Chapel of Disease - Echoes of Light (2024)

Staat bij mij boven aan de radar. 9 februari is mijn moeder jarig maar, dit is een cadeautje aan mij. Hun vorige album ...and as We Have Seen the Storm, We Have Embraced the Eye heb ik echt helemaal dood gedraaid.

Wellicht ook interessant voor Johnny Marr ProGNerD AOVV ABDrums ASman en dan zeker ook eventjes de getagde plaat checken (als je wilt) !

Thanks Kondoro0614, gaat op de lijst...

Deze heb ik inderdaad al in pre-order

Het is zeker niet slecht, maar na het vorige album valt dit mij wat tegen. Het grote verschil met de voorganger is dat die veel speelser en avontuurlijker songmateriaal bevat. De composities voelen ditmaal wat geformuleerd aan en de spanning die bij het vorige album in de lucht hing ontbreekt.

Genre tag is op moment van schrijven 'Metal', maar afgezien van de vocalen is er weinig 'metal' aan deze plaat (geldt in mindere mate ook voor de voorganger). Dat is geen waardeoordeel, maar stelt wel de verwachtingen bij mocht je je hier nog aan wagen. Dit is hoofdzakelijk een progrock album met een mix van relatief toegankelijke, verstaanbare grunts en clean zang. De grunts heb ik nooit het sterkste punt gevonden bij deze band, maar die hoor ik liever dan de iele clean zang op bijvoorbeeld 'Shallow Nights' en 'Gold / Dust'. Die clean zang kent één modus operandi en weet daarmee niet te overtuigen, dus die nummers staan mij bij de tweede luisterbeurt al een beetje tegen. Gelukkig zijn sommige tracks hiervan gevrijwaard gebleven.

Het gitaarwerk maakt de plaat, dus als je van gepingel houdt dan is dit beneden de streep een goed album. 'A Death Though No Loss' is de meest overtuigende track en komt nog het dichtst bij het niveau van de voorganger. De laatste twee minuten van 'Gold / Dust' vind ik ook een hoogtepunt. Eindoordeel: 3,5*, mogelijk in de toekomst 4,0* mocht blijken dat ik het blijf draaien.

Dank voor de tip nog Kondoro0614. Vanmiddag aangeslingerd en ben verrast, al maalt het nog in m'n hoofd in welk hokje ik dit moet plaatsen. Maar dat maakt eigenlijk niet zoveel uit, vele rondjes gaat dit album sowieso nog draaien hier...

Wat direct m'n aandacht trekt is het heerlijk melodieuze gitaarwerk ! de zang moet wat wennen...

Ik lees hier en daar dat ze hun koers nogal veranderen t.o.v. eerder werk / zich blijven ontwikkelen. Ben dus ook erg benieuwd naar eerder materiaal. Nog speciale tips Kondoro0614 en Apollo ?

@ProGNerD
Eerste album is een doodgewone death metal schijf met een occulte sfeer.
Tweede album is een stap vooruit met death metal als fundament, en daarbij meer doom en prog invloeden.
Derde album is juist de prog rock / metal het fundament en daaraan toegevoegd death metal invloeden. Dit zal zonder twijfel het meest in jouw straatje passen. Als je deze laatste worp bevalt, dan kan het niet anders dan dat de vorige ook in de smaak valt.

Ik zou zeker voor het album hiervoor gaan ProGNerD, het debuutalbum ken ik nauwelijks en trok me niet zo. Het album hiervoor (die ik ook getipt hebt) vind ik meesterlijk. Ik las online vaak de woorden "de Dire Straits in de metal scene". Ik snap waar het vandaan komt, al zijn dat natuurlijk wel echt grote woorden.

Ik ga dit album volgende week checken. Het was sowieso een release dit jaar die wel hoog in mijn lijst stond om te luisteren.

Bedankt, het is duidelijk: Chapel of Disease - ...and as We Have Seen the Storm, We Have Embraced the Eye (2018) staat inmiddels in de playlist. Ik ben benieuwd en meld me nog...

Tweederde van deze plaat is echt geweldig, maar net als Apollo knap ik toch lichtjes af op de onvaste cleane zang op Shallow Nights en Gold / Dust. Gelukkig draaien deze nummers, net als de rest van het album, vooral om de heerlijke gitaarmelodieën. Alsof Gregory Mackintosh occulte rock is gaan spelen...

Afgezien van de cleane vocalen op de twee genoemde nummers is dit album erg genietbaar. Heerlijke progressieve rock, met flinke seventies-invloeden en veel afwisseling. Ondanks de minpunten toch vier sterren, omdat de rest van het album zo sterk is!

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.

Echoes Of Light is - ondanks mijn aanvankelijke enthousiasme over dit album - al snel na de release in de schaduw van andere albums komen te staan. En nu ik het album opnieuw luister, hoor ik weer waarom: Echoes Of Light is een erg onevenwichtig album. Het album begint sterkt met het titelnummer en A Death Though No Loss, waar met name het sterke melodieuze gitaarwerk mijn enthousiasme aanwakkert. Shallow Nights is daarna een behoorlijke klap minder, vooral door de saaie en onvaste zang die grote delen van het nummer verpest.
Met het swingende Selenophile revancheert de band zich gelukkig weer, al wordt het niveau van de eerste twee nummers niet gehaald. Gold/Dust is een ‘OK’-nummer en wordt onderuit gehaald door de zang. Het mooie melodieuze leadgitaarwerk in het tweede deel maakt dit enigszins goed. Het afsluitende An Ode The The Warrior geeft betekenis aan het woord episch en sluit het album waardig af.

Complimenten voor de vinyluitgave van dit album. De hoes is op een goede kwaliteit karton gedrukt en de plaat gaat vergezeld van een mooi boekwerk. Helaas zie ik dat steeds minder vaak bij vinylreleases.

Score: 78/100

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl