Jan Johansson - Jazz på Svenska (1964)

Ja, als men jazz tipt hoor ik altijd artiesten als Miles Davis, Coltrane, Mingus, Cannonball Adderly ed. Ik heb nog nooit van Jan Johansson gehoord, gelukkig kwam ik hier terecht door user The Scientist. En na een beluistering kan ik vaststellen dat het onnozel is dat artiesten die ik boven al noemde als eerste worden getipt, als ik dit als eerste jazz (related) album zou horen zou ik bij voorbaat al verkocht zijn aan de jazz. Een plaat die niet in een hokje is in te delen. Een vleugje folk, een klassiek randje en een flinke dip van de heerlijke jazzsaus.
Dit album is heerlijk voor de late uurtjes, vrij kort, geniale muziek en ontspannend.
Schizodeclown verteld boven mij dat de tijd stilstaat bij het luisteren en zo ervaar ik het ook, zelfs op dit late tijdstip, juist op dit late tijdstip.

Jazz uit Zweden uit 1963, een "instant" klassieker van Jan Johansson.
Ik laat de muziek lopen en mijn gedachten vrij gelaten en ze gaan op de loop..

De opener werkt zo verrekte ontspannend, een geniaal basloopje en de piano maakt muziek op een unieke manier, is de piano nou zo speciaal? Nee, maar de man die hem bespeelt wel.
Ik laat mij achterover zakken in mijn stoel, ik neem nog een blokje kaas en beschouw mijn cola als de perfecte wijn. En dat is dit nummer, de dure wijn. Ik ben geen wijnkenner, maar als dit wijn was had ik er veel voorover gehad.

Na betoverd te zijn na de opener kom ik weer bij. Ik kom weer op Aarde om dan weer meegenomen te worden op een reis in mijn dromen. mijn gedachten zwart en leeg, alleen de muziek horen is wat ik wil en dat hoor ik ook. Perfect, ik ben geen man van luxe woorden, echt niet, maar als ik deze plaat hoor komen woorden in mij naarboven die ik zelf niet eens ken.
Magnifiek!

"Chapeau", zou Mart Smeets ongetwijfeld zeggen als hij onder genot van een wijntje aan de Côte D'Azur 's avonds laat verslag uitbrengt van de tour. Ik zou het met hem eens zijn als hij dat zou zeggen, maar dat zijn slechts mijn woorden en ik ken de man niet..

Er volgen toch geen echte uitschieters, maar het mooie is dat het allemaal van ontiegelijk hoog niveau is. Echt top 10 materiaal. Een betere opvulling van de nacht is er zowat niet, nou ja niet beter dan een bepaald iets maar muzikaal kan het zowat niet beter
Mooie piano loopjes onder een folk begeleiding heeft nog nooit zo geniaal geklonken als hier.

Zo ook de 2 marsen, die zijn geweldig. Veel emotie in de muziek, maar toch ook niet verzonken in verdriet, alsof er "zon na de regen komt". Er blijft hoop in de muziek en dat maakt het niet té zwaarmoedig. Een perfecte balans.

Als ik iemand, een beginner in de jazz, een album om mee te beginnen moest aanraden zou ik deze zeker als eerste aanraden. Nog niet te veel "poespas", nee nog gewoon een combinatie van jazz en andere genres.

Emigrantvisa is wel een voorbeeld waar een verhaal aangebonden kan zitten.
Gewoon een verhaal van een emigrant uit Zweden gaande naar Australia,
geen visa krijgend en zijn problemen daarmee, vul het maar in..

Je kan gewoon alles met dit album, dat is het leuke.
Geen enkel minder nummer. Elke mooi op zijn eigen manier.
Een album wat best in mijn top 10 zou kunnen.
Ik wil jullie meegeven dat jullie dit echt eens moeten gaan beluisteren,
en voor de mensen die het al kennen:
als jullie een beginner in de jazz tegenkomen, tip hem dan snel deze topplaat!
Bedankt ook Scientist, voor deze prachtige tip!

Lastig te omschrijven is dit wel, ik kan geen boodschap meegeven aan dit album.
Ik kan geen verhaal bedenken met dit album.
Dit album "onderga" ik als het ware en zo ervaar ik de schoonheid..

En ja hoor, ik verhoog naar 5 sterren.
Wat een ongelovelijk sterk en mooi album

En in mijn top 10 gegooid, een geniaal plaatje is het!

Vreemd dat dit hier nog niet zo bekend is en weinig besproken word, 1 van de beste jazzplaten die ik ooit heb gehoord1 (ben geen kenner hoor)

Ik word wel nieuwsgierig van je stukje hierboven, Ataloona. Ik zal 'm zeker eens proberen.

Mooi

Dit album verdient het om wat bekender te worden.

nog bekender
het is een van de bekendste jazz albums op MuMe.

