Lorna Shore - I Feel the Everblack Festering Within Me (2025)

Ambitieus album waarmee de band vast hoge ogen gaat gooien. De wervelwind van geluid is wat meer gestructureerd, resulterend in daadwerkelijke songs met een kop en een staart. Men heeft duidelijk moeite gedaan om variatie tussen en binnen het songmateriaal toe te passen. Met succes, al wijkt men sporadisch iets teveel af van de beproefde formule. Hier en daar gaat het geluid zelfs richting symfonische power metal, met iets te kitscherig klinkende melodielijntjes. Gelukkig wordt er overwegend nog steeds ongenadig op los gebeukt, met een monsterlijk strakke ritmesectie, virtuoze gitaarsolo's en zanger Will Ramos op de top van zijn kunnen. Wat een oerkracht is die man toch, ongelooflijk.

Holy shit! Heb al een tijd geen metalplaat meer beluisterd, maar dit is ongeveer het extreemste op dat gebied wat ik ooit gehoord heb en ik heb een gedegen metal opvoeding gehad Ben ook blij dat ik in de jaren 80/90 grindcore en deathmetal luisterde, anders had ik me hiermee geen raad geweten, haha. Lorna Shore neemt invloeden als Morbid Angel, Fear Factory, Sepultura, etc etc en doet daar een flinke schep bovenop. Daarnaast zit er veel synth in de nummers die het geluid alleen nog maar vergroot en je blijft als een trillend rietje achter als je de hele plaat hebt uitgeluisterd. Ik zat in de auto met een vriend en we kwamen best wel opgefokt aan bij het adres waar we heenreden. Heerlijk! Hij heeft ook gelijk kaarten voor ons gehaald voor Februari 2026, ben benieuwd of die drummer net zo maniakaal is als op de plaat en of die zanger niet dood neervalt na een paar tracks, luisteren alléén al doet je happen naar adem.