Burial - Untrue (2007)

Burial is een redelijk unieke combinatie van dub en electronica, niet dat dit nooit voorkomt maar dat speciale eterische, ambient-esque sausje ben ik eigenlijk nog nergens anders tegen gekomen.
Betekent natuurlijk niet dat ik je geen tips kan geven:

-Skream, volgens mij de meest populaire dubstepdj van het moment, heeft wel wat weg van Burial, probeer zijn remix van La Roux b.v. eens, die heeft ook dat verstilde: YouTube - La Roux - In For The Kill (Skream's Let's Get Ravey Mix)

-Shackleton is iemand die het wat etnischer aanpakt, veel rare geluiden gecombineerd met minimal en zware subs
YouTube - Shackleton - Blood on my Hands

-Appleblim komt uit dezelfde stal, vind ik persoonlijk nog net wat beter. YouTube - Appleblim - Vansan

Van Kode9 en Spaceape kun je het album Memories of the Future eens beluisteren

Verder natuurlijk nog de bekende namen van Hyperdub: Zomby, Martyn, Benga etc. Vind ik zelf allemaal veel minder leuk maar velen lopen ermee weg dus wellicht ook iets voor jou!

Nog een paar laatste nummers die ook gebaseerd zijn op dub maar dan wat harder gaan, misschien ook leuk om eens te horen.

YouTube - Nero - Night Thunder
YouTube - RSD - Koto
YouTube - Cardopusher - Double Dragon

Die Vansan van Applebim klinkt wel lekker dus ik denk dat ik zijn album even ga beluisteren samen met Shackleton. En het album van Shackleton ga ik ook even beluisteren.

Skream en Benga ken ik al en dat vind ik wat minder. Benga is opzich wel aardig, maar als ik wat hardere dubstep wil dan luister ik wel naar Rusko en Caspa Maar in ieder geval bedankt voor je tips misschien dat ik die rest ook nog wel is opzoek. Maar voor nu alleen even Appleblim en Shackleton.

The xx - xx. Net iets andere insteek, maar roept een soortgelijke sfeer op.

Stukje van The Guardian:

Zal ik die ook maar even proberen. Was ook beste album van 2009 hier op MuMe toch? En mooi stukje uit de Guardian, die laatste zin is ook de reden waarom ik Untrue van Burial zo intrigerend vind. Bedankt

clubroot en king midas sound zou ik dan ook een kans geven. en de nieuwe fabric 50 van dbridge/instumental. heeft allemaal iets meer raakvlak dan benga of the xx wat mij betreft.

Fabric vind ik altijd wel leuk. Ook handig dat het verschillende artiesten zijn, dat bevordert de kennismaking

Goed, eerste halfje erbij.. Denk dat het nog wel eens een 4,0 - wellicht nóg hoger - kan gaan worden, de plaat valt iets beter op z'n plek. Alhoewel ik niet vaak in 'zo'n stemming' ben dat ik de plaat van begin tot eind kan luisteren, dan word ik er iets té depressed van of ben ik er te druk voor.

Zeker een goede plaat voor in de bus/trein laat op de avond of gewoon tijdens een wegdroommomentje..

Ietsje beter dan de voorganger (zie post daar), maar ik zal het wel niet gaan pakken, deze dubstep-muziek.

Toch een meesterlijke plaat. Je hebt wel enige concentratie nodig om alles even goed te kunnen waarderen. Maar dat geef ik eerder af op mezelf dan op de plaat.

Ok,ik geef deze plaat toch 4 sterren, wellicht ooit 4,5.

Het is inderdaad een erg goede plaat, als je in de juiste stemming bent en de plaat de juiste werking levert. Dit is geen dagelijkse kost, althans, niet voor mij. Maar als je hem dan op het juiste moment hoort, met al zijn details, alle emoties, de kalmte en tegelijkertijd ook ergens chaos.. Hm ik vind het moeilijk te omschrijven.

Later op de avond, als de lichten elders uit zijn, straten verlaten zijn, en deze plaat zijn werk doet.. Zoals al eerder werd gezegd, een plaat om in een late en verlaten nachtbus op te zetten of een lange treinreis.. Want de plaat moet wel de tijd krijgen en de omgeving hebben om goed te vallen. Of je moet je sterk af kunnen zonderen om hierin op te gaan.

Die zin zocht ik.

En kun je je ook in deze prachtige beschrijving vinden Freekje?:
Burial - Untrue (2007)

Jazeker, prachtig om te lezen uit welke gedachte deze muziek is ontsprongen

Ik ga hier ook nog een halfje omhoog, vooral vanwege het prachtige geknisper en de sfeergeluiden, het goed gekozen verloop van het album en de melancholische beatloze stukken zoals Dog Shelter.

Helaas kunnen de combinatie van de beats met de rest van de muziek en de vocale samples (zeker als ze als refrein worden gebruikt) me nog niet altijd helemaal bekoren.

