Chicago - Chicago IX (1975)

Het lijkt een inmiddels volstrekt overbodige verzamelaar, er zijn veel uitgebreidere, digitaal geremasterde, versies met grootste hits van Chicago te vinden.

Dit is echter een collectie, van de eerste en gelijk beste periode van Chicago (1969-1975).
Dat maakt het een buitengewoon aardige compilatie.

Hoewel dubbel elpees zo'n beetje het handelsmerk van Chicago was, vond men hier een enkele cd volstaan. Daarom is het iets minder compleet dan zou kunnen.

Deels wordt dit gecompenseerd op de Greatest hits Volume 2, waar men uit de genoemde periode alsnog Dialogue part II (van Chicago V), Old days en Questions 67 & 68 toevoegt.

Alwaar deze nummers de luisterbaarheid van de tweede greatest hits cd flink omhoog krikt.

Ik heb dit album in de 70s op vinyl gekocht, want de titels waren (en zijn nog steeds) om te smikkelen en te smullen.
Hun debuutsingle I'm a man (een edit versie van een nummer van hun eerste dubbel-album) ontbreekt hier, maar mis ik hier niet zo. Die versie van Spencer Davis Group vind ik wel genoeg.
Toen rockten ze er nog op los en waren er veel blazers aanwezig. Ze hadden toen ook ballads, maar die waren nog niet zo zoet als later.
Blood Sweat & Tears waren met deze big band sound net iets eerder, maar Chicago (die toen dezelfde producer had en op hetzelfde label zat) ging met de eer strijken.
Later werd Chicago steeds meer (romanticus) Peter Cetera's ding en werd hun muziek alsmaar softer en softer.
Cetera ging vervolgens solo en had hier een filmhit met The glory of love. Een mooi nummer, maar een heel album dat zoete geneuzel ging mij snel vervelen.
In de jaren 90 heb ik volume 1 en 2 op CD aangeschaft.
CD-maatschappij CNR had de rechten over hun CBS catalogus en bracht al die officiele albums en compilaties opnieuw uit.
Er werd ook meteen een nieuwe compilatie en een nieuwe single gelanceerd, die wat tegenviel.
Deel 1 wint het duidelijk. Ik begrijp dat Dialogue part II niet zo, het is net alsof ik naar een halve song zit te luisteren. Chicago V vind ik nog wel een redelijk album. Als ik het goed herinner doen daarop ook The Pointer Sisters op mee.
Chicago begon met dubbel- en drie dubbel albums. Voor mij was dat een dure grap. Het werk van 1969 en 1975 blijft het allerbeste en Greatest hits 1 en 2 de beste compilaties.

Geslaagde verzamelaar dat, ontdaan van alle powerballads, in een lekker vaartje doordendert met jazzrock van de bovenste plank.
Hierna was het over en uit met de pret (alhoewel volgens sommigen X ook nog goed te doen is -ik ken het album niet-).

Leuke albumcovers ook altijd, trouwens. Lekker vaag.
Nergens op de cover zie je dat het om een verzamelaar gaat, net zo min er bij IV aangegeven wordt dat het een live-plaat is.

Goede verzamelaar van Chicago, met al het goede begin jaren 70 werk erop.

Ik vond dit destijds een goede plaat om met het oeuvre van Chicago te gaan beginnen.
Gek genoeg is dat eigenlijk nauwelijks gebeurd, want ik heb verder alleen nog X en XI.
Aan de muziek op dit album ligt dit evenwel niet.
Van deze Greatest Hits haalden er in Nederland ook daadwerkelijk 7 een hit- of tipparadenotering.

Fijne rock met blazers nummers dus, waarvan ik Feelin' Stronger Every Day (geweldig!), 25 Or 6 To 4, Wishing You Were Here, Saturday in The Park,I,ve Been Searching So Long en de bak blazersherrie Beginnings het beste vind.
De rest doet nauwelijks onder, alleen Does Anybody Really Know What Time It Is vind ik duidelijk minder.
Behoorlijke unieke muziek van een behoorlijk unieke groep.
Zulk soort muziek heb je vanaf de jaren 80 eigenlijk nooit meer gehoord.

Het begin van I've Been Searching So Long was volgens mij ergens een tune in een radio- of TV-programma in die tijd en nog wat later ook wel. Wie weet nog wat dit was???

Op vinyl.

Goh, een bijna vergeten compilatie van Chicago.
Dit bevat hun periode van eind jaren 60 tot begin jaren 70, en dat is ook veruit hun meest interessante periode.
Smaakvol koper, veel power, sterke songs en uitstekende zang.
Hun mix van rock, jazz en soul is hier in volle glorie te bewonderen, en de songs staan nog steeds als een huis.

Blijft jammer dat de fut er vanaf 1976 uitraakte en Chicago koos voor een veilge radiovriendelijke koers.

Foei!
Als dit album je al vier sterren waard is, wordt het hoog tijd om te beginnen met oude werk van Chicago. Om te beginnen met deel 1, Chicago Transit Authority. Ik lees wel verwachtingsvol over je bevindingen..

Ik weet het..., ik weet het...
Maar er moet nog zoveel...
Voorlopig heb ik me hier vanavond toch 3 kwartier mee vermaakt (was erg lang geleden).

Ik heb altijd wat mixed feelings over Chicago als een band gehad. De albums werden wat mij betreft steeds iets minder. Dit album is echter een perfecte dwarsdoorsnede van hun beste jaren. Er staat geen slecht nummer op, en heeft een lekkere flow. Mis alleen een beetje Old Days van hun toen meest recente studio-album.

Chicago, begonnen met Transit Authority erachter, debuteerde in de Top 40 eind 1969 met de alarmschijf, toen nog heel nieuw, 'I'm A Man'. Die hit staat vreemd genoeg niet op deze compilatie. Die zal ik rond 1980 gekocht hebben en aan de sticker te zien bij V&D voor een leuke prijs. Deze omissie is een gemis. Geweldige single, ook al bleek het later een cover. Dat wist ik toen nog niet.

Verder was Chicago voor mij tot 1976 vooral band van twee knallende singles, '25 or 5 to 4' en 'Feeling Stronger Everyday'. Die laatste heb ik op single uit die tijd. De rest kende ik eigenlijk niet. Ik had tot in de jaren 10 of 20 ook geen andere plaat, totdat ik '1' tweedehands aanschafte.

Recentelijk kwam IX weer eens uit de kast. Het toont aan dat de band twee gezichten heeft. De ballads en de, incidentele rockers. Inmiddels kan ik beide categorieën goed waarderen. Al blijft het intro van '25 or 6 to 4' onovertroffen. Er zijn weinig nummers die er direct zo stevig inknallen. 'Rock And Roll' van Led Zeppelin is er nog zo een.

Na 1975 begon het echt grote succes pas voor de band, maar daar vond ik toen in ieder geval een stuk minder aan. Anno 2025 is IX een echt goed verzamelaar of beter een heel goede plaat.