Yngwie J. Malmsteen's Rising Force - Odyssey (1988)

Mischien de meest commerciele, maar voor mij ook zeker de beste cd die Malmsteen ooit heeft opgenomen. Dit is mischien wel de enige keer dat de teksten en zanglijnen ver boven het gemiddelde uitkomen, en dat is zeker ook Joe Lynn Turner zijn verdienste. Rising Force is absoluut mijn favoriete Malmsteen song ooit en ook de rest van de plaat moet hier niet voor onderdoen. Je kan hier werkelijk spreken van songs, waar de solo's ten dienste van het geheel staan, en niet andersom, zoals vaak bij Malmsteen het geval is.

Prachtige metalplaat. Inderdaad misschien wat commercieel, maar daarom niet minder mooi. Joe Lynn Turner in topvorm! En natuurlijk Malmsteem zelf niet minder

sjezus wat een gedateerde plaat zeg

brings back memories, maar in een notendop is het ene ontzettende clicheplaat met typische rockclichenummers die iets aantrekkelijker zijn door het gepiel van lamsteen

maarrrrr, nummers als bite the bullet/riot, faster than the speed of light, is lamsteen een meester in en maakt veel goed

krakatau is uitmuntend

magoed, deels jeugdsentiment, niet slecht, niet steengoed, ene 2.5

Met een wereldzanger als Joe Lynn Turner in topvorm, een supergitarist als Yngwie Malmsteen ten dienste van een handvol knappe songs, kan het resultaat niet anders zijn dan een oerdegelijke plaat. Hoewel enkele nummers eigenlijk wat te flauw zijn op zichzelf, als daar dan toch weer zo'n sprankelende solo doorheen fladdert kan ik daar goed mee leven.

kom er op terug

dit is naar mijn id malmsteens beste plaat

een prima geluid,zeker vergeleken met macrhing out, volwaardige nummers en malmsteen speelt sterren van hemel

vol cliches natuurlijk maar ach wat wil je ook met ene beperkte manier van spelen in die zin dat malmsteen immer hetzelfde klinkt

op koptelefoon echter hoor je pas echt goed wat de man uithaalt met zijn gitaar

4

Absoluut Malmsteen's beste album! Met Turner had hij natuurlijk een geweldige zanger in z'n band. Helaas ook nog een groot ego dus jammer genoeg is het hierbij gebleven.
Op dit album geeft Yngwie vol gas en zijn de nummers voor het eerst van begin tot eind af. Hij speelt puur in dienst van die nummers en dat gaat 'm prima af. Voor mij zijn alle nummers top. Vandaar dus de volle score!

Beste plaat van Malmsteen, mede door de sterke inbreng van JL Turner.

Misschien is Odyssey wel de enige Malmsteenplaat waar de songs wat te vertellen hebben en niet als vehikel dienen om de maestro van solo naar solo te tillen. Al is daar uiteraard wel voldoende van te beleven op Odyssey. De lichte AOR/hair touch past ook erg goed bij het flitsende gitaarwerk. Het is precies die jas die een zanger als Joe Lynn Turner als gegoten zit. Turner is geen alleskunner maar in deze stijl hoort hij bij de machtigsten. Het levert een mooi uitgebalanceerd album op.

Verrassend goeie plaat van Malmsteen & Turner. Natuurlijk zitten er uberschnelle gitaar riedels in, maar niet alleen maar. En mede doordat Joe Lyn Turner in topvorm verkeert komt er aardig wat melodie en evenwicht in het album. De zoete ballad Dreaming is erg radiovriendelijk en had zo maar een dikke hit kunnen zijn.
Dus geen guitargod plaat pur sang maar, zo lijkt het, meer songs met een bandgevoel feel. Voor 80's Rainbow fans een blinde aanschaf.

Van Yngwie J. Malmsteen (‘s Rising Force) ken ik alleen dit album en het debuut. Is het debuut vooral een solovehikel, hier is er opeens plaats voor heuse nummers met kop en staart. Welke van de 2 Malmsteenalbums ik het liefst heb, hangt van mijn stemming af. Voor het debuut moet ik even gaan zitten, deze is beter tijdens het werk of als achtergrondmuziek.

Van de zang van Joe Lynn Turner bij Rainbow was ik niet onder de indruk. Wellicht omdat hij Dio niet kon doen vergeten en omdat Blackmore de koers verlegde naar voor mij minder interessant werk. Turner’s vocalen passen echter uitstekend bij het virtuoze gitaarspel van Malmsteen en het redelijk gladde songmateriaal, dat met een schuin oog op de hitlijsten lijkt te zijn geschreven.
Soms wordt het me wat te glad, bijvoorbeeld in de ballads (singles?) Dreaming en Now is the Time. Daar staan sterke songs als (mijn favoriete nummer op dit album) Riot in the Dungeons, Rising Force, en Deja Vu tegenover. Ook Crystal Ball vind ik een erg lekker nummer, hoewel de zanglijnen daar een beetje merkwaardig/onaf klinken. Een laatste topper is het instrumentale Krakatau, dat van Malmsteen’s debuutalbum afkomstig zou kunnen zijn.

