Maxwell - Maxwell's Urban Hang Suite (1996)

Lquid Panty Remover if there ever was one...
Perfecte soulklanken. Maxwell heeft een stem en groove die je doen denken aan de oude garde soulzangers uit de '70.

Het album beschrijft de ontmoeting met een dame, van het flirten in het begin tot het liefdespel en samenzijn. Dit resulteert in speelse muziek.
De momenten van onzekerheid en eenzaamheid zijn daarna aanwezig als slowtunes/ballads, totdat ze weer bij elkaar komen en het weer positiever klinkt, met een aanzoek als afsluiter.

Hij staat op 1 in mn top 10. Het is mijn absolute favoriete plaat allertijden, maar ik kan het zo moeilijk onder woorden brengen waarom en wat ik er zo geweldig aan vind. Zal proberen er een keer mn best voor te doen.

Reijersen doe je best eens! Overtuig me, want ik hoor het geniale toch niet helemaal.

Het begint in ieder geval wél erg goed met een lekker funky openingsnummer en de tracks die daarna komen klinken ook erg goed maar vanaf 'Til the Cops Come Knockin' gaat het toch een beetje mis. Het wordt allemaal wat te zoetsappig heb ik het idee. De afsluiter maakt dan wel weer een hoop goed, ook dat vind ik een lekker nummer. Toevallig ook weer zonder zang erbij.

Best aardig dus maar het middenstuk verpest het een beetje voor me. Ik zal het nog eens wat vaker beluisteren voordat ik stem, misschien is het een groeiertje.

BoordAppel; Whenever Wherever Whatever is het meest geweldig en met gevoel gezongen nummer dat ik ken.

De man heeft een geweldige stem en kan er erg veel mee, van hoge tot lage klanken noem maar op.

Dit album brengt je toch ook een beetje terug naar het oudere soul. En moet er wel bij zeggen dat je bij Maxwell geen up-tempo noemers hoeft te verwachten.

Het is waarschijnlijk gewoon persoonlijke smaak. Ik kan in ieder geval echt genieten van de geweldige stem van Maxwell.

Ik houd het maar op een ruime 3*. Tot en met Dancewitme is het een erg prettige cd en ook de laatste twee nummers vind ik prima maar wat daartussen zit is me toch allemaal wat te zoetjes. 'Til the Cops Come Knockin' gaat ook veel te lang door.

Niet helemaal mijn ding denk ik deze vorm van Soul / R&B. Geef mij dan maar de diepe soulfunk van D'Angelo.

Tja Maxwell is nou eenmaal slow. Maar wel lekker slow naar mijn mening. Jammer dat je er niet zo'n fan van bent, maar ja ieder zn mening he.

Mijn lievelingsceedee is dit. Zo verschrikkelijk veel geluisterd en hij blijft goed. Dit vind ik persoonlijk de beste uit serie van Maxwell. Heerlijke dans en knuffelmuziek. Deze komt in mijn persoonlijke Top 10.

-5-

Debuutalbum van Maxwell en naar mijns inziens ook zn beste! Heerlijke neosoul, geweldige stem! Hij opent lekker jazzy en funky en hoogtepunt blijft toch Ascension! Na al die jaren nog steeds mn favo neo-soul album! Hopelijk komt het eerste van de drie albums van het Black Summers' Night project er snel aan!

4,5*

Een heerlijke glijer, die Maxwell. Maar niet te onderschatten, een van de interessantste platen, zeker kijkend naar de tijd. Veel organischer dan de gemiddelde R&B plaat, dit is ook eigenlijk geen R&B, meer soul, ik zie hierboven neosoul staan, akkoord.
Die opener blijft meesterlijk, de lick, de sound, de toon gezet...
'Til the cops come knocking is dan wel weer gladhijd deluxe compleet met 808 drumsounds, maar eerlijk, toch ook wel erg lekker...
En dat gevoel hou ik door de hele plaat heen, toch de verdienste van Maxwell met zijn instrumentale gevolg.
Whenever Wherever Whatever vind ik ook het vermelden waard. Hier wordt in intieme setting nog eens accent gelegd op de prachtige vocalen.
Wordt nergens ècht spannend, maar dat is ook niet nodig, de sfeer doet het werk, en hoe...

****1/2

Maxwell's Urban Hang Suite was al opgenomen en helemaal af in 1994, Columbia had niet het volste vertrouwen in de potentie van dit album en heeft het uiteindelijk pas 2 jaar later uitgebracht (1996). Het album werd een succes en Maxwell toonde zich een invloedrijk artiest binnen het Neo soul (nu soul) genre. Gelukkig maar dat Maxwell's Urban Hang Suite is uitgebracht want dit is een geweldig album!

