The Wombats - A Guide to Love, Loss & Desperation (2007)

Vorig album, Girls Boys & Marsupials, vond ik geweldig. De nieuwe singles Kill the Director en Let's Dance to Joy Division vind ik ook tof. Maar heeft het een toegevoegde waarde?

Mja niet echt waarschijnlijk. Maar dat vorige album werd toen alleen in Japan uitgebracht, dus dit is eigeniljk het officiele Europese debuut. Op nummer 7 na ken ik elk nummer al, dus ik ben niet overdreven benieuwd, maar ik kan eigenlijk nu al zeggen dat het een erg goede plaat is en een erg leuk bandje.

Deze band gaat het echt kunnen maken..alleen jammer dat ze een paar nummers op hun album een beetje hebben verneukt tov de EP's en Demo's. Maandag ga ik eens kijken hore ze live zijn, ik kan niet wachten

Hmm.. ik kijk eerlijk gezegd niet echt uit naar deze cd; wat mij betreft hebben we dit allemaal al een keer gehoord, wat op zich niet heel slecht hoeft te zijn, ware het niet dat dit wel heel erg standaard en 'typisch' Brits klinkt. Volgens mij lopen er al genoeg van dit soort bandjes rond, en voegt deze band daar niets aan toe

Volgens mij niet

Ik vind wel, ondanks dat ik alles (behalve nr 7) al ken, er nog steeds erg leuke, energieke nummers tussen zitten.
Kijken of ze er zin in hebben Maandag

En ze hadden er zin in

hoor ik in een nummer niet duidelijk een gejat loopje van The Cure (boys don't cry)

Blij, blijer en nog blijer. Heerlijk indiepop, denk ook nog redelijk lang houdbaar.

3,5

Het is alweer een tijdje geleden dat ik het nummer "Let's dance to Joy Division" voor het eerst hoorde. Ik reed in de auto en was opslag een gevaar op de weg. De vrolijke opgewekte indiepop-klanken van het nummer kropen tot in mijn tenen. Natuurlijk razend benieuwd, begon mijn zoektocht naar de feestelijke band, die later "The Wombats" bleken.

Hun eerste album was nog niet direct in Nederland te verkrijgen, maar gelukkig is daar een aantal weken geleden verandering in gekomen. Vanaf 5 november ligt hun Europese debuut; A Guide to Love, loss & Desperation, in de Nederlandse platenzaken. Niet veel later zette ik de plaat voor het eerst op. Dit keer was ik erg blij niet in de auto te zitten!

Het eerste nummer zet de trend. Aan het A Capella "Tales of Girls, Boys and Marsupials", kun je meteen horen dat de band met deze CD laat zien hoeveel plezier ze hebben in het maken van muziek. Het tweede nummer "Kill the Director" bevestigd dat meteen. Met catchy lyrics, en een swingend geluid zou dit misschien wel eens hun eerste Nederlandse hit kunnen worden. (Andere kanshebbers zijn "Backfire at the Disco" en natuurlijk "Let's Dance to Joy Division".) De rest van het album is constant. Het is feestelijk, springerig en opgewekt, en absoluut vaker luisterbaar. Elk nummer heeft zijn eigen charme, maar past toch goed binnen het geheel.

De CD (onlangs album v.d. week bij 3voor12) gaat waarschijnlijk niet het beste album van 2007 worden, maar wel een van de leukste! Dus houd dit trio, dat zich wel naar een heel merkwaardig dier hebben vernoemd, in ieder geval in de gaten! In mijn ogen gaan ze een voorspoedige tijd tegemoet!

ik snap de hele hype om hun echt niet hoor, de nummers vervelen me onwijs. live zijn ze ook niet zo geweldig, ze waren zeker een van de mindere acts op London Calling voor mij.
Let's Dance To Joy Division blijft toch wel het leukste nummer

Let's Dance To Joy Division! En laten we deze troep maar lekker links liggen. Het genoemde nummers is het meest verschrikkelijke dat ik dit jaar hoorde. De rest durf ik echt niet aan.