De sfeer, de honderdduizend aanslagen per minuut gitaarsolo’s en het soms net zo over de toppe gezang van Turner laten er geen twijfel over: deze plaat kan alleen maar uit de jaren ’80 komen. In die zin is Odyssey dus een gedateerd werkje, maar ook ruim 25 jaar na dato werkt de muziek heel erg aanstekelijk en klinkt Malmsteen fantastisch. Ik kan hier (op z’n tijd) heel erg van genieten en daar gaat het uiteindelijk om.

Derhalve 4.0*.

Volgens mij is het alweer zo'n 10 jaar geleden dat deze zweedse mad axeman nederland heeft aangedaan. Nu Blackmore geen gebruik gaat maken van Joe Lyn Turner als zanger kan Yngwie niet een reunie tourtje doen en dit album in zijn geheel gaan spelen?

Heb 'm nog zien optreden in - of all places - Hardenberg. 't Podium. Een houten schuur.
Toen hadden jeugdhonken nog subsidies. Motorhead trad er ook op.

Dit is een heerlijk album van Malmsteen, zeker ook dankzij de zang. Faster Than The Speed Of Light kent weer over the top soleerwerk.

Welke dan? Vind dit juist een van de weinige Malmsteen platen met allemaal kop en staart nummers. De poppy invloeden luisteren heerlijk weg en zijn catchy as hell. Zou ik niet flauw willen noemen. Toppertje hoor dit.

Dat doet er niet toe.

Inderdaad. Moet je eens voorstellen dat we daadwerkelijk inhoudelijk gaan worden.

Ik vind sommige nummers wat te flauw op zichzelf. Jij zou ze niet flauw willen noemen.

Prima hoor.

Je voegt niets toe. Zeg dan gewoon helemaal niets.

Ook prima hoor.

Vraag dan niets. Schrijf gewoon dat jij alle nummers toppertjes vindt. Spaart ons beiden tijd.

En zo is het. Zomaar om een simpele toelichting vragen op een muziekdiscussieforum.. het moet niet gekker worden he!

Ik heb toch heel eenvoudig toegelicht dat het er niet toe doet. Met een wereldzanger als Joe Lynn Turner in topvorm en een supergitarist als Yngwie Malmsteen ten dienste van een handvol knappe songs, kan het resultaat niet anders zijn dan een oerdegelijke plaat. De enkele nummers die op zichzelf eigenlijk wat te flauw zijn, daar kan ik zoals je gelezen hebt prima van genieten als er dan toch weer zo'n sprankelende solo doorheen fladdert.

Wonderlijk gesprek.
Ik heb de man nog live gezien op Pinkpop. Ergens diep in de vorige eeuw. Goede gitarist, matige muziek.

Het lijkt op zich een prachtig idee....alleen weet ik niet of ik met name Turner nog wel op een podium wil zien. Paar jaar terug met één of andere Rainbow band (met daarin de zoon van Blackmore) gezien. Was op z'n zachtst gezegd geen geweldige aanblik. Al was dat eigenlijk vroeger ook al zo zit ik me nu te bedenken...

Dit had je idd allemaal al verteld. Het is mij dan ook volstrekt onduidelijk waarom je nog een keer hetzelfde bericht zou moeten plaatsen.



Vroeger droeg ie ook al die rare pruik volgens mij. Maar afgaande op deze recente video krijg ik de indruk dat Turner nog aardig in vorm is hoor. Odyssey in zijn geheel zou ik dan zeker niet willen missen. Ter aanvulling nog wat Rainbow krakers erbij Doet Malmsteen vast niet moeilijk over aangezien Blackmore zijn grootste inspiratiebron is. Achja een mens kan dromen.

Op Inspiration heeft malmsteen al de Rainbow songs eigen gemaakt, dus die vindt hij zelf ook leuk om te spelen lijkt me. Wie schrijft de brief? Naar Yngwie of Santa Claus, komt wel aan denk ik.

Om dat halve zinnetje dat jij geciteerd had uit een bericht van vijf jaar geleden weer in zijn context te plaatsen.

Doe jij maar Aan een recente setlist van JLT te zien gaan ze er wel uitkomen, alleen maar oude Blackmore en Malmsteen nummers.

1. Death Alley Driver
2. I Surrender
3. Perfect Strangers
4. Rising Force
5. Man on the Silver Mountain
6. MISS Mistreated
7. Highway Star
8. Déjà Vu
9. Spotlight Kid
10. Long Live Rock 'n' Roll
11. Burn
12. Smoke on the Water

Misschien vinden mensen het leuk om aan een spel waarin je een setlist van Rainbow moet voorspellen mee te doen.

Die Rainbow en/of Purple nummers mogen van mij persoonlijk wel achterwege blijven. Maar als het dan toch moet, dan toch het liefst van de albums waaraan de heer Turner zelf heeft meegewerkt. Ik zit totaal niet te wachten op de zoveelste Long live rock & roll, Highway star, Smoke on the water of Man on the silver mountain. En al helemaal niet door een zanger die zelf niks met het origineel van doen heeft.

JLT heeft zelf geen band en treedt tegenwoordig op met lokale Rainbow tribute bands meen ik, dus die setlist is wel begrijpelijk. Zijn Rated-X project Rated X - Rated X (2014) is ook niet echt van de grond gekomen.
De tour na deze Odyssey was vrij kort (JLT ging naar Deep Purple), maar zou dat toch nog wel wat publiek trekken anno nu?

Ik gok een man of 200 á 300...meer absoluut niet (helaas).