Steve Lukather - Candyman (1994)

Ik heb de cd meerdere malen beluisterd. Mijn probleem is dat het muzikaal allemaal wel klopt, maar het is allemaal zo braaf en glad geproduceerd. Lukather kan goed spelen, maar hij durft amper buiten de meer dan platgetreden paden te treden. Als hij dat af en toe toch doet, levert het direct de fraaiste momenten van de cd op. Enkele hoogtepunten: Hero with a thousand Eyes (had zo op een vroeg Toto-album kunnen staan, mooie zangmelodie), Freedom (het beste nummer, lekker stevig, mooi gitaarwerk) en Never Walk Alone (rustige blues). Samen zorgen ze net voor 2,5 *