Ik vind die vocale samples echt briljant. Want ik vind het mooi dat het niet om de inhoud van de tekst gaat, maar dat hij ze puur gebruikt als onderdeel van de beat/vibe.

Vorige week Burial ontdekt, nu al verkocht.. 4* met potentie om 4,5* te worden. Wat een adembenemend mooi nummer is 'Endorphin' trouwens zeg..

Luister laatste tijd veel naar Shell Of Light, vooral die laatste halve minuut van dat nummer met die hoge klanken en die 'zielige' stem vind ik prachtig. Een echt kippenvelmomentje.

Ga zonder enige twijfel met 0,5* verhogen en morgen direct naar Amsterdam om te kijken waar ze dit schijfje hebben. Beste plaat die ik in tijden heb gehoord. Ik ga dit ook gewoon in mijn eindejaarlijstje van 2010 gooien, ook al komt hij niet uit 2010. Het moet wel heel gek lopen willen er 10 betere platen dan deze uitkomen dit jaar. Wat een enorm goede, relaxte maar ook diepgaande muziek is dit zeg, ik kan voorlopig niet stoppen met luisteren en ga morgen het debuut maar eens goed beluisteren..

Ik ben er nog niet helemaal uit..
Op de vinyl versie staan maar 9 tracks, o.a. Ghost Hardware mist, dat is wel jammer. Etched Headplate is waarschijnlijk mijn favoriet, erg diepe track. In vergelijking met zijn vorige plaat, komen sommige tracks een beetje eenvoudiger over. De vocal samples zijn wel erg mooi gebruikt, en plaat heeft een prachtige donkere sfeer. Zeker geen slecht vervolg op het debuut album, maar in het geval van vinyl versie wel ietwat kort.

Untrue - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org wel vet die sample lijst .

Sfeermuziek van hoog niveau. Donker, eenzaam en toch romantisch. Eerste luisterbeurt niet erg onder de indruk (nog niet bekend met het genre), maar inmiddels (+/-2 jaar later) zowel groot burial- als dubstepfan.
Ik ga geen 3 favorieten opgeven aangezien burial luisteren voor mij betekend: lichten uit, gordijnen dicht, zitten, kop houden en het hele album luisteren (en niet tussendoor even archangel aanzetten ofzo).

Ook een aanrader wat mij betreft, misschien niet dezelfde sfeer maar zeker ook hele sterke muziek: Flying Lotus - Cosmogramma.

vieze lage sferen, industriële geluiden alsof je in je eentje door een verlaten fabriek loopt midden in de nacht of zo.
vieze vent is dit
heerlijk

5,0 om dat hij dit kouwe gevoel zo goed weergeeft

A Guy Called Gerald - Black Secret Technology (1995) voor fans van Burial, hij is er erg door geïnspireerd.

Ik kan er maar niet over uit hoe geniaal deze plaat is. Trouwens, is dit filmpje wel eens geplaatst hier?

YouTube - Burial Samples

Met name die laatste! En ik maar denken dat het een man was...

Die laatste .

Luister hier ook eens naar http://www.youtube.com/watc...

Volgens Wiki is die laatste wel gesampled van een cover en niet van het originele nummer.

Oei, ik heb dit als tip gekregen bij het spel Super Tip-Topper. Een vluchtige eerste luisterbeurt leerde mij al dat dit voor mij nooit een voldoende kan worden. Ik wordt weer hardhandig geconfronteerd dat mij muzieksmaak toch niet zo breed is als ik graag zou willen verkondigen. Blijkbaar heet deze stroming Dubstep. Dit genre zal ik in de toekomst vermijden. Ik mis drums!!! Bovendien kan ik niet wennen aan die rare ritmes. Op zich is het wel een consistent album qua sfeer, maar ik heb niet eens de nummers volledig uit kunnen zitten (I tried). Voor de artwork (mooie voorkant) en consistentie 1*, maar dit is echt niet mijn straatje.

Interessant, maar af en toe vind ik het ritmisch niet lijken te kloppen (?). Wellicht een groeiplaat maar het blijft me niet echt boeien. principal2000, dit is misschien wel dubstep, maar niet het genre wat op feesten wordt gedraaid hoor. Dan moet je meer denken aan zoiets.

Normaalgesproken zou ik beweerd hebben dat dit niet mijn type muziek is, maar dit album heeft me nu al een aantal weken in zijn greep. Wat een sfeer huist er in dit album, geweldig. In eerste instantie vond ik het maar vreemde muziek, maar ineens vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Vreemde beats,aan elkaar geplakte flarden zang, wat gebrom, geknetter en geknisper, en ondersteunende baslijnen en synthakkoorden komen op een bijzonder mooie wijze samen. Van Archangel kan ik geen genoeg krijgen, en ook het titelnummer is meesterlijk. Maar vooral vanwege dat desolate doch melancholische sfeertje grijp ik telkens terug naar dit album. Ik verhoog bij deze van 4 naar 4,5*