Blood Incantation - Absolute Elsewhere (2024)

Niet-metallaars slaan gauw door met vergelijken van dit soort dingen. "O, er wordt gegrunt. Dan moet het wel deathmetal zijn."
Echt. Bij Oor moeten ze zich lekker bezig houden met 3fm en indiedingetjes. Kunnen ze beter.

Hier idem wat betreft de jaarlijst.

De docu op Youtube over de totstandkoming van dit album is ook de moeite waard trouwens...

Ik ben een outsider op dit genre geef ik meteen grif toe, nooit wat gehad met het type zang van ‘mrrrguuhhhhhhhh, gwagharrrghhhuuurgghhhh’ vooral en ik zie het ook niet meer gebeuren, dat wederzijdse begrip.

Dat gezegd hebbende was dit voor mij een indrukwekkende luisterervaring die nogal een boel emoties bij me omhoogbracht maar niet heel erg diepe: van vermaakt (haha, wat doen die lui joh?) tot geirriteerd (neeeee, zo verpest je het!) en (vaak) geimponeerd (hoe vezin je dit? hoeveel drummers hebben ze in totaal?).

Erg leuk, buiten mijn comfort zone maar zwaar hoge kwaliteit.

Het onleesbare logo van de band doet een ondoordringbare brei van geluid vermoeden, maar dat valt reuze mee. De avontuurlijke, sfeervol uitgevoerde death metal zit knap in elkaar en door de voortdurende variatie verveelt het album nergens. In bepaalde ingetogen passages deed het geluid me zelfs denken aan Pink Floyd. Dat gezegd hebbende kan ik helaas weinig met het songmateriaal. De stijl van muziek weet me niet te boeien en de tracks gaan het ene oor in en het andere uit, zonder noemenswaardige indruk achter te laten.

Lijpe shit dit live

Samen met 'Songs of a lost world' van The Cure mijn meeste gedraaide CD in 2024 ...en een plaat die ik blijf opzetten. En steeds word ik weer gegrepen, ook al zijn de invloeden (en citaten?) van andere bands overduidelijk. Zoals Nile ten tijde van 'In Their Darkened Shrines' (die zelf overigens letterlijk Candlemass citeerden in 'Unas, slayer of the Gods') in 'The Stargate [Tablet III]' en 'Shine on you crazy diamond' van Pink Floyd in 'The Message [Tablet II] én Pink-Floyd-drum-fill in 'The Message [Tablet III].

Een paar jaar geleden mocht ik een tijd een radioprogramma maken voor de lokale omroep waarin ik alle muziekstijlen door elkaar draaide, precies zoals ik het zelf graag zou zien: in hetzelfde uur Death, Tangerine Dream, Sick of it All, Miles Davis, Rush, Ihsahn, Bruce Springsteen, Pink Floyd, AC/DC, Marduk, Beach Boys, Depeche Mode, Iron Maiden, Dolly Parton, King Crimson, Queen, Slayer, etcetera. En dat is precies wat Blood Incantion op deze plaat doet. Heerlijk! En met 43 minuten precies goed!

Qua zuigkracht is dit de eerste plaat die voor mij in de buurt kwam van TRoB's Rain Upon the Impure and Nokturnal Mortum's The Voice of Steel. Totaal grijs gedraaid zonder beu te worden, het enige hoogtepunt na het andere.

Perfecte combi tussen de brute/technische Death Metal en de zeer geslaagde, sfeervolle ambient space klanken.

Concert op Graspop waar dit album integraal werd gespeeld, was ook ontzettend goed/strak gespeeld.

Eigenlijk al een all time favoriet ten huize Finisterra, dus daar hoort een hele hoge top-10 notering bij.