The Beatles - 1962-1966 (1973)

krijgt van mij maar een 3.5 omdat ik the beatles van na 66 veel beter vind.

Mooi verzamelalbum! geweldig Dit is nog eens muziek.

X. Lonneke

Misschien een domme vraag (maar een antwoord hoeft maar 2 1a 3 letters te kosten): Is deze samen met het blauwe album, een goede keuze, als ik the Beatles in 2 albums wil samenvatten?

Niet om het gehele ouvre samen te vatten, wel om mee te beginnen ja.

Helemaal mee eens!

Waar beoordeel je een compilatie op, op de kwaliteit van de nummers (dan zou ik zelf geweldige compilatie's kunnen maken), of moet het een goed beeld geven van een periode?

Goede periode, maar de latere periode is natuurlijk beter. Desondanks denk ik dat 26 nummers wel genoeg zijn om een aardige samenvatiing te geven.

ja, dit zijn gewoon de beatles he

de beatles zijn gewoon goed, en precies op het goede moment gekomen en ik vind ze niet overgewaardeerd, een mooie compilatie dit, ik vind deze tijd leuker dan na '66

*4

Perfecte verzamelaar van het oudere werk van de band. Natuurlijk mis je hier en daar wel een nummer, maar toch een goed overzicht van alle in die periode uitgebrachte singles. Wat opvalt, is dat de geluidskwaliteit van de opnames toen al zo verschrikkelijk goed was. Op vinyl.

Net als de Blue Album (1967 - 1970 dus) een mooi overzicht, en 2 goede verzamelaars voor als je nog niets van The Beatles hebt

Vreemd dat dit als cd-album, net als de vinyluitvoering, ook op twee geluidsdragers is geperst. Het had gemakkelijk op één cd-tje gepast. Waarschijnlijk om de hoge prijs te rechtvaardigen?! In ieder geval een prima verzamelaar waarop de ontwikkeling van de vroege Beatles mooi te horen is. Van rammelende niemendalletjes (Love me do) tot muzikaal en/of tekstueel stukken interessantere muziek (het meeste vanaf A Hard Day's Night). De nummers blijven ook echt geweldig leuk om te horen: van de diepe "TWANGGGGG" (begin) van I Feel Fine, Help!, A Hard Day's Night tot het mooie Eleanor Rigby. Geluidstechnisch is het ook prima voor elkaar alleen is de George Martin sound over een koptelefoon wel storender: teveel de stemmen aan de ene kant en de drum en bas aan de andere kant. Heeft iemand enig idee waarom men dit zo deed?

Over Yellow Submarine las ik eens dat ze al die geluiden zelf maakten en dat ze daarbij heel veel lol hadden. Dat is misschien wel het mooiste van deze verzamelaar, het plezier spat eraf.

Mijn opmerking voor zowel het red album als het blue album is dezelfde;

Geldklopperij, want deze platen zijn overal nog veel te duur;

Als ceedee-uitgave had men er best enkele extra tracks mogen bijvoegen, deze band heeft prima materiaal in overvloed.

Niets bonus dus, je kan net zo goed de elpee terug bovenhalen...

Er staan veel goede nummers op ,maar inderdaad, geld, en nog
eens geld,

En ik heb in m:n cd kast toch liever het orgineel staan.
Meschien stom, maar ik vind dat overzichtelijker, en gewoon beter

Ik ben opgegroeid met de blauwe en de rode van The Beatles. Misschien dat er ondertussen betere compilaties te vinden zijn, maar dit blijft de soundtrack van mijn jeugd, daarmee dat ze ook op 1 en 2 staan in mijn top-10 allertijden.

Zeer goed album: hier luister ik met plezier naar. Bij de eerste luisterbeurt al zeker 4 sterren. Nu nog the blue album eens halen.

spijtig dat dit een compilatie is, anders had het wel een héél goede plaat geweest

neen, ik heb het eigenijk niet zo voor compilaties. Te oppervlakkig.

Muziekaal worden hoeveder de compilatie gaat steeds beter. De blauwe heeft natuurlijk het echt geweldige werk. Leuke spoof van de orgineele album cover.

5* van mij; de Rode en Blauwe dubbelaars zijn prima overzichtsplaten voor mensen die niet al de reguliere CDs willen aanschaffen (dat komt hopelijk daarna dan toch nog)

Voor mij het beste/mooiste Beatles album; ik ben geen échte liefhebber, maar vind de nummers hierop over het algemeen zeer 'aangenaam' om naar te luisteren. Vooral de 2e CD, inclusief de singles die niet op de reguliere albums staan. Natuurlijk mist er vaak altijd wel wat op een verzamelaar.

Ik zei het al eerder in een vorig MuMe leven; hele sterke verzamelaars, die dubbele rode en blauwe, maar ik vind dat na zoveel tijd deze cd's met extra tracks opnieuw hadden mogen uitgegeven worden.
Tenslotte ontbreekt hier teveel op - sprak de onverbeterlijke Beatlesfreak - en wàt extra's in een geremasterde versie dringt zich toch stilaan op, indien men nog makkelijk nieuwe generaties zieltjes voor de tijdloze pracht van de Beatles wil winnen, toch?

