Underworld - Second Toughest in the Infants (1996)

Volgens mij staat hij op de Best Of (1992-2002) en op hun album Everything Everything (maar dat is een live versie, wel een hele lekkere trouwens).

Born Slippy is het best-gebruikte-nummer-in-een-film ooit! Eat that!

Op de cdversies die verkocht worden in de winkels, staan daar de bonusnummers ook op eigenlijk?

Dit is typisch zo'n album waarvan ik echt geen idee meer heb waarom ik het indertijd gekocht heb. Het leek in ieder geval totaal niet op wat ik verder luisterde maar ik heb zeker de bonusdisc wel grijsgedraaid. De voorganger en de opvolger deden me al niet zo veel meer en verder heb ik nooit meer iets met deze band (en eigenlijk zelfs met hele Electronic-genre) gedaan. Ook deze zet ik eigenlijk nooit meer op.

3,5* voor de herinnering.

Vandaag deze binnengekregen met de post. Voor een schappelijk prijs 2e-hands via MuMe gekocht ........ , mét bonus-CD .

Dus zo zeldzaam zal ie toch niet zijn ?



, 2 fantastische nummers zijn het !



Klopt helemaal. Wat natuurlijk voor de meeste muziek geldt, wat mij betreft.

Stagger vind ik ook vreselijk, gelukkig hebben ze die voor het laatst bewaard. Enige minpuntje vind ik, anders had dit album van mij de volle 5* gekregen.

Als je kijkt naar de stem historie kan je goed zien dat de drang naar echte dance/ electronic steeds groter wordt door al die middelmatigheid in onze samenleving en op de radio...

De dubbel CD (incl. Born Slippy/Rez dus) lag voor slechts € 5,00 in de 2e hands bak van Concerto in Amsterdam. Toch maar even mooi meegenomen.

Al aan het oefenen voor de Nijmeegse 4-Daagse Wim, dan heb je een flink stuk gelopen.

Had vrij reizen vandaag bij de NS. Dan heb ik wel eens de gewoonte naar Amsterdam af te reizen om CD/Vinyl shops af te schuimen. Bij Concerto heb ik altijd prijs. Wat daar allemaal in de 2e hands bakken ligt! Alles van zeer goede kwaliteit. Ben vandaag weer 3 CD's rijker geworden en dat zijn zeker niet de minste. Had trouwens niet verwacht deze dubbel CD van Underworld daar aan te treffen omdat daar moeilijk aan te komen is.

Dat wist ik niet, heb deze ook als dubbel cd.
dacht dat die alleen als die versie te krijgen was.
Nog nooit geweest bij Concerto,ook eens gaan kijken.

Toen ik een jaar of 15 geleden bij familie elders in het land logeerde kwam ik dubbelaar tegen en heb hem toen niet gekocht. Nog altijd spijt van, want ben hem daarna nooit meer ergens tegengekomen. Met andere woorden: mooie vondst Wim!

Is daar niet Born Slippy op de tweede cd te vinden? Die had een vriend van me geloof ik ook.

Ja, Born Slippy .NUXX en Rez (nummers 9 en 10 in de tracklist hier op MuMe) zijn de 2 nummers die te vinden zijn op CD-2.



Is volgens mij ook gewoon de meest gangbare versie van Second Thoughest ..

Dit album is wat mij betreft zo absoluut tijdloos en prachtig geproduceerd. Bijf er naar luisteren..

vandaag stof er afgeblazen en weer eens gedraaid, cd 1 kon me redelijk bekoren maar na een half uurtje toch maar cd2 opgezet... denk ook dat ik hem toendertijd met name daarvoor gekocht heb. Born slippy blijft een wereldplaat die je vooral hard moet draaien. CD in zijn geheel blijft een klassieker in het elektronische genre en werkt ook goed qua nostalgie

Alleen al vanwege het fenomenale openingsnummer, wat met afstand het beste dance nummer van de jaren 90 is, is dat album de moeite waard. Afgezien daarvan denk ik dat dit album licht tegenvalt als je op zoek bent naar stevige nummers voor op de dans-vloer, tenzij je ook de bonus disc heb. De kracht van het album zit hem meer in knap geproduceerde studio-nummers vol met mooie geluiden zoals het sfeervolle "Banstyle / Sappys Curry", "Confusion the Waitress" wat na een enigszins saaie opening zich geleidelijk aan prachtig ontwikkeld en het hypnotiserende "Pearl's Girl".

Ook hier weer het stof eraf geblazen .... de eerste twee tracks luister(de) ik altijd samen - geweldige opening om vervolgens even lekker weg te dromen.
De overige nummers kunnen in mijn beleving redelijk makkelijk apart van elkaar gedraaid worden en dat is jammer. Dat is waar de voorganger wel o.a. in uitblinkt, echter de productie is erg fijn.
Overigens de laatste twee tracks begrijp ik niet. Wordt de hoge waardering niet mede veroorzaakt door de bonustracks ?

Blijft toch een heerlijke plaat, maar dan toch vooral de eerste nummers- geweldige opener. Maar het hoogtepunt is toch de bonustrack Cherry Pie, een van hun beste tracks.

Ook van dit album gaat er een remaster verschijnen in verschillende uitvoeringen.
Nu maar hopen op weer een integrale live uitvoering.

Jarenlang dit album als gekopieerde cd gehad maar eigenlijk erg weinig gedraaid. Afgelopen week deze voor een paar euro in huis gehaald, samen met deluxe editie van 1992-2002 en een versie van Pearls Girls waar de oorspronkelijke singleversie van Born Slippy opstaat.

