Tina Turner - Private Dancer (1984)

heerlijke cd vooral het openingsnummer "i might have been queen '' is een toppertje verder zijn nummers als "private dancer'' better be good to me en steel claw sterke nummers klasse tina

Tina's glorieuze comeback. De singles Let's stay together, what's love got to do with it en natuurlijk Private Dancer zijn van een buitengewone schoonheid. De interpretatie van Help vind ik ook bijzonder geslaagd.

Nou en wat voor een comeback! Draai dit nog weleens af en toe, vooral Better Be Good to Me vind ik een erg sterk nummer. Sowieso veel classics op dit album

Deze CD lastte officieel de solo carriére van Tina Turner in. Ze was los van Ike, en haar ze nam een enorme 'upswing' door deze CD. Een echte aanrader. Zelf vind ik de nummers 'Show Some Respect' en '1984' erg lekker!
Ook alle eerste hits van Tina staan erop!
En de lange albumversie van 'Private Dancer' is erg lekker en de prachtige ballad 'Help' (cover van The Beatles) is erg goed gedaan...

het beste album van tina , mede door het mooie nummer private dancer dat geschreven is door mark knopfler , die dit nummer niet goed genoeg vondt voor zijn love over gold cd , en daardoor tina weer op de voorgrond bracht , wiens carriere in het slop was geraakt.

Één van die "glossy" midden jaren tachtig albums die nog goed overeind is gebleven. Bijna alle nummers zijn de moeite waard maar mijn favoriet is toch wel duidelijk Better Be Good To Me, een heerlijke track.

En dat is niet geheel juist.

dus viel het nummer af voor de love over gold album , maar tina had er een dijk van een hit mee

Mooie comebackplaat van Tina. Hiervoor was ze wat in de vergetelheid geraakt, onbegrijpelijk met haar verleden bij Ike & Tina Turner.
Mark Knopfler brengt haar terug in de kijker met de titelsong, hij speelt er ook gitaar op, als ik me niet vergis.

Mooie covers staan hier ook op ; I Can't Stand The Rain (Ann Peebles) Let's Stay Together (Al Green) en Help( (Lennon-Mc Cartney) zijn allen geslaagd.

Nà dit album werd Tina's Sound steeds maar gladder en gepolijster, en had ze dus de Joe Cockerziekte om het zo maar te benoemen, nà dit album vond ik niet zo veel meer aan haar muziek die me veel te klotecommercieel werd, en ze ging meer krijsen dan zingen, maar op dit album is ze in goeden doen.
Met dank aan Mark Knopfler, zeker en vast!

****

Mark speelt hier geen noot op , patrick , wel de andere leden van de DS.
wel een mooie come back inderdaad.

Ik had best eerst eens in de liner notes gekeken, maar toch klinkt het erg Dire Straits-achtig, normaal als die andere Straits erop meespelen hé ?

Deed Jeff Beck dan niet mee op dit album?

een allegaartje. Bij uitstek het voorbeeld van hoe, met overigens uitstekende songwriters, er aan de ene kant heel veel platen verkocht kunnen worden maar het aan de andere kant niet gezegd is dat er een coherent geheel gesmeed wordt. Louter met "help" weet zij iets op te roepen wat in de verte lijkt op de doorleeftheid die er vroeger standaard bijhoorde. Zielloos en zoutloos gebral van een vrouw die velen sympathiek vonden op basis van haar zware verleden met Ike Turner en daarom een kans op een comeback kreeg. Tja.........

.....ben ook geen fan (en heb ook geen CD's van haar in de kast staan), maar al haar platen afdoen met 0,5 getuigt niet van enig respect (en kennis van de pophistorie) voor deze toch grote artiest en meer dan gemiddelde zangeres......
N.b. Op Private Dancer staan zeker nrs die de tand des tijds prima kunnen doorstaan en haar uitvoering van 'I Can't Stand The Rain' was voor mij toendertijd een eyeopener waardoor ik later (begin '90) naar het org. op zoek ben gegaan...

Juist vanwege het respect dat ik voor La Turner heb was dit een geweldige afknapper die ik vanuit dat perspectief beoordeeld heb. Zij had zelf beter moeten weten. Zij heeft haar ziel aan de duivel verkocht met louter misbaksels als gevolg. Het inlopen van de belastingschuld was voor haar veel belangrijker dan haar identiteit. Het heeft daarna veel te lang geduurd alvorens zij echt afscheid nam.

Redelijk aangename plaat die een nieuwe doorstart betekende voor la Turner.het album staat vol met bewerkingen(Help,I can't stand the rain,1984,let's stay together)en die worden nergens verkracht,met name de Helpversie doet weinig onder voor het origineel.
Better be good to me,Show some respect en het zwoele titelnummer zijn ook nummers die het prima doen.
Echt opgewonden kan ik er overigens niet meer van raken tegenwoordig(toen wel.maar smaken veranderen in de loop der tijd)
Ik mis het ruwe randje van Tina en dat zou op haar volgende albums ook niet meer terugkeren.Afgezien van het feit dat ik er nu niet veel meer aan vindt,blijft Private Dancer een verzorgd produkt en bij nader inzien in ieder geval 1 van haar meest genietbare platen solo.