Puur voor de muziek eigenlijk *****, maar halfje eraf voor de niet upgedate re-releases met extra tracks,

op de dubbele rode zou dan zeker niet mogen ontbreken;

Got To Get You Into My Life
For No One
Taxman

en op de dubbele Blauwe
absoluut ook;

When I'm 64
Two Of Us
I Want You (She's So Heavy)


Om er maar enkele te vernoemen.

Ach, ik blijf erbij; hoe goed ze ook samengesteld zijn, volledig is het nooit, je kunt van deze Greatest Show On Earth uiteraard beter gewoon de reguliere albums kopen, wie slim is heeft die natuurlijk al làng....!

Nou, als er iets niet mag ontbreken dan is het 'Tomorrow Never Knows' natuurlijk. Een van de belangrijkste nummers uit de carriere van The Beatles, dat vreemd genoeg niet op dit album te vinden is. Zal wel niet commercieel genoeg zijn? Nochtans was het een mooie afsluiter van de 'Revolver'-periode op cd2.

Wat ik altijd zo vreemd aan deze verzamelaar heb gevonden is dat er 6 nummers van Rubber Soul op staan en maar 2 van Revolver. Terwijl Revolver (samen met Sgt Pepper) toch wel de klassieker is van deze band.

"Tomorrow Never Knows" had er zeker op moeten staan. En "If I Fell" en "I Should Have Known Better" waren toch ook hits, waarom staan die er niet op? Deze verzamelaar kocht ik (samen met de blauwe) als eerste album van the Beatles, ik wist toen niet beter (dat was eind jaren '70), maar achteraf kocht ik alle reguliere albums (ze zijn allemaal de moeite waard).

Eerlijk gezegd weet ik dat niet, maar is het misschien vanwege dat die nummers wat 'bekender/ toegangekelijker' waren i.v.m. met de verkoop voor het grote publiek .

Absoluut waar, Toon1, Tomorrow Never Knows is een sleutelnummer, een voorproefje voor de psychedelica die er zou gaan aankomen, ook hier was Lennon zijn tijd een beetje vooruit.

Ach, die dubbele blauwe/rode zijn ideale instappers natuurlijk, een béétje muziekliefhebber heeft zovéél méér Beatles op de plank staan....

Tommorow Never Knows is absoluut een invloedrijk nummer, maar voor de de verkoop niet zo'n toegankelijk nummer (I guess).

Dit was mijn eerste plaat en hiermee begon mijn ontdekking van de hedendaagse en klassieke (pop) muziek.
Ik denk dat ik een jaar of 10/11 was toen ik hem kreeg, en sommige liedjes zaten toen al verankerd in mijn muziekcentrum,omdat ik als kleuter al de singles van mijn zus grijs draaide (waaronder natuurlijk Beatle platen, maar ook Beach Boys, Herman's Hermits)

Puur jeugdsentiment en binnenkort weer honderduizend keer te horen in diverse toplijsten, maar de Beatles blijven voor mij de grote vernieuwers van de hedendaagse popmuziek en voor veel bands een blijvende bron van inspiratie.

Heb het niet zo op verzamelaars, maar de rode en blauwe van the Beatles zijn toch wel een feest om naar te luisteren!

Ook leuk omdat er tracks op te vinden zijn die niet op reguliere albums staan.

Maar het beste van the Beatles is niet samen te vatten op 4 cd's.. die zijn te vinden op hun complete discografie!

Toch een 5 voor deze verzamelaars, want er zijn maar weinig bands die 4 cd;s vol kunnen zetten met zoveel boeiend materiaal!

(overigens had de rode ook wel op 1 cd gekund )

Dat heb ik nu met die blauwe....

Tja, wat nog te voegen van dit bandje, die in de jaren zestig de wereld op zijn kop zette en de muziek 180 graden deed veranderen.
Dat er sindsdien geen enkel band zo'n aanstekelijk repertoire heeft gemaakt, behalve misschien ABBA en K3.
Dat ik het heerlijk vind om met alle 26 mee te zingen, terwijl ik de poetsdoek door de kamer wapper en mijn dochtertje van 2 zegt nie zingen doen, nie zingen doen.
Dat ik niet wist dat er zoveel geniale hooks uit vier accoorden konden komen...
...of dat ik deze verzamelaar maar gewoon 5* geef, want ja als er 1 verzamelaar dat verdient dat zal het deze wel zijn.

By the way, leuke hoesfoto's voor en achterkant, alhoewel ik wel meen te bespeuren dat de vrolijke onbevangenheid bij Lennon op de achterkant wel enigszins getransformeerd is.

Heerlijk trouwens om toch iets weer te ontdekken: You've got to hide your love away, prachtig nummer, zeer dylanesque.

Hoe heerlijk toch die rode en die blauwe. Ik had ze vroeger al op LP en heb nu ook de CD's in huis. Het blijven gewoon bij de beste die ooit op een muziekdrager zijn gezet.