Deep Purple - Splat! (2026)

Derde luisterbeurt en het is een groeiplaatje,hoor.
Gelukkig gisteren precies op tijd bezorgd door Bol.
De beste DP sinds 2013 durf ik nu al wel te stellen !

Splat klinkt in elk geval een stuk frisser en meer naturel dan zijn directe voorgangers. Het is in mijn beleving geen theekransje meer. Ik ben alleen niet van elk nummer kapot. Maar er staat zeker ook een aantal zeer geinige nummers tegenover.

Hoe krijgen ze het voor elkaar om nog steeds zo dynamisch, energiek en gedreven te klinken? Alsof ze nu pas als nieuwe band begonnen zijn. Echt goed!!

Hans Brouwer, ik rij er graag voor naar de platenzaak waar ik al zo lang kom. Je hebt hem op tijd (mits gereserveer) maakt een gezellig praatje en je steunt de locale middenstand. On Topic: klinkt weer erg fijn maar ik kom er later nog op terug.

Ik bestelde Splat!, net als Status Quo - Live at the Hammersmith '79 (overigens ook een dijk van een live-album), bij Sounds Delft. Dezelfde avond van het uitkomen van het album, binnen gekregen.

Bij gebrek aan platenzaken (feitelijk moet je in zo'n stad of dorp niet willen wonen) zijn er ook voldoende platenzaken waarbij het album online kan worden besteld.
Ik krijg liever albums via Platomania dan van Bol of Amazon. Oudere albums natuurlijk altijd via Discogs.

Splat! heeft een fijne productie meegekregen, vrij naturel met weinig poespas.
De songs klinken ook nog eens energiek dus al met al zijn er enkele ingrediënten aanwezig om te spreken van een redelijke schijf.
Ondanks een aantal superlatieven ervaar ik Splat! ook niet als een schijf die niet mag ontbreken in de collectie.
Van Gillan's zangkunsten ben ik nooit zo wild enthousiast geweest, niet dat de man een slechte zanger is, maar met de jaren gaat de Engelsman steeds meer 'geknepen' zingen. Laten we het erop houden dat ik Gillan heb leren accepteren maar dat ik vele malen liever Coverdale of Hughes apprecieer, maar dat is een andere discussie.
Het orgeltje draait weer overuren, de ritmesectie doet daar net voor onder en er staat een aantal fijne songs op dit schijfje.
Echter niet alles is even sterk maar in vergelijking met enkele voorgaande platen van de band, lijkt alles wel wat natuurlijker te klinken, wat minder geforceerd.
Een topper vind ik dit plaatje echter niet, daar is meer voor nodig. Een dikke voldoende derhalve.

Tsjonge, toch weer een lekker Deep Purple plaatje.
Heeft genoeg raakvlakken met de jaren 70-74 albums.
Genoeg er meerdere keren naar te luisteren. Liefst lekker op de oortjes tijdens werk.
Kijk uit naar aankomende werkweek!

Heb Splat nu een paar keer beluisterd. Denk nog wel een paar keer nodig te hebben om het album goed te bevatten. Ian Gillan, wat hij toch een fantastische tekstschrijver! Hier onderscheidt Deep Purple zich van een hele hoop genre-genoten. Nu was er gisteravond bij ons in de buurt een tuinfeest met heel erg luid afgespeelde Hollandse Hits, misschien dat Gillan daardoor vandaag nog origineler overkomt. Kan de man nog wel een cliché schrijven?

Zin om hem op te zetten, dat is toch een goed teken?

Bedoel de plaat, niet Ian Gillan.

Een dag eerder dan op gerekend, mijn "Splat!" zit in de cd speler en ik beluister de nieuwste Deep Purple nu voor de eerste keer. Op het gele stickertje dat op het beschermende plastic zit geplakt lezen we de tekst "Deep Purple rocking hard on their new masterpiece studio album Splat!". Het klinkt allemaal weer vertrouwd. Eén luisterbeurt is geen luisterbeurt, met andere woorden: "Splat!" gaat op repeat. Mijn beoordeling komt later...

