Radiohead - In Rainbows (2007)

mijn stem
4,26
2186 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: XL

  1. 15 Step (3:57)
  2. Bodysnatchers (4:02)
  3. Nude (4:15)
  4. Weird Fishes / Arpeggi (5:18)
  5. All I Need (3:48)
  6. Faust Arp (2:09)
  7. Reckoner (4:50)
  8. House of Cards (5:28)
  9. Jigsaw Falling into Place (4:08)
  10. Videotape (4:39)
  11. Mk 1 * (1:04)
  12. Down Is the New Up * (4:59)
  13. Go Slowly * (3:48)
  14. Mk 2 * (0:53)
  15. Last Flowers * (4:27)
  16. Up on the Ladder * (4:17)
  17. Bangers + Mash * (3:20)
  18. 4 Minute Warning * (4:06)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 42:34
2371 BERICHTEN 27 MENINGEN
zoeken in:
 
0
geplaatst: 29 januari 2016, 15:23 uur [permalink]
m. pedri schreef:
^ mee eens, op OK Computer staan misschien een aantal betere songs, maar als geheel vind ik deze beter. Fitter Happier en Electioneering halen mij uit mijn luistertrip, iets wat ik met dit album niet heb.


Maar Fitter Happier is het meest geniale stuk muziek / poezie / filosofie van de afgelopen eeuwen...

avatar van Meara
5,0
0
geplaatst: 11 mei 2016, 16:07 uur [permalink]
Het was sowieso al mijn favoriete van Radiohead.
Ik heb hem nu weer eens in z'n geheel op staan. En jezus, wat een magisch album is dit.
Tranen in m'n ogen bij Nude, zo prachtig.

avatar van popstranger
5,0
0
geplaatst: 15 mei 2016, 21:43 uur [permalink]
Radiohead. Altijd een favoriet geweest maar de laatste jaren wat uit het oog en oor verloren. Hun albums stonden stof te vergaren in de cd-kast. Vandaag dan nog maar eens op repeat gezet in de cd lader en meteen maar mezelf verbaasd over de 4,5* die ik hieraan gaf want dit is gewoon een 5* album. Het moest zijn dat ik toen ver weg in 2007 even voldaan was qua Radiohead. Hoewel opgegroeid met hun albums; The Bends maakte mijn prille puberteit draaglijker, OK Computer bevestigde en vernieuwde subtiel en zorgde ervoor dat ik alweer een pak verder stond in mijn muzikale ontwikkeling, Kid A leidde mij het leven van de volwassene in en ineens ook het volwassenere leven van de band en daarna kocht ik al hun albums nog wel maar ik leefde niet meer echt met hun albums samen. Je weet wel, een album zo vaak draaien dat het zelfs de soundtrack wordt bij je dromen.

Deze In Rainbows kan ik nu wel stellen heb ik achteraf bekeken wat verwaarloosd. Welke logica zou er anders achterzitten dat ik een album als dit niet evenveel draaibeurten zou geven als pakweg een OK Computer (hun beste album imo) en daar komt de aap uit de mouw; deze is eigenlijk net zo goed. Het heeft niet het dwarse karakter van een Amnesiac en ook niet de rechttoe rechtaan rockgeoriënteerde songs van The Bends maar wel songs met een kloppend hart vertaald naar de "moderne" tijd wat dat ook mag wezen (er zijn immers albums die ongeacht uit welk decennium tijdloos blijken en albums die vandaag verschijnen en morgen al vergeten zijn).

15 Step De elektronica mag openen met een genadeloze beat, Yorke opent met een welgemeend 'How come I end up where I Started?' een betere manier om welkom te zeggen op z'n Radioheads is er niet. Een ogenschijnlijk luchtig gitaarmotiefje stuurt het nummer richting popmuziek om met een sample van juichende kinderen en met de beat die blijft doordenderen te eindigen in een song die klinkt alsof er iemand uit een dwangbuis ontsnapt.

