The Wombats - A Guide to Love, Loss & Desperation (2007)

Tja, al eerder gezegd, het is inderdaad echt een typisch Brits bandje. Maar echt erg vind ik het niet, het klinkt gewoon lekker. Misschien nog een beetje naive, maar dat is misschien ook wel de kracht van The Wombats.

deze cd echt helemaal geweldig.. !!
ik ga ze in maart zien in melkweg/amsterdam.

Tenenkrommend. Compositorisch gezien ver beneden de maat. Recycle-muziek. Meer wil ik er niet over kwijt.

Wat een irritante band.

Net als velen moet je The Wombats niet te serieus nemen, gewoon opzetten en lekker blij worden!

Inderdaad, ik neem ze niet al te serieus.

Gewoon de driemaandelijse opvolger van Supergrass.
Maar wel lekker.

Ik weet niet waar je het over hebt, maar The Wombats is geen combinatie van Kaiser Chiefs en Bloc Party.

Dit zijn de leden van Kaiser Chiefs:
Ricky Wilson
Andrew 'Whitey' White
Simon Rix
Nick 'Peanut' Baines
Nick Hodgson

Dit zijn ze van Bloc Party:
Kele Okereke
Russell Lissack
Gordon Moakes
Matt Tong
En eerder van Bloc Party:
David Searston
Mat Coleman
James Chorley

En dit zijn de Wombats:
Matthew Murphy
Dan Haggis
Tord Øverland-Knudsen

Are you serious?

Ian Curtis zou zich in zijn graf omdraaien als hij ''Let's Dance to Joy Division'' zou horen.

....volgens mij word ik iets te letterlijk genomen... Maar bedankt voor de info

Ik denk dat hij het over een combinatie op muzikaal gebied heeft, Privento.
Al zie ik Bloc Party niet echt terug in The Wombats... Kaiser Chiefs kan ik nog wel inkomen.

Abyss, met een beetje geluk zou Ian Curtis erom kunnen lachen.

Misschien leuk als je nog jong en wild bent, maar ik vind dit veel te kinderachtig en het heeft te weinig om het lijf.

Backfire at the Disco, Let's Dance to Joy Division, Kill the Director...
need I say more?

waanzinnige band, waanzinnige tracks

Ik ben jong, wild valt te betwisten, maar jong zeker, en ik vind er ook niets aan. Het enige nummer dat ik goed vind is Let's dance to joy division, de rest is gewoon zo verschikkelijk standaard. The wombats is niet meer dan een van die honderden bandjes uit Engeland die meelift op het succes van kaiser chiefs, bloc party, arctic monkeys, franz ferdinand e.d. Ik wordt er een beetje moe van...

Het album had ik al een hele tijd, ik heb eindelijk maar eens gestemd (4.0)
Afgelopen dinsdag heb ik the Wombats in de Melkweg gezien en het was feest! Ik had ze nog nooit live gezien en het viel niks tegen.

En dat accent, mmmmm

Jup, hetzelfde hier. Vond het eerst niks, nu vind ik wel heel leuk. Niet bijzonder, maar niet minder vermakelijk.

Vandaar dat Hookie het nummer gelijk op zijn myspace zette.

De teksten staan bol van de humor en knipogen, hun sound is makkelijk maar wel lekker catchy en live maken ze er een geweldige show van. Gewoon niet nadenken en een avondje feesten, mag soms toch ook wel?

Over het lijk van een legende

Stel je aan. Ik vind dit plaatje ook niet veel maar 'Joy Division' is gewoon een geinig liedje met een vette knipoog. Alleen vervelend voor mensen die werkelijk helemaal niets kunnen relativeren...

Het nummer klinkt alleen vrij hopeloos en geforceerd hip

denk eerder dat hij er met zijn mitrailleur erover heen had geknald

Zeer goede plaat vind ik de stijl bevalt me helemaal en er staat geen enkel nummer op dat me niet intereseert en dat deze band weer zo'n hype is vind ik niet hoor ik heb "let's dance to joy division" namenlijk een keer op TMF gezien had ik 5 minuten later de TV opgezet had ik ze misschien nooit gekend

Ik kan Kaiser Chiefs ook wel in de Wombats vinden maar Bloc Party kan met niks vergeleken worden, want Bloc Party staat op zo'n eenzame hoogte. Punt. en Niks anders

Berichten verplaatst naar The Wombats (II)

Ik ga mijn oordeel ietwat relativeren, de stijl van de wombats is op zeker wat anders dan die van de meeste bandjes uit UK. De muziek barst echt van de energie en dat is op bepaalde momenten ook wel lekker. Daarnaast kan ik nu ook de nummers Moving to NY en Kill th Director waarderen. Maar voor de rest nog steeds niets bijzonders hoor...

Er is niets nieuws onder de zon.

Al vanaf het allereerste gitaarrifje kon ik 2 woorden niet uit mijn hoofd krijgen. De rest van het album ook niet, die 2 woorden waren Bloc en Party. Het aller- allereerst rifje is een regelrechte jat van Banquet (het snel aanslaan van afwisselend 2 verschillende akkoorden op 2 verschillende gitaren). Daarnaast doet de drummer soms pogingen de briljante drumstijl van de drummer van Bloc Party te kopiëren, wat uiteraard mislukt.

De teksten zijn ook niet ontzettend diepgaand en verhelderen. Alles over vroeger liefdes Laura, Suzanne, Patricia enz. enz. om even een lyric van Los Campesinos! te quoten: "four sweaty boys with guitars tell me nothing about my own life." Dat typeert de teksten en de muziek wel. Makkelijk, simpel, niet diepgaand, lekker ongecompliceerd rocken. Dat is niet per definitie fout, integendeel, het kan heel leuk zijn maar dan moet je wel wat nieuws brengen. Dat doen The Wombats helaas niet. Gewoon indiebandje #76.

Is het dan allemaal standaard? Nee, dat ook weer niet. Let's Dance to Joy Division is een heerlijk nummer waar de ironie vanaf druipt. De lekkere muziek en de zang dragen bij om dit een aardig goed nummer te maken.

Al met al kom ik dus op 2.5*

Nou ben ik geen expert wat rifjes betreft, maar Banquet zal toch zeker niet het eerste nummer zijn waarbij zo'n soort riff voorkomt?
Wat de drums betreft ben ik het wel met je eens. Matt Tong is een levende legende voor mij. Jammer dat de drums op AWITC ietwat naar de achtergrond zijn verschoven. Toch vind ik de drums van The Wombats ook erg goed. Zeker bij het nummer Kill the Director.

als je nou naar de muziek luisterd, en niet naar de bandleden kijkt...?