menu

Wilco - A Ghost Is Born (2004)

mijn stem
4,05 (319)
319 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Nonesuch

  1. At Least That's What You Said (5:36)
  2. Hell Is Chrome (4:42)
  3. Spiders (Kidsmoke) (10:50)
  4. Muzzle of Bees (5:00)
  5. Hummingbird (3:16)
  6. Handshake Drugs (6:11)
  7. Wishful Thinking (4:46)
  8. Company in My Back (3:50)
  9. I'm a Wheel (2:42)
  10. Theologians (3:41)
  11. Less Than You Think (15:06)
  12. The Late Greats (2:31)
totale tijdsduur: 1:08:11
zoeken in:
avatar van swoon
4,0
Bij mij staat er op de cd toch echt nog wel een twaalfde nummer nl. The late Greats. Het is wel een goed nummer dus spijtig dat jullie het niet op de cd hebben staan. Voor de rest vind ik dit een zeer goed album, maar less than you think vind ik toch net iets te pretentieus. Wat een brol van 15 minuten, zeg.
Voor de rest vind ik Hummingbird het leukste liedje ooit gemaakt. Ik blijf de viool geweldig vinden.

avatar van weasel
4,5
Top album! Van voor tot achter.
4,5

Jammer van die 15 minuten bras op "Less than you think". Scheelt ze een halve ster.

Parabola
Wat een heerlijke opener bevat dit album!

avatar van Gajarigon
3,0
Het begin is erg sterk. Vooral Spiders is fantastisch. Daarna valt het geleidelijk aan allemaal in elkaar. Voorlopig een 3*.

3,5
"Less Than You Think" is inderdaad brol. Voor de rest geen kwaad woord over deze CD.

avatar van Ernie
4,5
inderdaad een parel van een cd maar echt spijtig van "less then you think" skip dat nummer altijd want 15 min feedback is er wat over

Father McKenzie
Summerteeth vind ik héél warm, gezellig en muzikaal sterk met rijke melodiëen. Daarna is Wilco voor mij steeds minder en minder geworden.
Deze kocht ik nog wel, maar erg vaak heb ik hem niet meer gedraaid, valt me behoorlijk tegen eigenlijk. ***

Na dit album toch wel wat afgehaakt wat deze band betreft.

avatar van beaster1256
5,0
fantastisch mooie cd als je hem wat meer oplegt zoals alle cd's van wilco geeft hij zijn geheimen maar met mondjesmaat prijs

