Mark Knopfler - One Deep River (2024)

De Officiele MK shop heeft het album veel te vroeg verstuurd. Sommige fans hadden het album afgelopen maandag al in huis.

Heel mooi nummer dit, mede door het achtergrondverhaal. Bedankt voor het benoemen!

Vreselijk saai vind ik dit album. 13 in een dozijn melodieën die hij al 100 keer heeft geschreven. Gitaarsolos zijn al enkele platen op de terugweg en dat is hier ook niet anders.
En dan die vreselijk saaie band.
Weg met die planten en samenwerken met een roedel jonge wolven, dat gebeurt er misschien nog is wat.
Ook de arrangementen zijn om van in slaap te vallen.
Bejaarden en die hard fans gaan hier misschien iets aan hebben maar ik vind dit echt slaapverwekkend.
Tracker vond ik een prachtig album maar die daarna en deze… nee dit verdraag ik niet.

Wat bedoel je met: dan gebeurt er misschien nog is wat? Is wat? Wat is? What it is?

De schoonheid van Mark Knopflers muziek is subtiel en daarom voor sommigen onzichtbaar.

Smaken verschillen natuurlijk, maar ik krijg er een beetje een stockfotogevoel bij. En als ik het zo lees hier dan hebben sommigen ook dat gevoel bij de muziek.

Google Maps heeft jouw review behaagd en gewaardeerd met een 4,8 .

Het begint hier net zo juicy te worden als bij Beyonce - Cowboy Carter. Gaat lekker zo.

Ik heb hier niet perse naar uitgekeken. Thuis heb ik alleen het debuut van Dire Straits liggen en dat is voor mij meer dan genoeg. Wellicht dat ik daar Brothers in Arms eens aan toevoeg, voor een schappelijk prijsje. Toch kan ik het gitaarspel van Mark Knopfler wel waarderen. Geen gitarist is qua geluid zo herkenbaar als Knopfler, dat durf ik wel te stellen.

Onderweg naar werk even het album opgezet. Prima auto-muziek. Ben zelfs positief verrast. Niet spannend, maar heel prettig om naar te luisteren. De stem van Mark Knopfler is voor zijn doen nog prima. Stiekem ben ik wel benieuwd naar de terugweg.

Mark Knopfler biedt altijd kwaliteit, in feite is dat zijn second name

Inderdaad waarschijnlijk de best aan zijn stijl herkenbare gitarist ter wereld.
En voor de liefhebber van de soort is iedere release weer een tractatie.
Hier hebben we lang op moeten wachten...

One deep sleep

Tsjonge, tsjonge het niveau van reacties stijgt tot ongekende hoogte, wat een hoop onzin heb ik al gelezen.

Even naar waar het omgaat, een prima album die ik vluchtig op Spotify’s heb beluisterd, voor een verrassend uitstapje hoef je bij MK niet aan te kloppen , voor constante kwaliteit ben je , mijn inziens, aan het juiste adres. Ik hang stem een stem aan deze plaat wanneer ik de vinyl uitvoering, die ik vanmiddag ga halen , uitgebreid heb beluisterd.

Ik snap niet dat volwassen mensen, die hier duidelijk niet zonder vooroordeel naar kunnen luisteren, het nodig vinden te blijven trollen. Je weet bij Mark al sinds Golden Heart uit 1996 wat je van hem als solo artiest kunt verwachten. Als je dat slaapverwekkend vindt is dat prima, maar zoek je heil dan gewoon elders. Hij hoeft niet met een "roedel jonge wolven" te gaan werken, wat een onzin. De man is 74, laat hem lekker laidback luisterpop maken die hij graag maakt en waar velen graag naar luisteren. De deluxe edition is hier net op de mat gevallen, ik zal er dit weekend zeker van gaan genieten.

Het eerste ben ik zeker met je eens. Laten we het over de muziek hebben. Die is kwalitatief goed, maar dan hoeft het je smaak nog niet (meer) te zijn. Er valt bij mij niets op de mat en dat gaat ook niet gebeuren. Mogelijk af en toe streamen, maar niks mis met de kwaliteit. Ik stem dan ook niet. Dat doe ik alleen als het mijn smaak is en goed in elkaar zit.

Als die hard fan ben ik misschien niet kritisch
Maar vind dit album wat ik er van kon verwachten.
Hoogstaande productie en mooie songs prachtig omlijst.
Wat wil je nog meer?

De tijd van Heavy fuel en Money for nothing is al lang voorbij dus verwacht ook niet dat iemand van eind 70 dat alsnog gaat doen.

Blij met mijn deluxe lp box en nu wachten tot volgende week met RSD uitgave van “The Boy”

de resterende gemiddelde levensverwachting voor mannen is vanaf het 65ste levensjaar nog 19 jaar.

Tunnel 13 en One Deep River zijn juweeltjes, moet dit album nog een paar luisterbeurten geven omdat ik meer geneigd ben naar blues en ik om deze reden Privateering heel hoog heb zitten, dat is Mark zijn beste soloplaat in mijn optiek, misschien verandert mijn mening na een aantal luisterbeurten.

Ik gebruik de muziek van mark knopfler om in slaap te vallen, jullie niet dan?

Openingsnummer heeft een JJ Cale tintje, lekker nummer. Na wat luisterbeurten kan ik gerust stellen dat Ik geniet van het album.

Morgen even op goed geluidsniveau opzetten. Ben zeer benieuwd. Sommige reacties hier zijn intens zielig en zeggen meer over het kleuterniveau van die personen zelf dan over deze plaat of de heer Knopfler. Het is het bekende bashen van een groot muzikant die bij sommigen niet populair is. Laat gaan.

