The Beatles - 1962-1966 (1973)

Toch knap als je ziet hoeveel klassiekers deze band heeft afgeleverd.
Echt vaak trek ik dit album niet uit de kast (misschien hoor je ze toch wel te veel waar je ook komt), maar het is wel even genieten als je dat toch doet.

Soms ben ik een triestige plant, en vergeet te lachen met mezelf (erg is dat, héél erg ).

Maar dan hoor je plotsklaps "Paperback Writer" en begin je als een idioot door de kamer te stuiteren. Dat nummer heeft een uiterst toxicomaan effect op mij, denk ik.

En dat hebben zo ongeveer alle nummers hier, alhoewel ik toch wat problemen blijf hebben met Yellow Submarine . Dat klinkt toch nét iets te veel "Leo, ga nou op die biljarttafel staan!" in mijn oren.

Er staan hier zoveel kleine dingetje op waar ik luisterplezier mocht aan beleven: de "biep-biep-e-yeah" van Drive My Car, de fffffffffffffffffffffffffffffff van Lennon in Girl, het heerlijke bossanova-ritme van And I Love Her ...

Ja, soms kunnen kleine dingetjes groot plezier opleveren

Hoe treffend beschreven!

Tja...hoewel ik nog maar 15 jaartjes ben..ken ik deze muziek hartstikke goed, door mijn ouders!
In het begin wilde ik er niks van weten, maar zo langzamer hand begon ik het steeds meer te waarderen en is er maar 1 conclusie mogelijk: een groep als The Beatles zal nooit meer komen en dan vooral die hilaritijd er om heen niet meer!!!!!!
4 sterren

Het waren inderdaad grappige tijden.

Ik vind dat meer een slissende ssssssssssssssss van Lennon in Girl!

wereldstem die John!

zekers

wat zou ie nu hebben gedaan als ie leefde..? (forumvraag zeker.):)

Allemaal pareltjes van The Beatles, ik kan uit dit lijstje echt geen slecht nummer halen! Prachtige, tijdloze muziek!

Nadat Lennon zich begin 1990 na zijn slecht ontvangen album "No Walls" met Yoko en Sean had teruggetrokken op het platteland van Kentucky hield hij zich vooral bezig met zijn kleine fruitboomgaard. Hij experimenteerde er met gewaagde combinaties van verschillende onbespoten fruitsoorten en verwerkte deze tot wijnen en jam. Tot zijn ergernis werden er af en toe op veilingen enorme bedragen geboden voor een pot of fles waarvan hij dacht dat hij die aan een vriend geschonken had. Af en toe verscheen er een dichtbundel met experimentele poëzie. De kritieken waren verdeeld, varierend van geniaal tot onleesbare nonsens. Vrij onverwacht kwam er in 2005 een comeback album met sobere liedjes waarop de inmiddels 65-jarige Lennon zichzelf begeleide op piano en akoestische gitaar en Yoko een ritme meetikte op de keukentafel. Meteen staken de geruchten over een tour de kop op, maar Lennon, die zelden nog in het openbaar verscheen, weigerde daarop te reageren.

Misschien ook wel leuk voor een nieuw topic. Wat zouden ze hebben gedaan als...

hahahaha geweldig!

> wahaha

Zou zomaar kunnen. Van zo'n gek kan je alles verwachten.

Inderdaad!

Ik heb de rooie en de blauwe als elfjarige gekocht en toen was dat nog ontzettend duur voor een kind. 40 euro voor de twee albums, geloof ik, maar ik moest ze hebben vanwege de nummers "Help!' en "Let it Be". Toen ik ze eindelijk kocht voelde het alsof ik een goudmijn binnenhaalde. Nu vind ik het wel leuk dat ik ze op jonge leeftijd heb gekocht: met de jaren ging ik meer en meer nummers appreciëren (vooral van de blauwe want die vond ik als kind wat het tweede gedeelte betreft zum kotzen) en nu lijkt het alsof ik muzikaal volwassen ben geworden met The Beatles.

Ik vind de blauwe nu net iets beter. Dit is overduidelijk heel goedgemaakte pop, ligt lekker in het oor, heel goede songs natuurlijk maar de blauwe heeft voor mij net iets meer. Ik geloof dat ik die songs boeiender vind. Toch geef ik beide albums een 4,5.

Tja, wie niet eigenlijk.
Maar aan de andere kant deze heeft In My Life

heb hem ongeveer een kleine week en ik heb er totaal geen spijt van!

ik dacht eerst lange tijd met deze te doen, maar ik schaf voor kerst zeker nog het blauwe album aan,

de eerste cd zit er al goed in bij mij, vooral "I Want to Hold Your Hand"

i want to hold your hand, i want to hold your haaaaaaaaaaaaand

één van mijn favoriete Beatles-tracks, altijd al geweest

mooi MOOI!

@Pokol

Ik ken iemand die deze erg leuk vind en de Blue niks aan. Maar over het algemaan is de blauwe wel meer in trek ja.

Ik vind dit een mooie cd met genoeg goeie songs
wist je dat Robbert ter brink ze als eertste gekocht heeft?

wat is eigenlijk de functie van the red album en the blue album? eigenlijk zijn het toch gewoon verzamelaars??

De functie is simpel: zo veel mogelijk geld in het laadje van Parlophone/EMI brengen. Er staan inmiddels 21 Britse verzamelaars op hun naam (van Parlophone allemaal!). Valt nog mee trouwens, dat is nog niet eens een per jaar.

en hij is onder Apple uitgebracht?

daarmee bedoel ik dus dat deze niet door parlophone is uitgebracht

O zo inderdaad. Hehe ja ik lees het nu pas goed. Excuus.

Hun eigen label dus, maar dat hoort bij EMI/Parlophone geloof ik. Of is het zo dat releases van Apple door de heren zelf is 'bedacht' en dat EMI via Parlophone gaat uitmelken?

@HiLL no problem

Helemaal mee eens!, 5 sterren

van deze nummers word ik echt super vrolijk! vanochtend op de fiets naar school, lekker het zonnetje op mijn bolletje, en ongegeneerd meezingen

dat gevoel heb ik bij de blauwe minder dan bij deze, al vind ik de nummers op de blauwe ook super goed, maar jah, daar wordt ik niet zo vrolijk van als van deze

Dan lijk je op mij Bert.

en moet ik daar blij mee zijn?

Vooral niet!