The Band - Music from Big Pink (1968)

Deze groep is muziek pur sang. Muziek waar je gelukkig van wordt door de schoonheid die van deze muziek spat. Werkelijk - Levon Helm is trouwens een prachtige drummer.

Ik kan me een reportage herinneren op de BBC - in '97 of '98 (wil er vanaf zijn) waar Jim Keltner commentaar gaf op de geniale manier van drummen van Helm - Keltner gaf een hele resem van technische termen waar niemand hout van wist te maken.

Vervolgens confronteerden ze Helm met de ingewikkelde theorieën van Keltner.

Reactie van Helm:

"I don't know what he means - I just leave place in my drumming for the singing"

Prachtig

De hoes is trouwens het werk van Bob "Dante" Dylan.

Zag net dat Bob Dylan bij zijn eigen cd's ook heeft gedaan. Ik vind het in ieder geval een leuk idee, de covers zien er ook gewoon erg leuk uit. Spaart ook weer in de kosten, want anders moet er weer zo'n mannetje komen uit de grafimedia die even voor een bom duiten een lullig covertje maakt.

Een paar dagen geleden gekocht en heb er zeker geen spijt van. The Band op zijn best. Erg gaaf debuutalbum, voor velen onder de fans ook de beste. Ik geef deze cd een dik verdien aantal van 5 sterren.

Ik heb deze c.d. nu 2 keer geluisterd, en het nummer "Chest Fever" wel 10 keer, is toch wel een ultiem rock-nummer! 4* voor het album, kan nog groeien

Ik snap niet dat er zo weinig mensen zijn die dit album kennen en/of het de moeite waard vinden erop te reageren. Is alweer bijna twee jaar geleden!!
Terwijl het zo'n geweldig meesterwerk is!

De bruine is toch nog iets beter.

Ik vind het eerlijk gezegd moeilijk kiezen, ook de bruine is steengoed.
Daarvoor geldt dus ook eigenlijk hetzelfde verhaal: is eveneens al meer dan twee jaar niet op gereageerd!!

Het prachtige Long Black Veil werd dinsdag ook nog eens schitterend vertolkt door Bruce Springsteen en zijn Seeger-gelegenheidsband. Wat een mooi nummer...

Na een jaar maar weer eens een berichtje voor dit prachtige album. Met name door de lovende kritieken hier op MM heb ik het album aangeschaft. Ik heb hem net voor het eerst helemaal geluisterd. Het blijft een schitterende plaat vol met toppers. Ik kan geen een minder nummer ontdekken. Echt een aanrader !! Toch mooi dat je dankzij Musicmeter een geweldig nieuw (althans voor mij) album ontdekt van al bijna 40 jaar oud!!

Zo gaat dat hier vaak, ik heb hier ook al - vaak stokoude tijdloze parels ontdekt - dit is er zeker ook één van, ik kan dit dus enkel beamen.

****1/2

Zelfs ik, ouwe rocker, ontdek nog regelmatig stokoude juweeltjes.
Geloof me, de genialiteit van The Band is geheel aan mij voorbij gegaan. Natuurlijk kende ik al een paar bekende nummers en ik vond ze goed, maar niet goed genoeg om een LP aan te schaffen.
Nu 40 jaar na dato, vind ik alles op deze CD geweldig.
Tja, smaak veranderd in de loop der jaren.

Ik heb hem het laatse jaar ongever 3 keer gedraaid en telkens was het een worsteling om het einde te halen. Hey boeit nergens. De covers zijn stuk voor stuk saaier dan de originelen en kwa stemgeluid vind i kde heren ook alles behalve interessant.

Slecht wordt het vervoglens ook nergens maar de nummers blijven niet hangen, behalve de coverversies dan.

3*

Prachtige plaat! 4*

Het is inderdaad een mooie plaat, maar de emotionele klik blijft helaas uit. Vandaar dat ik dit ook geen meesterwerk kan noemen. Het zit allemaal ontzettend goed in elkaar en sommige stukken zijn bloedjemooi, maar het doet me om de een of andere reden niet zo veel. Behalve 'Chest Fever' wat echt een heerlijk geluid heeft. Briljant nummer zeg.

4 kleine sterretjes.

Het nummer Chest Fever doet mij altijd denken aan een soort groovy Frankenstein deuntje

dat niemand nog the weight heeft genoemd...is toch een van de hoogtepunten van de cd, althans voor mij dan.