avatar van Zandkuiken
3,0
Op de één of andere manier is het nooit wat geworden tussen mij en A Ghost Is Born. Ja, af en toe eens een nummertje ervan door de boxen laten galmen, maar in z’n totaliteit zweeft ie nimmer door de kamer. Toch eens onderzoeken hoe dat komt, en nog eens de plaat van A tot Z beluisteren.
Opener At Least That’s What You Said begint erg veelbelovend: heerlijk zacht getokkel op ’n gitaartje van elektrische aard, even later in samenspel met ingetogen pianostrelingen en dan pats! die wonderschone stem van Tweedy erbovenop. Na twee minuutjes is het wel weer mooi geweest besluiten de Wilco-mannen en zit het spel op de wagen: even lijkt de repetitieve pianodreun serieus te gaan tegenstaan, maar een zware gitaar redt de meubelen ... Totdat ook die niet lijkt te weten wanneer te stoppen, iets waar Wilco zich mijn inziens wel ‘ns vaker aan misgrijpt. Wat té wijd uitgesponnen, en ’n soberder benadering had deze aardige song gedenkwaardiger kunnen maken.
Hell Is Chrome mag zich één van m’n Wilco-favorieten noemen (je zou eens moeten weten hoe blij ie daarmee is, echt door het dolle heen toen ik het ‘m zei): Tweedy’s zang, jawadde! Gaat door merg en been. Ook het percussioneel gebruik van de gitaar (waar blijf ik het toch halen he) is iets waardoor ik me altijd makkelijk laat inpakken. De gitaarsolo hier aanwezig mag er wezen, waarbij de gitarist eindelijk eens niet voor de grootspraak kiest.
Nog voor er iets gebeurt in Spiders (Kidsmoke) is reeds anderhalve minuut verstreken, maar de nonchalante wijze waarop Jeff vervolgens zijn teksten debiteert is best boeiend. Doorgaans ben ik niet echt ’n uitgesproken liefhebber van songs die afklokken na meer dan zeven minuten, laat staan na meer dan tien zoals we er hier eentje aan onze rekker hebben. Pak nu zo’n nummer als Dondante van MMJ of Gimme The Heat van dEUS, ja ... dán. Als de spanning op meesterlijke wijze wordt opgebouwd om vervolgens te ontploffen dat je er drie dagen later nog slecht te been van bent. Maar Spiders gaat al behoorlijk op de zenuwen werken nog voor hij halfweg is. En dan is de stap “skippen die handel” vlug gezet, dat weet het kleinste kind. Lange tijd heb ik dus zelfs geloofd dat dit lied gewoon ’n gemeen plagerijtje was van de band. Als ie de negen minuten nadert, bekruipt mij de neiging om die gitaar uit die man z’n handen te gaan sleuren, tegen de stenen te kletsen en ‘m vervolgens nog even een ontstemde “Nou is het mooi geweest he treiteraartje” toe te blaffen. Mij persoonlijk is echt niet duidelijk waarom ze deze rataplan niet gewoon in het repetitiehok hebben achtergelaten, maar bon hier op Musicmeter heeft ie ook z’n fans, dus heeft Spiders ook recht van bestaan zeker?
Muzzle Of Bees is ’n lieflijk liedje dat er echter niet in slaagt mij te vervoeren zoals vele melancholische pareltjes van deze groep dat wel kunnen. Het akoestische gepingel dat de eerst helft van Muzzle Of Bees kleurt bevalt me beter dan die eindeloze solo’s, maar het hele zootje is gewoon veel en veel te vrijblijvend. Waar dit een fijn tussendoortje had kunnen zijn, blijft dit weer een minuut of twee te lang doorgaan, waardoor mijn aandacht wat aan het slabakken gaat. Deze song bloedt als het ware dood, om zich dan de laatste minuut nog eens tegen beter weten in op gang te trekken.
Een paar sterke momenten, wat nietszeggende passages en een knoert van een misser (wat mij betreft dan toch he): dit kan dus nog alle kanten op. Misschien keert Hummingbird wel het tij? Enigszins aangezien dit een mooi scheutje pop is dat weliswaar niet aardverschuivend is maar wel ’n aangename en melodische wind doet waaien doorheen A Ghost Is Born. Vrij vrolijk deuntje dat me doet opleven. Opnieuw wordt de percussie mee verzorgd door een gitaar en op het einde ontwaar ik zelfs een balkan-sfeertje.
Ook Handshake Drugs gaat op diezelfde zorgeloze manier van start, maar dan lijkt het finaal mis te gaan. Opnieuw blijft men maar op die gitaar rammelen met de hoop er iets beter uit te laten komen dan de vreselijke onzin die er de vorige twee minuten uitkwam. Nee, A Ghost Is Born in z’n totaliteit beluisteren is echt geen cadeau voor mij. De mooie liederen er hier uit distilleren, en daar m’n genot uithalen lijkt de boodschap.
En alsof Tweedy en z’n makkers beseffen dat ze me aan het verliezen zijn, persen ze er zo’n aantal knapperds uit. Het zachte Wishful Thinking bijvoorbeeld, dat zo op het prettiger Sky Blue Sky had gekund. Nog steeds niet het meesterlijke niveau dat op Yankee Hotel Foxtrot werd gehaald, maar ik voél toch al iets, iets anders dan ongeduld tot ze uitgesoleerd zijn. Dat begin doet trouwens wel wat denken aan hun magnum opus uit 2002: spacy effecten, en dan die mooie melodie die langzaam maar zeker vorm krijgt.
I’m A Wheel doet me denken aan nog ouder werk van deze bende: waarom precies, niemand die het weet... Het is bijzonder recht-voor-de-raap en beschikt over ’n leuk refrein. Af en toe bekruipt me even de angst “dit gaat toch niet blijven duren he”, iets wat ik al zo gewoon ben bij A Ghost Is Born. Gelukkig wringt I’m A Wheel zichzelf de nek niet om en besluit het nog voor de drie minuten gerond zijn.
Ook overtuigen doen het relaxte Company In My Back en het beatleske Theologians, beide vintage Wilco wat mij betreft.
Dan zie ik vanuit m’n ooghoek: Less Than You Think 15.00. Het zal toch niet waar zijn he?? Toch geen tweede Spiders (Kidsmoke)? En neen, dat is het niet: waar het nummer nog onschuldig begint, pleegt de reverb plots een coup. Eerlijk gezegd een beetje een opluchting. Waar ik in de toekomst nog wel zal proberen om Spiders te doorgronden, kan ik hier meteen doorspoelen naar The Late Greats. Die afsluiter is namelijk opnieuw een aardige popsong die mij niet meteen rillingen bezorgd, maar mis is ie toch ook niet.
Misschien moet ik gewoon wat vaker proberen deze A Ghost Is Born van de eerste tot de laatste seconde uit te zitten. Want natúúrlijk is Wilco een band die z’n schoonheid niet meteen blootgeeft. En natuurlijk moet je er tijd en energie insteken, daarom vind ik het ook zo’n goede band. Maar dat is anderzijds ook wat het probleem: zo kan je in alles dat je niet bevalt luisterbeurten blijven steken totdat het je maar eens zou moeten bekoren. Een strontplaat of miskoop is dit zeker niet, maar een moeilijke bevalling wel een beetje.

