The Moody Blues - To Our Children's Children's Children (1969)

Dit is werkelijk een prachtig album. Stuk voor stuk geweldige teksten met bijpassende muziek en dan die afsluiter : "Watching and Waiting" is van een ongekende schoonheid en is echt zo'n nummer waardoor je het album meteen weer wil gaan beluisteren.

Een hele dikke vette 5***** en een zekere factor in mijn nader te bepalen top 10.

De teksten vind ik juist bij the Moody Blues wat minder creatief. Maar verder is dit een uitstekend album. Watching and Waiting is prachtig, Out and In (mooi die mellotron) en Gypsy top en de rest is bovenmodaal !
Een iets minder dikke 4,5

goei plaat maar minder dan zijn voorgangers , en ja out and in is een prachtig nummer , maar op zijn geheel vind ik de vorige platen beter

En dit is dus weer een plaat uit de jaren zestig die me wel meteen aanspreekt. Days of Future Passed is misschien wel een fractie beter, maar toch is dit ook uitermate genieten! 4,5*
Het nodigt mij in ieder geval uit tot het beluisteren van meer albums van The Moody Blues.

Candle of Life en Watching and Waiting

Een echte sfeer-plaat. Het begin doet je speakers uit elkaar knallen, maar dan wordt je meegezogen in een magische trip, een trip die altijd te kort lijkt te duren. Voor je het weet is de plaat afgelopen, en dat gevoel heb ik ook bij In Search Of The Lost Chord (de enige andere studio-cd die ik nog van ze heb). De muziek van de Moodys lijkt het principe van een A en B-kant + opbouw te ontstijgen en ze hebben zo hun eigen manier van het maken van albums, lijkt het.
De kwaliteit is overal gelijkwaardig, kan nergens een minder moment ontdekken, en dat is toch vrij sterk.

4,5.

Zo'n plaat wordt in geen 1000 jaar meer gemaakt; had het laatst met mijn gitaarleraar nog even, zulke technisch goede muziek als dit is uniek.

Toen ik de plaat voor het eerst opzette, schrok ik mij dus te barsten vanwege dat intro, maar daarna kon de reis beginnen.
Iedere track is wederom in orde.
Ik geef meer de voorkeur aan 'Eyes of a child I' dan die snelle tweede versie, waarin het lijkt alsof John Lodge ADHD heeft of de trein moet halen.
Ray Thomas is hier met een grappig kinderliedje ('Floating') aanwezig.
Op kant 1 staat Hayward's korte 'I never thought I'd live to be a hundred' dat op kant 2 weer terugkeert als 'I never thought I'd live to be a million'. Tja, je moet er maar op komen.
Het instrumentale 'Beyond' van Graeme Edge leent zich prima voor een science fiction-film en is echt gaaf om over je hoofdtelefoon te beluisteren.
'Gypsy' ligt in dezelfde lijn als 'Ride my see saw' en behoorde jarenlang tot de live-favorieten van de band. Als dit nummer op single uitgebracht zou zijn, zou het wellicht een hit geworden zijn, maar de single 'Watching and waiting' is ook onwijs mooi. Ik neem aan dat de band met dat nummer op zoek was naar een follow-up voor 'Nights in white satin'.

haha ja, die intro, en tussendoor nog een keer schrik je je wezeloos, Floating, Candle of Life, en die andere prachtige rustige songs maken het een topper, heb hem op SACD.

Prachtige plaat en op sacd klinkt hij nog mooier, er staat geen zwakke fase op deze plaat.

Wel een goede plaat, maar niet zo goed als Days of Future passed en In search of the lost chord.
Een 3.5*

Vind hem wel beter als search of the lost chord, die heb ik zelfs ook niet.

Als concept album heel geslaagd, de nummers vormen één geheel.
Zoals anderen al zeggen; na een stevig begin ga je mee op reis en dat eindigt met het mooie watching and waiting........waarna je vertwijfeld achterblijft watching and waiting op de rest van de trip die dan helaas afgelopen is.
Het mellotron doet wonderen voor zo'n sound als op dit album, zonde dat er niet zoveel meer met het mellotron gedaan wordt.
Ik vind het jammer trouwens dat nu zo ongeveer helemaal geen conceptalbums meer worden gemaakt, kon dat genre erg waarderen, net zoiets als een goed boek vormt het een geheel.

The Moody Blues experimenteren driftig door en lijken artistiek niet te stoppen.
Dit is weer zo'n typisch trip album.Zweverigheid tot en met en fraai in elkaar gestoken.
Het gaat non stop door en alle songs vormen knap een geheel.
Prachtig is het slotnummer Watching And Waiting.Prachtige melanchonie uit de pen van Justin Hayward.
Hij is typisch zo'n peformer die met zijn haast treurige stemgeluid dit soort nummers extra lading kan geven.
Een singlegroep bleek de groep niet.Alle aandacht ging naar verzorge fraaie sfeeralbums.
Dit is er zeker 1 van.

Ik vind Beyond heel apart. Net alsof je s'nachts heel slaperig in een metro zit en verschillende stations passeert.

