Tears for Fears - Songs for a Nervous Planet (2024)

Klinkt heel fraai!

Prachtig livealbum van de heren…. Ze zijn echt wel goed bij stem. Ook opvallend hoe de nieuwe nummers van the Tipping Point zich meer dan staande houden tussen de hún gekende klassiekers. De 4 nieuwe nummers zijn ook van goede makelij en zouden niet misstaan hebben op hun laatste album.

Ik moet zeggen dat ik de nieuwe nummers wel aardig vind, maar niet meteen heel erg goed ofzo. Ik heb dde versie met 5 nieuwe nummers (Landlocked erbij) maar echt zo meteen goed als Tipping point vind ik ze niet. Het klinkt meer als wat overblijfsels van Tipping Point. Slecht wordt het natuurlijk nooit, maar het live deel vind ik veel boeiender..
Overigens vind in Landlocked wel het leukste nieuwe nummer., en juist dat nummer staat niet op elke versie. Er zit zelfs nog een stukje gitaar aan het einde in wat met meteen deed denken aan No Limit van 2 ulimited.

Zoals Lost zegt, de nieuwe nummers blijven mooi overeind.

Ik zag ze tijdens de laatste tournee in NL, toen zaten die nummers er nog niet bij, (volgens mij deden ze 1 of 2 nieuwe songs) maar ze klinken op deze plaat alsof ze ze al jaren spelen.

Mooi live document in ieder geval. En mooi geluid ook.

Ik vind het wel een mooie, sprankelende hoes.

Heb hem gisteren binnen gekregen. Klinkt goed.

Live een dikke voldoende en de 4 nieuwe nummers zijn ook te goed pruimen.

Wat een geweldig livealbum. Kristalhelder, hele goede zang en wat een nummers. Heel lang geleden dat ik deze groep op heb gezet, maar deze ga ik nog vaker luisteren. De studionummers zijn eveneens van hoge kwaliteit.

Heb de bluray met de multichannel tracks (5.1/atmos) in huis. Wat klinkt dit geweldig!!!

Ze hadden een betere keuzen qua nummers kunnen maken, is mijn mening

Roland Orzabel en Curt Smith maakten als Tears For Fears een meer dan verdienstelijke come back met The Tipping Point uit 2022.
Een verrassend sterk album en wellicht ook therapeutisch voor Orzabel, die privé nogal wat voor de kiezen heeft gehad de laatste jaren.
Er wordt van die plaat ook aardig uitgepakt op dit puntgave livealbum met een geweldige sound en geïnspireerd spel. Orzabel merkte op dat zij live nog nooit zo goed waren als nu.
Kennelijk hadden de heren nog wat songs die mogelijk The Tipping Point niet haalde, oftewel eerder of later gecomponeerd.
In ieder geval zijn het geen overbodige studiotracks die de plaat openen en er zeker toe doen.
Ik moest wel wat wennen aan Emily Said, die zo gemaakt had kunnen zijn tijdens The Seeds of Love sessies. Een tamelijk ambitieus werkje met kindercoir en al. Het blijkt een groeier.
Het concert is sterk en hecht. Een uitermate goed en strak ingespeelde band en zowel Orzabel als Smith nog voorbeeldig bij stem.
Een afwisselend geheel ook, want geen één Tears For Fears album lijkt op elkaar en dan krijg je een boeiend overzicht voorgeschoteld.
Nogmaals veel van The Tipping Point (een teken dat het duo veel vertouwen heeft in de songs) en de Tears for Fears albums waar Smith nog een rol speelt.
Een misschien wat minder voor de hand liggende keuze als Secret van Everybody Love a Happy Ending is ook een aangename verrassing.
Spetterend is een song als Badman's Song, misschien wel de meest afwijkende song die ze ooit maakten. Een virtuoze mix van fusion, rock en prog met veel vernuftheid gebracht.
De bekendste en meest dansbare van The Hurting spelen ze natuurlijk, soms met korte uitstapjes naar house en disco + de hits van Songs From The Big Chair en The Seeds of Love is ook aardig vertegenwoordigd. Woman in Chains is en blijft een onverwoestbare klassieker.
Mooie setlist en nogmaals een uitstekende geluidskwaliteit.
Ik zou zeggen kom weer naar Nederland en een nieuw album zou ook heel welkom zijn.

Mooie Recensie bikkel2 !

Vorige week heb ik de live dubbel cd uit Engeland meegenomen, daar stond nog een extra vijfde studio track op Landlocked, een fraai vol nummer gezongen door Orzabel en Smith samen. Onbegrijpelijk dat dit niet op al de releases staat.