Bodysnatchers De gitaar neemt zijn rechtmatige plaats weer in in het Radiohead universum. Een song die knauwt en grauwt, als een schuimbekkende hond aan de ketting. De ritmetandem probeert hem strak te houden maar Yorke en de gitaren willen uitbreken.

Nude De eerste rustigere song en meteen een voltreffer. Komt uit dezelfde ondergrondse bron als Pyramid Song. Een song als een helderblauw meer in een of andere grot waar een felle lichtstraal het wateroppervlak fel belicht vanuit een of andere spelonk. Een nummer dat je dus niet helemaal kan doorgronden en zo is het goed. Op het einde komt er wel iets bovengeborreld wat nog het meest kan worden samengevat als hemels, in Yorke zijn zanglijn zit genoeg moois om weer een dag mee door te komen.

Weird Fishes/Arpeggi Nu sta ik hier met de vorige metafoor van m'n meer. We duiken meteen de zee in tot op de bodem en zien een onderwaterwereld waar vooral schimmen in rondzwemmen. Rare vissen. Iemand wordt bijna verzwolgen door een van die schimmen. Gelukkig eindigt het met alweer zo'n mooie zanglijn van Yorke; "I hit the bottom and escape". Eerst neerstorten en dan ontsnappen. Het leven zoals het soms uitdraait, na de val de verlossing.

All I Need Of hoe je een ogenschijnlijk simpel klinkende song kan maken die toch gelaagd klinkt, donker en dreigend en tegelijk liefdevol. De drum schuifelt voorzichtig twijfelend in beeld, halverwege proberen belletjes de song lieflijk te laten klinken maar de keyboards en de tekst sturen het nummer de donkere nacht in. Ergens brandt er een licht maar in godsnaam waar?

Faust Arp Radiohead goes freak folk. Yorke schudt z'n hoofd en zingt; "We thought you had it in you but not".

Reckoner De percussie drijft ons richting de sirenenzang van Yorke. Het schip vaart op de klippen. "Because we separate like ripples on a blank shore". Slechts een deel van de bemanning redt het tot op het strand. Ieder gaat zijn weg, de ene verzwolgen door de golven de ander veilig en wel wandelend door het witte zand.

House Of Cards Killergitaarlijn, zo simpel maar ingenieus klinkend in het geheel. Een song om de eeuwigheid mee te doorstaan. Yorke smacht naar liefde maar gelooft er zelf nog nauwelijks in zo lijkt het. Het is in ieder geval niet de liefde zoals ze door onbezorgdere lieden bezongen wordt. Liefde waar de angels nog inzitten en waar de grote boze buitenwereld zijn lange donkere schaduw over werpt. Een liefde ook die het best gedijt in de schaduwen en uitkomen bij een song die alle miserie overstijgt. Klasse.

Jigsaw Falling Into Place Een seconde lang ademt de song dezelfde sfeer uit als Paranoid Android maar dan trekt het geheel zich in gang voor een song gemaakt voor dansende buitenstaanders met zwalpende benen. Een song die alle kanten uit wil maar onder controle wordt gehouden door de band. Een song die onder je hersenpan kruipt en alweer eentje die alleen maar Radiohead kon maken.

Videotape De song om een album en bij nader inzien ook een leven mee af te sluiten. Als de lijst al niet zo lang was zwierde ik hem bij de lijst: songs voor op mijn begrafenis. Thom Yorke neemt afscheid en zwiert er achteloos achteraan dat "Today has been the most perfect day I have ever seen". Hoopvol of niet, het is maar hoe je het opvat. Het is het leven en Radiohead staat er met dit album middenin. Te blinken in m'n cd kast. Het stof zal er niet meer op neerdalen.
5* en een ticketje eeuwigheid. Meer kan een mens niet verlangen...

avatar van luigifort
5,0
0
geplaatst: 16 mei 2016, 14:02 uur [permalink]
Prachtrecensie

avatar van popstranger
5,0
0
geplaatst: 17 mei 2016, 18:18 uur [permalink]
Thanks!

