Depeche Mode - The Singles 86-98 (1998)

Wat mij een half jaar geleden overkwam met Depeche Mode overkomt mij nu nog een keer met The Red Hot Chili Peppers .

Imo bepaald minder boeiend al zijn de eerste 4 releases de moeite waard

Beste VanDeGriend, de nieuwste cd "Stadium Arcadium" deed mij anders aangenaam verrassen. Net als destijds dit album en het album "Ultra" van Depeche Mode

ik heb DM met dit album leren kennen!
tot dan toe had ik weinig tot geen affiniteit met depeche mode, die ik vooral kende van "people are people so", "masters and servants"...
maar met dit album ontdekte ik een totaal ander facet van de groep, ik was op slag verliefd op hun sfeervolle trance-achtige nummertjes zoals walking in my shoes, in your room, it's no good etc
sindsdien ben ik een grote fan van DM geworden en elk concert die ik van hen heb gezien, was een prachtige herinnering!
dit album neem ik steevast mee tijdens mijn vakanties, zet ik regelmatig op bij het slapengaan om in hogere sferen te komen... kortom een superplaat van een supergroep!!
voor mij onmogelijk om drie beste nummers naar voren te schuiven, ik vind ze allemaal fantastisch, behalve condemnation, vind ik slechts goed:)))
stripped is later nog gecoverd door rammstein, een geweldige versie en voor mij steeds een van de vele hoogtepunten van de rammstein concerten!
een dikke 5!

Sommige singles zijn echt super. Maar ik kan toch niet alles van ze waarderen vrees ik

Best of van de beste periode (imo) van een schitterende groep. Ideale instap om de groep te leren kennen en onvermijdelijk ook de albums zelf te willen ontdekken!!

Super CD, een hele goede compilatie. Vorig jaar maart (2006) nog naar hun concert geweest. De hele week de CD geluisterd om lekker in te komen. Mag niet ontbreken in je collectie....er zit altijd een bepaalde dynamiek in hun muziek. Heel herkenbare sound, de mooie zangstem....

-4-

De eerste cd is helemaal goed. Dit zijn ook de singles van hun (in mijn ogen) 3 beste albums.

CD 2 is wat wisselvalliger, maar heeft ook nog een aantal goede nummers.

Daar waar deze band hun synthesizer een beetje in de kast laten staan en hun ruige gitaren boven halen en doen alsof ze rockers zijn en geen nichten meer...

vind ik ze minder leuk worden... Ik hou meer van hun nichterige imago, en die muziek vind ik ook veel leuker.
Daarom zijn mijn favorieten van deze plaat A Question of lust, Strangelove, Enjoy The Silence en It's No Good.

Barrel of a Gun en I feel You vind ik quasi onbeluisterbaar en pure distortion en daar hou ik niet van, het lijkt wel een garagerockband, bweurk !
Maar in zijn geheel genomen is deze compilatie gewoon goed, maar minder leuk dan zijn voorganger...
Vanwege te veel gitaren.
laat de gitaren aan goede gitaargroepen, ik hou zoveel meer van SYNTHESISERS als ze door DEPECHE MODE gespeeld worden !
Daarom 4 sterren, wat niet slecht is, toch ?? ****

4* voor het eerste schijfje, 3* voor het tweede schijfje.
Al met al een dikke voldoende van mijn kant uit! 3,5*

Ben het helemaal eens met EVANSHEWSON. Hun synthesizerperiode is veel interessanter dan hun "serieuze gitaarkant", hoewel ik het album Songs Of Faith And Devotion wel weer goed vind. Mijn absolute favoriet van dit album is Personal Jesus.

Ik vind juist de drang van Depeche Mode om nieuwe wegen te verkennen een van hun sterke kanten. Misschien pakt het soms iets minder gelukkig uit, maar het houdt het oeuvre interessant. Vergelijkbaar met U2 (vanaf Achtung Baby)..
Ik moet nog steeds eens de tijd nemen om alle albums te gaan verkennen, mijn kennis gaat niet verder dan de compilaties, Music for the Masses en Exciter. De reden waarom het er nog niet van is gekomen kan ik moeilijk uitleggen, want de singles zijn allen puik! Favorieten van deze dubbelschijf zijn Enjoy the Silence, Stripped, Never let me down again, Personal Jesus, Walking in my shoes, In your room en het meesterlijke It's no good! Een band die ondanks zijn soms grote hits toch altijd het indiepubliek heeft weten te behagen. Niet veel bands kunnen dit zeggen...

