The Jimi Hendrix Experience - Axis: Bold as Love (1967)

Daar ben ik het helemaal mee eens. De composities zijn beter dan op Are You Experienced en ik vind Jimi hier ook wat sterker zingen. Ik kan me ook wel vinden in Oldfart's opmerking over het frisse geluid van dit album en dat Are You Experienced de tand des tijds op bepaalde momenten toch ietsjes minder goed doorstaan heeft, al heeft dat ook zeker z'n charme.

Ik moet echter wel opmerken dat ik de spontaniteit van Are You Experienced en het experimentele gejam van Electric Ladyland ook geweldig vind. Meestal vind ik Are You Experienced z'n leukste studio album, maar dat wil soms nog wel eens wisselen. Ze ontlopen elkaar niet veel, het hangt van m'n persoonlijke gevoel op een bepaald moment af.

Spanish Castle Magic is gewoon een super nummer, en het beste nummer van dit album vind ik. Gewoon lekker hard afspelen, dan komt deze plaat het beste tot zijn recht. Deze klinkt minder rommelig dan het debuut en EL vind ik. Misschien stiekem wel het beste album van Jimi. Alle nummers zijn duidelijk to the point vind ik, itt de 2 andere albums. Het debuut blijft een klassieker natuurlijk. Dit een verborgen juweeltje, en bij EL gaan alle registers los. Ik vind qua luistergenot EL wel het minst goede Jimi Hendrix album.

Geweldig album, alleen jammer van die EXP...

Wie zingt er trouwens bij She's So Fine?

Noel Redding

Lennart M, ik kan me daar helemaal in vinden! Little Wing is magisch!
Ik had tot nu toe alleen een best of van Jimi, maar wil nu een paar hele albums luisteren... ik begin bij deze.

Dit is de minste van de 3

Eerder de beste. Deze is het meest to the point van de 3 studioalbums. Het debuut en Electric Ladyland zijn wat vager, en ook de productie van deze vind ik het beste klinken.

Electric ladyland heeft meer ballen en rockt veel harder

EL is rommelig en er is geen touw aan vast te knopen. Dit album geeft veel meer duidelijkheid. En als instap geeft deze veel meer de essentie weer van wie en wat Jimi Hendrix was. Na vele luisterbeurten vond ik EL juist de grootste tegenvaller van die 3, en deze openbaarde zich na vele luisterbeurten als het onderschatte meesterwerk van Hendrix. Wel virtuoos EL, maar ook gewoon te rommelig om te horen welke kant het zou opgaan.

Worden we toch nog vrienden Ricardo ....

Axis is gewoon Jimi's meest consistente plaat met als enige minpuntje de solozang van Noel Redding op She's So Fine....... Now if you'll excuse me, I must be on my way ........

Haha, thnx voor de reacties. Uiteindelijk luister ik ze toch alledrie, dus wat dát betreft maakt het niet zoveel uit welke nu iets minder goed is ten opzichte van de andere 2.

Spanish Castle Magic vind ik overigens erg mooi... binnenkort een 'vote'.

Jimi's net-niet-album.

Een geweldige rockplaat van Jimi, maar bij de plaat heb ik toch een de hele tijd net niet gevoel. Het begint met het ronduit irritante EXP, gevolgd door het prima Up from the Skies. Wait Until Tomorrow is een heerlijk rocknummer, maar de backing vocals waren toch best vervelend. You Got Me Floatin' idem dito. She's So Fine is ook jammer met Noel Redding ipv Jimi. De uitschieters van de plaat zijn wel geweldig; Spanish Castle Magic, Little Wing en Bold As Love, stuk voor stuk geweldig. Erg goed album, maar net niet.

Net niet de volle hap. 4,5*

Ik vind She's So Fine eigenlijk wel heel erg goed, het is een beetje een frisse afwisseling tussen alle Jimi vocalen

Deze plaat ligt op een stapeltje klassieke rockplaten waar ik nooit eerder voor ben gaan zitten, en de eerste keer dat ik hem draaide dacht ik vooral, Jimi, Jimi, Jimi, wat ben je toch een weirdo.

Maar:

Op datzelfde stapeltje liggen ook platen van The Rolling Stones en Led Zeppelin, en in vergelijking daarmee moet ik toegeven dat Axis: Bold As Love veruit de plaat is waarop ik het makkelijkst verliefd ben geworden.

Interessant aan deze plaat is dat ze Jimi Hendrix nog steeds probeerden te dwingen in een pop/rock-hoekje te passen (nummers van drie minuten of minder, etc.), en dat hij zich daar steeds minder van begon aan te trekken. Die balans levert een mooie spanning op, die deze plaat zowel compact en poppy maakt, als weids en avontuurlijk.

Mijn favoriete nummer tot dusver is Castles Made Of Sand, maar deze plaat en ik hebben nog een lange weg af te leggen samen.