avatar van west
5,0
0
geplaatst: 22 mei 2016, 18:37 uur [permalink]
Bam: dan toch uiteindelijk volledige inslag. Verhoogd naar 5*

avatar van Sparks
5,0
0
geplaatst: 23 mei 2016, 15:27 uur [permalink]
"selecteer 2 favoriete tracks" ...

avatar van bikkel2
5,0
0
geplaatst: 23 mei 2016, 19:53 uur [permalink]
west schreef:
Bam: dan toch uiteindelijk volledige inslag. Verhoogd naar 5*


Een zeer wijs besluit beste west.

avatar van west
5,0
0
geplaatst: 23 mei 2016, 23:34 uur [permalink]
bikkel2 schreef:
(quote)


Een zeer wijs besluit beste west.

Ik moest wel.

avatar van Alicia
4,5
0
geplaatst: 2 juni 2016, 23:53 uur [permalink]
Door het laatste album A Moon Shaped Pool heb ik In Rainbows ook weer wat beter leren waarderen. Mmmm... ik ga vooruit, want ik heb nu al drie albums van Radiohead gevonden, die ik graag draai. Nee... geen OK Computer nog! Dat album staat nog steeds muurvast in de platenkast!

avatar van Tegid.mzk
5,0
0
geplaatst: 10 juni 2016, 11:33 uur [permalink]

avatar van Tom Traubert
5,0
0
geplaatst: 10 juni 2016, 12:16 uur [permalink]

Ja, eindelijk! Ben ik persoonlijk heel erg blij mee. Volgende week ook A Moon Shaped Pool !

avatar van beug
5,0
0
geplaatst: 16 juni 2016, 22:37 uur [permalink]
beug schreef:
Beste RH album, ik voorspel dat deze door blijft stijgen. Weird fishes vind ik een van de mooiste nummer ooit gemaakt...

Op 5 augustus 2010 (!) schreef ik bovenstaand. Dat had ik nog niet zo verkeerd gezien Gelukkig inmiddels via spotify te beluisteren (wrom nu pas??)..... Hij weigert de playlist te verlaten de afgelopen dagen.

avatar van meneer
5,0
0
geplaatst: 2 juli 2016, 13:28 uur [permalink]
Bijzonder (?!). Staat weer in de MuMe Rotatielijst op nr. 45.

Is dit omdat het nu ook Spotify te beluisteren is ?
Herwaardering door het uitkomen van A Moon Shaped Pool ?

avatar van Frenz
5,0
0
geplaatst: 6 september 2016, 13:51 uur [permalink]
Ik denk het tweede, onvergelijkbare grootheden overigens, AMSP is nog versch, IR is rijp, bezonken, als een vriend, een muzikale vriend, altijd daar om je gemoed te versterken, troost te bieden wanneer nodig. Maar je ook mee te sleuren in meanderende melancholie.

Hoe prachtig en raadselachtig is het dat IR (voor mij) zo'n bijzondere plek heeft.

avatar van Kimmyboy
4,5
0
geplaatst: 14 oktober 2016, 11:44 uur [permalink]
De bonusdisc valt vanaf vandaag te streamen. Spotify-linkje: In Rainbows Disk 2 by Radiohead on Spotify - open.spotify.com

avatar van Ernie
4,5
0
geplaatst: 3 december 2016, 18:17 uur [permalink]
Eigenlijk toch wel mijn favoriet van Radiohead

Gisteren na lang niet luisteren nog eens opgelegd en deze is schitterend van begin tot einde.

15 steps is al een schitterende opener, zeker als de gitaren invallen breekt die songs echt prachtig open.
Bodysnatchers is, op een verder rustige plaat, een vreemde harde eend in de bijt maar is al van in het begin een huisfavoriet. Na al die jaren nog altijd een nummer dat zich niet echt laat vatten.

