Tears for Fears - Songs for a Nervous Planet (2024)

Grappig dat AI zo een nieuwe technologie is, en toch slagen mensen er bijna direct in om te zien met het blote oog of het AI is of niet. En ja, het is AI.

The Songs For A Nervous Planet album artwork is a mixed media digital collage, with AI being just one of the many tools used in the creative process. We wanted vibrant artwork that evoked a sense of sci-fi, futuristic themes, and an escape from what is known. The sunflowers are a joyful nod to classic Tears For Fears imagery, while the juxtaposition of the astronaut is a link to our upcoming song, Astronaut, and a sense of alienation and not belonging. We have been fans of Surrealistly’s work for a long time and knew he would be the perfect artist to bring our vision to life.

“Collaborating with the band to bring their vision to life has been an incredible experience. Balancing surrealism with the emotional depth of their music was a challenge I fully embraced, and I believe the final artwork captures the powerful essence of their story.” – Surrealistly.

Ik vind t gewoon wat meh. Als je dan toch één van de allernieuwste tools hebt waar je echt alles mee kan, wat ga je dan doen? Een astronaut in een veld zonnebloemen zetten.

Over de muziek : Het klinkt wat als Tear for fears gemengd met Duran Duran in mijn oren.

Roland Orzabel en Curt Smith maakten als Tears For Fears een meer dan verdienstelijke come back met The Tipping Point uit 2022.
Een verrassend sterk album en wellicht ook therapeutisch voor Orzabel, die privé nogal wat voor de kiezen heeft gehad de laatste jaren.
Er wordt van die plaat ook aardig uitgepakt op dit puntgave livealbum met een geweldige sound en geïnspireerd spel. Orzabel merkte op dat zij live nog nooit zo goed waren als nu.
Kennelijk hadden de heren nog wat songs die mogelijk The Tipping Point niet haalde, oftewel eerder of later gecomponeerd.
In ieder geval zijn het geen overbodige studiotracks die de plaat openen en er zeker toe doen.
Ik moest wel wat wennen aan Emily Said, die zo gemaakt had kunnen zijn tijdens The Seeds of Love sessies. Een tamelijk ambitieus werkje met kindercoir en al. Het blijkt een groeier.
Het concert is sterk en hecht. Een uitermate goed en strak ingespeelde band en zowel Orzabel als Smith nog voorbeeldig bij stem.
Een afwisselend geheel ook, want geen één Tears For Fears album lijkt op elkaar en dan krijg je een boeiend overzicht voorgeschoteld.
Nogmaals veel van The Tipping Point (een teken dat het duo veel vertouwen heeft in de songs) en de Tears for Fears albums waar Smith nog een rol speelt.
Een misschien wat minder voor de hand liggende keuze als Secret van Everybody Love a Happy Ending is ook een aangename verrassing.
Spetterend is een song als Badman's Song, misschien wel de meest afwijkende song die ze ooit maakten. Een virtuoze mix van fusion, rock en prog met veel vernuftheid gebracht.
De bekendste en meest dansbare van The Hurting spelen ze natuurlijk, soms met korte uitstapjes naar house en disco + de hits van Songs From The Big Chair en The Seeds of Love is ook aardig vertegenwoordigd. Woman in Chains is en blijft een onverwoestbare klassieker.
Mooie setlist en nogmaals een uitstekende geluidskwaliteit.
Ik zou zeggen kom weer naar Nederland en een nieuw album zou ook heel welkom zijn.

Pas onlangs aangeschaft en WOW ja. Fantantische plaat waarbij de 4 nieuwe nummers een meer dan welkome aanvulling zijn op hun repertoire. Leftovers van the Tipping Point of niet, gewoon fraaie nummers in alle opzichten. Dan het live gedeelte, alweer WOW zeg, wat een registratie, wat een kristalhelder geluid ook. Aan gesleuteld of toch niet, puur genieten van de nummers. Terwijl ik deze band toch al ff niet meer zo in het oor had. Over de songkeuze kan ik meer dan tevreden zijn. Persoonlijk iets natuurlijk ook. Je mist altijd wel iets maar nogmaals een puike plaat alweer in alle opzichten. Staat nu weer op en ja happy me. Badman's Song is werkelijk waan. Daar gebeurt wel heel veel van mooi via mooier naar mooist. Topper. Aanrader.