Get Well Soon - Rest Now, Weary Head! You Will Get Well Soon (2008)

*luistert nu* Wat een mooie muziek!

Tracklisting klopt trouwens niet, check dit maar even.

Érg mooie plaat. Nog steeds niet helemaal tot me doorgedrongen, maar ik kan me in KindaMuzik's stuk vinden: een mix van The Arcade Fire, Beirut en Bright Eyes. Ik stem nog niet, maar een 4,0+ score gaat het vrijwel zeker wel worden.

Voorlopig een 4. Eerste indruk is een erg mooie cd.
Verrassende wendingen en subtiel gebruik van instrumenten.
Boeiend !

Ken deze cd al een tijdje en moet zeggen dat ik hem niet teveel luister.. Vind het een super cd, maar op een of andere manier weet hij niet altijd te pakken.. Vanochtend weer eens geluisterd en krijg af en toe beetje het gevoel dat ik Bellamy van Muse hoor, maar dan orchestraal-georienteerd..
Wanneer ik in de stemming ben voor deze cd weet hij altijd te boeien!

Erg mooi inderdaad. Ik moet er ook in de stemming voor zijn, maar het is één van 2008's eerste hoogtepunten. 4,0*.

Wat een prachtige plaat !! Een klein meesterwerk. Een cd die van begin tot eind boeit.

3,5 met groeipotentie!! Die cover van Born Slippy behoort nu al tot een van de geniaalste momenten van dit muziekjaar!

Na een aantal luisterbeurten kan ik alleen maar concluderen dat er op zijn minst een o,5* bij moet! Wat een prachtige composities!!! Als de zang iets meer pit had gehad en de liedjes net iets vlotter waren geweest (het lijkt nu net een plaat die op 20 ipv 33 toeren ronddraait) was de term "geniaal" misschien wel gevallen...

wat een beirut(is al een ripp-of van Bregovic)en radiohead ripp-of is dit zeg!!! Dit soort bandjes zijn niks waard!! Over 5 jaar hoor je hier niemand meer over en terrecht. Maak is wat origineels

haha nou jah radiohead...heel ver gezocht...arcade fire hoor ik er dan nog wel in af en toe...
omdat er wat folkorische geluiden in zitten vind ik het ook nog niet meteen beirut, compleet andere muziek.
verder is het half interessant, half suf deze band. komt idd door het tempo en de vocalen. muzikaal is het nl wel erg goed.
born slippy is erg gaaf gedaan!

Radiohead vind ik in het tweede nummer We Are Safe Inside While They Burn Down the House niet zo heel ver gezocht: het ademt wel het oude sfeertje van die band.
Verder zijn de overige vergelijkingen ook best begrijpbaar. Het is tegenwoordig nu eenmaal moeilijk om echt met iets origineels te komen. Dus ja dan herken je wat Arcade Fire, ja dan herken je Beirut, Bright Eyes, en zo kunnen er nog wel wat genoemd worden.
Zolang het smaakvol gedaan wordt heb ik er niet zo veel moeite mee. Zeker omdat het een combi is van de fijne dingen van genoemde artiesten.
Het trage vind ik eigenlijk juist wel een pluspuntje, de stem doet mij ook wat minder omdat het nogal neutraal is. Nergens dat ergerlijke van Arcade Fire of zo (en dat maakt die band juist zo ondoorgrondelijk en zorgt er voor dat ik die hoger aansla hoe raar dat natuurlijk ook klinkt nu). De composities zijn dik in orde en de instrumentatie is goed. De hele sfeer van dit album is behaaglijk en voelt daardoor goed aan. Alleen had die Born Slippy cover er van mij af gemogen: voegt niks toe, breekt eerder af aan het origineel.
Verrassend? Met al die genoemde bands die Get Well Soon al voor zijn gegaan niet echt meer maar desondanks denk ik wel dat dit best wat aandacht mag vangen. Het zou mij niet eens verbazen als dit een groeier zal blijken te zijn. Ik ga er in elk geval mijn best voor doen om dat uit te laten komen voor mezelf en daardoor zal ik dit niet te snel weer opzij moeten leggen.

28 aug in Rotown, Aero!

Dank je voor deze info: ik volg het programma daar altijd en dit had ik even over het hoofd gezien. Van de week maar eens een kaartje scoren want dit lijkt me wel wat zeker ook omdat de cd steeds beter bevalt en een voorlopig blijvertje blijkt.

fantastische cd waar ik naast Beirut en Radiohead ook nog Madrugada en My Latest Novel in hoor.

Onwaarschijnlijke variatie op Berlijns debuut

De creativiteit en kwaliteit van mensen kan me nog steeds blijven verbazen. Ik heb grote bewondering voor artiesten die op jonge leeftijd iets neer kunnen zetten. En met dank aan de techniek zijn dat lang niet altijd meer singer/songwriters. Muzikanten/eenmansprojecten als Patrick Wolf, Alaska in Winter, Radical Face, Loney Dear, Beirut, Andrew Bird en Bright Eyes kunnen mij met stomheid slaan. Hoe is het mogelijk dat één artiest zoveel vernieuwing en creativiteit in zich heeft? En hoe is het mogelijk dat iemand in zijn eentje zo'n rijke, volle plaat kan maken?

