Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)

Niet echt mijn muziek, staan paar mooie nummers op als Cowgirl, Dirty Epic en Dark & Long, maar over het algemeen niet een heel spannende plaat. 3,5*

Ik vind dit best wel een aantrekkelijk album. Lekkere beat en een lichte opbouw in het beter worden van nummers. Eerst is de CD wat vlak, maar later vind ik het toch een stuk beter worden. Maar toch vind ik MMMM Skyscraper, I love you het beste nummer.
Eerst maar eens een goede 3,5*

2 en 6 zijn absoluut het beste wat Underworld ooit op de plaat heeft gezet.

Destijds helemáál niet into dance, wist deze plaat me toch meteen te boeien. Dezelfde vibe als de betere Kraftwerk-platen (het enige wat ik op dat moment aan electronica kon waarderen). Samen met Jilted Generation heeft deze plaat de dance weer binnen mijn vizier gebracht.

Echter, nooit vergeef ik ze de teleurstelling die ze me bezorgden met de opvolger van deze plaat. Waar Dubnobass... nog introvert, intiem en subtiel is, werd het hierna al gauw een grote egotrip met repetitieve beuknummers en die arrogante zeikstem van Karl Hyde.

Jammer dat de plaat Dark & Long eigenlijk wordt overschaduwd door de remix (die natuurlijk geweldig is), vind deze versie toch duidelijk een van de beste tracks van Underworld.

Tja daar heb je hem weer zullen sommigen wel denken... maar ik ben erachter gekomen dat dit album alleen maar beter en beter wordt naarmate je hem vaker luistert.
Eerst gaf ik hier nog amper een 2,5 voor, nu ligt het toch wel dik boven de 3.
M.E. is zonder twijfel 1 van de betere tracks op dit album, hoorde hier iemand zeggen dat het klinkt alsof het van een derderangs lounge cd is gehaald, nou doe mij die derde rangs lounge cd dan maar!
Echt geniaal in elkaar gezet dat nummer, snap niet dat je dat niet kan horen.
Laat ik eerst maar bij Dark & Long beginnen: Vrij tamme track, die niet echt goed loskomt, iets wat Underworld eigen is trouwens maar desalniettemin toch een aardige track, maar niet bijzonder.
Skyscraper duurt inderdaad wat lang, maar vind ik alweer van een beter niveau en geeft alvast het aanzetje naar een lekker in het gehoor liggende track genaamd Surfboy, 1 van de betere tracks op dit album.
Spoonman gaat een beetje door op deze toer, en is ook best wel leuk.
Dan komt ineens onverwachts Tongue uit de hoek, een heerlijk chill gitaarnummertje, die vreemd genoeg nog goed in het geheel van het album past ook.
Dirty Epic wordt door sommigen de beste Underworld track genoemd, dat vind ik zeker niet, maar het is wel een goed nummer, alleen vind ik de vocalen van Hyde in dit nummer op sommige punten niet goed tot z'n recht komen en soms zelfs irritant, maar dat heb ik al eens eerder gezegd geloof ik ergens.
Cowgirl is natuurlijk ook gewoon goed, zeker voor die tijd.
River of Bass is weer lekker rustig, en ook geen verkeerd nummer.
M.E. is vervolgens een heerlijke afsluiter zoals ik hierboven al vermeldde.

Eigenlijk geen enkel slecht nummer dus.
Ik ga van 2,5 naar 3,5.
Soms net iets te tam en rustig maar als geheel zeer geslaagd album.

Verrassend leuk album van de heren van Underworld. Hoewel het hier en daar een paar steekjes laat vallen, zitten er echt briljante tracks op dit album als Dirty Epic en Cowgirl. Voorlopig een ruime 3,5*

Heb die albums (Change the Weather en Underneath the Radar) van de week maar eens binnengehaald voor de gein, nadat ik ook alleen maar negatieve verhalen erover had gehoord.
Ik moet zeggen dat het erg meevalt, het is wel totaal anders dan wat ze erna hebben gedaan, maar zeker niet allemaal slecht.
Waar de stem van Hyde mij bij de hedendaagse Underworld soms zwaar op de zenuwen werkt, was dat op hun eerste albums juist een verademing.
Zoals ik al zei compleet andere muziek maar zeker niet heel slecht.
Probeer het eens voor de grap zou ik zeggen, het is wel echte "80's muziek".
Nog even on-topic: Dit album wordt door de meeste gezien als de beste van Underworld, maar ik vind Second Toughest bijvoorbeeld veel beter.
Zijn er meer mensen die dat vinden?