The wombats zijn erg schatplichtig aan the Cure (Songstructuur, gitaar en zang). Er zijn mindere britse bands om inspiratie uit te halen.
Een paar lullig klinkende nummers (Laura in the forest) hadden ze moeten weggooien. De meeste songs stemmen echter zeer vrolijk. Vooral het speelplezier is erg lekker aanstekelijk. Probleemloze britpop dus.

wel geinig, maar ik voel nu al aankomen dat ik dit over een maandje vergeten ben.. 3*

Leuke groep, misschien wat gemakkelijk, maar ik zeg het geregeld: ik heb daar meestal maar weinig problemen mee.. Vrolijke, catchy muziek, en heel energiek gebracht (live vooral). Daar ben ik al héél tevreden mee.

Ik ben helemaal geen snob normaal gesproken, maar als een simplistisch stel als dit de parallel durft te trekken tussen hun muziek en JD (en tegelijk, zo lijkt het, een beetje proberen mee te liften op de aandacht die de band momenteel krijgt) en ze vervolgens op 3fm de volgende Fratteli's worden genoemd, houd ik mijn hart vast bij wat de volgende hit moet worden. En ik maar denken dat het dieptepunt bereikt was na de Kaiser Chiefs.

Ik heb (godzijdank) alleen wat stukjes van dat 'joy division' nummer gehoord. Reden genoeg om hier nooit aan te beginnen.

Ik vind hier weinig aan. Vrij simpel allemaal en geen enkel nummer weet me te raken. Alleen Let's Dance to Joy Division maakt nog wel wat goed. Ik kan hier geen voldoende voor geven. 2,5*

Erg leuk. Reageren op zeer goede maar "uber-misantropische" bands is natuurlijk terecht: "Lets dance to joy division. And celebrate the irony. Everything is wrong. But we're so happy". Dat is ook ironisch. Ik zwelg ook graag in die muziek.

Simplicity isn't necessarily bad. Als ik inhoud wil luister ik wel naar iets anders. Nu stuiter ik vrolijk verder op Kill The Director, Moving To New York, Let's Dance To Joy Division en al die andere knallers!

hype?

moest ik gisteren niet om 1u45 naar MTV zat te kijken had ik ze nooit gekend, en normaal kijk ik nooit zo laat
ben ik even blij dat ik dat nu wel deed

Kan iemand mij uitleggen waarom ik de Kaiser Chiefs en Bloc Party volkomen ruk vind en de combinatie van die twee bands (=De Wombats) ongelofelijk kan waarderen..??
Hulde voor een heerlijke plaat met prachtliedjes en fijne teksten!! Laat de zomer maar komen!!

Ik denk vanwege de energie die het oproept. Let's Dance The Joy Division heeft de vergelijkbare kracht van Blurs Song 2, en Chelsea Dagger van The Fratellis. Waarschijnlijk spreken deze nummers jou ook aan; voor mij geven ze een soortgelijk gevoel.

Klinkt zeer aannemelijk!! Al staat Song 2 bij mij wel heel erg hoog op het ereschavot... Daar zijn de Wombats toch nog lang niet...

valt na nr 9 even stil en dan nr 13 weer terug beter

fout van mij ik heb na wat meer beluisteren gevonden dat alle liedjes wel goed zijn (goed tot zeer energiek) =d

Dit is nou een voorbeeld van net niet Indie Rock. Het is meer soms wel Indie Pop. Een paar tracks zijn ver onder niveau, positieve uitschieter is natuurlijk: Let's Dance To Joy Division...... and we're all GLAD! (Ian Curtis draait zich even om)

Juist niet denk ik:
Leuke tegenstelling: De wereld stort in en wij maar dansen...

Alleen Let's Dance to Joy Division gehoord en ik denk dat Ian Curtis zich inderdaad even zal omdraaien. Vervolgens zal hij vragen of die troepmuziek wat zachter mag.

Ik hou best van die vrolijke Britse bandjes hoor, maar The Wombats hebben wel *erg* weinig toe te voegen. Buiten het geinige openenings'nummer' en een aardige single her en der die ik best nog wel eens op een persoonlijk verzamelceedeetje zal zetten valt er weinig te genieten. Veel gedoe, weinig wol.

2*.