Rod Stewart with Jools Holland - Swing Fever (2024)

Weet niet of iedereen hier op zit te wachten, vermoed sterk van niet. Nochtans swingt de eerste single Almost Like Being in Love de pan uit. Toch benieuwd hoe dit verder gaat uitpakken, de samenwerking tussen Joolz Holland plus band en Rod. Een rotgevoel, een warboel of een swingboei, hihi, met heerlijke vibe en levendig muzikaal menu.

Rod gaat vanaf nu alleen nog maar op deze tour? Meen mij te herinneren dat hij geen oude hits meer gaat vertolken maar alleen nog maar swing.

De komende tour, die ook Ziggo op 12 juni bereikt, is nog op de óude' leest gestoeld Von Helsing. Wel zijn er geluiden dat hij daarna met Joolz Holland het podium op zou kunnen gaan. En dan ligt er volgens Kenny Jones ook nog een compleet Faces album op de planken, met oud, bewerkt, en nieuw materiaal. Is nog volslagen onbekend wanneer dat verschijnt en of daar ook concerten aan zijn verbonden. Conclusie, deze vader en inmiddels meervoudig opa zit nog absoluut niet bij de geraniums.

The American Songbook 56?
Maar goed, Rod mag doen wat hij wil uiteraard. Daar heeft hij ook de leeftijd voor.

Ik dacht ik ga gelijk een kaartje kopen maar eerste ring 334 EUR, durf niet te vragen hoe duur de kaarten op de vloer zijn (inmiddels uitverkocht).

Ach ja, je hebt mensen van begin 50 die niet meer vooruit zijn te branden en je hebt 70 plussers die het niet kunnen laten en nog volop in het leven staan. Joolz Holland en zijn orkest staan heel goed aangeschreven in het algemeen, verwacht wel veel meer pit en afwisseling dan bij de vaak treurige Songbook albums. We gaan het horen Musician, kom in juni ( Ziggo) jouw kant op en plak er een paar dagen vakantie achteraan.

Ik ga ook zeker geen € 334 betalen voor een kaartje. Ik kan dat bedrag haast niet geloven.
Ik betaal 15 euro voor een kaartje van Luka State in de Melkweg. Daar zit ook heel veel pit in, in die band

Dat lijkt mij een VIP kaartje of doorverkooptoestand. Waren reguliere kaarten tussen 67 en 134 euro (inclusief die belachelijke boekingskosten) te koop en in die categorie zit ik ook. Maar 334 is inderdaad absurd.

Op de site van Ziggo zelf, meeste is uitverkocht en ergens op de eerste rang nog wat verkrijgbaar, maar voor hoge prijzen. Ik ga dichter tegen het concert wel kijken op ticketswap.

Heel slim, verstandig Von Helsing, ben afgelopen jaar naar Bruce Springsteen geweest en toen ook pas 4 dagen voor het concert nog, goedkope, tickets gescoord, met toch een redelijke stek.

Mooi, kort clipje op Youtube; Rod Stewart and Joolz Holland give surprise performance in London.

Dit roept herinneringen op aan die American Songbook albums, of valt het wel mee?

Zie mijn berichtje van 21.38 nlkink, het zijn oude liedjes in een 'nieuw' jasje en dat brengt altijd tegenstanders en scepsis met zich mee. Joolz Holland heeft eigen televisieprogramma bij BBC en zijn ensemble heet voluit; Joolz Holland Rhythm and Blues orkest. Verwacht daarom wel meer pit en levendigheid dan bij de soms erg treurige Songbook albums. Het zijn stuk voor stuk ras muzikanten in zijn band, orkest.

Jools Holland is in Engeland een fenomeen, zijn muziekprogramma voor de BBC, de band squeeze, zijn eigen orchestra, zijn programma op de bbc van oud op nieuwjaar inclusief de aftellende klok en zijn interviews met de drie toen nog levende Beatles voor de anthology projecten maken hem net zoals rod Stewart een grootheid aan de andere kant van de Noordzee, ik heb Jools Holland twee keer live gezien in Paradiso voor €35,-, dat was leuk, maar om nu €350,- neer te tellen, voor wat?

Bijna goed, Jools Holland. Met de S van Squeeze.

Neem aan dat Rod wel te gast zal zijn bij de Hootenanny dit jaar (die, in tegenstelling tot wat ze je doen geloven, nooit live is overigens, maar al van te voren opgenomen is).

Edit: even opgezocht, en Rod doet inderdaad mee, net als Joss Stone, Olivia Dean, Paul Jones, PP Arnold, Raye, Sugababes en The Mary Wallopers.

Run the Joolz moet weer overslaan?