Een van de meest saaie concerten dat ik ooit gezien heb is Dire Straits. Als mede gitarist heb ik een grote bewondering voor de man, maar de muziek? Nee. Ik trek het niet. Ik ben van de postpunk, en Talk Talk, en David Sylvian en Arthur Russell en co.

Om te illustreren dat ik geen fan ben.

Ik ben dan ook ver weg gebleven van zijn soloalbums, maar de zon scheen vandaag, ik zat op mijn terras en dan wil je geen David Sylvian en co, maar dit op de achtergrond was dan perfect. Is het saai? Ja hoor. Weinig variatie. Maar ik ga het wel nog eens opzetten, want hij doet dat wel erg goed.

Het schijnt dat al zijn platen zo zijn. Dan heb je met één wel genoeg lijkt mij, maar dat neemt niet weg dat het een leuke plaat is. Gewoon wat laidback muziek.

Wie bekend is met JJ Cale hoort veel van hem terug in Mark Knopflers muziek, het is gewoon lekker laid back, je houdt ervan of niet. Muziek hoeft niet altijd energiek te zijn.

Mijn oordeel zal vast hoger uitvallen, vandaag gun ik dit album weer wat luisterbeurten.

Inmiddels beluisterd: 1x op de voorgrond en zojuist op de achtergrond. Totaal verschil met het voorgaand album die ik nog met een 4 had beoordeeld. Mark levert altijd wel kwaliteit of je het nu ligt of niet. Maar dit album is voor mij te “saai”, misschien wel inspiratieloos te noemen. En nee, het hoeft niet altijd een swingend album te zijn, want dat is natuurlijk onzin. Maar het mag voor mij wel hier en daar wat spannender of verrassender zijn. Zo op de achtergrond is het prima te doen, maar meer ook niet.

Ik waarder het dat Mark nog gewoon muziek blijft maken. Keuze om z'n geld op te maken tijdens zijn pensioen is er uiteraard ook. Het blijft een rasartiest en die hebben een drang om te blijven musiceren.

Erg herkenbaar dit album en wellicht zonder de uitschieters die er vroeger op zijn albums stonden. Nog steeds goed luister- en verteerbaar. Altijd iets om naar uit te kijken en dat wordt bevestigd door die paar luisterbeurten. Gewoon weer een typisch Mark Knopfler album en dat klinkt goed.

Jammer dat het in dit geval over veel andere dingen gaat dan de muziek. Neem de tijd om naar de muziek te luisteren voordat je een oordeel velt. Ik vond het debuut van Dire Straits geweldig en vernieuwend voor die tijd en daarna al snel afgehaakt. Ook Mark Knofler niet meer echt gevolgd. Dan is een mening snel gevormd en daar weiger ik aan mee te doen en me daarom in dit album verdiept. Er is muzikaal helemaal niets mis mee. Vernieuwing hoef je niet te verwachten, maar het is zeker een sfeervol album geworden. Ik ga dit niet fysiek aanschaffen, maar heerlijk via Spotify in de late uurtjes. Ik geef 4* voor de kwaliteit en het luister plezier.

Ik vind het een heerlijk album en zou juist willen dat meer artiesten bleven bij de sound waar ze zo goed in zijn.

Als groot liefhebber van JJ Cale kan ik de solo albums van Mark Knopfler heel best waarderen want beide heren tappen uit hetzelfde vaatje. Rustig, ingetogen en laid-back. En met een fijn stukje . Verder houdt de vergelijking wel op want ieder heeft zijn eigen individuele kwaliteiten. De luisteraar profiteert want hun muziek is perfect als je gewoon in alle rust van een fijn stukje muziek wilt genieten. De niet-zo liefhebbers die al ruim aan bod zijn geweest mogen een punt hebben maar ga dan naar iets luisteren waar je wel blij van wordt!

Inmiddels heb ik One Deep River nu al 4 keer beluisterd en vind het een prima album. Het gitaarspel van MK is weer top, de nummers ruim voldoende en het luistert gewoon lekker weg. Meer vraag ik niet, meer hoeft niet.

Klinkt een beetje gezapig maar prima als achtergrond muziekje tijdens de visite of werk. Nergens wordt het echt spannend maar zit kwalitatief gewoon goed in elkaar. Meer iets voor de liefhebber hoe dan ook Mark blijft lekker bezig.

Ik ben een gevoelig persoon, en vatbaar voor dit soort muziek, Knopfler weet bij mij altijd wel wat snaartjes te raken. Watch Me Gone is zo’n nummer, het is muziek wat spreekt tot je ziel, dit album is daarom ook een meesterwerk, maar ik kan begrijpen dat dit slechts mijn eigen individuele beleving is.

Muziek voor in de late uurtjes of als achtergrondmuziek zou voor mij iets zijn zonder vocals zoals het Hofner Blue Notes album van Chris Rea. Knopfler schrijft pakkende teksten, dat wil je niet als achtergrondmuziek hebben, daar wil je je gewoon op focussen.

Ik heb het woordje bejaarden zien vallen, daar kan ik mijzelf natuurlijk niet onder scharen, wat ik wel heb is een oude ziel, mijn generatie is opgegroeid met teveel mainstream onzin. Daarom ben ik blij dat Mark nog onder ons is, velen anderen hebben namelijk allang het loodje gelegd.

Mark Knoflook op zn best, lekker lang uitgesponnen nummers, mag van mij wel 33 minuten per nummer duren.

Halve ster erbij, puur om Tunnel 13, stiekem mijn favoriet op dit album, meesterwerk.

Ik heb er absoluut geen spijt van dit album fysiek te hebben aangeschaft, prachtige hoes ook, gaat zijn plekje in de collectie zeker wel krijgen. Beter dan Privateering? kom ik nog op terug…