Ik vind dit wel een sterke plaat. Ik kan na een paar luisterbeurten nog geen echte favoriet aanwijzen. Vind de combinaties van gitaar en toetsensolos geweldig klinken.

1 woord Geweldig !!

Deze moest even landen maar inmiddels wel overtuigd dat dit weer een sterk album is. Aan energie en inspiratie geen gebrek. Afwisseling genoeg met stevige nummers als Arrogant Boy en Guilt Trippin', en juist een versnelling terug met The Rider en The Beating of Wings.
Vooralsnog toch iets minder dan =1, omdat er niet direct echte uitschieters op staan, maar als geheel meer dan degelijk.

Komende dagen lekker genieten in de zon met deze op en een whiskey en sigaartje (of Kefir water)?

Jazeker Von Helsing, het wordt een mooi weekend! Vanavond een, hopenlijk, mooie pot voetbal op televisie, morgen een proefrit maken in een andere auto maar vooral op mijn gemak luisteren naar "Splat!" en "Foreign Tongues".
Ondanks het negatieve, zure advies van de Nederlandse Gezondheidsheidsraad staat de fles whiskey en liggen de sigaren klaar om zo, met mate, drinkend en rokend, zittend in een confortabele fauteuil te genieten van de nieuwste albums van Deep Purple en Rolling Stones. Mocht je in de buurt zijn Von Helsing, kom gerust langs dan genieten we samen van één en ander .

"Splat!" heb ik vooralsnog 4**** gegeven, een vijfde * laat nog even op zich wachten. Eerst de nieuwste Deep Purple beter leren kennen.

Mijn waardering laat ook nog even op zich wachten en tot op heden blijf ik =1 net iets beter vinden, maar ik vind het gitaarspel van Mcbride wel erg voorspelbaar worden, hij kan in mijn mening niet op tegen Morse die voor mij op alle vlakken de sterkere speler is, best geinig hoor maar de toonladdertjes afgaan is geen verrassing meer.

Bob Ezrin deed de band erg goed met hun comeback uit 2013, Now What?! vind ik namelijk geweldig, maar nu klinkt het inmiddels bijna te beknopt, ik vraag mij dan ook af, is dit de keuze van de band of van Ezrin?

Ian Paice liet doorschemeren dat ze ook volgend jaar nog iets willen uitbrengen, dat mag wat mij betreft dan zonder Ezrin zijn en 100% op hun eigen gevoel, dat album kan niet lang genoeg duren!

Later mijn stem, die heeft nog bedenktijd nodig en meerdere rondjes op de platenspeler!

Tot nu toe 5x beluisterd en is =1 voor mij nog altijd de betere plaat van de McBride bezetting.
McBride is technisch erg goed, heeft een zeer fijn gitaargeluid, maar zijn spel is helaas ook wat emotieloos. Geen solo's à la When A Blind Man Cries (Blackmore) of Contact Lost (Morse) waarbij je spontaan begint mee te huilen.

Een nieuw Deep Purple album met een speelduur van pak 'm beet 75 minuten en maximaal 10 nummers?
Dat lijkt mij ook wel wat!

Ik sluit me aan bij Karma, in verhouding tot Morse is McBride stukken minder, snel de toonladders spelen kan hij, maar de briljante melodieuze vondsten (bijna een song in een song) waarmee Deep Purple beroemd is, kan ik hier geen enkele keer ontdekken. Had Blackmore dan toch gelijk toen hij weg ging? Zijn gemis wordt nu wel erg duidelijk, los van zijn fijnere gitaargeluid. Ook Morse had de nodige frustraties omdat 90% van zijn ideeën niet werden gebruikt, als er maar een rif wordt geleverd.

Laatste sterke plaat infinite, beter gaat het niet meer worden, ook de stem van Gillan niet