Blur - Parklife (1994)

Hoog meezing gehalte....met als to the end en this is a low als hoogte punten in mijn meezing carriere!!!!!

Zeker 4 sterren!!!

"Parklife" is mijn eerste reguliere album van Blur, en ik denk niet, dat het mijn laatste Bluralbum zal zijn. Een ontzettend vrolijk, super Brits album. Hoogste uitschieters zijn voor mij "Parklife" (met een geweldige tekst), "Magic America", "London Loves" en "Girls & Boys".

Vrolijke en emotionele nummers, met heerlijk Cockneyzang, wisselen elkaar af op "Parklife". Een prachtige Britpopplaat.

Voor nu 4.5*, maar waarschijnlijk over 2 luisterbeurten 5*.

Helemaal niet zo'n goed albums als ik gehoopt had.
Parklife en Girls & Boys zijn goed. De rest vond ik helemaal niet zo interessant of goed.

Maar ik vind t ook weer niet slecht..

Hoe speelden ze dat nummer live? Deed Albarn dan zelf de strofes? Dat zou denk ik toch wel wat minder zijn, hoewel ik daarover natuurlijk pas kan oordelen als ik het eens hoor.

meestal deed ie het zelf, op zeer zeldzame gelegenheden kwam phil daniels opdraven. Maar hoe damon het deed was het prima hoor.
kijk maar op youtube, genoeg filmpjes.

Deze plaat vind ik nog net wat beter dan 'Modern Life Is Rubbish', vooral de eerste helft met 'Girls & Boys', 'End Of A Century', 'Tracy Jacks' en, vooruit, 'Parklife' is ijzersterk. Tweede helft is wat zwakker, maar 'Clover over Dover', 'Trouble In The Message Centre' en 'To The End' zijn ook fantastische nummers.
Deze plaat is natuurlijk zeer kenmerkend voor deze (britpop) periode. Een van de sterke punten van Blur was dat ze perfect de situatie konden beschrijven van een gemiddelde (of juist niet gemiddelde) brit in die periode, zoals in 'Parklife', 'Girls & Boys', en 'Bank Holiday'. Zeer catchy nummers, popmuziek zoals popmuziek hoort te zijn.
Op het volgende album zouden ze helaas wat tever doorslaan in deze stijl. Parklife krijgt 4,5*

Leuk album. Moet het nog wat beter verkennen maar Boys and Girls was al direct liefde op het eerste gezicht. 3 om te beginnen

ik vind dit echt zon zalig album da ge altijd wel kunt opzette en da echt veel sfeer uitademt, kvind da britse cockneyaccent ook wel mooi. kvind die stem zalig. parklife is echt een fijn album! alle nummers zijn ook van hetzelfde hoge niveau waardoor ik nooit een nummer zou overslaan en waardoor het nooit saai wordt
voor mij echt een meesterwerk!
en dit album krijgt ook een verdiende plaats in mijn top 10
een dikke 5!

Wat een prachtige hoes. Kan komen doordat ik Amorres Perros zo'n geweldige film vind.

Geweldig album van Blur, eigen hoeven ze niet onder te doen voor hun rivalen van Oasis, ondanks het feit dat hun geluid vrolijker en vriendelijker klinkt, en dit album is zeer zeker een klassieker uit de jaren '90 vanwege de even sterke als aanstekelijke composities met teksten waarbij ze the Kinks, hun voornaamste inspiratoren, naar de kroon steken. "Girls & Boys" werd overigens hun eerste hit bij ons en betekende de definitieve doorbraak buiten Groot-Brittannië.
Britpop op zijn best!

Ik vind dit geen verbetering van hun vorige album.

hiet op staat meet onzin zoals the debt collecter en lot 105, gewoon wat herhalende circusdeuntjes maar voor de rest vind ik het een prima album.

een 4,0

mijn favotiete nummers zijn girls and boys , parklife , far out en trouble in a massage center.

The Debt Collector vind ik juist heerlijk.

Sterk album, en opbouwend naar hun sterkste album (naar mijn mening) the great escape.

Op dit album zakken ze nog wel eens af naar een minder niveau, om daarna weer keihard omhoog te vliegen...

Al met al, echt wel een goed te pruimen album!

"To the End" blijft een juweeltje!

zonder twijfel een van de friste, origineelste, fijnste en gewoon beste albums van de '90's. Gaat hier nooit vervelen.

Suede, Pulp, Oasis, Supergrass, daar luister ik niet meer naar. Uiteindelijk was britpop meer een bluf. Meer een goed gevoel na de boze amerikaanse bandgolf van begin jaren 90. Maar.........

Deze plaat blijft brilliant, speels, divers, goede liedjes. De engelse sfeer die in alle liedjes zit. Damon Alburn heeft ook dit decennium nog echt goede en vernieuwende dingen gedaan met Good, bad and the queen en the Gorillaz. maw; blur blijft.

Een aangename en zeer gevarieerde plaat die voor mij veel goeds bracht. Wat opvullend materiaal wat nu al met een tijdsduur van 52 minuten niet echt nodig bleek te zijn. Zeker een plaat om bij de collectie te steken.

Erg sterk album, maar op de een of andere manier zet ik 't niet zo snel op en áls ik 't opzet zijn het maar enkele nummers; niet de CD in het geheel..

Het is een hele originele, goeie band en hier zetten ze weer 'ns een prima CD neer. Vooral het titelnummer en Girls and Boys zijn de uitschietertjes, de rest bestaat (enkele uitgezonderd!) meer als opvullend materiaal in mijn ogen.

Desondanks een goeie CD!