Het live concert is inderdaad absoluut geweldig qua geluid, zo mooi vol en helder…
Ik hoop ook dat er nog meer in het verschiet ligt.

Op de een of andere gekke manier heb ik bij Tears for Fears altijd een beetje het gevoel alsof ze de 10CC van hun tijd zijn.

Dank Roxy6.

10CC was ook heel veelzijdig en uitstekende musici/ componisten natuurlijk.
Goed te vernemen dat Roland en Curt aan een mooie comeback bezig zijn.

Het geluid is top de nummers keuze vind ik minder maar dat is persoonlijk

Waarschijnlijk vind je dart de nadruk te veel op het laatste album ligt qua nummerkeuze.
Dat album komt veel voor in de setlist ja, iets meer ouder werk had gekund.

Maar ik vermoed dat de heren hiermee vooral een nieuw luisterpubliek wil aanspreken.

Op zich wel logisch dat je kort na het uitbrengen van je nieuwe album dit juist promoot tijdens concerten. Veel bands doen dat en dan wordt het niet een greatest hits optreden.

Prima live album van de heren. De 4 nieuwe studio nummers had voor mij niet gehoeven en vind dit niet de sterkste songs die ze gemaakt hebben. Inderdaad vrij veel nummers van hun laatste studio album hetgeen ik niet erg vind immers vond ik dit album een heel prettige verrassing. Verder voldoende afwisseling betreft de andere nummers met het hoogtepunt Badman’s Song. Blijft een verschrikkelijk gaaf nummer. De dame die het zanggedeelte op zich neemt heeft overigens een goede stem.

Weet niet of er achteraf veel aan gesleuteld is maar de zang, muziek en geluid klinkt erg goed.
Aantal sterren wordt 4

De twee verkapte solo albums van Orzabal uit de jaren 90, die weliswaar onder de naam Tears for Fears zijn uitgebracht, worden natuurlijk schromelijk over het hoofd gezien.
Alleen Break It Down Again van Elemental heeft de schijf gehaald.
Nu is dit vanuit commercieel en sportief opzicht wellicht begrijpelijk maar als liefhebber van deze platen vind ik het ook een gemis.
In mijn beleving doen deze schijven niet onder voor het gezamenlijke werk van de heren. Sterker nog...

Schokkend is dit album al als je nog geen noot gehoord hebt. Beide heren op de foto terwijl ze elkaar lachend aankijken; gekker moet het niet worden.
De nieuwe nummers zijn niet heel spannend. Het intro van Emily Said doet denken aan The Seeds Of Love, maar na het intro stopt die vergelijking.
Dan de live registratie. Het is wel wat steriel op plaat gezet. Nul interactie met het publiek.
De tracks zelf zijn sterk, maar ze blijven wel erg trouw aan de studioversies. Daar staat tegenover dat de heren fantastisch bij stem zijn en op Badman's Song gaan de remmen wel helemaal los; dat is voor mij dan ook het absolute hoogtepunt van dit album.

Geweldige live plaat, lust voor het oor.
Deze ligt nu al enkele dagen op de draaitafel en kan er geen genoeg van krijgen.
Alle live nummers zijn wat mij betreft raak, de studio nummers daarentegen zijn goed maar niet hemelbestormend.
Geluid is ook dik in orde en de begeleidende band klinkt uitstekend.
Meen gelezen te hebben dat Roland & Curt pas sinds enkele jaren weer contact hebben met elkaar na elkaar pakweg 15 jaar niet gesproken te hebben.

Pas onlangs aangeschaft en WOW ja. Fantantische plaat waarbij de 4 nieuwe nummers een meer dan welkome aanvulling zijn op hun repertoire. Leftovers van the Tipping Point of niet, gewoon fraaie nummers in alle opzichten. Dan het live gedeelte, alweer WOW zeg, wat een registratie, wat een kristalhelder geluid ook. Aan gesleuteld of toch niet, puur genieten van de nummers. Terwijl ik deze band toch al ff niet meer zo in het oor had. Over de songkeuze kan ik meer dan tevreden zijn. Persoonlijk iets natuurlijk ook. Je mist altijd wel iets maar nogmaals een puike plaat alweer in alle opzichten. Staat nu weer op en ja happy me. Badman's Song is werkelijk waan. Daar gebeurt wel heel veel van mooi via mooier naar mooist. Topper. Aanrader.