Björk - Debut (1993)

ik heb daar ook zo mijn twijfels bij, eigenlijk vind ik dit mogelijk wel de minste.

Venus as a Boy is een magistraal nummer. Op vergelijkbare hoogte met Hunter en Unravel.

Mijn allereerste album, gekregen toen ik 9 was! Deze is dus grijsgedraaid...
Ze heeft later wel betere albums gemaakt vind ik, vooral "Post" dan.
Beste nummers: "Human Behaviour", "Venus as a Boy" en "Big Time Sensuality".

3*

Ik vind post ook een halve ster beter, dit album vind ik erg wisselvallig, venus as a boy en human behaviour vind ik wel erg sterk, maar over de gehele linie valt me deze plaat wat tegen, het wordt daarna alleen maar beter, tot aan medulla dan...

Het nummer Venus as a Boy komt in de film Leon the professional echt perfect naar voren. Een aanrader als je de film nog niet gezien hebt.

Bedankt voor de tip.

Wat een mooi liedje, Venus as a Boy. En Play Dead getuigt toch ook wel van stemvirtuositeit. Schitterend. Vin het ook zo schattig hoe ze 'tortures' uitspreekt.

Wat voor veel artiesten geldt, gaat ook voor Björk op: wat jammer dat ze op latere albums nooit meer het niveau heeft bereikt als wat op dit album staat, waarmee ze echt doorbrak.

Dit album krijgt van mij nog een 3,5... de rest van haar albums vind ik het stemmen niet waard.

Zeker nooit echt naar Vespertine geluisterd

Ik vind Debut noch steeds haar beste. De sound was geheel nieuw, de ideeën FRIS en dit is een erg onderhoudend plaatje, op niveau van begin tot eind.

De laatste jaren vind ik haar enkel nog in herhaling vallen. Rare geluidjes en soudjes, maar niet vernieuwend.

Misschien moet ze wel gewoon SPLITTEN haha !

xx

Hier klonk ze erg lekker en mooi.

Daarom : ****1/2

Hebben we het hier over dezelfde Björk? Ik denk dat ze met haar laatste drie albums toch aardig bewijst juist niét in herhaling te vallen.

Vespertine is toch niet bepaald een herhaling van haar oude werk. Met Medúlla ging ze weer een compléét andere, vernieuwende kant op (geenszins een herhalingsoefening van Vespertine) en vergelijk Volta eens met Medúlla, dan kun je toch niet zeggen dat ze in herhaling valt?

Misschien is het dat ik vind dat op Debut de melodieën gewoon sterker zijn, en dat op haar recenter werk de melodieën zowel overal als nergens tegelijk naartoe gaan, ik vind het vreselijk gewauwel geworden, ik mag die platen vaak horen, ik kan daar geen nummers van onthouden, gewoon om die reden. Het zijn wel meer soundscapes, maar hier op Debut staan tenminste mooier afgelijnde songs met wat structuur, dat zal het wel zijn.
Ik heb vandaag in de truck haar Greatest Hits meegenomen, waar ik me aan geërgerd heb omdat ;
1) It's Oh so Quiet ontbreekt
2) Men voor Big Time Sensuality gekozen heeft voor een fucked up nieuwe mix terwijl her origineel verdomme de pan uit swingt.

Verder beluisterde ik nogmaals Volta, dat ik eerder al teleurgesteld in de kast had weggeborgen... nou, die plaat is haast niet door te komen, veel dingen doen zelfs pijn aan de oren. Enkel de twee nummers met die zanger van Anthony & The Johnsons zijn een beetje om aan te horen, echt.

Het zal zijn dat de richting die deze kompleet zotte en geschifte trien -- want een zot kieken dat is ze absoluut (ze staat zelfs als een geschifte soort kip op Volta afgebeeld haha ! - niet meer deze is die ik wil volgen. HIER kon ik tenminste nog een beetje mee...
Tja, smaken verschillen nu eenmaal.
Ik kan deze Madame nog moeilijk volgen, denk ik.

Maar Vespertine is een rare uitzondering die ik wèl goed blijf vinden.

