Persefone - Lingua Ignota: Part I (2024)

Ik had al zo'n voorgevoel dat er wat nieuws aan zat te komen; net op tijd voor Persefone met Hypno5e, Stellar Circuits en Lampr3a | Metropool 10-02-2024 => zin in !

Die nieuwe zanger hakt er wel direct lekker in: Persefone - One Word (Official Video) : belooft wat...

1e luisterbeurt vanochtend bevalt erg goed: over het geheel genomen wat ruiger dan Metanoia, niet alleen vanwege de zang, maar niet minder interessant. Gaan we nog 's een paar keer goed voor zitten (of wandelen met koptelefoon eigenlijk ) ter voorbereiding op volgende week zaterdag. Erg benieuwd naar hun live performance...

Dit is echt een hele gave EP, die mij echt doet smachten naar meer. Inderdaad wat minder variatie dan Metanoia, maar ik denk dat ik deze puntigere kant van de band persoonlijk gaver vind. Het knappe van deze EP is dat de band, ondanks de kortere speelduur, toch zijn progressieve karakter geen moment lijkt te verliezen. Zo blijkt dat de band ook uitermate sterk uit de hoek kan komen als de composities wat korter van aard zijn (hetgeen overigens op voorganger Metanoia ook al werd toegepast).

De zanger is echt een monster. Het missende puzzelstukje dat Persefone nodig had. Mochten de grunts en de cleane zang door twee verschillende vocalisten worden verzorgd, dan wordt ik graag verbeterd. Als dat niet zo is, dan vind ik het enorm bijzonder hoe zowel de mooie cleane zangpartijen als de intense schreeuw-vocalen van de zanger dé perfecte aanvulling zijn op op energieke progressieve metal van Persefone. Neem One Word als voorbeeld. Het refrein bevat een enorme catchy zanglijn die je uren na je luisterbeurt nog steeds mee kunt neuriën, terwijl de schreeuwen van de zanger even fervent en gepassioneerd zijn als de muzikale uitspattingen van de band. Zang en muziek complementeren elkaar hier perfect.

De productie is overigens ontzettend in your face. De muziek knalt daadwerkelijk je speakers uit en zorgt voor een intense maalstroom aan geluid. Knap ook hoe alles - ondanks de relatief drukke instrumentatie en het progressieve karakter van de muziek - ontzettend helder en duidelijk uit de verf komt.

Het enige kritiekpunt dat ik kan verzinnen, is dat deze EP veel te kort is. Persefone heeft wat mij betreft een enorme stap vooruit weten te zetten en mag zich als het aan mij ligt - wanneer deze stormachtige ontwikkeling op volgende albums wordt doorgezet wordt - rekenen tot de elite van progressief metalland. En het cijfer? Ik doe eens gek, want ik heb echt helemaal niets aan te merken op deze korte maar krachtige klasbak.

4,5*

Ik lees dat de band beschikt over twee zangers, maar kan nergens vinden of er nu sprake is van een nieuwe 'schreeuwzanger' of een nieuwe 'cleanzanger'. Iemand die dit wellicht voor mij zou kunnen ophelderen?

Ik baal er nu eigenlijk best wel van dat Enschede nét wat te ver weg is voor mij. Wat had ik graag deze brute brok aan energie live willen aanschouwen zeg. Erg jammer...

Gelukkig is het Hengelo...

Au... Gelukkig zit het in dezelfde hoek...

Nieuwe 'schreeuwzanger'. Persefone heb ik afgelopen jaar live gezien met de nieuwe zanger en dat was erg goed.

Ik onthoud me nog even van een waardering (ik meld me na zaterdagavond ), maar ik geniet wel met volle teugen van iedere luisterbeurt !

Hoe vaker ik luister, hoe meer invloeden ik ook hoor van andere moderne (prog)metal bands, zoals:
Gojira (One Word en Lingua Ignota): vooral de typische, heerlijke vibe.
Soen (The Equable): vooral de cleane zangpassages doen me hier en daar denken aan Joel Ekelöf.
(zelfs) Leprous (Abyssal Communication): de wat meer ingetogen, latere kant...

Dit kan ik al wel vast concluderen: goeie band in het moderne progmetal spectrum; mooie EP

Op moment van typen ben ik bij The Equable en ik kan me helemaal vinden in die Soen-referentie. Dat refrein had zo van Lotus af kunnen komen, een album dat overigens op mijn volste waardering kan rekenen (zie bespreking aldaar).

Overigens denk ik, als we dan toch aan het name-droppen zijn, dat Periphery ook zeker een grote invloed is geweest. Met name in de drukkere djent-passages, die de band overigens veelvuldig op de luisteraar afvuurt, hoor ik Periphery erg veel terug.

En voor ik het vergeet: alvast veel plezier zaterdag in Hengelo ( ), ik ben heel benieuwd hoe je het gaat vinden! Maak me niet al te jaloers, wil je?

Behoorlijk brute EP, waarmee de band overtuigend terugkeert aan het front na het vertrek van zanger Marc Martins. Nieuwe brulboei Daniel Rodrigues Flys doet het uitstekend en het songmateriaal is eersteklas, met vooral de lange tracks One Word, The Equable en Lingua Ignota als positieve uitschieters. De band is in topvorm en wisselt met het grootste gemak heerlijk loodzware riffs af met meer ingetogen passages, al zijn die spaarzaam. Dit smaakt naar meer!

Daniel R. Flys heeft afgelopen vrijdag ook een album uitgebracht met zijn andere band. Wellicht iets voor jou: Eternal Storm - A Giant Bound to Fall (2024)