****1/2

Mooi album van Depeche Mode met hun absolute topper Enjoy The Silence, maar ook erg mooie nummers die minder bekend zijn. De fijne liedjes overheersen, maar wat mij betreft toch enkele zwakkere nummers en dan met name Personal Jesus, Behind The Wheel en World In My Eyes. Wat opvalt is dat deze groep door de jaren heen altijd wel nummers gemaakt heeft die mij goed liggen en niet een paar nummers vlak achter elkaar om daarna weg te zakken. Dit album is een ruime voldoende waard.

Niet te geloven dat je Personal Jesus (een echte klassieker) en World in my eyes (één van mijn echte DM favorieten) zwakkere nummers noemt. Straf hoe smaken verschillen.

vreemd maar dit groepje heb ik altijd wat gehaat en ik weet niet waarom, de productie was altijd fantastisch en de teksten konden er ook altijd door maar dat zangertje , nee ik moest niet van dat ventje hebben en die elektro drums , walgelijk , nee niks voor een ouwe rocker

Deel 2 van de singlesverzameling van Depeche Mode. Ik heb hoe langer hoe meer waardering voor Depeche Mode omdat ze lang meedraaien (hun laatste worp "Playing the Angel" is gewoon prima) en omdat ze tenslotte heel wat sterke songs achter hun naam hebben zoals "A Question of Lust", "Strangelove" en "Enjoy the Silence".
Vreemd genoeg vind ik (als rockliefhebber) de gitaarsongs als "Barrel of a Gun" en "I Feel You" minder geslaagd. Voor synthipopgroepen valt het toch moeilijk de electropaden te verlaten, hoezeer ze dat ook willen.

Deze heb ik vorig jaar van een collega gekregen om eens te gaan beluisteren tijdens het werk.
Aardige cd, al moet ik bekennen niet echt heel vel van DM te kennen, maar de naam kende ik uiteraard wel.
Onderschatte band, die met deze singles verzamelaar toch wel weer heel aardig werk afleveren.
Het begint al goed met Stripped, en eigenlijk staan er maar een paar mindere nummers op.
Ook al is dit toch niet helemaal mijn ding, ik kan ze zeker waarderen vanwege hun eigen sound.
Ruime voldoende.

DM is niet een groep waar ik van nature naar toe getrokken werd.
Zo nu en dan kwam er wel een single voorbij die ik wel meer dan oke vond. Maar het valt niet te ontkennen dat DM een van de grote groepen waren in de jaren tachtig, die in de jaren negentig nog prima van zich lieten horen en nog steeds een grote fanbase hebben.

DM zal m.i zo'n band zijn, waar een paar decennia later, nieuw aanstormend talent van zal zeggen, dat ze zo beinvloed door deze groep zijn. Of ze nu nog steeds zo'n zeggingskracht hebben als in die twee decennia waag ik te betwijfelen. Maar dat zal de fans een zorg zijn. Hetzelfde geld denk ik zo voor The Cure/Duran Duran/Tears for Fears/Simple Minds/Human League, die passen voor mijn gevoel beter bij die tijdsgeest, dan in de huidige. Maar dat is mijn mening.

Deze verzamelaar bevat i.i.g voor mij een aantal prima songs, favorieten zijn:
A question of lust
Behind the wheel
Personal Jesus, ook mooi gecoverd door Johnny Cash
Enjoy the silence
I feel you
Walking in my shoes
Condemnation

Ik heb respect voor wat ze gedaan hebben en ik hoor dus niet bij de haters.

Iets minder grote hits?

Rond 1989 hebben de heren ongeveer hun hoogtepunt bereikt,(qua populariteit) en ook eindelijk eens een dikke hit in NL met Enjoy the silence.. en die staat toch echt op deze verzamelaar!

zoals zoveel andere juweeltjes......

Over het algemeen gezien is dit de verzamelaar met de periode dat ze echt op hun creatieve en qua carriere op hun hoogtepunt zaten (1986-1993) de periode ervoor is meer de "groei" geweest...