Bikkel is mijn man. Veel van mijn mening ziet u terug in die van Bikkel, alleen hij drukt zich genuanceerder uit, en de waardering van 3.0 vind ik erg aan de hoge kant gezien de inhoud van zijn stuk.

Je hebt gelijk dat de score wat aan de hoge kant is gezien mijn mening nu over Private Dancer.
Op het moment van uitkomen in ''84'' was ik er behoorlijk van onder de indruk.Nu is dat gevoel er niet meer.Het raakt me niet echt meer.Maar dat is anders dan dat ik het een vreselijke slechte plaat vindt.Als ik het hoor loop ik niet hard weg of zo.
Misschien heeft die 3.0 beoordeling toch met een soort van jeugdsentiment te maken.Zo mild ben ik echter niet over de studioalbums nadien,die vind ik oppervlakkig en te mainstream.

.....tja, en dat geeft dan vervolgens een serie 0,5'n aan een artiest dat idd geweldige nrs. als 'Nutbush.....' & 'Rolling....' op haar (mede-)conto heeft staan......

Bij Leroi maakt Tina iets los en valt daarbij terug op enkele klassiekers van haar uit (ook toen al lang) vervlogen dagen. Omdat Tina als componist niets gepresteert heeft en op deze plaat ongespireerd bralt en zoals gesteld louter op "Help" een poging onderneemt tot doorleefd zingen was haar krediet bij mij in een klap verspeeld. "Private dancer" is een marketing truc, een illusie die veel meer suggereert dan er in werkelijkheid is. Het aantal stemmen dat de plaat scoort spreekt wat mij betreft boekdelen.

Marketing truc of niet, als de muziek maar mooi of op zn minst boeiend is vind ik dat niet erg. Ik heb dit album laatst aangeschaft en het bevalt me erg goed! Alleen Lets stay together weet me nog niet zo te boeien maar verder allemaal lekkere nummers. Ook de bonus tracks zijn de moeite waard, alleen de "Extended Versions" vind ik dan niet echt nodig.

Los van alles dat met marketing, commercie e.d. te maken heeft is het ook een feit dat ik wellicht mijn frustraties op dit plaatwerk uitleef. Maar dat ligt toch echt aan het gebodene. "London calling" van The Clash zal ik nooit afbranden al zit in nog zo in de put, maar dit plaatwerk schreeuwt erom. Bijna niets klopt.

Een geslaagde comeback van Tina Turner, met dank aan songschrijvers als Mark Knopfler die het titelnummer en grote hit schreef. Naast het titelnummer vind ik "Better Be Good to Me" ook erg sterk. De andere nummers waaronder een aantal covers zijn ook geslaagd.

Better Be Good to Me vind ik veruit haar beste nummer ooit. Jammer dat er zo'n jaren 80 sound in zit.

Wat een verschrikkelijke plaat. Metname de verkrachting van 1984 van David Bowie. Het origineel is zo goed maar als je het op deze plaat hoort. Oei. Ik breng geen stem uit, dat laat ik aan de fan over.

Echt goed album, van een geweldige zangeres.

De sound is wel heel erg 80's, maar daarom vind ik dit album ook meteen zo goed. Want ik hou erg van die sound...
Alle nummers klinken erg lekker in gehoor!


4,0

"Private Dancer" blijf ik het beste album van de come-back Tina Turner vinden (haar live-album buiten beschouwing gelaten). Het klinkt inderdaad een beetje glad wat typisch jaren '80 is, maar de nummers op zichzelf zijn wel sterk en goed vertolkt. Al blijf ik haar periode met Ike beter vinden.
Haar volgende albums vind ik behoorlijk, maar werden almaar gladder (haar laatste "Twenty Four Seven" vind ik de minst goede). Gelukkig dat ze dan gestopt is alvorens nog dieper te zakken.

een van mijn eerste cd's die ik kocht in 1985. Toen heel leuk, dacht ik maar ik denk niet dat ik deze plaat 1 keer in z'n geheel gedraaid heb.
Zojuist nog even geprobeerd maar ik vind het helemaal niets.

helemaal niks speciaals hier, hier en daar een nummertje dat leuk klinkt, maar het is zeker niet meer dan dat.

Simply één van de allermooiste soul cd's ooit gemaakt. Geniaal zijn en blijven What's Love Got To Do With It, Private Dancer en Let's Stay Together. Briljant is Help! de cover van the Beatles: zo mooi gezongen. Tina bovenop de berg!