Dit album is voor mij toch ook een van mijn favorieten van Björk, anders dan ze later is gaan doen maar nog steeds erg goed. Dit album is gewoon wat meer pop-gericht en daar houd ik toch ook wel van. Mijn favorieten zijn Like Someone In Love en Aeroplane. 4 sterren voor deze Björk.

Luister Bjork nooit meer en mis het eigenlijk ook niet. Totaal geen behoefte meer aan hoewel ik het een heel tijd erg goed vond. Nu is het muziekgeschiedenis, gedateerd en voorbij.. een mooi klassiek album voor in het museum achter glas om niet meer gehoord te worden

Als je mij zou vragen: Hoe ben je het Bjórk-verhaal binnen gekomen?" zou ik zeggen, "Ze was er ineens." Het is bepaald geen muziek die direct te maken heeft met waar ik normaal naar luister. Toch heeft ze een snaar bij mij geraakt, wat wellicht toe te schrijven is aan een documentaire die ik van haar heb gezien. Sfeervolle beelden van IJsland en de bijzondere muziek van Björk.

Dit "debutalbum" begint gelijk goed met het het mooie Human Behaviour. Een heerlijk ritme en de bijzondere stem van Björk. Op een track als Crying lijken haar stembanden op elastiek. Het ritme op Venus as a Boy doet mij denken aan ruitenwissers en als daar de andere geluiden zijn bijgekomen is het helemaal feest Een bijzonderheid is There's More to Life Than This wat op een toilet is opgenomen. Met een dromerige harp begint Like Someone in Love wat mij doet verlangen om voor de openhaard te kruipen. Wat is dit gevoelig. Na deze rust is tijd om met de voetjes van de vloer te gaan op het zeer dansbare Big Time Sensuality. Het is jammer te noemen dat dit niet op gang lijkt te komen. One Day heeft dit ook.

Maar dit wordt helemaal goed gemaakt door het bijzondere begin van Aeroplane. Dit is jazz, pop en electronische muziek ineen met klanken die aan het oude Pink Floyd doen denken vreemd genoeg. Met een heerlijk spannend ritme begint Come to Me. Met me ogen dicht kom ik los van moeder aarde. Dit is in één woord heerlijk. Violently Happy is voor mij te veel "disco" waar ik niets mee heb. Maar The Anchor Song maakt dit door al haar eenvoud meer dan goed. Het doet mij denken aan op het water zijn heel vroeg in de ochtend. Hierna wordt ik wakker gemaakt door Play Dead, want Atlantic staat niet op mijn cd. Play Dead is voor mij de staalkaart van Björk. Alles wat deze IJslandse kan is hierop te horen. Het jammere is wel dat dit te kort is. Een bijna volmaakt album is daarna ten einde.

Mijn interesse in Björk werd eigenlijk getriggered doordat ze de Olympische spelen 2004 opende.. Ik was echt onder de indruk.
Kende haar daarvoor maar vaagjes, daarna in de muziek verdiept.. En sinds 1-2jaar echt alle albums een kans aan het geven..

Nog steeds vind ik Post het fijnste album.. Debut heb ik nog niet geluisterd, die krijgt vandaag een kans .
Ben benieuwd,.. aan de ratings te zien zal het wel een fijne plaat zijn, maar we zullen zien

Mede uit nostalgische overwegingen 4 sterren.

Uiteraard ook vanwege enkele prachtige nummers: Human Behaviour, Crying, Come To Me, One Day en de uitschieters Venus As A Boy en Play Dead.

Mijn vriendin wordt kriegel van Bjork en dat kan ik me best voorstellen, maar ik zou dit plaatje niet willen missen in elk geval!

Mijn Bjork-tour begint met dit album. Ik vond Bjork altijd vervelend. Toen besefte ik dat ik geen recht had dat te zeggen, omdat ik me er nog niet genoeg in verdiept had. Bij deze ga ik dat dus wel doen.

Ik ben benieuwd of het kwartje zal gaan vallen.

