Iotunn - Kinship (2024)

Vanmorgen alvast omver geblazen door de epische openingssong. Wat een nummer en wat een zanger zeg. Verheug me op de rest straks. De reeds uitgekomen nummers waren ook al erg sterk.

Hier ben ik ook erg benieuwd naar: het wordt een mooi muzikaal weekend (vanochtend eerst voorrang gegeven aan Gaerea - Coma: ook niet mis, en dat is een understatement... )

Vandaag helemaal geluisterd. Volledig van m'n stuk geblazen. WAT MOOI.
Dat slot van The Anguished Ethereal, wat overweldigend.
Dit is voor top 10 (2024) werk.

Erg mooi, en duurt geen minuut te lang...

Wat een plaat dit! De vorige was al niet misselijk, maar deze is nòg beter. Melodieuze prog death om je vingers bij af te likken!

En dan is er ook nog de nieuwe Gaerea .

Had iemand het al gehad over het geweldige gitaarwerk op deze plaat...?

Mijn oordeel over het debuut was niet bijster positief. Toch heb ik Kinship een kans gegeven, al was het alleen maar om de geweldige Jon Aldera.

Tot mijn verrassing en verbazing is Kinship een geweldig album geworden! De composities zijn een stuk interessanter, afwisselender en ook de algehele klank van het album is een stuk aangenamer. De 70 minuten vliegen voorbij!

Ik denk dat ik het debuut toch ook maar weer eens op moet leggen.

Een top album. Goede opvolger van het debuut dat hier ook nog regelmatig rondjes draait.

Fantastische plaat, die met elke luisterbeurt beter wordt. Ik vond het debuut al erg sterk, maar Kinship gaat daar ruim overheen. Geweldige melodieën, geweldige nummers en natuurlijk de geweldige zang van Jón Aldará. Wat een geweldenaar is dat toch. En ja, ook het gitaarwerk is geweldig.

Wat een rollercoaster aan furieuze muziek. Ge-wel-dig. Een dikke 4.5 met kans op een unieke 5.

Misschien is het voor sommigen ook wel eens interressant te horen hoe een productie ervoor kan zorgen dat een plaat exeptioneel klinkt en intenser wordt ervaren ten opzichte van een andere. Deze plaat is het voorbeeld hoe zowel muzikaal als vocaal de ene cd beter klinkt dan de ander. Luister bevoorbeeld eens " Access All Worlds" en dan "Kinship" nog eens een keer. Muzikaal en compositioneel zijn beide platen goed, maar de beleving van "Kinship" is veel intenser en maakt daardoor ook meer indruk.

Althans, zo denk ik erover...

Ja. Ik weet het denk ik wel zeker. Ik moet het woord noemen.

Meesterwerk.

Krijg hem verdorie niet meer uit de cd speler.....

Na vanochtend het openingsnummer nog een keertje voorbij horen komen in de De Keiharde Podcast | KINK, gooi ik er ook nog een 1/2* bijop, Ayreonfreak

Hetzelfde geldt voor mij, Kinship is zeker één van de hoogtepunten van 2024. Schitterende plaat!

In vrijwel ieder opzicht een verbetering ten opzichte van het toch al niet verkeerde debuut van deze progressieve deense metalband. Wellicht een tikkeltje minder heavy, maar evengoed wordt er flink van leer getrokken. Er zijn ditmaal gewoonweg wat meer rustpuntjes ingebouwd. Het songmateriaal is unaniem sterk, er is veel meer dynamiek binnen en tussen de tracks en productie is oneindig veel beter. Daarnaast zijn de zangpartijen veel krachtiger, zowel in de melodieuze partijen als de brute. Dat belooft wat voor de toekomst van deze band.

Lijstjestijd komt eraan. Ik loop alle releases uit 2024 die ik aan mijn collectie heb toegevoegd nog eens langs om mijn oordeel op te frissen en te kijken of ze mogelijk in mijn top 20 een plaats krijgen.



