Mick Abrahams Band - At Last (1972)

Het tweede album van gitarist Mick Abrahams na het stoppen van Blodwyn Pig en ten opzichte van voorganger Mick Abrahams zijn er drie verschillen. De eerste is dat hij zich met zijn groepsgenoten presenteert als Mick Abrahams Band, de tweede dat de invloed van blazers een stuk groter is en ten slotte valt op dat het minder progressief en meer mainstream is. Mick Abrahams Band is dus minder ingewikkeld om te volgen.
De blazers zijn dus terug? Dat doet denken aan Blodwyn Pig, waar multi-instrumentalist Jack Lancaster een belangrijke rol speelde. En raad eens wie op dit album acte de présence geeft? Juist, dezelfde Lancaster.

Het resulteert in bluesrock met de nodige blazers, in Whole Wide World de sfeer van jaren '60 westcoastrock, het gitaarspel in het instrumentale Maybe Because heeft iets van het vroege Santana, waarna de bijdragen van Lancaster het een andere kant opduwen. Voor het overige klinkt opgewekte muziek, de wortels in de blues maar anders dan bij Blodwyn Pig jazzvermijdend en daarom voor menigeen toegankelijker. Ik vind het daardoor juist wat minder spannend.

Het duurde tot 1990 voordat Mick Abrahams nieuw studiowerk uitbracht: Roadroller: The Blues Album.