Front 242 - Geography (1982)

Dit is een Cd'tje dat niet veel vermeld wordt als het om Front 242 gaat. Zonde vind ik.
Dit is een cd die ik erg apprecieer. Hij is qua inhoud als qua opbouw en geluid heel indrukwekkend.

Een plaat die je zeker moet geluisterd hebben als je het mij vraagt. Laat gerust "Fuck Up Evil" en "Evil Off" liggen in de winkel en koop dit. Dit album is tamelijk zwaar maar toch minder aggressief dan deze vorige genoemden (En dat stoort me wat).

Inderdaad, dit is gewoon een goede cd ! Staan wel een paar "vreemde" nummers op voor Front, maar desalniettemin staan er ook parels op ; U-Men, Kampfbereit...

... en Geography (de I dan, niet de II) vind ik ook wel een schitterend nummer (heel wave klinkend nog!) van deze debuutlangspeler die wel goed is, maar nu ook weer niet fantastisch, vandaar:

--> 3,5*

Telkens als ik dit album beluister, moet ik altijd denken aan de electrowave die verbonden is met de oorlog. Je hebt van die artiesten die telkens het thema 'Wereldoorlog 1 & 2' willen weerspiegelen in hun nummers. Soms kan dat heel boeiend zijn en soms juist niet. Vaak komen die nummers dan vrij kil/ wanhopig en deprimerend over. Dat maakt dit soort muziek zwaar om naar te luisteren. Hier ga je niet vallen voor comlexe ritmes, het is echt de combinatie van synthesizer en drumcomputer waar je het voor doet. Eveneens durf je al eens vallen voor wetenschappelijk/ politiek geïnspireerde teksten.
Hier voel ik de sfeer ook maar het is hier anders. Alles is erg mooi gebracht, lekkere drumcomputersamples en nummers die toch telkens kunnen raken. Front 242 slaagt er met dit album er perfect in een preconceptueel elektroalbum te creëren. Een album dat eigenlijk de introductie was om nadien maar richting body te gaan: Minimaalbody, wel electrowave dus en erg mooi uitgewerkt. Misschien moeten electronicliefhebbers dit album een keertje uittesten want het is meer dan de moeite waard.

Knap debuut van deze Belgische muziektrots. Qua sound heeft Front 242 ten tijde van Geography nog veel gemeen met DAF, Grauzone en Cabaret Voltaire. Naast de klassieker U-Men reken ik With Your Cries en vooral Kampfbereit tot de uitschieters. Destijds beschouwd als een schandelijke band, heden terecht de status van trendsetter.

Deze week in het "52" topic [zie hier]

Uit de krantenbijlage "De Cultuurkenner" van De Morgen zoals verschenen in 1999:
Het is een cliché als een huis, maar toch: de Belgische rockmuziek wordt tegenwoordig fel gesmaakt buiten onze landsgrenzen. Maar de inheemse muziek maakte vroeger ook al opzien in het buitenland. Als we Adolphe Sax en Jacques Brel even buiten beschouwing laten, is België vooral baanbrekend geweest op het vlak van de elektronische muziek: new beat, Jo Bogaerts Technotronic en natuurlijk Front 242, dat bijna 18 jaar geleden zijn eerste single uitbracht. De leden zagen eruit alsof ze een militaire eenheid vormden en voor wie zijn verbeelding de vrije loop liet, klonk de muziek als de gepaste soundtrack bij een terroristische groupuscule. Front 242 stoeide van bij de eerste langspeler Geography met computers en synthesizers. Echo´s van Kraftwerk, OMD of New Order waren hoorbaar, maar de Brusselse band kneedde die elementen tot een eigen geheel. Geography II klonk als computerpunk. 'With Your Cries' herinnerde anderzijds aan Joy Division, vooral wegens de treurwilgzang van Jean-Luc Demeyer. Front 242 lag mee aan de basis van de electronic body music met zijn dwingende, repetatieve ritmiek en industriële geluiden. Front 242 zou haar geluid in de loop der jaren perfectioneren, met Front by Front als hoogtepunt. Maar de basiselementen waren al aanwezig op het minstens even intrigerende Geography.

Via een vroegere jeugdvriend ben ik aanraking gekomen met zowel F242 als Depeche Mode. F242 had net Tyranny 4 u uitgebracht.en DM was in har Violato rperiode. Geography is een hardere versie van Kraftwerk of de electronische Joy Division. Op deze CD staan een aantal zeer sterke nummers die de tand des tijds goed hebben doorstaan.

Joy Division, en vooral diens dramatiek, was aanvankelijk een grote invloed voor het vroege Front 242 werk. Later ging men richting EBM, dit album zou ik nog eerder als Minimal Synth omschrijven, kille cold war muziek waar België in die tijd echt een een patent op had. Denk maar aan Snowy Red, early Neon Judgement, Twilight Ritual, Autumn en andere, jammer genoeg, vergeten Belgische acts.

U-Men is een ware cult-classic in het New Wave circuit, Kampfbereit een ander hoogtepunt. Dankzij de Bende Van Nijvel waren de Belgische jaren '80 nog wat killer. Front, in die tijd bekend omwille van hun agressieve optredens en militaire outfits, kreeg dan ook heel wat kritiek, een blad als Humo ging hier vrij ver in.

New Wave/Cold Wave sfeertje leefde vooral in Brussel. Voor liefhebbers of nostalgici is de verzamelaar B9 Brussels Coldwave 1979-1982 interessant materiaal.

Geography laat i.m.o. een scherpe, donkere kant van Kraftwerk horen en is een zeer vooruitstrevend en veelbelovend debuut van een band die in de voetsporen trad van niet alleen Kraftwerk, maar ook andere synth-acts die in die tijd aan de weg timmerden. Front 242 zou zich verder ontwikkelen en manifesteren tot een band die niet alleen klassiekers binnen het EBM-genre zou afleveren, maar ook qua controverse een hoop stof zou doen opwaaien. In alle gevallen overigens betreffende dat laatste, geheel en al onterecht.

Muzikaal staat de sound van Front 242 al als een huis, maar qua ontwikkeling die ze zouden doormaken, tegelijk ook nog in de kinderschoenen. Wat niet weg neemt dat Geography een vooraanstaand debuut is, waar ook zeker een aantal klassiekers op terug te vinden valt, zoals "Operating Tracks", "U-Men", "Geography I" en het sterke "Kampfbereit". Daarnaast staan er ook een aantal wat meer experimentele tracks op, waarop het lijkt alsof Front 242 nog een beetje zoekende is naar een eigen geluid, maar deze, zonder dat ze het misschien wisten, eigenlijk al gevonden had. En deze op een doeltreffende en zelfverzekerde manier verder zouden ontwikkelen vanaf No Comment.

Persoonlijk vind ik Geography niet het beste wat de band heeft afgeleverd, maar het is een meer dan verdienstelijk debuut die de staat van klassieker ook zeker te pakken heeft. Aangezien de grondbeginselen van Front's sound hier al op effectieve manier toegepast worden en resulteren in tracks die, zeker voor die tijd, erg hip klinken, zullen die-hard fans dit album al gauw bestempelen als misschien wel het beste Front-album en in zekere zin zal dat ook zeker zo zijn.
Zelf denk ik eerder dat ze zich in vrij korte tijd zouden ontwikkelen als top-act met albums die binnen het genre sowieso als vaandeldragers beschouwd worden. Geography heeft daarvoor het startsein gegeven en is alleen daarom al essentieel te noemen. Maar, vind ik, het beste zou nog gaan komen...