Coolio - Gangsta's Paradise (1995)

Het probleem met een album als deze is dat de titeltrack zo goed is, dat de verwachtingen bij de overige nummers niet worden waargemaakt. ‘Gangsta’s paradise’ is natuurlijk een geweldig nummer, maar dat is niet alleen te danken aan Coolio. Stevie Wonder en de film Dangerous Minds dragen daar indirect ook aan bij, maar vooral het ene zinnetje van guest feature L.V. zal menigen altijd bijblijven. Op dit album staat wat mij betreft één nummer die zich verder ook nog redelijk kan meten aan de titeltrack en dat is ‘The revolution’, al is hij wel wat minder dan de grote hit-single.
Zoals gezegd, is het overige werk nog een stuk minder memorabel, maar er staan zeker nog een aantal nummers op die de moeite waard zijn. Zo zijn ‘Too hot’ (met een sample van het gelijknamige nummer van Kool & The Gang), ‘1,2,3,4 (Sumpin’ new)’ en ‘Cruisin’ (met een interpolatie van het gelijknamige nummer van Smokey Robinson) ook best leuk. Nummers als ‘Kinda high, kinda drunk’, ‘A thing going on’(voorzien van een interpolatie van ‘Me and mrs. Jones’ van Billy Paul), ‘Bright as the sun’ en ‘Smilin’ (met een sample van Sly & The Family Stone) mogen er ook zijn. Dat kan ook gezegd worden van het nummer ‘Is this me?’, het refrein van dit nummer wordt door dezelfde zanger (L.V.) gezongen als het refrein van de titeltrack. De niet genoemde tracks variëren van matig tot aardig.
En ach, echt slecht is dit album natuurlijk niet. De gebruikte samples (waarschijnlijk zitten er wel meer in dan ik noemde) passen ook prima tussen de nummers. Het materiaal laat soms te wensen over en Coolio is nou ook niet bepaald de beste rapper, maar de typische mid-jaren ’90 sfeer die dit album uitademt, maakt het een leuk album om van tijd tot tijd te beluisteren.

In '95 wel geluisterd in de platenzaak maar niet gekocht. Geconcludeerd dat de single voldoende was om te hebben en Coolio verder links laten liggen. Terecht? Opener "Ghetto Highlights" trekt de lijn door van zijn vorige album en is gelijk het hoogtepunt. "Gangsta paradise" vond ik toen echt wel tof, maar is nu niet meer dan een aardig liedje. "Too hot" is nog best leuk, maar bij het volgende nummer begint de formule met een refreintje en samples uit dezelfde soulklassiekers behoorlijk de keel uit te hangen. " Excercise yo game" heeft een leuk Bay Area sfeertje, maar dit komt vooral op conto van de gastbijdragen. "1,2,3,4" is een niemendalletje van het niveau van MC Hammer en soortgelijken. We zijn inmiddels halverwege het album en hebben alle hits en leukere nummer gehad. Daarna wordt de formule verder doorgezet met veel inwisselbare beats, slappe refreintjes en matige raps. De ziel en het positieve westcoast sfeertje van zijn debuut album zijn hier grotendeels verdwenen. Daarmee is het onvoldoende voor een geslaagd album. Ik houd het bij "It takes a thief", ook geen klassieker maar veel leuker, meer in balans en nog een echt hiphop album.
2,5*