Dua Lipa - Radical Optimism (2024)

De verwachtingen waren hoog gespannen. En na 20 luisterbeurten is mijn conclusie dat dit album het beste maar ook het slechtste uit haar prille oeuvre bevat.

Mijn grootste probleem is dan ook dat ik de plaat niet consistent vind, net als haar debuut eigenlijk. Dus misschien was Future Nostalgia daarin een éénmalige positieve uitschieter.

Verder vind ik sommige nummers echt te glad geproduceerd en te generiek klinken, zoals These Walls en Whatcha Doing, nummers die anderen weer tot hun favoriet uitroepen, zoals hierboven Ik vind de plaat over het geheel teveel klinken als Dua Lipa B.V, inmiddels ook een miljoenenbedrijf natuurlijk. Teveel op safe spelen en teveel het radiopubliek behagen, en te weinig echt onderscheidend als artieste.

Het geheel had dus wat gedurfder gemogen, maar de frisse onbezorgde summer vibe (Potion anyone?) werkt desondanks aanstekelijk, maar wat mij betreft het best met pure en zo min mogelijk bewerkte vocalen. Het is ook tekenend, vind ik, dat de live versies van de singles stuk voor stuk beter klinken dan de studioversies. Ze heeft een hele karakteristieke warme stem die nu helaas te vaak in de productie verloren gaat. Ze zou er naar mijn mening goed aan doen om de volgende plaat gewoon echt live of in ieder geval minder geproduceerd in te spelen en zingen, en dan remixen uit te brengen als singles voor de radio.

Houdini was terecht de lead single en sowieso één van haar sterkste nummers ooit. Daarnaast zijn voor mij End of an Era, French Exit en Maria de absolute uitschieters.

En wanneer de beat in Anything for Love erin knalt hoor ik Michael Jackson in zijn hoogtijdagen. Dat nummer had langer gemogen en verder uitgewerkt!



1. End of an Era 4/5
2. Houdini 4.5/5
3. Training Season 3/5
4. These Walls 2/5
5. Whatcha Doing 2/5
6. French Exit 4/5
7. Illusion 3.5/5
8. Falling Forever 3/5
9. Anything for Love 3.5/5
10. Maria 4/5
11. Happy for You 2.5/5

Gemiddeld: 3.5/5

So true

Wat een heerlijk positief album is dit toch. Wat mij betreft het beste album van 2024 so far. De titel doet z’n naam eer aan, want optimistisch is het zeker! Helemaal good-feelings.

Vaak worden jongere popsterren ‘de nieuwe Madonna’ genoemd, maar Dua Lipa is voor mij meer de ‘nieuwe Kylie’. Niet dat Kylie van de aardbodem verdwenen is. Integendeel; vorig jaar leverde ze haar beste werk in jaren af en scoorde nog een dikke hit! Maar meer in de zin dat Dua net als Kylie vrolijke, optimistische popmuziek maakt. Beiden vriendelijke, nuchtere dames zonder de gebruikelijke drama.

Singles waren vele malen beter dan de rest van het album. Er zit meer gedachte in de cliche naam van het album dan de muziek zelf.

Degelijke niets-aan-de-hand-popplaat van Dua Lipa met enkele uitschieters (vooral de eerste twee songs en Maria). Ze blijft gewoon makkelijk in het gehoor liggende popliedjes maken met een soms wat te gladde productie naar mijn smaak (maar het grote publiek kan dit prima velen), als daar elke keer een fijn hitje à la Houdini uit voortkomt, hoor je mij niet klagen.

3 sterren

Dua Lipa - Radical Optimism [Extended] (2024) - MusicMeter.nl

Gelijk vanochtend al langs laten komen. Het album komt in zijn geheel niet in de buurt bij Future Nostalgia maar deze versie geeft me wel hetgeen dat ik leek te missen bij deze reguliere editie.

Dat wordt zeker weer een vinyl only gebeuren...

Glastonbury set was geweldig in ieder geval, en dat pas na 3 albums. Ondanks dat het allemaal erg binnen de lijntjes blijft. Be the one was het hoogtepunt. (voor haarzelf blijkbaar sowieso)

Staat gewoon op spotify.. Vraag me af of deze op vinyl uitkomt, dan zou dat toch ook al zijn aangekondigd..

Zoals hierboven gezegd, die extended versions werken vrij goed en geven net iets extra's..

Helemaal geen slecht album, maar allemaal wel heel erg binnen de lijntjes. Niet beter als de voorganger in elk geval. 3,5*

1. End of an Era (3:16) --- 3,0
2. Houdini (3:05)  --- 4,0
3. Training Season (3:29)  --- 4,0
4. These Walls (3:37) --- 4,0
5. Whatcha Doing (3:18) --- 3,5
6. French Exit (3:21) --- 4,0
7. Illusion (3:08)  --- 4,0
8. Falling Forever (3:43) --- 4,0
9. Anything for Love (2:21) --- 3,5
10. Maria (3:07) --- 3,5
11. Happy for You (4:05) --- 3,0

Het artwork op cd is wel echt fokking vet, met die bewegende beelden enzo. Coole shizzle.

Geen opmerkingen meer sinds 23 augustus.. das toch wel heel mager.

En dat terwijl net de Tiny Desk uit is met Dua Lipa:
https://www.youtube.com/watch?v=y38qQRg3UDI

De vorige (home) trok me over de streep om haar serieuzer te nemen dan ik tot dan toe deed. De nieuwe is ook weer fijn

Ik denk dat het alle 11 stuk voor stuk steengoede popnummers zijn, maar dat er als geheel album te weinig uit is gehaald in de mix. Het verloop van het album is saai, gemakkelijk en gewoon niet prettig om naar te luisteren. Uit de extended version zijn genoeg mooie instrumentale momenten en bridges te halen.
Had er meer een mix van die twee albums gemaakt, dan had dit zomaar (na brat) hét popalbum van de zomer kunnen worden.

geen slecht album maar een enorm zwak middenstuk (These walls, Watcha doing en French exit) dit lijken kliekjes van haar debuutalbum.
Happy for you en Maria zijn voor mij de hoogtepunten naast Houdini.

Wederom een lekker album van mevrouw Lipa, maar omdat alles zo aalglad geproduceerd en gladgestreken is luistert het geheel wel wat zielloos weg. Er wordt daarnaast qua songmateriaal geen enkel risico genomen. Jammer, maar bij vlagen is de plaat alsnog behoorlijk sterk, getuige aanstekelijke singles als Training Season en Illusion.

Ik heb dit album van Dua Lipa nog eens beluisterd. Aardig album dat gemakkelijk wegluistert en in tegenstelling tot de vorige twee albums nauwelijks zwakke momenten kent maar het is mij te veilig en te glad, er wordt geen enkel risico genomen en er blijft ook weinig hangen. Muziek dat vooral wordt gemaakt om een zo groot mogelijk publiek tevreden te stellen.