5*

Op 1 mag ik hopen, anders zou het toch niet je "lievelingsceedee" zijn, toch?

Een bijzonder en vooral erg sfeervol album. Maxwell bezingt zijn songs, en vooral de liefde, met hemels veel gevoel en overtuigd erg. Het muzikale gedeelte grooved er vaak lekker op los en 'Whenever Wherever Whatever' is het topnummer van deze cd.

Heerlijk sfeertje dat in dit album heerst. Lekker zwoel, oftewel mijn defenitie van goede Soul/R&B muziek (de 2 meest door mij gewaardeerde genres)

5 Sterretjes

Heerlijke, slome soulmuziek die dankzij de nodige variatie nooit verveeld. Je kan hem op eender welk tijdstip van de dag of het jaar draaien, ook al is het overheersend downtempo. Mag je deze al een klassieker noemen?

Dat vind ik lichtelijk overdreven, maar het is zekers een zeer sterk album.........

Vanaf de intro tot en met het vijfde nummer is het gewoon soul van de allerbovenste plank. Daarna wordt het ietsje rustiger, (nog) gladder en vind ik het niveau ietsje dalen maar het slecht wordt het nooit. Daarvoor zit het muzikaal te goed in elkaar en daarbij komt dat Maxwell gewoon ongelooflijk goed zingt. Met zo'n zanger komen termen als slecht, zwak of matig niet eens in me op zelfs. Dus 4,5 ster voor deze erg lekkere soulplaat.

Whenever Wherever Whatever vind ik nog steeds een van de mooiste nummers die ik ooit gehoord heb. Wat een schoonheid van een nummer. Wat een stem, wat een controle!

Maxwell levert een lekker sfeeralbum wat Sylvana (ja, die toen bij TMF zat) mooi verwoorde als 1 groot orgasme. Sowieso een half sterretje erbij voor de sfeer die dit album creert. Toch vind ik niet ieder nummer even sterk en de speelduur van het album te kort. Ascension, Till The Cops Come Knockin' en Sumthin', Sumthin' zijn mijn persoonlijke favorieten.

Mooie sfeer op dit album en prachtig gezongen. Goeie herinneringen aan deze plaat.

Ik luister weinig naar Soul. Ik kon hem al van het nummer van Alchemist 'Smile'. Afgelopen week zag ik hem op MTV optreden en maakte me toch wel nieuwschierig. Echt een heerlijk album.

Maxwell levert hier een heerlijke sfeer. De groove van het album stroomt na het opzetten van dit album al snel door mijn muzikale aderen.
Typisch een album dat weer boven water komt als ik weer eens in een soul/r&b bui ben zo heel af en toe. En als dat dan gebeurt dan gebeurt dat goed.

Zoals nu? Ik zag je net ook al bij D'Angelo voorbijkomen...

lekkere lome plaat voor op de late avond, met wat swingende nummers maar vooral veel slaapkamerglijmiddel. De man is live verbluffend goed van wat ik me herinner van een optreden ooit op mtv. Sumthin sumthin is een lekkere funky plaat die zowel in een jazzy als hiphop setting past.
Het album dat hierop volgde vind ik zelf nog beter

De man kan hardstikke goed zingen en klinkt allemaal ontzettend smooth. Maar naar mijn smaak allemaal iets te. Zeker als het tempo gaandeweg de plaat ook steeds meer omlaag gaat. Maar evengoed een album die nog wel eens van pas kan komen bij speciale gelegenheden.

Via een omweg dit album op de kop getikt en is met stip een van mijn favoriete soul albums aller tijden. Lekkere grooves met goede teksten en super goed geproduceerd, de muzikanten verdienen ook allemaal een vette pluim. Ik heb meerdere Maxwell albums staan maar deze is toch wel favoriet.

Maxwell kreeg credit als vormgever van de neo soul in de 90s. Hij zal wel niet alleen geweest zijn, maar in elk geval een grote speler. De vergelijking die ik las met Prince of Marvin Gaye gaat me dan wel te ver. Ik kende hem vooral via het nummer Ascension, een heerlijk groovy nummer. Maar je kan het niet vergelijken met de nummers van de echte grote soulartiesten.

Zijn neosoul mist wat soul eigenlijk, ook al is het mooi gezongen met een zachte fluisterende stem. Maar qua muziek zweeft het op een 'gevaarlijke' dunne lijn tussen triphop en muzak. Whenever wherever whatever valt nog wel op met de intieme gitaar. Maar het geheel is wel heel dromerig zodat je eerder in slaap valt in plaats van in ontroering.