Geese - Getting Killed (2025)

De wat lage score hier vind ik best opvallend, zeker omdat dit album in bijna alle lijstjes hoog staat (Bij Oor zelfs op 2). Voor mij persoonlijk is dit één van de beste albums van het jaar.

Ik vind zijn volgende beter.

Getting Killed trapt met Trinidad en de overrijpe bluesstem van de jonge twintiger Cameron Winter af. Het is een koortsige track, vergelijkbaar met de bizarre wereld die Jim Morrison bij het epische The End schiep. Licht dagdromend, druggy hallucinerend, een tikkeltje shockerend en vooral heel vreemd. Een rariteitenkabinet, trippend op verkeerde dope. Alsof een uit Louisiana afkomstige jazzy begrafenisstoet naar New York is uitgeweken en daar een tijdlang bivakkeert. Kan het nog gekker? Jazeker, dit is slechts het begin.

Written in Music Jaarlijst 2025 Nummer 33
Geese - Getting Killed | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Die zanger daar kan ik net zoveel mee als die van Neutral Milk Hotel. Vals.
Ook hoor ik Zappa terug, echter voor mij te experimenteel allemaal.

freakey zal dit wel kunnen smaken

Met Neutral Milk Hotel kan ik ook weinig, maar dat is niet hiermee te vergelijken
Die Zappa link begrijp ik weer wel

Alleen qua valse stem, die vergelijking met NMH

Heerlijke plaat. Geweldig om met een niet echt toegankelijk nummer te beginnen. Vind dit soort zangers geweldig niet zo vast, ook helemaal niet belangrijk. Zit van alles in, jazz, "oude" BLNR/Black Midi/Squid, 70's, funk, super fijne cocktail. Islands of men, wat een track.
Van Brooklyn, komen toch fijne bands vandaag net zoals bv een paar jaar geleden the Wants.
Plaat van het jaar? Maybe, zijn nog wel een paar fijne uitgekomen zoals Lucrecia Dalt, Carrier, Biosphere.
Wel zeker top 10 en nu al zin in maart in Doornroosje.
Trouwens heerlijke persing op clear vinyl

Oeh wat lekker. Op het begin is het wel heel veel en ff wennen aan de zang. Maar ik vind deze met de luisterbeurt mooier worden. (Ik moet terugdenken aan mijn kennismaking met Ants from up Here. Ook bombastisch en veel. Maar de composities en zang zijn geweldig en mooi geweven in elkaar)
Ik hoor invloeden van de Stones, radiohead en ook neutral milk hotel. Misschien omdat ie zijn noten ook af en toe lang vasthoudt.
Jammergenoeg net te laat met ontdekken, want Doornroosje is al uitverkocht..
Een van de mooiste platen van het jaar voor mij!

De plaat rijpt hier erg goed zeg.
1e 2 luisterbeurten zat ik op een 3,5. Inmiddels ''begrijp'' ik het helemaal en gaan we al veel hoger in de boom zitten!
Geezer.

TOP 35 - Favoriete albums van 2025 // #17 GEESE - GETTING KILLED

Ik leerde Geese kennen met ‘Projector’ in 2021 en dacht dat het hier een van de vele postpunkbandjes uit de windmillscene betrof. Geen slecht album, maar ook niets nieuws onder de zon. Met het gedacht een postpunkband aan het werk te zien, checkte ik ze een jaar later op Pukkelpop – en viel me dat even tegen zeg. Geen postpunk meer te bekennen, in plaats daarvan het ene rock’n’roll cliché na het andere. Achteraf gezien bleken het voorproefjes van ‘3D Country’, een plaat die bij mij totaal niet wilde landen.

‘Getting Killed’ is nogmaals een stijlverandering, maar wel eentje die ik kan smaken. Geen postpunk of 13 in dozijn rock, maar best originele, quirky rockmuziek. Het was me al lang duidelijk dat de heren van Geese getalenteerde muzikanten zijn, maar op hun derde plaat weten ze ook wat emoties bij mij losmaken. Binnenkort ga ik me misschien nog eens wagen aan ‘3D Country’.

Album van het jaar voor mij. Wereldschokkend zelfs.
Zelfde gevoel als bij NMH. Eerst denk je uhm wtf is dit maar je hoort wel iets interessants, iets wat blijft hangen.
En ja hoor, daar issie dan. Het kwartje.
Deze man heeft een erg bijzondere stem en weet veel verschillende genres en invloeden in dit album te integreren.
Dikke 5*

Deze was me kompleet ontgaan, ben nu Taxes aan het luisteren. Dit klinkt wel rete-goed zeg!!

N.a.v. een tip van Ome Nick in diens Red Hand Files ben ik vorig jaar het solo album van Cameron Winter gaan luisteren. In zijn stemgeluid/dictie hoor ik ook wel iets van de '80s Cave terug. Schmieren en preken met een donker timbre.

Geeses, wat is Husbands toch een verslavende track! ❤️ Het is dan ook gelijk het beste nummer op het album!

Ik ga 'm ook luisteren! Je had me moeten taggen bro

Haha als ik wist dat jij dit misschien ook wel kon waarderen had ik het gedaan.
Verwacht niet dat jij dit goed zal vinden, maar hoop het natuurlijk wel en nice dat je het probeert
P.s. probeer m vaker dan 1 of 2x te draaien.

