Bruce Springsteen - Tracks II (2025)

Eens, maar dan moet je ook als zodanig communiceren wat mij betreft in plaats van steeds te roepen 'dat iets zo is', zeker als je je ook gaat bemoeien met andermans financiën.

Ik beluister de platen ook één per één. Nu net voor de eerste keer de '83 Sessions in zijn geheel gehoord, en ik moet zeggen, mijn Bosshart smelt er toch wel van. Heb nog geen nummers gehoord waarvan ik meteen zoiets had van, waarom is dit meesterwerk niet meteen op plaat gezet, maar de nummers zijn bijna allemaal vlot en charmant genoeg om me voor hen in te winnen. De sound zit vaak ook precies tussen Nebraska en Born In The USA in, love it.

Van de vooruitgestuurde nummers was die van de Streets Of Philadelphia-sessies degene die me het meeste deed, dus ben al benieuwd naar de volgende schijf! Zal wel pas voor na mijn vakantie zijn, vermoed ik.

Ik kijk (of lees) met verwondering en bewondering naar liefhebbers die dit gigantische project al helemaal verobert hebben.
Ik heb hapjes geprobeert en ben zondag begonnen met enkel maar het album waar ik het nieuwsgierigst naar was en dat is Inyo en ik ben best onder de indruk van de geleverde kwaliteit na 6 draaibeurten.
Toch best wel een typisch akoestisch Bruce album.
Fraaie liedjes en mooi uitgevoerd.
Zou ik dit gekocht hebben als het destijds was uitgebracht, jazeker met veel plezier.
Binnenkort komt de volgende aan de beurt, wat een luxe

De lp box binnen gekregen, ik ben begonnen met random luisteren, ik was het meest nieuwsgierig naar Inyo, de plaat met mariachi invloeden, jammer genoeg erg actueel in Amerika, over de Mexicaanse immigranten en hun struggle om zich te settelen en te overleven in het beloofde land. Een pareltje , gelijktijdig opgenomen met Tom Joad, geschreven op zijn roadtrips door Californië.

En ja, hij is prijzig , 260 bij i music, maar hij is ook schitterend vormgegeven,met een mooi gebonden boek en bij elke lp tekst en info. Ik zou het eerst niet aanschaffen, maar door de twee bezochte concerten en mijn hernieuwde enthousiasme over de Boss, toch maar overstag gegaan, zal daar geen spijt van hebben, sterren volgen na volledige beluistering.

Wat een onzin. Je iets kunnen voorstellen is geen foute aanname (en mijn voorstelling wordt overigens ondersteund door de psychologie, maar dat terzijde). En 'naar mijn mening'? Nogmaals onzin. Lees mijn eerdere bericht: dit is een meningenforum, elke bespreking bij ieder album etc is automatisch een mening.

Ik bemoei me totaal niet met andermans financien, wat een idiote conclusie zeg. Als je een ander de les wilt lezen, kijk eerst naar jezelf. En mijn mening is automatisch een mening hier. Ik eis niets. Van niemand.
Een kritische noot mag. Dat zien ze op het stevehoffmanforum dan toch beter.
Ik ben sinds 2004 actief op musicmeter, gekkigheid zoals dit niet eerder meegemaakt.
Klaar nu, Running on empty (fantastische plaat, trouwens), geniet van deze tracks ii. En we kijken samen vast al uit naar tracks iii.

Prima fish. We gaan door met ons leven.

ROE zeker een fijne plaat.

Somewhere North of Nashville:
In het country-genre ben ik totaal niet thuis en heb dus weinig tot geen referentie. Wat ik wel hoor is dat Springsteen die country doet een stuk beter bevalt dan dezelfde Springsteen die soul probeert. Doet in die zin ook denken aan de Seeger-sessions. Fijne liedjes, veel uptempo, lekkere lapsteel, mooie ballads, veel plezier. De al bekende nummers in Nashville-jasje gaat ook goed. Detail man = Repo Man, dat wel.