Als je ziet hoeveel stemmen Kind Of Blue heeft gekregen dan kan dit inderdaad nog wel wat bekender worden hoor.

ja, ik vergelijk het ook niet met KOB, maar met andere jazz klassiekers die hier op MuMe slechts enkele stemmen hebben of die wel stemmen hebben, maar zwaar ondergewaardeerd worden.
KOB is een uitzondering op de site (er zijn nog enkele andere), waarbij het mij een raadsel is waarom zoveel mensen de moeite nemen om dat album te beluisteren, goed beoordelen en vervolgens weinig andere jazz gaan beluisteren.
om een paar voorbeelden te noemen van bekendere albums dan dit album (afgeleid van buitenlandse recensies en fora) zijn Miles Smiles, Point of Departure, Mingus at Antibes, At Blakey at Birdland, Conquistador!, Blues in Orbit, Porgy and Bess van Louis Armstrong en Ella Fitzgerald, Open Sesame, Idle Moments, praktisch alle begin tot mid jaren '60 Jackie McLean op Bluenote, search for the New Land, Workin'/Steamin'/Relaxin'/Cookin', Plus 4 (van Rollins), Live at Massey Hall van the Quintet. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Allemaal klassiekers, maar ze hebben veel minder stemmen dan dit album.

Ja, daarom melde ik ook even erbij dat ik geen kenner ben van jazz.
En er zijn echt enorm veel jazz albums die meer stemmen heeft dan dit album.
Daarom.

Ik denk niet dat er enorm veel jazzplaten meer dan 30 stemmen hebben, eerlijk gezegd.. Maar toch wel een aantal, en volgens mij spant 'Kind Of Blue' van Miles Davis inderdaad ruimschoots de kroon. Die staat op m'n iPod trouwens, en ik hoop dat deze daar ook snel op komt te staan!

Enorm veel is overdreven, maar er zijn zeker veel jazzplaten die meer dan 30 stemmen hebben hoor.

Inderdaad, maar er zijn ook van die grensgevallen, waarover je kan discussiëren: "Is dit nou jazz of niet?", zoals bijvoorbeeld 'Aja' van Steely Dan. Ik ga deze één van de komende dagen trouwens zeker opleggen, ik ben wel eens benieuwd wat bijvoorbeeld de combinatie jazz/folk waard is.

Een top 10 plek

Voor mij dan..

Ik ben 'm nu aan het beluisteren. Het eerste nummer klinkt in ieder geval heerlijk rustgevend, had ik wel effe nodig, na m'n noeste arbeid aan een stukje tekst bij 'Neon Bible' van Arcade Fire..

Als elk nummer zo klinkt, is dit een ideaal halfuurtje heerlijk wegdromen!

En zoals je ongetwijfeld kan merken, staat mijn top 10 nog in z'n kinderschoenen..

Het weerlegt niet echt jouw smaak als ik hem zo bekijk, misschien eens een top 10 verspreiden in genres zoals ik laatst enigzins heb gedaan

Dit blijft genieten. Ik ken het plaatje nu - wat zou het - een kleine maand? Ik beluister 'm geregeld, en het is ook helemaal geen zware zit, vind ik. Gewoon een dik halfuur lekker jazzy pianospel, ondersteund door bas. Een compositie die ik hiermee wel wat associeer - en nu begeef ik me wellicht op glad ijs - is de Bolero van Ravel. Daar zit ook zo'n soort aanstuwende kracht in, een constante zwierigheid, die je alert houdt en waarschuwt: "Hé, deze muziek broeit eigenlijk toch wel". Ik ga geen uitgebreide review schrijven, als je er eentje wil lezen, lees die van Ataloona dan maar. Die legt mooi uit wat voor gevoel deze plaat losweekt. Zweden is een tof land!

4,5 sterren

Fijn dat je 'm goed vind

Had je dat al niet zien aankomen dan, Ataloona?

Dit is echt een plaatje dat je op elk moment van de dag kan draaien, en in elk seizoen, of het zonnetje nu straalt of de dikke regendruppels ter aarde nederdalen.

Wow, op het moment dat ik dacht dat ik niet meer verrast kon worden door muziek blijkt er weer zo'n klassieker te zijn die mij in een klap wat doet. De plaat kwam ik tegen in veel lijstjes in het "De MuMe Top 40 van de jaren 60"-topic en omdat ik er nooit van had gehoord maar meteen achteraan gegaan.

Dit was dus de (jazz)muziek waar ik al een tijdje naar opzoek was, slechts een rustig pianogeluid (en contrabas) waar je van in een halve trans lijkt te raken. Eigenlijk perfect om een beetje bij weg te dromen (of meteen in slaap te vallen ). Zoiets kende ik nog niet, bij de meeste jazzklassiekers als The Black Saint en A Love Supreme merk ik dat ik er echt voor 'in de mood' moet zijn om naar te kunnen luisteren. Dit is totaal iets anders, maar hier zal ik waarschijnlijk vaker naar luisteren. Juist door de piano die centraal staat (misschien wel mijn favoriete instrument - en het enige instrument dat ik ooit heb bespeeld) en dat deze nooit wordt overschaduwt door een trompet, drums of een saxophone. Rustgevend.