4,5
Die aandachtsspanne is toch een werkpunt, Zandkuiken.

avatar van citizen
4,0
Morinfen schreef:
Die aandachtsspanne is toch een werkpunt, Zandkuiken.

Idem hier. Zo'n lap tekst... maar ik kan mij wel vinden in de strekking. Beetje moeilijk bevallen geblazen met deze van Wilco. Vooral met Less Than You Think lijkt de plank te zijn misgeslagen en ook Spiders draaft wel érg lang door. Dat is toch bijna een half uur 'uitzitten'...
Gelukkig bevat dit werk ook puntige juweeltjes zoals het het buitengewoon vrolijk klinkende Hummingbird. Beatelesk, dat wel. Maar zeer ontroerend. Ik hou ook erg van de manier van zingen.
Muzikale experimenten verpakt in songs van ten hoogste 6 minuten waarbinnen zich een ijzersterke melodie ontvouwt vormt de kracht van deze geweldige band. Voor instrumentale spinsels wend ik mij graag tot anderen, zoals Sonic Youth, waaraan het geraas en gezoem van eerdergenoemd stuk mij vaag doet denken. Met weemoed.

avatar van Cor
4,5
Cor
Wat een supergoede band, dat Wilco. Na het bijna-meesterwerk (zie beschrijving aldaar) 'Yankee Hotel Foxtrot', alweer zo'n briljante album met eeuwigheidswaarde. En ook hier 1 dissonantje: de laatste 12 minuten van 'Less Than You Think'. Maar voor de rest: briljant, geweldig, meeslepend en spannend. Bombast die toch nooit uit de bocht vliegt, wordt afgewisseld met prachtige (inderdaad citizen) juweeltjes. Ook bij mij een vleugje Beatles in het prachtige 'Hummingbird'.

avatar van philtuper
5,0
Ik vind het ook een werkelijk fantastisch album waar de kwaliteit van de band van af spat! En ja, die 12 minuten durende plaspauze had er niet op hoeven staan, maar er staan zo'n sterke nummers op dat het album fier overeind blijft. Heb 'm veel vaker gedraaid dan Yankee Hotel Foxtrot, wat al een geweldig album is, waarschijnlijk omdat ik 'm spannender vind.

De productie van Jim O' Rourke is zo nu en dan op het randje, met die electronische bliepjes en bloepjes, maar desondanks slagen Tweedy en kornuiten erin een heerlijk sound neer te zetten die soms als een ontspoorde Neil Young klinken.

Ben het wat dat betreft ook niet met Zandkuiken eens, die impliceert dat Wilco er maar wat lukraak op los rammelt. Zou willen zeggen, bezoek eens een concert van Wilco en dan rep je niet meer over rammelen!

Wilco is wat mij betreft één van de meest relevante bands van het laatste decennium en ik kijk altijd uit naar een nieuw album. Wat mij betreft mag er langzaamaan weer eentje komen...

avatar van Jivesand
5,0
Oh yeah, 3 luisterbeurten en toen...... 5 sterren

avatar van Cor
4,5
Cor
Ik ben overtuigd. De volle 5***** voor dit meesterwerk en met stip op 2 in m'n top 10. Alle songs zijn raak, pakken me enorm beet. Prachtige overgangen. Zelfs eens song van meer dan 10 minuten als 'Spiders' verveelt geen seconde. Die rare 15 minuten noise zijn ze vergeven. Nog mooier dan het briljante 'Yankee Hotel Foxtrot'. Wilco is de naam!!!!!!!!!!