Verder heeft Mume-gebruiker aERodynamIC in de afgelopen dagen een recensie bij een album geplaatst, waarin hij zei dat alles wat hij over die plaat zou willen zeggen al in mijn recensie was gezegd.
Ik was daar erg door gevleid, en in dit geval is het omgekeerde toevallig van toepassing, dus laat het gezegd zijn: een paar pagina's terug staat een recensie van aERodynamIC die wel zo'n beetje alles zegt wat ik over deze plaat zou willen zeggen.
Ik wil het alleen nog even hartgrondig eens zijn met de opmerking van aERo dan het niet alleen Hendrix is die puik werk levert op deze plaat, maar ook de ritmesectie van The Experience (vooral Mitchell!)

Verder kan ik doorverwijzen naar aERo's stuk, en mijn eigen recensie een keertje relatief kort houden.

Dit album van Jimi Hendrix heeft een goed gemiddelde, maar vreemd genoeg scoort hij het minst hoog van de 3 albums hier op mu.me. Vreemd, want dit album vind ik nog steeds het beste klinken van alle studio albums die hij uitgebracht heeft. De songs klinken goed en af, en het geluid en de instrumentatie klinkt op dit album gewoon het meest af van de 3 albums die van hem uitgebracht zijn.

de drumbeat van Little Miss Lover lijkt echt sprekend op die van Fuckin' In The Bushes van Oasis

[sarcastic] mischien zou Jimi het wel van Oasis gecoverd hebben [/sarcastic]

Dit album vind ik misschien toch nog een tikje leuker en beter in balans als de andere grote 2. Little Wing is prachtig.

Little wing is inderdaad prachtig, net als het einde van het album (bold as love). Jammergenoeg heb ik van dit album nog niet genoten in dezelfde mate als electric ladyland bvb. Heb het wel nog niet zoveel beluisterd, dus hopelijk leer ik het nog meer apprecieren.

mee eens, vind dit de beste hendrix plaat als album

misschien staan niet al zn beste nummers hier op (zeker niet) maar qua luister ervaring is dit de beste

alleen dat vage radio intro al en dan het geweldige up in the skies

Beste intro ooit ! Kan je goed horen dat Jimi al té cool voor zijn tijd was

Ik skip dat altijd

Kan ik me voorstellen Maar voor die tijd is dat toch wel speciaal zon intro, of zie ik dat verkeerd??

Zo gaaf "im sorry but i must be ooon myyy waaaaaaaay"

Nee, dat zie je niet verkeerd. Retekoel vonden we dat damaals !

Eindelijk terug verkrijgbaar op vinyl. Dubbele kaft, boekje met uitleg en een lekker zware vinylplaat (180 gr.). Ik ga niet beweren dat de klank van vinyl beter is dan die van een cd, maar qua kunst- en verzameltobject kan de cd nooit tippen aan de (nieuwe) vinylversie.

En klapt die LP kaft wel naar onder uit voor het complete plaatje?
En niet zoals bij de 1997 CD, naast elkaar

Toch wel content met de uitgave van Music On Vinyl. Er zit vooralsnog een kleine afwijking in mijn draaitafel die ik alleen hoor bij goede platen.. zo ook bij deze uitvoering. Het volume moet wat harder staan dan normaal om het geluid body te geven.. mooi stereo, fijne balans, helderheid, toch blijft het album net iets te scherp uit mijn speakers komen. Dit is altijd één van mijn favoriete platen geweest van Hendrix, onze Jim, ik denk met name vanwege de humor in nummers als wait till tomorrow, het hoge meezing gehalte, de vlotte nummers. Het album raast in delen snel achter elkaar door met het rustige middelpunt Little Wing op de helft van de eerste zijde dat overigens naar mijn idee wel wat langer had mogen duren maar misschien juist om de vaart erin te houden kort gehouden is. Het album is voorbij voor ik er erg in heb.

Veel in de auto op vakantie gehoord en het heeft veel indruk op me gemaakt. Deze is wat vrolijker dan Are You Experienced en krijgt daarom mijn voorkeur.

Ik vind dit album een stuk minder, dan het debuut.

Dus vind ik het niet meer dan logisch, dat hij minder scoort dan de andere studioalbums.

De andere albums zijn, veel meer hard-rock georienteerd.

Neemt natuurlijk niet weg, dat jimi een groot gitarist is.

Ook gij Brutus ? Hard-Rock ? Blues-Rock noemden wij dat damaals en ja, daar was Jimi heel goed in. Axis heeft een wat jazzier inslag en daarmee blijkt hij ook prima uit de voeten te kunnen. Dat dat je stijl niet is kan ik wel wat mee, maar hij zou dan toch minstens 3* verdienen want met de uitvoering is helemaal niks mis .........

Jimi Hendrix, album numero 2.
Het geheel valt me toch wat tegen, ondanks parels als Little Wing en Bold As Love.
Waar ik bij het luisteren van "Are You Experienced" van begin tot eind op het puntje van m'n stoel zat, had ik hier snel de neiging verder te spoelen.
Het is het allemaal net niet.
Doch, eerlijk is eerlijk, de laatste nummers staan als een huis.

Nee, geen tranen van geluk dit keer.
3 sterren geven is me iets te weinig en 4 sterren iets te gul.
Een 7 dus voor de Legende uit Seattle (en aanhang)