Van Björk heb ik de eerste 3 albums (als we die van 1977 buiten beschouwing laten) en ik vind ze nog steeds prachtig.
Een mengeling van danspop, elektronica en een tikkeltje jazz en subtiel gearrangeerd, het klinkt in zijn geheel feeëriek en dromerig. De zang van Björk was in eerste instantie een obstakel voor mij, maar weet ze nu te waarderen en het past bovendien perfect bij de instrumentale begeleiding.

gigantisch kippenvel moment bij play dead, ongelovelijk.

Eigenlijk was het bij The Sugarcubes al duidelijk dat Björk de persoon met het meeste talent was, en met haar aparte stemgeluid en verschijning, het gezicht van de band was.
Het kindstemmetje is gebleven, maar toch klinkt ze hier een stuk volwassener.
Wel was ik verrast door het hoge nivo van Debut, en de variatie op dit album.
Ondanks de productie van een Nelly Hooper is het gelukkig geen Triphop album geworden, terwijl die stroming toen net in opkomst was. Dit is duidelijk Björk.
Human Behaviour is bijvoorbeeld een nummer met de typische Sugarcubes invloeden, maar wat zo door een Big Band kon worden uitgevoerd. Bij het volgende album Post is het nog beter hoorbaar bij It’s All So Quiet.
Verder wordt er ook hoorbaar met House geflirt. Het mooiste resultaat hierop is Big Time Sensuality.
Regelmatig moet ik aan slaapliedjes denken (ken er aardig wat, met een jonge dochter), vanwege de klanken die er tussendoor gebruikt worden.
Persoonlijk ben ik ook wel blij dat later Play Dead van de film The Young Americans nog is toe gevoegd.
Helaas werden de volgende albums steeds moeilijker en artistieker. Op Debut was de balans het beste in orde.

Dit is idd het meest toegankelijke album van Björk, aloewel dat ik dan Post beschouw als haar magnus opus. Dit album toont wel al duidelijk wat deze dame allemaal in haar mars heeft.

Het antwoord op al je vragen en slapeloze nachten: "Human Behaviour". Dank U Björk, I owe you one...

Aardig debuut plaatje van deze IJslandse dame, maar ze had toch duidelijk wat tijd nodig zich te ontwikkelen. Dit is in vergelijking met haar volgende twee platen (en dan vooral Homogenic) maar fragmatisch goed, al was dit voor zijn tijd vrij vernieuwend...

3,5 sterren

violently happy

spontaan zette ik zojuist hem eens op

lekker plaatje, kheb het sfeertje gemist , rest van de plaat wisselend maar al met al een 4 waard vanwege de originaliteit van bjork

Nog steeds mijn favoriete Bjork album. Heerlijke speelse dance met geniale ideeën erin.

There's More to Life Than This is geweldig bedacht. Een nummer dat gezongen wordt als fluistering met als muziek een feestje op de achtergrond.

Debut

Björk een vrouw zingend vol passie op een zeer originele manier. Heb nooit echt gedacht, dat ik hier iets aan zou vinden. Heb toch maar besloten om het album eens op te pakken, omdat ik uit eerdere ervaringen met o.a. Portishead heb mogen ervaren, dat een plaat en stem kan groeien, zo ook bij Björk. Wat heeft deze vrouw een stem en knap dat ze toch durft om niet voor de commerciële kant van de business te kiezen. Haar originaliteit en stem zijn haar sterkste punten en vooral deze punten maken haar een geweldige artieste. De rollende R’s, de hoogtes, haar gegrom, wow! Nogmaals wat een stem!

Proberen het menselijk brein te verkennen, zijn gedachtes en acties voorspellen. Begrijpen wat een mens is en waarom een mens bepaalde acties uitvoert in Human Behaviour. Er dan uiteindelijk achterkomen, dat een mens niet is te voorspellen.

Eenzaamheid ervaren midden op een groot plein vol met mensen. Al deze mensen behoren tot een grote groep en zijn allemaal anders, geen een denkt zoals zijzelf. Crying, vanwege de eenzaamheid die zij moet ervaren van onbekende mensen om haar heen.

Mannen die durven hun vrouwelijke kant te laten zien, moeten ontzettend zelfverzekerd zijn. Venus as a Boy, veels te bang zijn voor een te vlug oordeel van de medemens.