Score tot nu toe:
- 83: 3*
- Philly: 4*
- Faithloos: 3*
- Bij Nashville naar boven: 4*

Aangekomen bij plaat 3; Faithless (ik zie dat ik in mijn vorige post iets te optimistisch was door het Faithful te noemen ). Heb 'm twee keer geluisterd om niet te snel te oordelen. Tot nu toe niet echt mijn ding. De instrumentale stukjes vind ik nog het mooist. Daar staan dan weer minder geslaagde dingen als My master's hand, All God's children en zo'n beetje de rest tegenover. Nee, dit is niet zoals ik Bruce graag hoor.
Volgende album, Somewhere north of Nashville, er gelijk achteraan gegooid. Dat bevalt me dan weer wat beter. Het schuurt meer dan eens tegen de Seeger sessions aan. Daar heb ik niet zo heel veel mee. Als het om een paar nummers gaat dan kan ik het prima hebben. Een heel album is me echter teveel van het goede. Zo ook met Nashville. Al kan ik oprecht genieten van het geweldige pedal-steel spel. Al begint dat naar het einde toe toch ook wel heel veel te worden. Deze versies van Janey don't you lose heart en Stand on it zijn erg leuk. Halen het niet bij de originele uitvoeringen vind ik maar zeker leuk om ze zo eens te horen. Een ander pluspunt is dat er redelijk veel nummers tussen staan waar tempo in zit. Het gevaar daarvan is dat het snel te jolig wordt maar het blijft in dit geval aan de goeie kant van de lijn.
Op naar Inyo. Spaanse muziek heb ik niks mee dus ik stap met 0 aan verwachting in. Wie weet valt het mee

HIER GRATIS GITAARLES

Hans: "IK WIL GEEN GITAARLES"

En dan ben je 66 jaar....

Ik wil ook geen gitaarles, zelfs niet gratis...

Hans Brouwer meldt bij een album van Bruce Springsteen dat hij niet van Bruce Springsteen houdt, terwijl hij dankzij collega's wel het nodige van diens muziek heeft gehoord. Dat is alles. Prima toch?

Anders wordt het als iemand de fans van een bepaalde artiest met negatieve bewoordingen bejegent omdat de muziek hem niet aanstaat. Dat ben ik wel eens bij een andere "grote" naam tegengekomen en dan ga ik zeuren tegen zulk gedrag. Hans echter houdt het bij zichzelf. Prima toch?
Hij krijgt er, zéééééér voorspelbaar, de nodige reacties op, waarbij ik vermoed dat hij het wel leuk vindt om een steentje in de vijver te gooien en te zien hoe anderen reageren. Dat mag toch?

Ben je wél fan van the boss? Vertel dan wat je van deze box van Bruce vindt, zoals ik hierboven veelvuldig tegenkom. Ik ben weliswaar geen fanatieke fan (heb slechts twee albums in de kast staan van de man), maar vind dit forum mede interessant omdat ik bij één album tegengestelde meningen kan tegenkomen. Dat helpt mij de carrière van zo'n artiest te volgen.

Ik houd van muziek en houd ervan om over muziek te lezen: dank aan iedereen hierboven! Ook Hans.

Iets verlaagd naar 4,5 ster. Toch niet ieder Album een 5. Voor mij zijn tot nu toe de favorieten 2, 5 en 6.
Die zijn echt weergaloos!

Plaat 5 (Inyo) ook beluisterd. En sommige nummers meerdere malen. Juist omdat het mijn terrein qua stijl niet is. Wie weet dat het dan na een paar keer luisteren tóch 'pakt'. Maar nee, dat doet het niet. Eén enkel nummer heb ik in m'n Springsteen playlist gezet; The Aztec dance. Die beklijft op de één of andere manier dan weer wél. En ik twijfelde over Our lady of Monroe maar toch niet gedaan. Wie weet volgen er ooit nog wat maar ik betwijfel het. Samen met Faithless tot nu toe de minste albums.

Mee eens, al vind ik Inyo en Indian Town wel erg goed.

Vraagje: Ik meen me te herinneren dat Delivery Man ook al uit de '83 sessies stamt. Klopt dat? Het verhaal van het liedje geldt als een proloog tot Darlington County.