Mijn eerste album van Blur, en het klinkt typisch brits, elke keer als ik dit album luister, moet ik spontaan denken aan films van Guy Ritchie.
Tot nu toe bevalt het album wel, vooral Girls & Boys en Parklife.

Erg leuke muziek, ze doen me een beetje aan The Beatles denken. Behalve dan de prachtige stem van Damon.

Grappig, ik vind de Gorillaz platen toch beter dan deze

Ik ook hoor. Blur is leuk, maar er gaat niks boven Gorillaz.

Het titelnummer blijft hilarisch !
Die clip ook.

Wat is dit eigenlijk een veelzijdige band.
Girls & Boys is een parodie op The Summer Of Love.
Van die Britten die helemaal los gaan op Ibiza.
Geeft het housesfeertje aardig weer.
Maar wat zijn die baspartijen prachtig.
Muzikaal moet ik hierdoor zeker aan een band als Duran Duran denken.
Het nummer Parklife heeft raakvlakken met Ian Dury.
Vooral vanwege het praatgedeelte.
Mooi gebruik van koortjes.
Waardoor sommige nummers een Beach Boys achtig gevoel achter laten.
To The End is jaren 60, maar dan op de Phil Spector manier.
In het instrumentale The Debt Collector en het daar op volgende Far Out het latere The Good, the Bad & the Queen in terug.
London Loves is een vette met oogschaduw opgemaakte knipoog naar Bowie en Roxy Music.
Glamrock zonder ordinair te klinken.
Vreemd om vervolgens een song in de stijl van Pixies te horen.
Trouble In The Message Centre heeft dat in zich.
Invloeden die je terughoort in zang en spel.
This Is A Low zou alleen een betere afsluiter zijn geweest dan Lot 105.
Die hadden ze halverwege moeten plaatsen

Parklife is sterker dan opvolger The Great Escape.
Frisser en ongedwongen.
Nog geen vete met Oasis.
Damon Albarn zit hier duidelijk lekker in zijn vel.
Vanaf Modern Life Is Rubish ontwikkeld tot waardige opvolger van Ray Davies.
Songteksten gaan steeds meer over denkbeeldige personen.
Zelfspot en humor wordt ook niet uit de weg gegaan.
Terwijl de Britpop zich bleef vastklampen aan dat ene grote eiland.
Durft Blur het aan om internationaal te klinken.
Verder te kijken dan het egocentrische eigenwijze Engelse mentaliteit.
Met gewenst resultaat.
Kaiser Chiefs lukte later ook om dat effect te bereiken met Employment.
Het zit allemaal een stuk knapper in elkaar dan hun debuut Leisure.
Maar daar staan voor mij met There’s No Other Way en She’s So High wel hun beste songs op.

Exact mijn gedachten toen ik dit nummer voor het eerst hoorde. En nog steeds.. Wat een lekker catchy nummer, heerlijk zomers, lekker vrolijk, en dat lekkere Engelse accent maakt de song helemaal af!

In 2003, Radiohead frontman Thom Yorke was asked what song he wished he had written.
He replied “ ‘Girls & Boys’ – bastards “

Hoewel ik me er niks bij kan voorstellen, wil ik best een Radiohead versie horen

Ik heb Parklife thuis liggen en echt heel af en toe zet ik hem weer is op, maar dat is ook meer dan genoeg bij dit album (dat bedoel ik in de positieve zin!). London Loves is misschien wel het meest ondergewaardeerde nummer dat er op onze aardbol rondzweeft.

Erg fijne muziek voor als ik momentjes heb waar ik is ‘iets anders’ wil luisteren,
heel, heeel af en toe vind ik Blur leuker dan Gorillaz

Dat laatste heb ik nooit

Thom Yorke had nooit Girls & Boys kunnen schrijven Of tenminste niet in deze blije vorm. Sorry, kan het niet voor me zien

Grappig dat 'ie dat gezegd heeft. Waarschijnlijk kan 'ie het zelf ook niet zo voor zich zien en heeft ie daarom dat nummer genoemd. Je wenst toch altijd iets onmogelijks.

Blur vind ik trouwens sowieso leuker dan Gorillaz, maar het is waarschijnlijk maar net met welke van de twee je bent opgegroeid. Ik ben Blur-fan vanaf 1995, maar het Gorillaz-project heeft me wel doen inzien dat Albarn een van de allerbeste songschrijvers van de laatste 20 jaar is.

Heb het hele Gorillaz project bewust meegemaakt maar, hoewel ik lang niet alles van ze ken,
vind ik Albarn bij Blur toch veruit op zijn best. Dit zijn gewoon de natuurlijke opvolgers van The Kinks maar toch hebben ze een hele eigen stijl, dat vind ik erg knap.

Dit album blijft voor mij hun absolute hoogtepunt, staat ook niet voor niets in mijn top-10 sinds kort.

Oh, maar zelfs Radiohead heeft zulke blije nummers geschreven hoor.

Overigens gaat mijn voorkeur uit naar Gorillaz, wat er misschien inderdaad mee te maken heeft dat ik ermee opgegroeid ben. Dat neemt echter niet weg dat dit gewoon een erg leuk album is. Girls & Boys vind ik één van de mindere nummers, maar Parklife is geweldig en ik ben het helemaal met Lovegun eens over London Loves.

Haha, wat grappig! Van wanneer is dat nummer? Natuurlijk niets vergeleken bij de normale Radiohead, hier komt Thom's stem niet echt goed uit de verf. Ze zingen trouwens ook: 'This is a happy song' Het doet me eigenlijk heel erg denken aan Close To Me van The Cure.