Jon Anderson & The Band Geeks - Live Perpetual Change (2025)

De hoes is in ieder geval al een stuk beter dan die van het studio-album uit jongstleden jaar!
Deze opnamen zijn afkomstig van een tour die plaatshad in de zomer van 2023.

Dit album heeft maar weinig te maken met het studio-album True. Op de artiesten na dan. Hoe graag ik ook naar Jon Anderson luister, ik had liever een live concert van dat prachtige album uit 2024 gehad dan wéér een verzameling nieuwe versies van oude Yes liedjes.
Daar heb ik er inmiddels al zóóóóóveel van!

Over ruim veertien dagen is "Live Perpetual Change" verkrijgbaar... Wat gaan we horen? Jon Anderson die met wat vriendjes Yes klassiekers ten gehore brengt. Ogen dicht en zittend in een luie stoel met een sigaartje en glas whisky onder handbereik je verbeelden dat je naar een nieuw live album van Yes luistert. Nummers als "Close to the Edge", "Awaken", "The Gates of Delirium".... vol verwachting klopt mijn hart.
Eén advies mijnerzijds: kijk vooral NIET naar de concert registratie op dvd/blue ray opdat "de Yes mythe" niet wordt verstoord.. Dromen van dat Yes concert waar je in de jaren 70 ongetwijfeld naar toe bent geweest.

Het meest in het oog (en oor) springend is de stem van Jon Anderson. Die is nog net zo kristalhelder als in zijn beste periode. Het is bijna ongelofelijk om die Gouden Stem zo aan het werk te horen. Gepassioneerd, met diepte en emotie en een fabelachtig bereik, zelfs op de respectabele leeftijd.

Nog niet naar geluisterd, maar wel ontzettend jammer dat alleen de gebruikelijke nummers van Yes op deze plaat staan, nummers waarvan ik al mega-veel live versies heb. Juist een mix met nieuwe nummers zou leuk zijn geweest. Bijvoorbeeld zoals ABWH-live dat heeft. Ik zit gelijk mijn andere live-cd's van Yes te bekijken, maar er zijn er eigenlijk maar weinig waar ten tijde van uitkomen relatief nieuwe nummers op staan. House of Yes een paar, Symphonic Live een paar, Songs from Tsongas een paar. De rest heeft eigenlijk altijd alleen maar echt oude nummers (waar het publiek wsl voor komt).

Sinds vanmorgen heb ik "Live Perpetual Change" in mijn bezit. Het is onwaarschijnlijk goed: oud Yeszanger Jon Anderson die met bevriende musici de Yes sterren van de hemel speelt. Het klinkt wellicht vreemd maar bij het beluisteren van dit album raak ik enigszins behoorlijk ontroerd. Op "Live Perpetual Change" zijn Yes nummers uit de zeventiger jaren te horen. In die jaren was het heel veel muziek van Yes en van de beste rockband allertijden dat door mij werd gedraaid. De zeventiger jaren muziek van Yes wordt 50 jaar later door Jon & The Band Geeks op weergaloze wijze opnieuw ten gehore gebracht. Mijn gedachten gaan terug naar de concerten waar ik als middelbare scholier naar toe ging om Yes live te bewonderen. Serieus: tranen van intense blijdschap springen in mijn ogen nu ik "LIve Perpetual Change" beluister. Met mijn gevorderde leeftijd van 66 jaar voel ik mij bij het horen van dit live album weer de jongeman van pak 'm beet 18 jaar... 5*****

Niets veranderlijker dan een mens.......

Chet, je hebt helemaal gelijk. Het studio album "True" van Jon & The Band Geeks doet mij niet veel maar "Live Perpetual Change", vol met fenomenaal uitgevoerde Yes klassiekers, des te meer...
Op basis van dit live album wil ik Jon zeker de hand schudden en als ik een vrouw zou zijn gaf ik meneer Anderson een ferme zoen. Mijn Yes hart heeft vandaag een positieve optater gekregen...

Tja....een mens zou willen dat dit een live album van Yes was geweest. Desalniettemin wordt hierop waanzinnig gemusiceerd en komen de nummers fantastisch en gedreven tot hun recht; wat een geweldige muzikanten! En dan Jon zo goed bij stem! Wat een eerbetoon aan de Yes muziek! Maar ja.....goed beschouwd blijft het een coverband; zo jammer....