Ik heb er wel aardigheid in om af en toe een oude plaat van mijn pa te kopen als cd. Deze heb ik daarna gelijk ook voor mezelf aangeschaft. Wat een geluid, zoiets heb ik nog niet eerder gehoord. En al 41 jaar geleden.
Ben zeker na dit album vaker op zoek gegaan naar oude platen van m'n pa, zoals "atom heart mother" van Pink Floyd en Colin Blunstone's "some years." Zal binnenkort een ander plaat van TMB proberen. Denk dat het "days of the future passed" wordt.

Deze plaat is echt geniaal, zeer mooie en mystieke muziek. En vooral veel mellotron.

Redelijk in het verlengde van de vorige twee platen. 'Gypsy' en 'Eternity Road' vind ik de twee uitblinkers op deze sfeervolle plaat.

The Moodies wisten in deze tijd héél goed een mooi geheel van alle verschillende nummers te maken.

Mijn favoriete moody blues album met het geweldige Eyes of a Child, Gypsy, Candle of Life, Watching and Waiting eigenlijk alles wat erop staat. 5*****

het thema, de blik van een kind (the Eyes of a Child) geeft het geheel een extra glimmend randje, zonder dat het glad wordt (zoals naar mijn mening op de albums vanaf de comeback in 1978)
wat een inspiratie klinkt er door in deze plaat!

Mijn favoriete plaat van de Moody Blues. Een prachtige intense trip.

Hoogtepunten zijn Out and In, Gypsy, Candle of Life en de prachtige afsluiter.

Net zo fraai en filosofisch als de muziek is ook de hoes van dit album, die zoals de overige 6 albums uit hun klassieke periode verzorgd is door Phil Travers. Dit kunstwerk kan zo in een museum gehangen worden.

Een album waarin sfeer en experiment hand in hand gaan. Mystiek en dromerig waarbij de mellotron een belangrijke rol speelt, fraaie songs met filosofische teksten die één geheel vormen met het melancholieke slotnummer Watching and Waiting als hoogtepunt.

Echt een klasse album. Toen zaten de Moody Blues nog in een topfase. Het ene na het andere album was een schot in de roos. Kun je altijd opzetten verveelt nooit

Hier ben ik het helemaal mee eens. Dit album vind ik zelfs misschien wel hun allermooiste, zo mooi van geluid, zo evenwichtig gecomponeerd als geheel (de volgorde van de songs), prachtig gespeeld (oh, die mellotron!) en dan de prachtige stemmen van de heren, vooral die van Justin Hayward die hier zo mooi smachtend zingt - een van mijn lievelingszangers. Dit album heeft voor mij een troostende werking. En bij Watching and Waiting houd ik de ogen niet droog. Behoort tot mijn meest gedraaide albums.

Absoluut mee eens ,Dit Moody blues album vind ik de topper
Ik hoef er weinig aan toe te voegen ook voor de andere positieve berichten hiervoor
Over de Mellotron had ik pas ook bij moody,s live at isle of wight al mijn mening geschreven
Gypsy is ook een klasse nr ben meestal geboeid door de hayward songs
Maar ook Candle of life van Lodge mag er ook zijn,
Wat Watching and Waiting betreft....
Mooi omschreven heartofsoul ,elke keer als ik dit nr hoor ,raakt het me ,vaak ontroert het mij ook

Voor mij de Mooiste Moody Blues song... zie mijn M,Bl Song Top 10/Album Top 5

Leuke reactie, teus. Inderdaad, als luisteraars Watching and Waiting niet mooi vinden, dan weet ik het niet meer... Ben wat oude albums aan het herbeluisteren (omdat ik herstellende ben van een ziekte en geen zin had in nieuwe albums) en dit album van de Moodies maakte me intens gelukkig. Omdat het bij mij een innerlijke snaar raakt. Bijzonder album, een hoogtepunt uit de sixties.

Vanavond weer eens in de speler gehad en het blijft een verbluffend mooi werkstuk.
Wat waren The Moodies op dreef zeg in de periode eind 60/ begin jaren 70.
De sound is warm, de overgangen vernuft en de vibe is heerlijk.
Als musici waren het geen echte virtuozen, maar met het maken van een unieke sfeer waren het echt grote jongens........ met een eigen indentiteit ook natuurlijk.

Halfje verhoogd trouwens.

Met zulke aanmoedigingen wil ik dit album wel luisteren en aan mijn kinderen laten horen.
Huiswerk voor deze week.

Ik doe mee. Ik ben dol op huiswerk!

In de reeks 'Iconische platen van weleer' met de al even iconische hoezen doet dit album absoluut niet onder voor haar voorgangers. Ik kan mij nog goed herinneren dat In Search of the Lost Chord bij menigeen wel wat vaker in de platenkast stond. Voor sommigen was het nieuwtje na dat majestueuze album er blijkbaar vanaf. Het was natuurlijk in een tijd dat er heel wat schitterende langspelers uitkwamen en dan moeten de fraaie albums, die op dat moment op stapel stonden, allemaal nog komen. De mooie muziek hield gewoon niet op! Maar wat een prachtige nummers - zoals Candle of Life - staan hier op met afsluiter Watching and Waiting - wat mij betreft - op de eerste plaats!

De albums van The Moodies uit deze periode werken prima op een regenachtige dag.
Onder een dekentje bij voorkeur met koptelefoon en heerlijk wegzweven.
Een prachtige reeks tot 1972.