Guided by Voices - Bee Thousand (1994)

Mijn introductie in de enorme verkwikkende drinkpoel met liedjes die Robert Pollard heet.

Samen met wat drinkebroers uit het dorp hebben deze geweldige plaat opgenomen in een washok bij iemand thuis (in het nummer Tractor Rape Chain hoor je zelfs het klapdeurtje open en dicht gaan).

Gewoon spontaan opgenomen popliedjes, pareltjes, vreemde gedachtespinsels en gekte. Kan moeilijk omschrijven hoe goed dit is.

4.5*

Hee Dude..........helemaal mee eens. De beste van Guided By Voices!

de beste nummers op deze plaat hadden (in een ander universum) klassiekers kunnen en moeten zijn. Tractor Rape Chain , Hot freaks, echos myron , en I am a scientist zijn gewoonweg heerlijk rockende songs waarvoor velen hun hele oeuvre zouden in ruilen.......
en dan nog het prachtige Goldheart mountaintop .. misschien het meest gevoelige nummer van gbv ,
top plaat

Pas sinds kort ontdekt deze band (Human amusement...) en nu dus ook deze cd. En wat een cd is het!
Het is lo-fi, om maar met de deur in huis te vallen, wat voor veel mensen een nadeel zal zijn. Maar als je wat verder kijkt zul je zien (horen) dat dit juist de spontaniteit en genialiteit van de liedjes beter tot zijn recht doet komen.
Pfff, kies hier maar eens favorieten uit... Nou vooruit:
Buzzards and Dreadful Crows omdat het gewoon een lekker nummer is met die kenmerkende zanglijnen, The Goldheart Mountaintop Queen Directory (?) vanwege het einde, Smothered in Hugs omdat het zo'n lekkere drive heeft, Awful Bliss omdat het schittert door eenvoud en zo to the point is, Queen of Cans and Jars alleen al door het gitaartje waarmee het begint en tot slot Ester's Day omdat het breekbaar is.
De hele cd wordt wat mij betreft met name gekenmerkt door de zanglijnen van de heer Pollard. Zelfs de meest logische akkoordenschema's weet hij nog iets speciaals mee te geven.
Wat een band. Wat een cd.

Mooi trouwens dat ik andere hoogtepunten noem als steven

Geweldige plaat !
Heerlijk rommelig, van begin tot eind zeer boeiend !

Een hoogtepunt uit de jaren negentig. De fantastische LP-versie van rood-vinyl is volgens mij nog steeds te koop.

wie niet houd van ellenlange pop-liedjes kan guided by voices uitproberen.

robert pollard zet vrolijk even 20 liedjes op een album waarvan bijna geen de 3 minuut grens over gaan.
ook verwerkt hij mooi al zijn invloeden(waarvan the beatles waarschijnlijk de grootste zijn, kan je ook horen) in de liedjes.

alien lanes is ook een meer dan goede plaat, alleen wint deze bij mij nog net omdat de meeste van mijn favoriete gbv liedjes hier op staan.

In de jaren 90 was dit mijn favoriete band. De GBV-albums die ik bezit, Bee Thousand t/m Earthquake Glue, vind ik stuk voor stuk meer dan de moeite waard. Ik ontdekte GBV voor het eerst met dit album, daarom heeft het bij mij ook wel een speciaal plekje. In een betere wereld zouden bijvoorbeeld 'Smothered in Hugs' of 'Tractor Rape Chain' dikke (Indie)hits zijn geweest. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er meer in had gezeten voor deze band, zeker als men vanaf het begin de albums een betere productie had gegund. Lo-fi was tenslotte maar een klein jaartje leuk, daarna niet meer...

ik vind de lo-fi productie juist charmant bij zowel gbv als bij pavement(die wel indie hitjes ermee scoorden).

maar inderdaad als gbv een wat gepolijste sound hadden en genoeg marketing, dan hadden ze best wat hits kunnen scoren

dat is niet moeilijk voor te stellen want de composities zijn briljant

hmm, de laatste paar albums niet gehoord? Behoorlijk gepolijst vergeleken met dit werk als je het mij vraagt.

de laatste paar wel vergeleken met bee thousand en alien lanes

Ik ga hier helemaal verslaafd aan raken hoor ik al .. Heerlijk fijne liedjes. Kicker of Elves is

en I am a Scientist

Eigenlijk is echt elk nummer op deze plaat geweldig pakkend.... luister hem nu voor de 5e keer in iets meer dan 24 uur... prachtig

ik gooi em gewoon naar 5*

Geweldig muziek maar die geluids kwalitiet irriteert me nog.

een mooie 3,5 om mee te begingen

Lo-fi

We zien nog

Die geluidskwaliteit is gewoon geweldig.

Nee echt, stoor me er geen moment aan, vind het zelfs perfect bij het album passen.
De eerste keer dat ik dit album hoorde, was pas geleden in een CSL. Het was laat toen en het greep me destijds dat de band de kwaliteit had om lekker catchy uit de hoek te komen, een goed gitaarsoundje neer te zetten voor het scherpe randje en ook nog es leuke/mooie lyricsneer te pennen.
Zo moet een Pop/Rock plaat dan klinken. Iets wat je gewoon kan opzetten als je geen zin hebt in moelijke dingen of hard gerag, maar toch dat ene ding heeft om je goed bij de les te houden en uitermate te vermaken.