Dat debuut heeft nog geen speeltijd gekregen sindsdien, maar Kinship des te meer! Half sterretje erbij en voorlopig in de jaarlijst voor 2024.

Namsaap's Top 20 van 2024 - MusicMeter.nl

Behoorlijke bak herrie zeg.

Bedoel je dat positief of negatief?

Daar ben ik nog niet uit eerlijk gezegd.

Wat een zanger! Heel gepassioneerd ook. Verder is dit een bak herrie waar je u tegen zegt. Het kan zomaar gebeuren dat de plantjes deze nacht nog van de vensterbank afkukelen. Maar dat neem ik dan maar voor lief.

Iotunn zal hoogstwaarschijnlijk (nog) geen dagelijkse kost worden in dit buitenhuis. Maar de toekomst ziet er zonnig uit. Want muzikaal zit het hier wel snor.

En? Maandje verder....

Zal dit weekend nog eens een poging wagen

Dankzij de Progladder dit album op het spoor gekomen en na enkele luisterbeurten kan ik alleen maar zeggen dat ik volledig weggeblazen wordt. Dus dank voor de nominaties van deze geweldige band ProGNerD en mulver64! Binnenkort maar eens checken of dat andere album ook de moeite waard is.

Leuk om dit te lezen, blijkt ons spelletje ook nog daadwerkelijk nuttig te zijn en vertier voor anderen met zich mee te brengen. Mocht je tijd, zin en geld over hebben, dan heb je ook nog de kans om de band later dit jaar in Utrecht aan het werk te zien als onderdeel van een ontzettend dikke line-up.

Dark Tranquility, Soen, Equilibrium, Iotunn in TivoliVredenburg

En ze komen ook op Brainstorm Festival in Apeldoorn op 8 november, alwaar ik ze ga aanschouwen.

Mha, klikt bij mij helaas net niet. De cleane zang is me iets te dissonant.

Dit is de grootste grap die ik in tijden op deze website voorbij ben gekomen. Als je zegt dat je de cleane zang niet mooi vind of dat de zangstijl je niet helemaal ligt, dan kan ik me daar absoluut wat bij voorstellen. Maar zeggen dat de cleane zang 'dissonant' is, is gewoon objectief gezien niet waar en volstrekte onzin.

Ik zeg toch ook "is mij". Ik vind het stemgeluid vooral niet zo mooi passen, cleane zang kan zeker mooi zijn bij deze metal, maar hier klinkt mij het niet fijn aan m'n oren. Maar ik ben blij dat ik je een grap heb kunnen bezorgen!

'Niet zo mooi passen' en 'het klinkt me niet fijn in de oren' is iets totaal anders als dissonantie. Dissonantie is een muziektheoretische eigenschap die muziek objectief gezien kan hebben los van mijn of jouw oordeel, terwijl jij een persoonlijk en subjectief oordeel velt (waar niks mis mee is, hoewel ik het wel met je oneens ben, maar dat mag ). Dat was mijn punt.

In the mist, we're all the same.......

In de basis is het wel oké, maar ik vind het net zo vaak ook wel een richtingloos ding hoor. Van machtige marspassages vliegen we ineens de blastpassages in en wordt er net zo achteloos weer teruggeschakeld terwijl er bovenop nog steeds hetzelfde zeurderige zanglijntje gedebiteerd wordt. Daar krijg ik niet echt het gevoel in iets meegenomen te worden. De band heeft ook geen idee wanneer van krijs, naar brul en zeurderig zangwerk gebruik gemaakt moet worden. (Van dat laatste liever niets, maar helaas Kinship Elegiac meent ermee uit de startblokken te moeten strompelen.) Waardoor nobele ideeën al vlot in schoonheid stranden.

De productie is veelbelovend. Eén en ander klinkt zeer massief. Het ijle toetsenwerk is een fraaie sfeertverhoger. Maar de dwangneurose om maar progressief te willen zijn, is wat mij betreft de ondergang van Kinship. Al kan ik dit ook weer met geen mogelijk slecht noemen. Vermoeiend. Dat kan ik het album wel noemen.