Aan dit rijtje kan gerust het Berlijnse project van Konstantin Gropper (25 jaar!) worden toegevoegd. Hij heeft onder de naam Get Well Soon een briljantje van een debuutplaat uitgebracht, met de merkwaardig lange titel Rest now weary head, you get well soon. Gropper heeft nagenoeg de maximumlengte van de cd benut en is afgekomen met zeventig minuten prachtige, maar vooral zeer veelzijdige muziek, die het midden houdt tussen folk, rock en zigeunermuziek.

Veel van eerder genoemde namen zijn terug te horen in de muziek van Get Well Soon. Er is de folky klank van Bright Eyes, de drukte van Arcade Fire, de trompetten van Beirut, de emotionele warmte van Madrugada en de ijle melodiën van Radiohead. Is de sound dan bij elkaar gejat? Of ben je dan vooral heel breed en gevarieerd? Het laatste, lijkt me. De eigenheid van Get Well Soon is de rijkdom aan stijldom, de variatie aan emotie en melodie, de afwisseling van melancholie en gekte.

Die variatie is met recht de sterkste troef van Get Well Soon. Gropper haalt zoveel uit de kast dat de plaat overkomt als een proeve van bekwaamheid. "Luister maar, wereld, dit is wat ik kan!", lijkt hij ons wel toe te roepen. Met alle bijbehorende branie vandien. Maar dankzij die variatie zakt de plaat niet door zijn hoeven van pretenties. Bij tijd en wijle is de muziek namelijk loodzwaar en bijna emo, dat dit gekkigheid een goede compensatie is.

Het sterkste is dat in If this hat is missing, I have gone hunting (die maffe titels doen mij nog een beetje puberaal aan). Stemmige, Argentijns getinte accordeon zet in, zangere viool neemt het over en dan zet Gropper krachtig in met zijn donkere Glen Hansard-stem. De emotie gaat diep als hij zijn vriendin toezingt dat hun leven zinloos is en dat er niets anders rest dan er samen een eind aan te maken. En dan komt er een breuk in het nummer en komt er een spreekkoor tussendoor, die op kinderlijke wijze de schietopdracht geeft: 'Shoot baby, shoot baby, pull the trigger.' Met deze lichtvoetige interventie behoudt het nummer een prachtige balans. En het wonderlijke is dat het spreekkoor aanvankelijk een vreemde onderbreking is, maar dat de emozang en het koortje aan het eind van het nummer prachtig samengaan en naar een ongekende climax stuwen.

In de categorie geintjes schaar ik ook Born slippy, een laidback cover van de oorspronkelijk pompende Underworld-song, en Witches! witches! rest now in the fire, een onbestemd meanderend middle of the road-nummer. Daar staat zware melancholie tegenover zoals in I sold my hands for food so please feed me, dat zelfs een snerpende gitaarclimax kent die we van Sigur Rós kennen. Meermaals klinkt Grobber als Radiohead's Thom Yorke. Grappig genoeg niet vanwege zijn stem, die heeft duidelijk een andere klankkleur, maar vanwege de melodielijnen. Die hebben soms datzelfde zangerige, zeurderige als die van Yorke (denk aan: Street spirit, You never wash up after yourself, Knives out). Maar de typische Radiohead-sound in We are safe inside while they burn down the house gaat bij Gropper weer moeiteloos samen met zigeunertrompetten waardoor het nummer een heel verrassend verloop krijgt.

Dit plaatje tikte ik zelf ergens op de kop (.... ) erg fijn plaatje. Lekker melancholisch, melodieus en anno 2008 tevens lekker fris in het gehoord klinkend.

****

Hill is altijd erg goed in het opvolgen van tips...ehm...zelf dingen opsporen.

Dat gaat Rotown worden jongen!

@Martin Visser: wederom goed geschreven en wederom een overlappende voorkeur.

Get Well Soon is typisch zo'n act waarvoor het begrip eclectisch lijkt te zijn uitgevonden. Hierboven zijn al diverse referenties genoem en voor elk van hen is wel wat te zeggen. Vrijdagavond zag ik dat dit album in een platenzaak werd gekwalificeerd als "The Divine Comedy meets Calexico" en ook daar is wel wat voor te zeggen.

Wat verder opvalt is dat het album zijn volle speelduur weet te boeien. Bij lange albums tref je vaak nog wel eens de nodige vullers aan, maar dat is hier zeker niet geval. En waar Beck, Duffy, Brett Anderson, The Charlatans, Sharleen Spiteri en vele anderen dit jaar zich wat makkelijk ervan afmaken met een minuutje of 35 haalt Konstantin Gropper gewoon het dubbele. Het is dus op die manier ook nog eens waar voor je geld!

Zijn er nou twee tracklists? Op de meeste plekken zie ik hem met 14 tracks en een andere volgorde staan... Hoe zit dat nou?