Maar dan begint de schitterende melancholische trip die deze In Rainbows is.
Nude, Weird Fishes / Arpeggi, All I Need baden allen in een mysterieuze doch warme sfeer
en de stem van Yorke erboven past er prachtig bij. Ook House of Cards en Videotape vallen onder deze categorie.

Ondanks de lofzangen op de zachtere songs zal ik mss toch meer fan zijn van de "rockers" want een andere favo is Jigsaw Falling into Place, eerste single geweest en voorzien van een voor mij schitterende, zelfs beetje grappige videoclip machtige song in ieder geval waar zeker het drumwerk met de pluimen gaat lopen.

Het was de 3de schijf van Radiohead die ik mij aanschafte maar het was direct mijn meest geliefde. dat is sterk als je weet dat de andere 2 OK Computer en The Bends waren. De zomer daarop zag ik ze live en werd ik omver geblazen door het gemak waarmee ze de hele weide moeiteloos wisten in te pakken. De versie van The National Anthem toen bezorgt me nog steeds rillingen. Die avond begon mijn liefde voor deze fijne band en intussen is alles behalve het debuut en The King of Limbs aangeschaft.

avatar van luigifort
5,0
0
geplaatst: 17 december 2016, 21:17 uur [permalink]
Vanavond ook na lange tijd weer eens gedraaid. Voor mij hun beste, ook vanwege de donkere dromerige sfeer. Als geheel hun beste album. Degene ook die ik het meest draai. Heerlijke vibe, heerlijke feel. Tijdloos!
Concert in het Westerpark destijds was geniaal en sfeervol, met de grote koperen ploert die je langzaam onder zag gaan, magisch!

avatar van Appels123
4,5
0
geplaatst: 24 december 2016, 12:37 uur [permalink]
Veruit mijn favoriet van Radiohead. Staan een paar prachtige nummers op maar ik vind de eerste helft wel een stuk beter dan de tweede helft. 15 Step, Nude en Arpeggi zijn parels.

avatar van JohnnyVergerFan
5,0
1
geplaatst: 24 januari, 23:13 uur [permalink]
Het zat er al aan te komen... en tijdens deze draaibeurt gebeurt het dan ook: volledige impact. Hier zit alles in.
Verwondering, bewondering, ontroering & betovering.

5 sterren - niks minder dan dat. Punt.

avatar van bikkel2
5,0
1
geplaatst: 26 januari, 07:09 uur [permalink]
Ik ben het er mee eens.
Ik prijs de experimentdrang van Radiohead, maar in dit kader zijn ze op hun best.
York is vocaal gewoon het best in melancholie en wat is alles fraai geproducet en prachtig ingespeeld.
Gewoonweg een plaat die tot de mooisten ever gerekend mag worden.
Ok. Computer krijgt alle credits, maar deze is beter vind ik.

3,5
1
geplaatst: 11 februari, 18:20 uur [permalink]
Hier is de stem van Yorke direct een stuk beter te pruimen dan op OK Computer en er ontstaat hierdoor in ieder geval niet direct een deprimerend gevoel. De elektronische instrumenten staan soms mooi in dienst van het nummer.Soms liggen deze geluiden ook totaal niet fijn in het gehoor en zijn ze nogal bepalend, zoals bij 15 steps. Het boef tjek tjek tjek tjek boef het hele nummer door klinkt voor mij niet fijn. Bodysnatchers klinkt als een lekker modern rock nummer, waarbij de zang een beetje in de weg zit. Van het melancholische gevoel bij Nude gaat het toch weer naar licht klagerig/deprimerend bij Weird Fishes. All I need zet een lekker dreigende sleazy toon neer en werkt toe naar een mooie extase.