Dit kon bijna niet tegenvallen, gezien Second Toughest een van mijn favo Dance-platen is en dit werd gezien als hun beste werk. Maar dit klinkt me allemaal wat rustig en tam. Bij vrijwel alle tracks wacht je ook op een hoogtepunt dat uiteindelijk nooit gaat komen. Nee, doe mij maar de Underworld van Second Toughest. Maar 3* toch nog wel, en hoe klinken Beaucoup Fish en A Hundred Days Off?

Beaucoup Fish heeft een aantal wat stevigere nummers, richting loungie techno kant, en ook wel wat gitaarnummers. AHDO heeft een paar tracks die er echt uitspringen, en de rest is een beetje van hetzelfde, lastig om de style te beschrijven. Als geheel vind ik AHDO wel wat geslaagder eerlijk gezegd. Maar Second Toughest en het live album vind ik nog steeds de twee beste. Ook de verzamelaar is erg goed.

Zeker. Second Toughest is absoluut mijn Underworld hoogtepunt.

Beaucoup Fish is als geheel misschien wat geslaagder. AHDO heb ik niet zoveel beluisterd. Voor mij zijn deze en Secondtoughest toch veruit de spannendste Underworld-platen.

BF ging bij mij snel vervelen nadat ik hem een tijdje in de auto had gedraaid, terwijl er zeker wel toffe tracks op staan. Maar als geheel ging het mij vrij snel de keel uithangen, en dat had ik niet bij AHDO.
Misschien moet je die eens gaan draaien, Herman

Zo langzamerhand begint dit mijn favoriete Underworld te worden. Waar veel tracks hier eerst een 8 of 9 waren groeien ze nu hoger. Dit moet wel bijzonder zijn geweest toen het uitkwam

Vooral daarom m'n favoriete Underworld, want wellicht is de opvolger hiervan toch wat sterker en tijdlozer.

Laat dat "wellicht" maar weg Vind dit nog iets te slapjes allemaal, maar zeker niet slecht.

Tijdlozer vind ik de tweede zeker niet.

Tweede?

Ik gebruikte de term "opvolger" met een reden

Hoe een uitgerangeerde synthband in een klap een der hipste bands ter wereld werd.

Toffe cd met geen enkel zwak nummer. Surfboy is mijn favoriet.

Underworld stond begin jaren 90 ook bekend als dance/disco muziek en ook die periode ben ik erg af. Ik kon Born Slippy al, en die groene live cd en het blijft toch goede muziek. 1,5 jaar geleden ondekte ik een van hun vroegere albums, Dubnobasswithmyheadman.

En ik moet zeggen dat ik het er wel een beetje moeilijk mee heb om een mening erover te hebben. Ik had er eigenlijk erg veel verschillende gevoelens bij. Ik moet wel zeggen dat de heren er een goede plaat van hebben gemaakt, maar het is vaak erg aan de loodzware depresieve kant. Dan spreek ik dus vooral over Dark & Long en Dirty Epic. Phoeee, laten we het ook alvast maar even over die 2 nummers hebben. Dark & Long heeft een lekker deuntje, maar bij die refreinen klinkt het erg wanhopig. En dan Dark & Long, dat was wel helemaal erg. Ik wil niet zeggen dat ze slecht zijn maar dit was ook echt alles behalve vrolijk ervan worden. Hierbij associeer ik me ten eerste gewoon een zware regenachtige landschap. Het klinkt allemaal zo chaotisch, grauw, winderig, kil en somber en de wanhoop en de depressie druipt er gewoon op een een of andere manier van af. Ook die songs klinken niet bepaald vrolijk. Voor de rest heeft dit album wel lekkere zwingende subtiele dance nummertjes die ook verdacht lang duren. Bv Nummers als Skyscraper, Surfboy, cowgirl bv klinken als een klok maar werken ook als een soort roes. Tongue was een mooie intermission. River of Bass was een heerlijk bijkomertje om tot rust te komen. En M.E. heeft weer een bepaalde afscheidstoon.

