengt het album een duidelijk verhaal. Days of Lantana is misschien wel zijn beste werk tot nu toe, en Little Plant en Spirit verrassen aangenaam. Het blijft muziek waar je de tijd voor moet geven, maar met elke luisterbeurt beter wordt.

Hij komt binnen, hij is raak.

Voor Ben Howard ga ik altijd even zitten. Het is van die muziek waarbij zich altijd de meest prachtige taferelen voordoen als ik mijn ogen dicht doe en aandachtig luister. Hij is een van de weinigen die me elk album wel weer weet te raken. Dat zijn laatste plaat dat stukken minder had was niet zo erg, het had voldoende om mijn aandacht erbij te houden.

Ben heeft zoals hiervoor ook al vaker is neergezet een roerige tijd achter de rug. Maar wat ben ik blij dat ie niet te lang gewacht heeft voor ie weer met nieuwe muziek maken is begonnen. Hij vult voor mij namelijk echt een prominente plek in alles wat ik fijn vind aan muziek. Op die momenten dat het minder hoeft te beuken, schreeuwen of deinen dan is Ben er altijd. En hij is er ook nu weer, precies op zo'n moment dat ik hem zelf ook weer goed kon gebruiken.

Dat je nog maar jaren door mag gaan Ben, want je bent een van de beste singer-songwriters van de afgelopen 30 jaar. Prachtig, prachtig, prachtig.