Faust Arp biedt een mooi rustpunt in het midden. Bij Reckoner komen het ritme en de melodie mooi samen, maar ligt de stem van Yorke wel op het randje van verdraagzaam. Op House of Cards komen het ritme, de melodie en de stem mooi samen en kan ik eindelijk echt genieten van de zang. Dit vind ik ook direct het mooiste nummer op het album, mede door de strijkers. Jigsaw falling into place is een druk nummer met meerdere zanglijnen, veel instrumentatie en een hoog tempo en laat me opgejaagd achter. Videotape brengt weer wat rust met rustige pianonoten. Al komen daar weer gekke elektronische geluiden bij; rrreepp rrreeppp rrreeppp. Wellicht kunstzinnig of iets dergelijks, maar klinkt in mijn oren vooral als een verlangen naar waardering. Die krijgen ze dan ook; 3,5 ster.

Ik krijg na OK Computer, dit album en A Moon Shaped Pool niet echt de drang om meer van Radiohead te gaan beluisteren, maar wellicht dat iemand anders me op een ander idee kan brengen.

avatar van luigifort
5,0
0
geplaatst: 11 februari, 18:24 uur [permalink]
Nee als je dat bij deze al hebt zou ik de rest achterwege laten..

avatar van Alicia
4,5
0
geplaatst: 11 februari, 18:30 uur [permalink]
Ik vind The Bends ook nog wel aardig. Voor het overige ben ik ook geen echte liefhebber van Radiohead en dat komt voornamelijk door de zangert.

3,5
0
geplaatst: 11 februari, 18:47 uur [permalink]
Alicia schreef:
Ik vind The Bends ook nog wel aardig. Voor het overige ben ik ook geen echte liefhebber van Radiohead en dat komt voornamelijk door de zangert.


Dank voor je reactie, wellicht probeer ik die nog eens als ik er weer voor in de stemming ben.

avatar van Teunnis
5,0
0
geplaatst: 12 februari, 17:59 uur [permalink]
The Bends heeft in ieder geval minder boef tjek tjek rrreeppp

Kid A, Amnesiac en The King of Limbs liggen het minst in jouw straatje (net als Yorke solo). Al zou ik dat juist een reden vinden om ze minstens één keer even te proeven.

3,5
0
geplaatst: 28 april, 11:38 uur [permalink]
Dank voor je reactie, wellicht dat ik die nog weleens ga proberen. Maar er is zoveel mooie muziek en zo weinig tijd. Daarnaast merk ik dat ik niet echt de drang meer heb naar kunstzinnige vorming, zeker niet als het tegen het deprimerende aanschuurt. Waarschijnlijk waardeer ik daardoor deze muziek niet zo.

avatar van HansVon
5,0
0
geplaatst: 3 mei, 22:43 uur [permalink]
Haha , dat herken ik : te weinig tijd om al die mooie muziek te blijven draaien en op te zoeken.....daarom ben ik zo blij met MuMe en al jullie MuMe- gasten die me helpen beter te selecteren .
Maar ik denk dat jij misschien Radiohead nog een kans moet geven en dat je idd het beste naar The Bends kan luisteren. Daar zitten vast enkele wat rockerigere nummers voor je bij. Wmb een geweldig album ook.

5,0
1
geplaatst: 27 mei, 11:55 uur [permalink]
Keer op keer tranen in de ogen bij dit album. Hoe hard kan muziek je raken? Absolute *****

avatar van pmac
3,5
0
geplaatst: afgelopen dinsdag om 20:11 uur [permalink]
Moeilijke en soms zeer introverte muziek. Er klinkt altijd iets afstandelijks en vervreemdends bij Radiohead en bij deze cd is dat niet minder. Hij is minder toegankelijk dan het razend knappe OK computer en deze pakt me ook veel minder.

avatar van bikkel2
5,0
0
geplaatst: afgelopen dinsdag om 22:30 uur [permalink]
Deze wordt duidelijk gezien als juist een toegankelijkere Radiohead.
Ik vind 'm eigenlijk niet moeilijker dan Ok Computer.
Nee dan Kid A en Hail To The Thief. Die zijn een stuk lastiger te doorgronden.
Eenmaal het kwartje gevallen, ook prachtig.