Daar waar de Songbook albums door het leven gaan als (slaap)pop valt dit album onder de noemer jazz. Een andere insteek dus, een betere dat is niet gezegd, zullen we gewoon moeten afwachten. Neem de gelegenheid iedereen fijne (vrije) Feestdagen toe te wensen alhier en hoop op de doorbraak volgend jaar van Ina Forsman ( wat een strot) en Johnny Mac and the Faithful ( beetje in de geest van Faces). Over Faces gesproken, er blijven berichten verschijnen dat in loop van volgend jaar oude opnames in een opgepoetst jasje en nieuwe nummers op een album verschijnen. Ook hier is het afwachten geblazen. Wordt vervolgd.

The Full Jools'Holland Annual Hootenanny Rod Stewart Performance (zie Youtube) geeft een mooie indicatie, inkijk in wat we kunnen verwachten op dit album. De plaat is volgens Jools zelf 'live' opgenomen, op gevoel, op swing, met pit en spontaniteit.

Met een s......... Jools......met een S, van Simon, dus niet de Z van Zacharias, maar de S van Sierra. Of zoals Poles Apart zegt: de S van Squeeze....... JoolS.

Sorry, gecorrigeerd. Een bijzonder humorvol en levendig interview trouwens bij The Tonight show van Jimmy Fallon, waarin drie 'volwassen' heren (op het einde) een poging tot tapdansen wagen.

Bij interview tijdens Hootenanny lieten Jools en Rod los dat swing eigenlijk de voorloper is, was van rock ( and roll). Het ging als het ware in elkaar over en de ook aanwezige Joss Stone was het daar helemaal mee eens. Tracks 5 en 8 zijn trouwens sowieso rock gekleurde tracks. We gaan het zien, horen, al 7 tracks los van elkaar kunnen beluisteren, maar het geheel (uiteraard) nog niet.

Musician had het, cynisch gesproken, over Songbook 56 ? Zijn argwaan kon en kan ik mij heel goed voor stellen, de Songbook albums waren slaapverwekkend en de geestdrift stond daar op een bijzonder laag pitje. Waarom dan toch weer een album met covers uit de tijd van hun moeder en vader. Het antwoordt schuilt hem in Jools Holland, ook een grootheid in Engeland (Hootenanny). In bijzonder weinig tijd zaten Jools Holland en Rod Stewart op 1 lijn, naast enorm veel wederzijds respect zagen zij meteen heel veel heil in Swing Fever. Nou is het coveren van liedjes altijd discutabel van aard en zal ik daar ook niet snel (misschien wel nooit) 5 sterren voor geven. De gemakzucht ligt dan op de loer. Gelukkig hebben Jools en Rod die klip met verve omzeilt. In een mum van tijd kregen 13 liedjes, binnen de 40 minuten grens, een smoel, een glimlach. Het woord Swing is helemaal van toepassing, de levendigheid is groots en de muzikaliteit is van topklasse. Vooral de bassist en drummer zijn fenomenaal. Het is nou niet eens een typisch Rod Stewart gekleurd album geworden, het is een teamprestatie waarin spontaniteit en creativiteit meer dan voldoende ruimte krijgen. Heerlijk om met deze plaat de lente te beginnen, al zal het niet eens zo zijn bedoeld.

Ook naar 7 luisterbeurten, de verveling slaat niet toe, blijf ik enthousiast over dit album. Minpunten zou je het covergehalte kunnen noemen en soms vliegt het een tikkeltje uit de bocht. Daar staan veel pluspunten tegenover; het album is uitbundig en swingend, fantastisch strak, bevlogen en bijna live ingespeeld en gezongen. De ritme sectie is weergaloos, dikke vette complimenten aan bassist Dave Swift en drummer Gilson Davis. Deze plaat doet de plensregen en stormen met een glimlach vergeten, er straalt op een fijne manier een lente vibe van uit. Neigt voor mij eerder naar 4.5 sterren dan naar 3,5 sterren, maar laat het voorlopig op 4 sterren staan.

Ben een uurtje thuis na een voetbaltraining en de derde helft en kreeg een appje ( wij kletsen wel meer in de avond/nachturen, hihi) van mijn dochter wonend en werkend in Londen: de halve stad staat hier figuurlijk in de fik bij Swing Fever, zowel jong als oud, dit album dendert volgens de berichten vanavond naar een onbetwiste plek 1 op de albumlijst.