Kijk eens verder dan je plaatselijke stamkroeg, discotheek of ander recreatieterrein. Altijd maar naar diezelfde plek gaan, There's More to Life Than This. Het leven bestaat uit veel meer.

Wauw, hoe verliefd zijn hier wordt uitgebeeld, niet normaal. De harp zorgt voor zo’n magisch effect. Like Someone in Love, zeer knap van Björk, ze klinkt ook verliefd terwijl ze dit zingt. Ik heb wel gehoord, dat zij dit nummer niet heeft geschreven, hier hoor ik echter niets van terug.

En dan wordt verliefdheid weer uitgebeeld, maar dan meer dansbaar. Ik krijg kippenvel van het grommen van Björk, wat een stem! Ze wil niet weten wat haar te wachten staat, ze wil er gewoon van genieten en het allemaal over haar heen laten komen in Big Time Sensuality.

Liefde zal ooit wel op je pad komen, maak je maar geen zorgen. One Day, je zult de gelukkigste dag van je leven meemaken, je vindt liefde. Blijf hopen, op een dag zal je iemand vinden.

‘Only one, can make me complete’, het verliezen van je geliefde. Een persoon op aarde kon jou compleet laten voelen. Met een Aeroplane gaat ze haar hart achter na op zoek naar die ene die haar compleet laat voelen.

Een vriend gevonden, maar is het eigenlijk wel een vriend of is hij meer dan dat. Ze probeert haar ‘vriend’ te verleiden om meer dan vriendschap te ervaren. Ze blijft wel voorzichtig en laat hem het initiatief nemen, Come to Me.

Zo een sterke liefde voelen, dat je de wereld en alles om je heen vergeet. Alleen hij kan je helpen met kalmeren en weer even je vleugels te laten rusten, Violently Happy.

Je even afsluiten van de rest van de wereld, The Anchor Song. Wat een nummer, de tekst zelf maakt hem specialer. De blazers doen hier uitstekend werk om Björk te assisteren in dit zware nummer.

Te bang om nog mensen te kwetsen of om zelf te worden gekwetst, te bang om nog meer pijn te moeten lijden door dit leven, daarom Play Dead. Een erg zielig nummer. De bassist verdient hier overigens toch echt een complimentje, heerlijke partij!

Ik hoop overigens, dat haar andere albums ook zo goed zijn. Het enige minpuntje aan dit album is bij sommige nummers vind ik de instrumentale kant iets minder, vooral bij dancebeats (uitzondering: There's More to Life Than This).

Allereerst: leuke recensie Daan!

Wat reacties:


Ik heb het idee dat dit nummer gaat over het verlangen naar haar geliefde, die op dat moment in een ander land woonde (in Engeland, terwijl Bjork nog in IJsland woonde). Het zien van andere mensen die wel gelukkig en samen zijn, doet haar pijn omdat haar lief onbereikbaar is.


Ja, verliefdheid is wel de rode draad van dit album. Dit nummer is een jazz-standard, het origineel komt ergens uit de jaren '40 van de vorige eeuw.


Haar andere albums zijn ook zeker zo goed, ik zou denk ik gewoon chronologisch verder luisteren. Post borduurt wel enigszins voort op dit geluid, Homogenic is heel andere koek (maar ook erg, erg goed). Zelf vind ik de invloeden van alternatieve jaren '90 dance juist erg fijn, overigens.

Bedankt voor je recreatie! En ik vind het altijd interessant als iemand een nummer op een andere manier interperteerd dan de mijne, dus bedankt daarvoor.

Mmm ik zoek het jazz nummer eens op! Wil toch weten hoe Björk dit haar eigen heeft gemaakt.

Ik kan de dance wel waarderen, maar ik denk dat ik het nog mooier had gevonden als het met slagwerk op bongo's en djembe's was uitgevoert. Past denk ik zeer goed bij haar. Ik zal ook zeker haar andere albums eens draaien!

Nooit geweten dat dat nummer niet van haar is. Knap dat ze het zich zo eigen heeft gemaakt.