Nu is het betrekkelijk vroeg, maar ik ben alweer behoorlijk moe en de plaat werkt dus alweer erg goed. Lekker!
Ik begin maar es met 4.5*

sommigen vinden dit geweldig maar ik vind er geen zak aan , te lo fi en geen goede songs ,

Tsja, deze plaat pakt je of niet. Ik hoorde destijds gelijk al dat het hier om een bijzondere plaat ging en werd er al snel verliefd op. Zoals ThirdEyedCitizen al schreef hoort de geluidskwaliteit gewoon bij het album. Bij het uitkomen, aan het begin van de lo-fi golf midden jaren '90, was er een hoop te doen over het geluid van deze plaat. 'Kon' dat wel? Gelukkig werd deze discussie al snel ontkracht doordat men het er unaniem over eens was dat dit een geweldige verzameling nummers is, die onaf klinken maar ik denk juist daardoor de plaat een eeuwigheidswaarde heeft die ze niet gehad zou hebben als dit een 'affe' verzameling platgeproduceerde liedjes was geweest. Persoonlijke favorieten zijn Hardcore UFO's, Hot Freaks, Echos Myron, Esther's Day maar bovenal Gold Star For Robot Boy. Wat een heerlijk voortdenderend poppareltje is dat.

Schitterende plaat. Ik ben het helemaal eens met itchy. Doordat de plaat zo onaf klinkt, blijft hij mij fascineren. De liedjes zijn ook allemaal kort en to the point, waardoor er 36 minuten aan échte muziek op staat. Geen overbodige intro's of sferische onzin, maar 100 procent popliedjes. Ook mijn favoriet is Gold Star For Robot Boy, maar ook Kicker of Elves is fantastisch. Een deuntje wat voor mijn gevoel al heel mijn leven aanwezig is. Briljant.

4,5*

4,5 nu en dat zegt genoeg.

Tja, lo-fi is toch iets waar je tegen kunt of juist niks vindt.
Als je van popmuziek houdt en je niet stoort aan een beetje ruis of een rammelende gitaar dan is dit toch wel een meesterwerk.

Prachtige songtitels trouwens: Queen of Cans and Jars (Koningin van potten en pannen), Gold Star for Robot Boy (Tien met een griffel voor robotjongen), Kicker of Elves (Elvenschopper).
Zelfs in de Nederlandse vertaling doen ze me nog glimlachen.

deze ga ik mij binnekort toch eens aanschaffen.
ik hoor heel graag dat lo-fi achtige geluid en ik merk dat er veel groepen waar ik naar luister op dit label (matador) zitten.
als dit een beetje pavementachtig klinkt zal ik verkocht zijn.

Aan je top 10 te zien gaat dit je wel bevallen

Heb em nu een tijdje niet opgehad, en het viel me echt op dat ik het idee erbij had dat het op de een of andere manier allemaal 'wel leuke' liedjes waren...

En net dus weer eens opgezet, en dan word ik er toch weer in meegezogen, het is gewoon veel meer. Dat idee is naar mijn gevoel vaak terecht bij licht vergelijkbare band die in tegenstelling tot GBV hun nummers net iets meer af willen laten zijn.. Die duren vaak net iets langer.. en dan wordt het gewoon echt een verzameling 'wel leuke' liedjes...

Hier is het meer, doordat het allemaal zo vlug en pakkend klinkt, een Echo's Myron, Smothered in Hugs.. etc. ..etc. Bij elk liedje zit ik er weer vrolijk bij, waarschijnlijk omdat het ook zo kort wordt gehouden waardoor het telkens pakkend blijft.. kan hem niet vaak genoeg horen

Inderdaad, dit is meer dan zomaar een verzameling fijne pop-nummers Wat mij altijd weer grijpt bij dit album is de spontaniteit en het plezier waarmee gemusiceerd lijkt te worden, terwijl ik toch ook een zeker onderhuidse tragiek bespeur in veel nummers. De ene keer word ik echt heel vrolijk van deze plaat, de andere keer zijn de lyrics dusdanig geestprikkelend dat ik een plotseling aanval van melancholie niet kan onderdrukken.

"iIam a scientist - I seek to understand me
all of my impurities and evils yet unknown
I am a lost soul
I shoot myself with rock & roll
the hole I dig is bottomless
but nothing else can set me free" -

Robert Pollard is een held.

Een held? Ik noem hem meer de getikte professer die de kunst van popmuziek snapt maar alles in stukken hakt en compleet anders doet dan andere. Maar altijd is het geweldig catchy.

Net een paar dagen geleden voor het eerst gehoord, maar hij heeft vandaag al minimaal twee keer in mijn cd-speler geroteerd; die spanning en onderhuidse schoonheid is echt verslavend. Prachtige popmuziek verpakt in op het oog amateuristische garagerock. Ik ga hem de komende tijd sowieso nog meer draaibeurten geven, maar een 4* staat alvast .

Laat ik er toch maar een 4,5* alvast van maken