Inderdaad, Swing Fever, met overmacht en glans op 1 (voor nieuwe bands, namen als The Snuts, Potter Payper en Nadine Shah en bekende namen als Bob Marley, Taylor Swift en Kanye West) in de Engelse album top 100. Nou is een succesvol album lang niet altijd hetzelfde als een goede plaat, maar van deze kan ik toch enorm genieten. De kracht, glinstering van dit album, volgens mijn zeer bescheiden mening, zit hem in de werveling, de levendigheid, het ongepolijste en pure muzikale klasse. De nummers gaan naadloos in elkaar over, de nostalgie en speelplezier spat er met verve vanaf. Als enig minpuntje ervaar ik de ietwat, op sommige momenten, te nadrukkelijk aanwezige blazers sectie ( al zou je dat ook als uitbundig kunnen opvatten) , die iets teveel ruimte inneemt. Voor de rest is het muzikaal smullen van de bovenste plank. Tel daarbij op de fascinerende symbiose tussen stem en muziek, ze zwepen elkaar naar grootste hoogte, en je krijgt een heerlijke plaat. Mijn zegje gezegd, laat anderen nou maar eens oordelen !

Opvallend, opmerkelijk ( Jools Holland heeft een heel fijne, goede naam opgebouwd) : niemand heeft zich naast mij inhoudelijk uitgelaten over dit album wat al ruim 2 weken uit is.

Zowel bij mijn ene dochter ( Londen) als andere dochter ( Berlijn, waar ik net van terug ben) is dit album erg gewild, gehoord qua verkoopcijfers en in uitgaansgelegenheden. Zouden die allemaal een beetje gek zijn !

Swing Fever is een heerlijk vrolijk album van Rod Stewart en Jools Holland. Ze maken oude swingliedjes weer nieuw en leuk. Ik krijg er energie van en vind dit album echt een feest om naar te luisteren! De muzikaliteit spat er af. Mijn vriendin die normaal niet zoveel met dit soort muziek heeft zet deze plaat uit zichzelf nu op.

Rod Stewart is en blijft een zeer goede zanger en live artiest. Ik raad iedereen aan om hem zeker eens live te gaan kijken. Zelfs nu nog op 79 jaar is en blijft zijn stem fantastisch. Persoonlijk hou ik vooral van zijn vroegere albums. Foot loose &… vond ik zijn laatste echt goede plaat. Dat rock/folkachtige past hem goed. Zijn uitstap naar soft rock daarna vind ik echter verre van memorabel (hoewel als kind mijn moeder zoveel Camouflage speelde dat ik daar toch een soft spot voor heb).

Later in zijn carrière begon hij, net zoals zo veel artiesten terug te grijpen naar muziek van toen hij jong was. Zie ook Springsteen en zo. Songbook, Kerstliedjes. Ik heb daar een aversie voor. In België noemen ze dat het schnabbelcircuit. Ze brengen in de herfst van hun carrière een elpee uit met covers of Kerstliedjes, en gaan dan op theatertournee. Zelden of nooit komt daar een meesterwerk uit. Johnny Cash is de enige die dat gepresteerd heeft.

Dat dit de top van de charts haalt zegt meer over de staat van de hedendaagse muziek. In de week dat Maggie May op nr 1 stond bokste die op tegen The Carpenters, Wishbone, Joan Baez, Al Green, Carole King, Middle of the Road, Jethro Tull, Shirley Bassey, James Taylor, Nancy Sinatra, CCS en andere. De spoeling is erg dun dezer dagen.

Ik wil wel kwijt dat er een vrolijkheid uit straalt. De band speelt retestrak (onder Jools zijn regie), Rod zijn stem kraakt en schuurt op net de goeie momenten. Ik vind dat vrolijkheid in de muziek tegenwoordig wat ontbreekt. We kunnen allemaal 100 depressieve platen opnoemen die goed zijn, maar vrolijke? Ik kan het dus wel pruimen, en liever de godganse dag dit dan een Coldplay.

Hoe scoor ik dit?
Ik gaf initieel 2,5*. En als ik zijn carrière bekijk, en het hoogste wat ik geef is een 4,5*, dan geef ik hier een 3*. Ruim voldoende. Geen meesterwerk, vergeleken met zijn eigen eerder werk zeker niet één van de beste. Maar wel een leuke plaat. Ook al ben ik geen swingfan, dat is meer het Radio Minerva doelpubliek.

PS. Vergeten te vermelden dat ik Foolish behaviour ook nog een ok plaat vind, met Passion als prijsbeest.

Echt een plaat voor vandaag, dit weekend. De vrolijkheid, het spontane en spelplezier wat er werkelijk vanaf spat en inderdaad een band die retestrak speelt. Qua musiceren is het 1 van de fijnste platen van dit jaar, tot zover. En niet Jools Holland, maar Rod Stewart zelf gaf de voorzet om de nummers van de nodige pit, swing te voorzien blijkt uit hun gezamenlijke interviews, waarschijnlijk wijzer geworden na de gortdroge en oersaaie Songbook albums uit de jaren begin 2000. Het kakt op deze plaat eigenlijk nergens in, al kun je over de invulling altijd twisten en kent een spetterend laatste gedeelte.