Daarom nog maar een keer mijn advies van 25 februari jl.: kijk vooral NIET naar de concertregistratie op dvd maar laat je in gedachte door de waanzinnig goed gespeelde Yes muziek op "Live Perpetual Change" terug voeren naar een Yes concert in een willekeurige concertzaal in de jaren '70.
Dat ik in herhaling val weet ik maar ja ik word ook zo blij van "LIve Perpetual Change".

Jon Anderson & The Band Geeks: er is nog genoeg andere muziek van Yes dat het verdiend om nagespeeld te worden. "Tales from Topograpic Oceans" bijvoorbeeld of "90125". Van een nagespeelde versie van het (cover) nummer "America" word ik ook heel gelukkig.
Met andere woorden: doe mij nog maar zo'n live album.

Ben het nu aan het beluisteren. Een lange zit maar zeker de moeite waard. Perfect ingespeeld en betoverend mooi. Wat ik nu ga zeggen is blasfemie maar klinkt dit beter dan de originele Yes?
En dan die stem. Nog steeds falsetto maar met een beetje heesheid wat het voor mij nog genietbaarder maakt. *****

Als ik daar een antwoord op mag geven: de muziek van Yes uit de zeventiger jaren wordt in mijn beleving naar huidige maatstaven gespeeld. Wat zijn huidige maatstaven? Strakker? Ik roep ook maar wat. Of het beter is dan de originele Yes? Daar doe ik geen uitspraak over. Dat The Band Geeks bestaat uit uitstekende musici die de originele zanger Jon Anderson fantastisch begeleiden, daarover bestaat geen twijfel. "Live Perpetual Change" is een feest voor"de oudere" Yes liefhebber!

Geweldige band. Gisteren de Blu-ray binnengekregen. Deze band komt kwa musicaliteit dicht in de buurt van de originele YES. Feest der herkenning.

Tja, er wordt prima gemusiceerd en Anderson is nog best goed bij stem, maar dit voegt verder helemaal niets toe aan alle eerdere Yes-releases. Vast leuk om bij geweest te zijn, maar als uitgave volstrekt overbodig.

Ja, dat was ook een beetje mijn beleving, eerlijk gezegd...

"Live Perpetual Change"? Ik kan er geen genoeg van krijgen!

Hmmm... Dit klinkt ouderwets goed. Ooit the pinnacle of pop music (waarmee we toch wel worden gewezen op de armoedige huidige tijd met al die geautomatiseerde Rhianna Dua Lipa shit).
Hiermee werd Yes tevens de grondlegger van de punkbeweging. Onbedoeld, maar toch...
Toch geen 5 sterren; zo'n nummer als Gates of Delirium, daar vind ik geen doorkomen aan. Een meer algemeen bezwaar: zo'n live album leent zich in principe toch voor een nieuwe kijk. En dan zou ik zeggen: Beetje inkorten die handel.

Beter dan Yes live kun je dit niet meer krijgen. Jonge artiesten die de instrumentatie overnemen en Jon Anderson op de vocalen.

Rick Wakeman zou nog kunnen op de toetsen maar die zal zich er niet meer voor willen lenen. Steve Howe probeert wat er van Yes is overgebleven overeind te houden.

Maar met de band Geek weet Anderson op verbluffende wijze de oude sound (ook live) weer te laten klinken. Met ellenlange songs, dat moet ik er dan wel bij zeggen. Wat minstens zo verbazingwekkend is, is dat het repertoire vooral de periode 1970-1972 beslaat. Twee uitzonderingen, Awaken (1977) en Gates of delirium (1974).
Ik ben persoonlijk niet zo'n liefhebber van het Relayer album uit dat jaar maar vooruit, het staat vijf sterren voor deze live-registratie niet in de weg.

Helemaal niks inkorten! Mijn wens is dat er in 2026 een "Live Perpertual Change II" op de markt komt.

Was net The Yes Album aan het draaien, toen ik dit zag voorbij komen.
Ik heb nog niks van YES live in huis. Mmm toch misschien maar eens overwegen ....