Maargoed, wel een goede dansplaatje, maar toch erg aan de grauwe kant, zo ervaarde ik het wel tenminste. Niet echt een vrolijk zomers plaatje al zeg ik het zelf. Meer voor de zware regenachtige dagen als je in een zware roes van de avond ervoor zit.

3,5*

Grappig dat een album zulke verschillende gevoelens kan oproepen Want ik ervaar het niet bepaald als een grauw, depressief album eigenlijk. Ik vind dit echt een heerlijk rustgevend houseplaatje over het algemeen. Noem het luisterhouse van mijn part, maar niet echt muziek om heel erg los op te gaan. En sowieso vind ik nummers als Tongue, River Of Bass en M.E. best warme en rustgevende muziek eigenlijk. Het is vooral die afwisseling tussen de wat meer uptempo tracks aan de ene kant en de rustigere tracks aan de andere kant wat het zo lekker luisterbaar maakt. En er zitten een paar echte uitschieters op maar het minste nummer van dit album haalt nog steeds een heel hoog niveau.

Laat ik voorop stellen dat dit niet echt mijn muziek is. Maar "Dubnobasswithmyheadman" van Underworld weet me toch te boeien. Ik pretendeer geen verstand te hebben van dit type muziek maar ik hoor diepe stuwende swingende drum n' bass geluiden. De nummers zijn aanzienlijk van lengte en worden zorgvuldig opgebouwd qua spanning en sfeer. Ik vind niet alle nummers even geslaagd, maar over de gehele linie van deze plaat met bijzondere titel weet Underworld mijn aandacht vast te houden. Intrigerende plaat met spannende en gevarieerde muziektripjes.

Cowgirl blijft een fantastisch nummer maar de rest kan me tegenwoordig toch een stuk minder boeien.

Ben deze plaat nu een aantal draaibeurten aan het geven, zijn er zo nog essentiële danceplaten die ik moet gehoord hebben?

De opvolger van deze vind ik zelfs nog beter en de eerste albums van Leftfield en de Chemical brothers vind ik erg sterk,maar er zullen er vast nog een hoop meer zijn.

Oké, alvast bedankt

Hier kijk ik toch wel zeer naar uit:

"Underworld's landmark third album dubnobasswithmyheadman will have its 20th anniversary celebrated with a reissue. It's the first in a series of expanded re-releases of their catalogue through Universal Music, and has been remastered by the band's Rick Smith. Alongside the original album, a five-disc set will also include the band's singles released from 1991-94, remixes from 1992-94, previously unreleased material from 1991-93 that Smith unearthed when revisiting the original MIDI files at Abbey Road and a full recording of a 1993 rehearsal at the band's Lemonworld studios. A two-disc set will condense the extras down onto one disc, and it'll also be available in one-disc, double vinyl and HD Blu-ray formats."

The Quietus | News | Dubnobasswithmyheadman For Reissue - thequietus.com

Ben benieuwd of de transitie van Depeche Mode-kloon in 1989 naar technoband in 1994 een beetje mooi is vastgelegd.

Haha, heb me altijd afgevraagd hoe die eerste 2 albums zouden klinken, zonder er echt heel erg naar op zoek te gaan trouwens. Maar nu weet ik het dus. Klinkt inderdaad behoorlijk als Depeche Mode. Er is veel gebeurd in die 5 jaar tussen deze en de vorige Underworld.

Yes, en ik ga naar hun optreden London’s Royal Festival Hall

Dit is een album waarvoor ik echt in de stemming moet zijn. Dat geldt tot op zekere hoogte voor alle muziek waar je bewust naar luistert, maar als ik niet sereen genoeg ben komt het blijkbaar niet goed bij me binnen.

De andere albums van Underworld ken ik nog niet (al heb ik er wel een paar in de kast staan), maar Dubnobass is me door de jaren heen steeds beter gaan bevallen.
Komt doordat het tamelijk intiem en zelfs introvert klinkt, al ervaar ik het tevens als vervreemdend. Vandaar waarschijnlijk de noodzaak van een serene stemming. Hoe andere users hun luisterstemming ervaren, daar ben ik soms wel een beetje benieuwd naar...

Dit vind ik een moeilijk zin.

Ik beluister DNBWMHM (I loooove afkortingen) het liefst in de oto. Tijdens een lange rit. Het weer maakt niet uit. De oto ook niet.