Paar weken terug de 3x 12" van Pearls Girl gekocht en bleek Pearls Girl toch wel een knaller te zijn. En de volledige albumversie op Second Toughest doet er zelfs een schepje bovenop! Samen met het openingsnummer Juanita dé danceknallers op het album, waarbij je de Nuxx-versie van Born Slippy niet eens mist. Hij duurt ook eigenlijk een paar minuten te lang. De grote hit heeft voor mij als volledige track de tand des tijds niet volledig doorstaan.

Parelachtig mooie opvolger van DubbNoBassWithMyHeadMan, iets wat de titel van Pearl Girl misschien wel verraad over dit album. Deze geweldige vijfde track op dit 1996-album van het house/tranceduo UNDERWORLD leerde ik kennen via de verzamelaar (Underworld) 1992-2002. Het nummer komt enigszins overeen met de hit Born Slippy/NUXX, en hoor ik soms zo graag dat het een van mijn drie favoriete nummers op dit album is.

Mijn andere twee favorieten van dit album zijn Juanita/Kiteless/To Dream of Love en Bantyle/Sappys Curry, ondanks dat deze allebei de kwartier tijdsduur overschrijden. Deze twee nummers zouden zo Kant A en Kant B kunnen vormen, als hier een (Dubbel)LP-versie van zou bestaan (zonder de hit Born Slippy/NUXX. Banstyle/Sappys Curry heeft met Sappys Curry de allermooiste passage van dit album, en klinkt als een zweverig stuk van Tangerine Dream (West-Duitse synthesizerproject uit de Jaren '70 en '80).

Verder is Confusion the Waitress een prima loungenummer, dreunen de synthesizerdrums en bas van Rowla heerlijk door, en heeft BlueSki een leuk Westernse achtergrond. Stagger is een mooie afsluitende ballad.

Ik geef een 4,5*

Pearls Girl Jam 080624 - Music - Underworld - underworldlive.com

Ze hebben een 26 minuten durende versie van Pearl's Girl gemaakt, ik heb het nog niet gehoord, maar het origineel lijkt me moeilijk te overtreffen.

Het openingsnummer Juanita / Kiteless / To Dream of Love is geniaal. Dat is zo intens en opzwepend. De bonustracks Born Slippy .NUXX en Rez zijn ook bijzonder mooi.

Dit was wel een eye-opener. Indertijd van een vriend gekregen op een C90-bandje (zo ging dat toen nog) met als selectie de eerste drie en de laatste twee nummers, en ik kon gewoon niet plaatsen wat ik hoorde. Niet veel later kwam ik de dubbel-CD tegen in één van die CD-winkels die je toen nog in het straatbeeld kon aantreffen (zo ging ook dát toen nog), en in een opwelling heb ik hem toen toch gekocht, want ik had het gevoel dat hier wat te ontdekken viel. En inderdaad bloeide de plaat al snel voor mij open, hetgeen het begin bleek te zijn van een korte maar hevige liefdesverhouding met de elektronische dansmuziek. Hierna kwamen de Chemical Brothers, The Orb, Daft Punk, Junkie XL, Orbital, Tiësto, Prodigy, Adam F, Swayzak, Fatboy Slim, Basement Jaxx en Roni Size & Reprazent (plus Dubnobasswithmyheadman natuurlijk), en hoewel de liefde voor het genre eigenlijk al na een paar jaar weer was bekoeld hebben sommige van die platen na al die jaren nog altijd dezelfde impact als toen.
         Wat Second toughest betreft, net zoals mijn affaire met dit genre begon met Juanita : Kiteless : To dream of love is dat nummer nog altijd mijn favoriet (inclusief dat banjo-achtige geluid op 4:09), met Banstyle / Sappys curry als goede tweede, en hoewel ik kan begrijpen waarom (en billijken dat) mijn vriend indertijd nummers 4, 5 en 6 niet op dat bandje had gezet vind ik ook daar geen echt zwakke broeder tussen zitten. Ik betwijfel of ik ooit nog zó in deze muziek kan opgaan als indertijd, en ik weet niet hoe vaak ik deze plaat in de toekomst nog ga draaien, maar los van die overwegingen vind ik dit nog altijd een indrukwekkende, meeslepende en uiterst intrigerende plaat, zelfs nog een tandje beter dan het debuut, en ook ná het belang als eye-opener nog altijd fascinerend, met z'n doorhamerende ritmes, vervreemdende klanktapijten (die op rustiger momenten soms doen denken aan New Musik), abstracte teksten, vervormde stemmen en onderhuidse onbehaaglijkheid.

Beste album van Underworld wat mij betreft, als geheel werkt deze erg goed, je wordt er helemaal ingezogen. De beste nummers van deze act staan dan weer op Dubnobasswithmyheadman en Beaucoup Fish.

De bonustrack Cherry Pie heb ik altijd een van de meest bezwerende en dansbare Underworld nummers gevonden. Met veel van dezelfde drumpartijen die het einde van Born Slippy ook zo geweldig maakt.

Dit hele album is trouwens een groot feest voor me. Toen ik nog wel eens DJ-de was een lang underworld nummer vaak mijn afsluiter zodat ik zelf ook nog even de dansvloer op kon

Na bijna 3 decennia kwam m'n Amerikaanse vrouw er zojuist pas achter dat er 'Mega mega white thing' gezongen wordt in Born Slippy en niet 'N*gga n*gga white thing'. Op mijn vraag hoe ze in godsnaam dacht dat een paar blanke mannen uit Londen hier destijds mee weg waren gekomen volgde het uitstekende antwoord "Well I don't know, cause it's a really cool song?"

Ik kan niet meer stoppen met lachen, *en* het nummer is voor altijd verpest nu