Ja die twee heb ik ook meerdere malen geluisterd. Met name Inyo twijfelde ik over. Maar uiteindelijk vind ik het toch teveel 'net niet'. Net toch ook nog een keer When I build my beautiful house geluisterd. Die vind ik dan nog sterker denk ik. Maarrrr, laat ik in ieder geval vermelden dat ik het erg kan waarderen dat Bruce dit soort muziek óók heeft gemaakt. Hij gaat geen uitdaging uit de weg wat dat betreft. Dat ik het minder geslaagd vind ligt meer aan mij dan aan het gebodene gok ik.

Dat weet ik zo even niet. Maar het klinkt interessant genoeg om eens te gaan uitpluizen

Ik vind juist album 2, 3 en 5 weergaloos. 6 vind ik echt tenenkrommende 'kijk mij eens Sinatra nadoen' het is Schmaltz van de ergste soort.
Faithless en Inyo zijn trouwens prachtig als soundtracks bij een gemiddeld boek van Willy Vlautin. Die weet ook zulke desolate uithoeken sferisch in scènes te vatten, zoals Bruce ook zo sterk doet.
The Philadelphia Sessions luister ik het meest en die klinkt ook het meest als een echt coherent album. Het voelt heel erg als een herfst plaat, en is alles wat een band als The War Drugs probeert te zijn maar niet is. Bruce ís deze stijl, TWOD kopieert het.

Ik twijfel nog steeds of ik de box ga aanschaffen. Alle reviews en unboxing video's maken hebberig en ongeduldig. Tegelijkertijd vind ik drie albums echt goed, eentje echt slecht en drie wel oke. Dan is het eigenlijk misschien toch zonde van het geld en de ruimte in de platenkast (want die ruimte is er eigenlijk niet meer ).
Dan toch maar wachten tot de albums ooit los gereleased worden?

Inmiddels alles 2 keer beluisterd. Albums 1,2 en 7 zijn redelijk tot goed. De andere 4 albums doen me vrij weinig, tot helemaal niks (Faithless). In mijn zeer omvangrijke fysieke verzameling van Springsteen zal deze dus geen plaats krijgen, zeker ook gezien de belachelijke prijs van de box. Misschien als de albums los uit worden gebracht zal ik die 3 albums wel aanschaffen, de andere 4 zeker niet

Maar dat is geheel mijn eigen mening.........

Ik denk dat ik op precies hetzelfde lijstje uit kom van albums die ik fysiek nog wel wil aanschaffen als ze los van elkaar worden uitgebracht

Het hetzelfde hier. Best ok materiaal, soms 5*, soms 2*

Ik vind juist de volledige albums prima tot goed en de eerste en de laatste redelijk!

The Philadelphia sessions: aangename verrassing, jammer dat dit zolang op de plank heeft gelegen.

Faithfull: leuk sfeervol album, jammer dat het beeld ontbreekt, een score spreekt dan meer tot de verbeelding en kunnen we sommige nummers beter plaatsen.

Somewhere north; precies in mijn straatje, super leuk met weergaloos steel guitar werk van Marty Rifkin.

Inyo; wat mij betreft de verassing, de Mexicaans/ zuid Amerikaanse gemeenschap wordt een hart onder de riem gestoken met deze plaat , helaas weer actueel .

Twilight hours; doet me denken aan afterhours van Glenn Frey, zij het dat Glenn allemaal covers gebruikt heeft en Springsteen zelf de componist is, voor mij uitermate genietbaar.

La sessions; redelijke plaat, overduidelijk restmateriaal met als dieptepunt My Hometown.Shut out the light ken ik van 85, Rotterdam de Kuip.


Hetzelfde geld ook voor Perfect world.

Al met al een uitermate geslaagde en goed verzorgde box.

Vandaag de box binnen gekregen als verjaardagcadeau van mijn vriendin. Besteld bij bovengenoemde webshop dus met de prijs viel het uiteindelijk wel mee.

Prachtig vormgegeven, zelfs de verpakking is bedrukt.

