Steely Dan - Katy Lied (1975)

Ook deze vandaag in de auto gedraaid. Zat alleen geen gelul en elk nummer intens beluisterd.
De hoogste score is zeker aan hen besteed!!

Ik heb deze weer eens gedraaid vandaag, was jaren geleden. Gewoon weer een tof album van The Dan, zoals elk album uit hun discografie. Mijn favorieten hier zijn Bad Sneakers en Rose Darling: rustig, laid back en vol details zoals alleen deze mannen ze kunnen maken. Ja, een ten onrechte wat vergeten album, dit Katy Lied.

Een van de Steely Dan die ik het minst vaak uit de kast trek en onterecht. Het is idd een heerlijk laid back album met een fantastische groove waar de heren patent op bleken te hebben. Dat is hier ook duidelijk op te horen. Erg sterk.

Katy Lied kwam kort na Pretzel Logic. Het album schijnt verkeerd te zijn gemixt, wat audiofielen blijkbaar kunnen horen, maar daar merk ik niets van. Katy Lied is één van de mindere SD-albums. Weinig nummers die blijven plakken, of waarvan je van zegt: "Yes, die wil ik nog eens luisteren!" Liedjes als Any World, Black Friday, Everyone's Gone To The Movies, Bad Sneakers en vooral Gold Teeth II zijn overigens prima songs, maar het beste wat Steely Dan te bieden heeft komen we op de volgende albums tegen...

Ik vind het niet minder dan Royal Scam persoonlijk.
Die is vetter in de produktie en is net als Aja wat gedetaileerder in de stijl ( pop/ funk/ jazz) en het muzikale nivo ligt hoger dan ooit.
Wat dat aangaat is Katy Lied een soort afsluiting van een periode.
Dit album blinkt uit in afwisseling en is wat kaler in de produktie, maar wat mij betreft is elke song raak.
Het cynisme in de lyrics komt hier wel heel goed naar voren, net als die duistere hoes, waar Fagen en Becker lekker vaag over deden.

Ook mijn favoriete album van de heren. Gewoon de beste, ook de moeilijkste misschien.
40 jaar oud alweer.

" de moeilijkste " .......zou je zomaar een punt kunnen hebben Fedde.
De meest onberekenbare vind ik nog altijd Pretzel. Daar hoor je een soort drang naar het verleden......jeugdsentiment ?
Maar deze heeft ondanks het grotendeels frivole materiaal ook wel iets mystieks...... een tikje persoonlijker ook.
Hierna ging The Dan groter denken,- ijzersterk maar tevens gelikter en bedachter.

Leuke plaat, maar net wat te weinig memorabele nummers om te concurreren met ander Steely Dan werk uit de jaren '70. Rose Darling is wat mij betreft het hoogtepunt.

bikkel2zegt: en dat ben ik geheel met hem eens. De songs zijn hier nog iets compacter en neigen t.o.v. de jazzy opvolgers nog iets meer naar rock. Any world, your gold teeth (I&)II & Rose Darling horen sowieso in de eregalerij van Steely Dan thuis.

Deze draai ik eigenlijk het meeste ( met Aja.)
Ik vind het op een bepaalde manier lekker down to earth en het flowt als een gek.
Even gespit in de geschiedenis van Steely Dan en de heren Fagen en Becker zijn er zelf minder tevreden over blijkt.
Ze hekelen de produktie vooral.

Geen last van!

D'r schijnt destijds in de laatste fase van het productie-proces iets vreselijk misgegaan te zijn met de Dolby DBX-machine. De Dolby-knop stond aan terwijl-ie uit had moeten staan, of juist andersom. Ik ben de details kwijt, maar heb er eens een heel verhaal over gelezen. De heren stonden voor de keus: of het album helemaal opnieuw opnemen, of redden wat er te redden valt en de bestaande opnamen uitbrengen. Ze kozen voor het laatste, omdat het eerste financieel niet te doen was, zeker niet met het gevoel voor detaillering waar Fagen en Becker toen al om bekend stonden.

Ze hebben er het beste van gemaakt, productietechnisch gesproken, maar zijn nooit blij geweest met het eindresultaat. Gelukkig heb je daar doorgaans als luisteraar minder last van dan als maker, dan ken je niet alle details en ins en outs. En da's maar goed ook. Ik hoor wel een beetje dat-ie geluids- productietechnisch wat achterblijft bij de andere Steely Dan-platen, maar daar ligt de lat dan ook ontzettend hoog. Dus zo erg is dat niet.

En muzikaal valt er hier ontzettend veel te genieten. Een plaat met een heerlijke drive: tien betrekkelijk korte popnummers met tal van ritmische en instrumentale vondsten, die je soms pas bij herhaald draaien gaan opvallen. Inderdaad: niks mis met deze Katy Lied.

Je hebt gelijk gaucho.
Staat op de Engelse Wiki over de band.

Weer met plezier naar een Steely Dan album geluisterd. Ook een betere waardering gekregen voor Chain Lightning en Your Gold Teeth II. Toch blijft dit voor mij de mindere plaat van de band.

Zeer aangenaam plaatje. Hier is wederom te horen hoe de horen alles tot in de details uitkiemden.
Elke noot zit op zij n plaats. Heerlijk toch !

Maar Gaucho en Aja blijven toch mijn SD favorieten.

Wat ik me regelmatig afvraag als ik 'm op heb staan............. hebben de heren zich ooit wel eens uitgesproken over Zappa ? Op nummers als o.a. Gold Teeth II hoor ik arrangementen voorbij komen die zo door De Snor geïnspireerd zouden kunnen zijn. Ben ik nou gek ( niet allemaal tegelijk graag ) offuh ..............