Ook een goed nummer! Tenslotte is die hele plaat goed

The Weight klinkt echt fantastisch, moet er maar eens over na gaan denken deze binnenkort te gaan kopen

Lekkere laid-back plaat en natuurlijk ook gewoon hele goede muziek. Om blij van te worden .

Laten we beginnen met een 4,0* en het genot te vermelden dat nummer 5 t/m 8 echte toppers zijn. Bij de andere nummers moet het kwartje nog vallen - en mocht het zover komen, dan zou het best wel eens kunnen dat ik er nog een halfje bovenop gooi

En daar is dat halfje! Deze muziek is héérlijk

Muziek van dit album van The Band is m.i te omschrijven als aardig, gemoedelijk nergens geforceerd of ostentatief. Je kunt het draaien tijdens elk moment van de dag; bij het opstaan van het zonnetje, onder het genot van een hapje en drankje tijdens de lunch en s'avonds op de bank met je liefje. Het stoort nergens en de volumeknop hoeft niet telkens bij gesteld te worden, door plotselinge atonale uitbarstingen.

De muziek zit goed in elkaar, er word een degelijk partijtje gezongen, gedrumd, gegitaard en georgeld.
E.e.a word m.i daarin ook verklaard door de uitgebreide notes te lezen van het boekje bij de cd. Daar waar familie/harmonie gezien werd als braaf en niet spannend ging The Band daarin weer tegen rebellie...een rebellie tegen de rebellie dus.

Niets mis mee en het album is heel degelijk en onderhoudend, maar sleept me niet mee als het volgende meesterwerkje van deze heren. Op Tears of rage bijv. word prachtig gezongen en gespeeld, maar blijf toeschouwer ipv participant.
Pas vanaf The Weight gaat mijn gevoel linea recta richting de speakers. Met een prachtige ear-catcher in het begin van Chest fever, daar kun je niet omheen.

Let wel, ik vind dit een prachtig album ook om bovengenoemde redenen, maar hoor het eerder als toeschouwer dan dat ze mij deelgenoot kunnen maken op wat zich in Big Pink afspeelt, dat heb ik bij hun 2de grote een stuk minder.
Desalniettemin maar ook niet desalnietteplus.

Alleen al hoe die stemmen na het prachtige Tears of Rage To Kingdom Come binnen komen rollen. Fantastisch. Favoriet is wellicht In a Station, wat mij een soort fonkelend kerstgevoel geeft. Van die rinkelende belletjes en lichtjes. The Band is voor mij een van de weinige bands die uit fantastische muzikanten bestaat, die hun instrument compleet beheersen, en tegelijkertijd heel 'aards' dat instrument bespelen, zodat er toch emoties worden overgebracht.

Leuk detail:
De hoes is gemaakt door Dylan himself.

Ik kan niet verwoorden hoe goed de 1e luisterbeurt beviel.
Echt prachtig.

'The Weight' is echt een fantastisch nummer.

Een geweldig pop-nummer, met phenomenale zangstem van de drummer notabene .
'Take a load for free...'

The Band was één van die vele interessante bands die eind jaren '60 opkwamen. Het is niet de meest vernieuwende of revolutionaire band maar muzikaal erg begaafd, zowel vocaal als instrumentaal als compositorisch. Veelzijdigheid troef op dit debuutalbum : rock, blues, folk en country, maar in een eigen stijl gegoten.
"The Weight" was hun eerste klassieker maar alle nummers hier vind ik sterk.

Music From Big Pink was juist een sensatie in de 60s omdat The Band niet vernieuwend wilde zijn maar gewoon goede tijdloze muziek wilden maken, terug naar de basis dus. De enorme invloed die dit album gehad heeft op de muzikanten scene ( vooral de britse ) juist door die richting te kiezen is misschien in de misten der tijd verloren gegaan, maar wordt daar niet minder groot van ........ Ik denk dat bijvoorbeeld een band als CCR nooit een poot aan de grond gekregen had zonder het grondwerk wat de heren van The Band hier op MFBP verricht hebben .......

Als ik the Band stilistisch met iemand moet vergelijken lijken the Byrds het meest aangewezen. The Band was vermaard vanwege hun vaardigheden en veelzijdigheid, het is niet voor niets dat ze voor verschillende artiesten (o.a. Bob Dylan) als begeleidingsband fungeerden.
CCR (dat eerder werd opgericht) klinkt heel wat rauwer en is sterk in blues geworteld.