Control (2007)

Welk instrumentaal (zover je hoort in ieder geval) nummer wordt gedraaid op het moment dat Ian ergens redelijk in het begin van de film naar het uitzendbureau loopt?

Dat was 'No Love Lost' van Joy Division dacht ik.

Ik heb de film afgelopen maand in het Amsterdamse filmhuis The Movies gezien en ben een week later met het lezen van het boek "Touching from a Distance" van "Deborah Curtis" begonnen. Meer dan de film laat het boek zien dat Deborah zowel haar man als ook zijn muziek niet echt heeft begrepen en ook blind voor de werkelijkheid is. Erbij komt dat het boek net als de film een eenzijdige blik op het hele verhaal geeft wat ook vrij logisch is, natuurlijk kan Deborah Curtis niet objectief blijven Ik ben nu bezig met het lezen van het boek "Torn Apart: The Life of Ian Curtis", geschreven door Mick Middles (muziekjournalist die de band vanaf het begin volgde) en Lindsay Reade (ex-vrouw van onlangs overleden Factory oprichter Tony Wilson). Na het eerste doorbladeren en nu ook lezen denk ik dat dit boek mij een nog vollediger beeld over het korte leven van Ian Curtis kan geven. Deze biografie geeft een meer neutrale en objectieve zicht op Ian Curtis. Interessant voor de lezer zijn ook de uittreksels van brieven van Ian Curtis aan Annick Honeré met wie hij een affaire heeft gehad. Verder vinden we in dit boek ook een groot aantal unieke en persoonlijke foto's.

Control draait binnenkort in De Melkweg. Hier staan de details.

Een interessante aanvulling, maar ook niet meer, is de film "24 Hour Party People" (2002) over Tony Wilson en zijn platenlabel "Factory Records". Deze film laat zien wat er gaande was op het gebied van muziek in Manchester vanaf eind jaren zeventig tot en met begin jaren negentig.De eerste band die ze contracteren is Joy Division (die later verdergaat als New Order) en later ook "Happy Mondays", "A Certain Ratio" en "The Durutti Column". Tony Wilson schreef ook een romanversie op basis van het filmscript .

Tony Wilson stierf op 57-jarige leeftijd voor de release van Control,Tony Wilson was co-producer van deze film, aan een hartaanval.

Control is nu eindlijk als koop DVD in de handel.

About time

Ik heb de film dankzij een vriend nu op DVD en ben 'm aan het kijken. Tot nu toe erg goed!

Een erg indrukwekkende film. Zoals wel te verwachten viel heeft de film me diep geraakt. De hele serene sfeer is erg mooi. Ook die keuze voor zwart wit past goed. Maar wat natuurlijk het meest aangrijpt is het trieste gegeven hoe een ziekte het jonge leven van een groot talent kan verwoesten! Verschrikkelijk. En als je dan weer die muziek hoort. Die bass.Die prachtige teksten, maar vooral ook die mooie unieke stem van Ian Curtis dan besef je weer hoe ongelofelijk vernieuwend deze band was. Een prachtig eerbetoon aan Ian Curtis maar terecht ook aan zijn vrouw Deborah vind ik. Een film die met heel veel liefde is gemaakt.

Om even te zijken (zag net de video op youtube): hoe durven The Killers uberhaupt alleen al te denken om shadowplay te coveren. En dan ook nog zo banaal en popi gedaan, heel goed alle emotie er tot de laatste druppel uitgewrongen jongens .

De film heb ik nu ook gezien. Geweldige muziek natuurlijk, maar mis in de film wel de dramatiek van Ian Curtis. Hij wordt te veel als een held neer gezet, en het dansen komt erg ingestudeert over (ik heb een videoband in huis, met echte opnames, en daar zie je echt een motorisch slecht bewegende Ian).
De afwezige, paniekerige blik in zijn ogen, komt niet echt over; waardoor de impact van de geweldige songs toch echt achter blijven. Ook op de hoes wordt hij neer gezet als een soort James Dean.
Vergeten deze film en soundtrack, en ga voor de echte Joy Division albums.
Sorry Anton Corbijn.

De videoband "here are the young men" heeft Ian inderdaad meer spastischere bewegingen.Prachtige 8 mm filmpjes.

Control is geen slechte film, maar op je punten kan ik je geen ongelijk geven.
Ander punt wat niet echt in de film naar voren komt is de onderlinge verhoudingen tussen de bandleden.

De muziek is echt geweldig, je bent echt eind jaren zeventig.

Inderdaad, de rest van de band wordt ook wat neer gezet als ongeinspireerd. Corbijn heeft wel aan gegeven dat de film alleen over Ian Curtis ging; maar hij is inderdaad vrij kort door de bocht.

P.S. zal ook wel komen omdat ik bij de hoofdpersoon van Control vaker aan Yoran Van De Sloot, dan aan Ian Curtis moet denken; daar heeft hij namelijk meer van weg.

Ik heb de film gisteren ook gezien en heb me wel vermaakt. Vooral de desolate sfeer van dat arbeidersbuurtje rond Manchester en de maatschappij eind jaren 70 begin 80.. Qua inhoud viel het erg tegen, Curtis wordt toch redelijk oppervlakkig neergezet en ook zijn verhoudingen hebben de diepgang van een bierviltje.
De muziek van JD heb ik stuk minder hoog zitten dan de reputatie die ze hebben, maar ik vind het wel leuk terug te zien dat Curtis uiteraard ook beïnvloed werd door vele artiesten, zoals hier ook op staan, Bowie, Iggy Sex Pistols en Lou Reed (VU). Die invloeden zijn ook niet te missen in de muziek van JD, alhoewel ik daar The Doors nog aan zou kunnen toevoegen, waar ze destijds genadeloos mee werden vergeleken (begrijpelijk, maar niet geheel terecht).
Dead Souls blijft één van hun betere nummers, nooit begrepen waarom dat dan weer niet op een regulier album staat.

De film ligt nu voor 9,95 bij Plato; de film vind ik qua beeld en sfeer de moeite waard. Qua inhoud zou ik eerder de documentaire aanraden die voor dezelfde prijs te koop ligt.
Vergelijkingen met The Doors kan ik me zowaar niet herinneren van destijds ('79/80), dat kan ik me wel herinneren van Echo & The Bunnymen. Als iemand nog ergens de oude recensies uit Oor heeft, zou ik die graag eens willen lezen. Wat mij bijstaat is i.i.g. dat UP met een behoorlijke klap binnenkwam op de Oor-redactie destijds en daar de gemoederen wel even bezighield, qua impact.

Dead Souls staat trouwens gewoon op "Still".

Still is een half live album, met volgens mij een aantal rest nummers.
Dead Souls staat dus inderdaad niet op een regulier album.

Ik zal 's kijken of ik die recensies kan vinden, heb ooit een hele berg oude OORs overgenomen van een collega die ging emigreren. Staat me vaag bij dat Unknown Pleasures een dubbelrecensie kreeg met het debuut van de Only Ones.

Hou me tzt aanbevolen voor een scan daarvan!