Ben weer eens begonnen aan het herbeluisteren van de eerste zeven albums van de Steely Dan catalogus (de twee 'nakomertjes' zijn zeker niet slecht maar omdat ze toch een heel stuk minder zijn laat ik ze hier buiten beschouwing). Eens kijken of mijn beeld hetzelfde is als in mijn herinnering. In die herinnering ontlopen de eerste zeven albums elkaar niet veel in kwaliteit, hoewel ik toch zo mijn voorkeuren had.

Katy Lied was mijn eerste kennismaking met Steely Dan. LP was goedkoper, dus met het hoekje eraf of gaatjes in de hoes (weet je nog, oudje? ). Geen idee wat ik kon verwachten. Ik was destijds meer bezig met symfonische rock, Jimi Hendrix, Who. Led Zeppelin, Van Morrison, Rolling Stones en zo. Nou: wat ik de eerste keer hoorde was dus heel iets anders. Maar het viel bij mij wél in het juiste gaatje. Ik was gelijk verkocht.

Ik heb daarom vermoedelijk een zwak voor dit album (die bekende 'eerste'). Net zoals op Countdown to Ecstasy zijn hier geen hits te vinden, maar blijken de nummers - zeker na herhaald luisteren - erg veel lagen te bezitten. Mijn favoriete nummers wisselen dus wel eens. Maar Your Gold Teeth II behoort daar meestal wel toe.

En ja, Droombolus, wat jouw vermeende Zappa zweem betreft? Nooit zo gehoord, maar sinds jij dat zo benoemd heb hoor ik ze intussen ook ...

een steely dan lp die ik met de jaren beter ga vinden met de meeste nummers kan je lekker meezingen
"rose darling my friend" "are you with me doctor wu " "throw out your gold theeth and see how they roll"
een minder nummer is de afsluiter throw back the little ones maar verder is dit dus een fantastisch album

De albums van Steely Dan weer eens de revue laten passeren. En dit album is wellicht de moeilijkste. Geen hits en de meeste songs hebben een flink aantal luisterbeurten nodig voordat ze hun geheimen prijsgeven. Maar dan heb je ook wat!

Comparison to previous versions:

Original CD:
The 2025 remaster features a more natural sound with better dynamic range compared to the original 1985 CD release.

Roger Nichols Remaster (1999):
This version was criticized for being overly loud and bright, with thinner-sounding low-mids. The 2025 remaster addresses these issues by restoring the original balance and dynamic range.

Overall Reception:
The general consensus is that these new "Katy Lied" remasters are a significant improvement, offering a definitive and enjoyable listening experience that brings the 1975 album to its full sonic potential.

Bovenstaande is een samenvatting van het wereldwijde web waar ik me overigens prima in kan vinden. Het album klinkt nu eindelijk goed maar muzikaal is het al ruim 50 jaar een top album.

Weer eens beluisterd. Inderdaad nog altijd een geweldig album. Eigenlijk zoals het hele oeuvre van Steely Dan uitstekend de tand des tijd heeft doorstaan.

Dit was destijds het eerste album van Steely Dan dat ik in 1975 heb gekocht. Met een afgeknipt hoekje in de hoes. Daar had ik er wel meer van. Het afknippen van hoekjes van platenhoezen werd vermoedelijk gedaan om aan te geven dat deze albums om verschillende redenen uit de reguliere verkoop waren gehaald en tegen een gereduceerde prijs verkocht mochten worden. En voor mij als student was dit vanwege de erg smalle beurs een uitkomst.

Bijkomend effect was dat ik vanwege de lage prijs albums kocht die ik normaal nooit zou kopen. En zo leerde ik andere muziek kennen dan hetgeen ik op dat moment mee bekend was. Steely Dan is dan een mooi voorbeeld.

Mijn zwak voor dit wat moeilijker album vloeit hier waarschijnlijk uit voort. Tja, die eerste hè ...

Mooi verhaal Tonio.

Van Steely Dan vind ik het zo knap dat het altijd zo luchtig en frivool klinkt. Composorisch is het namelijk best vernuft wat de heren Fagen en Becker bedachten.
Al snel omringd door de beste sessielui die er voor handen waren, hebben ze in de 70's feitelijk alleen maar puike platen gemaakt.
Hier horen we bijvoorbeeld nog een piepjonge Jeff Porcaro (zal één van zijn 1e sessies geweest zijn denk ik).
Fantastisch creatief slagwerk hier al. Als er één drummer perfect in dienst van het liedje kon spelen was hij het wel.
Katy Lied is in de loop der tijd mijn favoriete album geworden van Steely Dan. Ik vind ook elk nummer raak.
Hoog tijd om
maar eens te verhogen naar 5 sterren.

ik heb altijd gedacht dat dat knipje in de lp hoes betekende dat deze bestemd waren voor de radio en muziekbladen als promotie geschenk en niet verkocht mogen worden.
Katy lied is inderdaad een mooi album van Steely Dan .(hebben ze ooit slechte gemaakt?)

Beide. Zowel voor promo als voor uitverkoop. Idee was dat zo’n album niet meer geretourneerd kon worden aan de distributeur. Afgeprijsd dus. Voor verzamelaars geldt nu dat zo’n exemplaar minder waarde heeft vanwege de beschadiging. Valt mij trouwens op dat van het album Alive II van Kiss bijna geen onbeschadigde exemplaren te vinden zijn. Allemaal met een afgeknipt hoekje van de hoes in de 2e hands bakken.