avatar van Lepel
4,0
Ik ben onderhand zo´n drie jaar fan. En mijn ´fanschap´ wordt met het jaar groter, toch ken ik niet alles van Wilco: de eerste twee albums ontbreken nog in mijn collectie. Dus als ik zeg dat ik Wilco niet heb kunnen betrappen op het afleveren van een minder album, gaat dat (nog) niet op voor het gehele oeuvre.
Deze, de opvolger van het nauwelijks te overtreffen en geniale YHF, mag er ook weer wezen. Er zijn bijvoorbeeld weinig bands die een voor mij boeiend nummer kunnen schrijven van bijna elf minuten. Wilco doet dat hier. Favoriete tracks: ja, alle eigenlijk. Behalve, als zovelen hier, het overdreven lange geluidslandschap ´Less than you think´.

avatar van west
4,0
Zandkuiken schreef:
Op de één of andere manier is het nooit wat geworden tussen mij en A Ghost Is Born. Ja, af en toe eens een nummertje ervan door de boxen laten galmen, maar in z’n totaliteit zweeft ie nimmer door de kamer.... Een strontplaat of miskoop is dit zeker niet, maar een moeilijke bevalling wel een beetje.


Ik heb 'm verlaagd naar 3,5*, ook omdat ik mij in de tekst van Zandkuiken kan vinden.

Nu denkt u misschien: so what? Ikzelf ben nogal verbaasd, want ik kan de muziek van Wilco vaak erg waarderen. Maar met A Ghost Is Born wil het alleen met vlagen lukken. Het album in zijn geheel schiet te kort. Natuurlijk staan er ook een paar echt goede nummers op, zoals At Least That's What You Said & Spiders. Maar het wordt gered door stukken goede muziek in de verschillende nummers. Binnen nummers zitten stukken die wat voortkabbelen of echt niet bepaald boeiend zijn. Dit kan gevolgd worden door een sterk stuk muziek, bijvoorbeeld een fantastische gitaarsolo. Of een aardig stuk gezongen tekst na weer 2 minuten verveling.

Op zichzelf is dit ook wel weer opmerkelijk, want zo'n afwisseling in kwaliteit binnen nummers kom je niet vaak tegen. In die goede tot sterke stukken muziek laat Wilco horen, dat het veel meer in huis heeft dan wat het hier op A Ghost Is Born heeft neergezet. Ik vind dit album daarom geen aanrader. De opvolger Sky Blue Sky vind ik bijvoorbeeld duidelijk beter net als voorganger Hotel Yankee Foxtrot.

avatar van weasel
4,5
Toen deze uitkwam was het 'de grote tegenvaller', als je de recensies mocht geloven. Pitchfork gaf 'm zelfs een mager zesje! Natuurlijk, een plaat uitbrengen na YHF kan nooit eenvoudig zijn.
(Ik vond 'm meteen al goed om eerlijk te zijn, maar ach, dat kan ik niet bewijzen )

Echter!: Als je de laatste twee platen beluistert, en dan deze... Moet je toch toegeven dat dit, in retrospect, een VERDOMD goed album was. En wat ze momenteel afleveren toch iets tekort schiet.

avatar van west
4,0
Nee niet bepaald. Sky Blue Sky is naar mijn idee hun beste album en scoort hier samen met Yankee Hotel Foxtrot het hoogste op Musicmeter. En dit A Ghost Is Born - wat tussen die platen inzit - vind ik echt een stukkie minder. Draai ze alle drie maar eens na elkaar, dan hoor je het verschil in kwaliteit van de songs. Hebben de recensenten het zowaar ook eens bij het rechte eind.

avatar van Sandokan-veld
4,5
Ik begrijp wel dat West, de musicmeterstemmers en de recensenten dit een minder goede plaat vinden, maar in de loop der jaren is dit voor mij toch de belangrijkste Wilcoplaat geworden, indien niet perse de meest perfecte. Draai Handshake Drugs, Hummingbird of Company In My Back, en je kunt mij opdweilen.

avatar van west
4,0
Ik zou zeggen: zet ze eens op!

avatar van philtuper
5,0
weasel schreef:
Toen deze uitkwam was het 'de grote tegenvaller', als je de recensies mocht geloven. Pitchfork gaf 'm zelfs een mager zesje! Natuurlijk, een plaat uitbrengen na YHF kan nooit eenvoudig zijn.
(Ik vond 'm meteen al goed om eerlijk te zijn, maar ach, dat kan ik niet bewijzen )

Echter!: Als je de laatste twee platen beluistert, en dan deze... Moet je toch toegeven dat dit, in retrospect, een VERDOMD goed album was. En wat ze momenteel afleveren toch iets tekort schiet.



