Portishead - Portishead (1997)

Na het live album had ik hier eigenlijk toçh een beetje van verwacht. Minstens dat het beter zou zijn.

Humming en Only You zijn aardig, de rest vind ik niks. Da's 1 track minder dan op PNYC. Vind het zeker niet in het voordeel van Portishead spreken dat het live werk beter is dan het studiowerk. Net met dit soort muziek moet je veel meer in een studio kunnen doen. Niet dat ik er superveel van verwachtte, maar toch een stevige tegenvaller. 1*

Mwoehahahaha, wat is dit een neige plaat zeg. Zelden zo'n heerlijk film-noir sfeertje gehoord op een muziek CD. Strakke productie, met een paar bizarre keuzes die er uiteindelijk voor zorgen dat deze plaat nu nèt zo'n eigen sound heeft. En dan die compleet geschifte stem van Beth Gibbons die klinkt alsof ze elk moment in tranen gaat uibarsten en zichzelf van een brug smijten.

Fijn, fijn, fijn... En nu maar hopen dat de beloofde 3de CD minstens even goed zal worden!

Na "Dummy" komt Portishead met een gelijknamig album waarop wederom elektronische beats gecombineerd worden met jazzy composities en de ijzingwekkend indringende stem van Beth Gibbons. Persoonlijk vind ik de sfeer op "Dummy" mooier dan op dit album, vooral omdat "Dummy" net even wat minimalistische en in mijn ogen wat functioneler klinkt. Maar dat neemt niet weg dat ook "Portishead" weer een meeslepende luisterervaring is. Donkere duistere klanken volgen elkaar op die geregeld voor een claustrofobisch effect zorgen. Portishead is een van de weinige bands die mijn interesse hebben gewekt binnen dit genre. Normaalgesproken blijf ik hier ver vandaan, maar Portishead heeft met "Dummy" een snaar geraakt. Om sentimentele redenen blijft "Dummy" tot op heden mijn favoriet, maar "Portishead" is een waardige opvolger.