Kort samengevat; ik ben het niet helemaal eens met je stelling..

Als je naar succes in NL kijkt... tja.. hier snappen (de meeste mensen) hun muziek niet, en laten het links liggen..

Jammer voor ze, want ze missen een geniale band, die nog steeds staat als een huis!

Naast mijn bekendheid met hun grootste hits, is dit album mijn echte kennismaking met Depeche Mode geweest. Ik heb inmiddels al een paar albums van ze aangeschaft en daar zullen nog meer van volgen. Echter, een (die-hard) fan zal ik nooit worden, wel een liefhebber. Ik zal sowieso niet snel zeggen dat ik fan ben van een artiest / band, al komen Prince en Terence Trent D'Arby redelijk in de buurt (uiteraard totaal anders dan Depeche Mode).
Dit album heb ik grijs gedraaid en het verveeld nog steeds niet. Het is in mijn ogen een perfecte laagdrempig album om verder kennis te maken met Depeche Mode. Er staan altijd wel meerdere nummers op die je leuk vind (tenminste de gemiddelde muziekliefhebber dan) en vind je meer dan de helft leuk, dan kun je je wagen aan een volledig album van DM.
Moeilijk om favorieten te kiezen. Ik ga voor Home, It's No Good, Policy Of Truth, Question Of Lust en Never Let Me Down Again. Jammer dat Blasphemous Rumours hier niet op staat. Dat vind ik hun mooiste nummer.

"Blasphemous Rumours" (vind ik ook één van hun mooiste nummers) staat op "The Singles 81-85".

Zal ik eens vertellen hoe ik Depeche Mode heb leren kennen?

Door het spelen van Grand Theft Auto San Andreas. Jawel. (Voor diegenen die dat niet kennen, het is een computerspel waarin het vooral draait om mensen doodschieten en auto's stelen... In die auto's kan je de radio aanzetten......Je krijgt dan 'gescripte realistische' radiouitzendingen. Daar bleef ik maar naar het radiostation zoeken waarin Personal Jesus werd gedraaid. Wat een geweldige song.

Ok, ik kende Enjoy the Silence wel en een handvol andere songs wel, op de manier waarop iedereen ook wel 'Blue suede shoes' , 'hey jude' of 'like a prayer' kent ook als je geen fan bent...

Depeche mode... Wat een heerlijke ontdekking. Ik snap niet dat ze zo onbekend waren toen ik op school zat. Al heb ik nu geleerd dat ze wel periodes hebben gekend waarin het wat rustiger was rond de band.

Super! Zulke dingen zijn een win win situatie voor 2 partijen! Het spul heeft goede muziek, en DM krijgt aandacht, en zie.. het werkt!

Leuk om zoiets te ontdekken op die manier, en dan lekker uit te gaan spitten wat voor muziek deze band nog meer heeft gemaakt

Ik hoop dat je nog veel moois ontdekt!

Kan iemand mij uitleggen waarom 'Little 15' zomaar uit de chronologie gerukt wordt?

Omdat het aanvankelijk een single buiten de UK was dacht ik
die dus via het import circuit toch weer in Engeland zelf geraakte.

Dazzler, dank voor de uitleg.
Het zal wel een raar trekje van me zijn dat ik me daar aan stoor.

Ik heb ooit begrepen Little15 in eerste instantie alleen single was in Frankrijk.

Depeche Mode is de enige "guilt-pleasure"-cd die ik in huis heb. Zooooo fout... maar wel erg leuk om naar te luisteren. Onverklaarbaar wat ik er zo goed aan vind, op de één of andere manier trekt het me aan. Wel enkel met hoofdtelefoon, niemand hoeft te weten dat ik naar dergelijke muziek luister!

Wat is er in Godsnaam "fout" aan de muziek van Depeche Mode???
Als er 1 band is op deze aardkloot die een volwassen sound heeft is het DM wel... als je doelt op de begin jaren kan ik dat begrijpen, maar dit gaat wel over een cd uit de periode 86-98 waar men over het "foute" gedeelte al heen was.. dus ik snap het niet helemaal

YouTube - Depeche Mode - Strangelove (Extratour ARD 02.04.1987 Germany)

'nough said