Meteen 4,5*

Het viel mij ook op dat het daar zo vaak langskwam. Wel grappig dat het beetje bij beetje toch uitgroeit tot een 'hidden gem' of misschien wel klassiek jazz-album. En dan te bedenken dat de site al jaren in de lucht was voordat iemand op het idee kwam het album toe te voegen. Mooi hoe zulke oude muziek dan toch nog in the picture kan komen.

Ik ben een tijdje op zoek geweest naar dit album voor een enigszins schappelijke prijs. Kwam hem weleens tegen voor 14 euro (Grooves Inc.) en zelfs voor 24 euro (CD Wow). Kwam er eergisteren achter dat bol.com hem onder de naam Jazz pa Ryska 'gewoon' verkoopt voor 5,99 (incl. verzendkosten 7,95). Vandaag thuis gekregen! Misschien kan ik iemand nog blij maken met deze tip, want Jazz Pa Svenska is een parel die het zeer waard is om in de kast te hebben staan (..en op mp3).

Edit: de cd is daarnaast nog de moeite waard omdat er behalve de bonustracks een extra feature aan is toegevoegd: je kan de hele sessie beluisteren, zowel in albumvolgorde als chronologisch en zowel met 'studio talk' (speciaal voor de zweedstaligen onder ons ) als zonder studiogezwam tussendoor.

Jan Johansson - Jazz På Ryska (1967)

dat is dus 'gewoon' een ander album

Nee. Het is Jazz pa Svenska, maar Bol hanteert de verkeerde naam. Zoek je op het EAN-nummer dan kom je erachter dat het Jazz Pa Svenska is. De albumhoes is wel die van Jazz pa Svenska en de titels van de nummers zijn ook van dit album. Zie ook mijn link, die al in het vorige bericht stond:
bol.com | Jazz Pa Ryska, Jan Johansson | Muziek

Inderdaad, zeg. Dan had ik dit, op het eerste oor, schitterende album een heel stuk eerder ontdekt!

Geniale plaat, die piano en bass melodieën bevat die je doen wegdromen.
Je bevindt je haast in een houten huisje dat knus en gezellig is en waar schitterende muziek wordt gemaakt.

Wat een enthousiasme..en dan nu nog maar een 3,5?

hoe dat zo?

Tsja, in mijn jeugdige (en ietwat domme) enthousiasme heel snel gewaardeerd en vaak geluisterd, maar in de tussentijd m.i. mooiere en spannendere (jazz)muziek gehoord.

@ataloona

Jeugdig enthousiasme... Er komt mischien een tijd dat je zult beseffen dat dat het mooiste is wat je ooit overkomen is.

Dat is ook zo mooi aan dit album, het staat los van allerlei...gedoe. Puur eerlijk en mooi, geen rare fratsen.

Mooie woorden spoon! En hoe waar.

Ik heb nu al een paar keer het idee gehad dat users die met jazz in aanraking komen dat onschuldige een beetje verliezen. Laatst verlaagde een user al zijn (niet jazz) stemmen met een half punt, want nu had hij jazz ontdekt. Uiteraard kan je referentiekader op lange termijn veranderen, maar muziek is voor mij vooral emotie en ook vaak verbonden aan ervaringen.

On topic:

Veel herkenbare geluiden hier, maar waar het allemaal vandaan komt? Heb gelezen dat het hier bewerkingen van Zweedse volksmuziek betreft en dan is het herkenbare wel verklaarbaar.

Ben het helemaal eens met het commentaar spoon, maar moet toch wel wat wennen aan een album zonder vocalen.

Dat zie je wel vaker ja. Je ziet (voornamelijk jeugdige) users die hun autonomie verliezen omdat ze bij een clubje willen horen. En dat clubje dicteert dat deze Jan Johansson niet bijzonder ingewikkelde muziek heeft gemaakt (o.i.d.) Het feit dat zo'n album je dusdanig heeft weten te ontroeren dat je het in je top 10 zet inclusief lyrische verhandelingen op internet wordt dan ineens vergeten.

Mijn top10 (en 5*) bestaan uit artiesten die mij het meest weten te raken en voor sommigen geld dat dat jaren geleden was, maar dat maakt ze dus niet minder belangrijk voor mijn muzikale ontwikkeling en aangezien de waardering op musicmeter een reflectie is (of zou moeten zijn) van mijn smaak...

Over dit album: Jan Johansson op 1 in mijn top 10. Een aantal jaren geleden ontdekt en eigenlijk direct gegrepen door deze muziek. Op vakantie in scandinavie was dit de soundtrack. Later ook het besef dat dit album zo'n beetje de kern van mijn smaak vertegenwoordigd. Niet alleen de smaak van nu maar die van de afgelopen 20 jaar. Als je de albums in mijn stemlijsten zou kunnen destileren dan blijft er uiteindelijk deze muziek over. Piano, licht melancholisch, puur, speels (jazz). Daarnaast een sterk eigen karakter (of muzikale richting) van de artiest of band. Relativerend moet ik wel zeggen dat dit verhaal voor vrijwel mijn gehele top 10 opgaat.

Het komende jaar zal Jazz På Svenska in ieder geval nog wel in mijn top 10 te vinden zijn