Het opmerkelijke is dat ik alleen op rateyourmusic deze tracklist met 16 nummers kon vinden plus iets andere hoes en daar staat zelfs 2006 als release-jaar bij. Alle verdere officiele kanalen (inclusief die van Get Well Soon zelf) spreken over een 2008 release in januari in de landen Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland op het City Slang label en later pas in de rest van Europa (in de UK en Ierland op Nude records). Over een 2006 release kan ik nergens iets vinden.
Daarom toch maar aangepast naar de tracklist met 14 nummers, 2008 gewoon laten staan en cover aangepast.
Als iemand anders hier meer duidelijkheid over kan verschaffen draai ik dat dan allemaal wel terug mocht dat nodig blijken te zijn. L_T_B als toevoeger misschien?

Iedereen moet wel zijn/haar favoriete tracks weer invullen hierdoor.

Overigens is It's a Race for Our New Home, één van de 2 nummers op die andere tracklist, een schitterend nummer!
Het andere nummer We Are Cannibal Corpse kende ik ook al en is wederom de moeite waard. Lekker apart. Beide nummers zijn redelijk makkelijk te vinden overigens.

edit:
Ik ben flink gaan spitten. Het lijkt er op dat die eerste versie een versie was die Get Well Soon zeer beperkt verkocht tijdens concerten en dat in januari het album pas officieel verscheen min 2 nummers en gewijzigde tracklist plus ietwat aangepaste hoes. Op het net is dit album nog wel vaak te downloaden in die 16-track versie.
Ik denk dus dat we het maar moeten houden zoals het er nu staat (de 14-track versie) en dat de echte liefhebbers snel op zoek gaan naar die andere 2 nummers want die vormen een uitstekende aanvulling ook al zijn ze gesneuveld op de uiteindelijke versie. Ik heb ze er bij gezet met een sterretje

Ik lees hier over een aantal vergelijkingen met andere bands. Bij het begin van 'If This Hat Is Missing I Have Gone Hunting', dacht ik ook even van huh, dit ís Sivert Høyem. Ik vind dat soort invloeden zelden een storende factor eigenlijk.

Ik heb altijd een grote zwak voor originele (melancholische) intro's zoals in 'You / Aurora / You / Seaside'. De blazers nemen het vervolgens lekker over.

Ik heb deze plaat nu een aantal keren beluisterd en als ik het in 3 woorden mag samenvatten: GE-NI-AAL!!!!

Ik ben het wel met de meesten eens. Prachtige muziek, heel mooi gelaagd, prachtig geproduceerd, de nummers zijn ook dik orde. Wat is het daarom ongelofelijk jammer dat die zanger zo'n saaie monotone expressieloze zeurstem heeft.

Hij heeft wel wat weg van Stephin Merritt van The Magnetic Fields maar dan saaier. Je hoopt gewoon dat de zangeres het overneemt, maar die is zelf ook al niet al te bijzonder. Doodzonde.

Hopelijk went hij nog wel, want daarvoor is het album gewoon veel te goed.

Leuk dat deze plaat steeds meer aandacht genereert en naar een steeds groter publiek doorbreekt. Dat heeft-ie wel verdiend!! Ik heb hem ook weer eens een aantal malen beluisterd en het blijft prachtig!!

Ja, bijna iedereen vindt dit in 1e instantie retestrak klinken. En dat klinkt het ook. Ik vind het absoluut goed klinken, ook Born Slippy. Maar ik twijfel of ik het na meer luisterbeurten nog goed vindt. Time will tell.

leuk al die verwijzingen naar andere artiesten. overigens niet de slechtste. kan me niet schelen als er ergens een bekend deuntje bijzit. de plaat is voor mij geniaal te noemen en krijgt dan ook een dikke 5

Groepjes van dit genre heb ik veel beluisterd het voorbije jaar. Geen een heeft me helemaal kunnen overtuigen (hoogstens een paar pareltjes).

Maar dit, dames en heren, heeft mij compleet verrast en mijn geloof in mooie, moderne kwaliteitsplaten hersteld. Deze plaat heeft veel kantjes die mij doet denken aan andere artiesten. Zo heeft het iets weg van Madrugada, Antony and The Johnsons, Arcade Fire en nog anderen waarop ik nu niet direct kom.

Het begint al fenomenaal met de openingstrack. en het hoge niveau blijft aangehouden tot de allerlaatste minuut. Ik hoop dat deze niet te snel zal vervelen want dan krijgt deze plaat zeker een plaatsje in m'n top10 van 2008.

4,5*

Pff kom ik er nu achter dat ze op lowlands waren. Heb ze gewoon niet gezien in het programmaboekje

hahaha, da's wel afzet!

Dat is jammer! Ik heb ze wel gezien. Goed optreden. Het was voor mij de reden om dit album thuis weer eens op te zetten. 'We Are Safe Inside While They Burn Down Our House' is een erg mooi nummer! Ook live was het overtuigend; vooral de accordeon!