Kijk! Hier ben ik het dus mee eens! Maar ik wist eigenlijk al dat ik niet in retrospect hoefde te kijken om te weten dat ik dit een heel erg goed album vind, vond en zal blijven vinden. Ik had zelf gehoopt dat ze op deze manier zouden doorgaan, en in dat licht gezien vind ik de twee opvolgers zelfs wat tegenvallen. Die zijn weer meer richting het veilige alt. country geschoven. Uiteindelijk blijken Sky Bly Sky en Wilco, the Album ook weer zeer genietbaar, maar er was toch een lichte teleurstelling...

En Pitchfork, fuck em'!

avatar van philtuper
5,0
west schreef:
Nee niet bepaald. Sky Blue Sky is naar mijn idee hun beste album en scoort hier samen met Yankee Hotel Foxtrot het hoogste op Musicmeter. En dit A Ghost Is Born - wat tussen die platen inzit - vind ik echt een stukkie minder. Draai ze alle drie maar eens na elkaar, dan hoor je het verschil in kwaliteit van de songs. Hebben de recensenten het zowaar ook eens bij het rechte eind.



Sky Blue Sky is idd een heel mooi album vol met pareltjes, maar ook een compleet ander album. A Ghost Is Born is een stuk experimenteler en daardoor gaat er misschien ook iets mis, zo'n twaalf en een halve minuut om precies te zijn. Maar ik hou er wel van als een band buiten zijn eigen gebaande paden treedt...

En Yankee Hotel Foxtrot staat ook bol van de kwaliteit, maar de 10 van Pitchfork vind ik dan ook weer zwaar vals Amerikaans sentiment!

4,5
Nou, nou: YHF heeft toch een pak meer diepgang dan deze AGiB, da's het soort plaat waar je eindeloos naar kan blijven luisteren en iedere keer toch nog nieuwe dingen in weet te ontdekken. En plus, hier staan toch wel een aantal zwakkere broeders op (Wishful Thinking, Theologians, Less than You Think) en 't is ook best opvallend dat op Muzzle of Bees na alles van AGiB wat hun Kicking Television live-CD haalde daar ook gewoon in een betere uitvoering op staat (vooral Spiders (Kidsmoke) heeft de edge die op de studio-versie toch wat onbreekt). Dat terwijl YHF één van die zeldzame albums is die over de gans lijn kunnen beklijven. Ik zie niet in waarom dat vals Amerikaans sentiment zou zijn... YHF werd sowieso wereldwijd als een meesterwerk onthaald, wat net een redelijke krachttoer is voor een album met prominente Americana-invloeden.

4,5
Eigenlijk de minst gedraaide plaat van Wilco hier. Net besteld, en dan ga ik me er maar eens goed in verdiepen zodra hij binnen is..

avatar van lost in music
4,0
west schreef:
Hebben de recensenten het zowaar ook eens bij het rechte eind.


Dit is maar ten dele waar...Pitchfork heeft het dan weliswaar destijds niet een hoog cijfer gegeven. Anderen zoals bijv. Stylus mag. heeft het album met een A beoordeeld.

van wikipedia:

Like Foxtrot, A Ghost Is Born was well received by critics.[28] Jon Pareles of Rolling Stone called the album "as eerie as anything Wilco have recorded yet" and applauded "Tweedy offers illuminating curiosity about what can happen in a song."[7] Stylus Magazine gave it an "A" grade, named it "album of the week", and claimed it was "even more brilliant" than Yankee Hotel Foxtrot.[8] Michael Metevier of PopMatters also supported the notion that Ghost was better than Foxtrot, calling every note "purposeful" and said that the album made him "surprised and delighted enough to last several lifetimes."[6] In 2005, A Ghost Is Born won two Grammy Awards for Best Alternative Music Album and Best Recording Package. Although the band was nominated for Grammys for work on previous albums, this was the first time that they won one.[29]


Ik ben pas sinds kort na dit album aan het luisteren en had verwacht dat ze na YHF met een echte flop zouden komen ook omdat ik nog niemand over deze cd gehoord had. Niks is echter minder waar. Hij is gewoon erg goed!