Trinidad klinkt wel leuk!

Twee nummers verder en ik geef je helemaal gelijk, deze heeft een aantal draaibeurten nodig om te landen. Het intrigeert zeker, heel boeiende muziek die aan veel verschillende genres tegelijk raakt. Flink veel indie en psychedelica, hier en daar een vleug jazz, snufjes blues en teentjes rock 'n roll. Heel gaaf hoe alles wordt versmelt tot een geheel. Het wordt een feest de komende tijd alle laagjes uit te pluizen. Er bestaat een minieme kans dat deze laatbloeier ergens in de onderste regionen van mijn jaarlijst eindigt, daarvoor is de kwaliteit zeker aanwezig. Nader oordeel volgt!

Dat heeft die vrouw ook allemaal! Kom, hoe heet dat album ook al weer? Oh ja: Lux natuurlijk.

Ik zal deze Geese ook eens gaan draaien.

Iemand die 1 minuut niet over Lux praat is moeilijk te vinden deze dagen.
Nee maar Lux vind ik een verschrikking. Helaas gaat experimenteren niet altijd goed

Plaatje hoor

Ik houd het vooreerst bij een dikke 4*, maar de rek is er nog lang niet uit. Inderdaad een dijk van een plaat die voortdurend blijft intrigeren en waar echt een verslavende werking van uitgaat. Echt heel sterk en fijn om te kunnen constateren dat ook dit soort muziek nog lang niet dood is!

Ik vind Lux verschrikkelijk... goed. Maar dit Getting Killed mag er ook wezen! Goede plaat zeg!

Zo'n album wat je overal tegenkomt, ernaar gaat luisteren, er een NMH gevoel bij krijgt en gelijk begrijpt: stop maar met dit willen begrijpen. Die zang is tenenkrommend wat mij betreft (de nummers zijn verder niet verkeerd). Eén luisterbeurt was meer dan genoeg.

Niks voor mij dit.... ik bespaar een 'Juul1998B Lux beoordeling'. Over verschrikking gesproken

Over smaak valt niet te twisten
Maar je vergelijking met Neutral Milk Hotel deel ik alleen in de stem. Qua muziek zit dit toch heel anders in elkaar imo. Maar beide vind ik zeer goed zoals je (waarschijnlijk) al weet
Wel tof dat je het alsnog geprobeerd hebt!
P.s. ik vond dit album na 1 luisterbeurt ook meh, maar hoorde wel iets interessants en bleef doorluisteren en voila. Maar als je dus helemaal niets hoort wat interessant is, dan zou ik deze links laten liggen verder.

Klopt: het zit ‘em in de zang en die trek ik voor geen meter, net als bij NMH.

Nou, ik wel. Had deze plaat geheel, maar dan ook helemaal, gemist. Maar zo'n hoge boom in allerlei eindejaarslijstjes moest ik nog wel ff checken. Ik vind het ook erg, erg goed. Het is anders, innovatief, gedurfd en heel creatief. En ook weird, vervreemdend, raadselachtig, pretentieus (?) en soms gewoon aanstellerig. Maar het werkt! En ik 'koop' het.
En die stem. Rufus Wainwright on steroids. Hoe komt het toch dat de per definitie niet beste zangers mij zo pakken: Young, Dylan, Waits, dat werk.
Afijn, ik heb er bij het afsluiten van de markt 2025 nog een fraai album bij gekregen.

Mooi beschreven Cor, helemaal mee eens! Dit was voor mij ook een late ontdekking en het verwondert me hoe snel deze plaat mij in z'n greep weet te krijgen. Ik kan me helemaal vinden in jouw karakterisering van Getting Killed. Mag ik er nog wat woorden aan toevoegen? Schurend, pompeus, gelaagd, trippy, eclectisch, expressief, eigenzinnig en eigenlijk vooral heel bizar. Bizar omdat er zoveel muzikale stijlen en elementen worden gecombineerd die niet zouden moeten werken, maar dat wel doen door de bijzonder onconventionele benadering die inderdaad dicht tegen de free-jazz aan zit.

Ik ben heel benieuwd of andere mensen dit trouwens ook horen, maar in het kader van de compositionele methodiek en muzikale werkwijze denk ik gedurende de hele plaat onafgebroken naar een soort alternatieve incarnatie van King Crimson te luisteren, in het bijzonder de Larks' Tongues In Aspic-periode. Ben ik de enige die dat opvalt of zijn er meer die dat ook in deze muziek van Geese terughoren?

Enfin, ik smijt er nog een halfje bovenop. Getting Killed is toch echt wel één van de betere platen die ik heb gehoord en ik heb een zwak voor albums die mij compleet onverwacht volledig bij de strot weten te grijpen. Een mooie toevoeging aan mijn jaarlijst zo op de valreep!

Ik zou graag een instrumentale versie van dit album willen horen want er zitten best goede ideeën in. Helaas verpesten de drammerige uithalen die voor zang moeten doorgaan de boel behoorlijk. Zelfs mijn kat kruipt weg onder de bank; ik wou dat ik er naast kon.
Oh, en sinds mijn 13e had ik al door dat je maar beter om officiële pop recensenten met hun jaarlijstjes heen kunt lopen.

Toch zijn die lijstjes de reden dat je je juist bij deze plaat komt melden. Dus wat wil je met die opmerking nu eigenlijk zeggen?