Over de muziek kan ik nog niks zeggen, ik heb bewust nog niets gestreamd. Ik ga er binnenkort eens goed voor zitten!

Op last.fm zag ik dat ik de 300 scrobbles was gepasseerd voor dit album, dus tijd om eens te stemmen. Allereerst had ik het niet erg gevonden als de albums los van elkaar waren uitgebracht; qua aandachtverdeling voor mij beter. Maar voor de echte fan is zo'n uitgave meer dan geweldig. Gemiddeld kom ik op 4 sterretjes (met nog wat ruimte).

Wat ik vooraf niet had gedacht is dat ik de Philadelphia Sessions voor nu het absolute hoogtepunt vind. Blijf toch een kind van de jaren '90. Maar ik ga de albums dit jaar nog eens rustig geïsoleerd van de andere beluisteren.

Mooi om te lezen dat iedereen zo zijn favoriet heeft! De albums staan voor mij nog steeds continu aan (wanneer ik muziek luister dan). Kan album 4 ook steeds meer waarderen.

Vandaag dan ook de laatste twee albums geluisterd. Twilight hours begint nog best aardig met Sunday love maar al snel gaat het de verkeerde kant op. Even dacht ik dat dit 'm beter af zou gaan dan die plaat met soulcovers. Maar nee, uiteindelijk is dit toch ook niet best allemaal. Nogmaals; ik waardeer en begrijp dat 'ie andere dingen doet en durft. Alleen mij pakt 'ie er niet mee (in). Snel door naar Perfect world. Dat album is samen met de eerste en tweede toch veruit mijn favoriet. Het album begint sterk met de eerste 4 nummers. Blind man kon ik nog niet zo heel veel mee maar bij Rain in the river ben ik weer helemaal bij de les. Heerlijke groove zit in dat nummer! Ja dit is typisch Springsteen allemaal. Maar dat is toch juist wat ik wil?!

Morgen eindelijk eens Streets of Philadelphia Sessions beluisteren, heb, omdat het kan, zelf Missing en Streets of Philadelphia aan de tracklist toegevoegd, voor de volledigheid zullen we maar zeggen.

Heb ik ook gedaan: titelnummer als 2e en Missing voor Farewell Party. Maakt een goed album, een geweldig album.

Tot nu toe:
- 83: 3*
- Philly: 4*
- Faithloos: 3*
- Bij Nashville naar boven: 4*

Inyo: deze gleed een beetje voorbij, maar ik hoorde wel kwaliteit. Wat minder saai dan Joad, maar niet het type Bruce waar ik graag naar luister. 3.5*

Twilight Hours: Bij de eerste paar nummers dacht ik nog "leuk", maar dat bleken gelijk de beste nummers te zijn en daarna duurde het maar en duurde het maar. Blijkbaar opgenomen tijdens de Western Stars-sessies. die plaat zat ook vol met schmetz maar bleef aan de smaakvolle kant van de streep. Twilight Hours uiteindelijk niet. 2.5*

Perfect World: restnummers uit de jaren 90 zonder onderlinge connectie, eigenlijk het vervolg op Tracks I dus. Een ratjetoe in kwaliteit. Een paar echt mooie nummers, een paar missers en een heleboel daar tussenin. Ik zal deze niet vaak meer opzetten. 3*

Dat maakt gemiddeld een 3,3 voor Tracks II, voor Brucie omhoog afgerond naar 3,5. De Philapdelphia sessies zijn voor mij de grote verassing. Had hij dit destijds uitgebracht inclusief Missing en de titeltrack dan was dat voor mij zijn beste werk uit de jaren 90 geweest. Beter dan Lucky Town en Joad, veel beter dan Human Touch.

Somewhere North of Nashville is de andere verrassing maar toch denk ik dat deze dezelfde waardering als Western Stars gaat krijgen: die vind ik goed maar draai ik nooit meer.

Ik kijk uit naar Tracks III, wat volgens mij meer een kliekjespot is á la Tracks I.

Behalve dan dat Willy Vlautin zelf schitterende soundtracks schrijft met zijn Delines.