Mooie teksten....gewaagde composities....schoonheid afgewisseld met chaos. Een hele andere cd dan YHF of summerteeth maar dat vindt ik juist cool aan deze band. Ze durven risico's te nemen en daarvoor heb ik alleen maar veel respect.

avatar van lost in music
4,0
Over de track die iedereen over het algemeen slecht vindt zegt Tweedy zelf:

An unusual feature of A Ghost Is Born is the fifteen-minute long track "Less Than You Think". For the song, each band member created a synthesizer noise that mimicked an electronic sound. The installations were simultaneously activated in the room and recorded. The noise, which served as the coda to the song, was remixed to provide dynamics to the track. Calling it "the track that everyone will hate," Tweedy defended the song's inclusion on the album:[19]

“ I know ninety-nine percent of our fans won't like that song, they'll say its a ridiculous indulgence. Even I don't want to listen to it every time I play through the album. But the times I do calm myself down and pay attention to it, I think it's valuable and moving and cathartic. I wouldn't have put it on the record if I didn't think it was great … I wanted to make an album about identity, and within that is the idea of a higher power, the idea of randomness, and that anything can happen, and that we can't control it.


Dit komt uit het wiki pedia item over deze cd. Interessant stuk trouwens. Zeker de moeite van het lezen waard en het geeft eens te meer aan dat Tweedy zeer goed na lijkt te denken over de muziek van Wilco.

avatar van bertus99
3,5
Een plaat die je echt heel goed moet beluisteren. Draaide hem vandaag via de headphone en wat blijkt: beter dan via de speakers. Dat kun je zo hebben.
Ik leer Wilco eigenlijk steeds beter kennen. Van de meest recente albums Sky Blue Sky en Wilco via YHF en Summertetth naar deze, die dan wel weer na YHF uitkwam. En vooralsnog vind ik hem beter dan YHF wat de meeste hier wel een foute opmerking zullen vinden.
Op A Ghost is Born gaat het van totaal overstuurde en rondzingende gitaren, expressionistische synthesizer-experimenten tot heerlijke melodietjes met piano en de gevoelige stem van Jeff Tweedy. Dit album heeft alle kleuren van de regenboog. Spiders is gewoon tien minuten hypnotiserende beat waar ik echter niet altijd voor in de stemming ben
Hummingbird en Theologians zijn de mooiste pop-achtighe liedjes. En I'm a Wheel en At Least rocken lekker weg al ben ik het met Zandkuiken eens dat At Least met wat minder grof gitaargebeuk had gekund. The late greats is wel weer een goeie afsluiting.
En dan Less than you think. Het syntesizerdeel kan ik moeilijk uitzitten. Het was ook het laatste nummer aanvankelijk, dus erg was dat niet. Maar nu komt The Late Greats er nog achteraan en dat wil ik niet missen.
Ik hoor echo's uit de popgeschidenis in deze plaat. Vooral Pink Floyd's Umma Gumma, The Beatles van de Witte Dubbelaar en Sonic Youth klinken voor mijn gevoel hier en daar na op deze plaat.
Hoe goed ik hem nu echt vind moet nog blijken. Met de Wilcoplaten heb ik de ervaring dat ik ze vaak moet horen, en ook in verschillende stemmingen voor ik een echte klik heb.
Ik weet nu in ieder geval dat de eerste keer, toen ik hem draaide tijdens het koken, niet de goeie indruk was.

avatar van Cor
4,5
Cor
Ik vind inmiddels (zie mijn eerdere post) 'Yankee Hotel Foxtrot' toch het opus magnum van deze band. Maar dit blijft een steengoed album. Elke song is raak, zeker als onderdeel van dit samenhangende album. Overigens vind ik het latere werk ook uitstekend. Misschien is het genoemde tweeluik het absolute hoogtepunt, maar bij eigenlijk alle Wilco-albums druipt de kwaliteit er vanaf.

avatar van Maestro B
4,0
Gisteren de mannen nog eens gezien in den AB.
Kippenvel en meer van begin tot einde ...
En bij hun optreden bleek toch hoe belangrijk deze plaat voor de band is.
Spiders (nog steeds niet één van mijn favoriete Wilco nummers) gaat toch steeds groeien na ieder live-optreden.
Geweldig toch wat gitarist Nels Cline uit zijn machines weet te toveren.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:00 uur

geplaatst: vandaag om 15:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.