Dirty Dancing (1987)

Dat nummer van Mickey en Sylvia

Be My Baby en Hungry Eyes vind ik prachtig, voor de rest niet bijzonder.

Jammer dat de leuke liedjes uit de film er niet opstaan.. Zoals 'Big Girls Don't Cry', 'Wipeout' en 'Cry To Me'. Maar ondanks dat toch een leuke cd, met leuke liedjes =)

Dan moet je zien dat je de nieuwe versie krijgt daar staan wel alle nummers uit de film op. Volgens mij heet hij Platinum edition o.i.d. (maar dat weet ik niet zeker).

Okej thnx ..

MSN-taal...

Op dit album is dus de grootste hit van de jaren 80 te vinden, Bill & Jennifer. Ik vond destijds dat nr van meneer Swayze erg mooi... hahaha. Nu een enorme draak natuurlijk. Hungry Eyes blijft wel een leuk nummertje

Hungry eyes is idd mooi. De mooiste van de cd eigenlijk. Dat nummer van Mickey en Sylvia is lachen.
4,0

Hungry eyes is geweldig, maar ik mis een paar liedjes. Verder geweldig om op te dansen.

Ik heb Yes van Merry Clayton altijd een geweldige plaat gevonden, heerlijk!

time of my life, be my baby, hungry eyes en you don't own me vind ik de beste nummers, de rest vind ik allemaal beetje gemiddeld. Wel leuk maar niet speciaal ofzo.


3,5

Die staan op More Dirty Dancing.......

Slappe hap, een lichtpuntje hier en daar. Zo'n lichtpuntje is "hungry eyes". Wanneer Carmen ömstreeks de drie minutengrens "i've got hungry eyes" zingt doet hij dat met een inzet waarbij ik aan Marijke moet denken bij de start van een willekeurige hardloopwedstrijd waarbij wij aan de start stonden. Zij had een passie in haar ogen, noem het op zijn zachts gezegd, lichtpuntjes. Gedane zaken nemen geen keer en ik koester de herinnering, maar over het algemeen blijft Dirty Dancing slappe hap bij een waardeloze film.

Voor deze tijd is Dirty dancing inderdaad niet meer dan een liefdesverhaal, en is de muziek niet meer dan een standaard pop nummer (The Time of My Life). Maar vroeger was dit in het genre 'romantiek' een van de toppes.
Sorry dat ik nou over films begin, maar i.v.b. met boven mij: 'Waardeloze film'

Ik heb slechtere songs van acteurs gehoord dan dt nummer meneer Swayze.
Denk aan Hasselhoff, Don Johnson, Burce Willis etc.

Nee hoor, She's Like the Wind is een lekkere AOR-ballad.
The Time of My Life vind ik persoonlijk vervelender.

De rest ken ik niet, dus geen stem voor deze plaat.

Ik kreeg deze onlangs van iemand die zijn LP´s wegdeed. Hij was nog helemaal puntgaaf, zowel plaat als hoes. Dit zal toch wel een van de slechtste platen zijn die ik in mijn kast ga zetten. De typische treurige laat-eighties-sound, de verschrikkelijke nep-romantiek die inderdaad past bij een al even verschrikkelijke film, het maakt de muziek voor mij in elk geval niet om dóór te komen: ik luister nog liever naar mijn stofzuiger.

Waarom dan toch deze woorden er aan vuil maken? Wel: het zijn de de nummers Stay en Hey baby die me er van weerhouden deze verzamelaar bij het vuil te zetten. Want tegenover het vervelende ´eigentijdse´ repertoire staan er ook de oldies op de plaat die met deze film toch weer meer in de belangstelling zijn gekomen, en wel in de oorspronkelijke versie zoals ik die ook niet voor die tijd kende.

De urgentie in "Hungry eyes" maakt dat plaat niet geheel wegzakt in de grijze put van de vergetelheid.

Mijn naam is Madjack71 en ik heb Dirty Dancing gezien...welkom Madjack71..ga zitten. Gezien de respons op deze soundtrack en film, is een zelfhulpgroep misschien wel een optie.
Destijds bij de intrede van The Time of My Life in de tipparade van de Top 40, schatte ik in dat het een knoeperd van een hit zou worden. Mijn broer dacht van niet...zo'n zeiknummer daor geloof ik niks van.
Rest is geschiedenis. Heb het singletje gekocht en de film gezien, ach het was de doorbraak van Swayze, die dat daarna nooit echt heeft kunnen waarmaken..op Ghosts na.

De soundtrack vertegenwoordigt tuurlijk een typische jaren tachtig geluid. Maar destijds vond ik She's like the wind ook wel leuk en dus op singletje gehad. Bij het horen, krijg ik altijd de associatie; Zij liet een wind...in mijn gezicht...het was helemaal...op mijn neeeeuuus gericht.
Hungry Eyes is prima jaren tachtigpop en ws. ook wel het beste wat deze soundtrack te bieden heeft. Zelf mis ik de Contours met Do You Love Me...ook op single gekocht.
The Blow Monkeys hadden wel betere liedjes gemaakt, dan deze Andre Hazes cover van Zeg maar niets meer
Van de oudere liedjes vind ik Bruce Channel en Mickey & Sylvia heel leuk om weer eens te horen.

Er is ook een Dirty Dancing II gekomen, maar die was net zo overbodig als Grease II, waarvan Grease zelf een klassieker is geworden en gebleven, daar waar Dirty Dancing met terugwerkende kracht, in waarde daalt.

Kan iemand mij vertellen wie het nummer The time of my life heeft ingedrumt? Ik heb ooit eens een interview met de drummer gelezen waarin ie verteld dat ie het nummer heeft ingespeeld maar kan de naam niet meer herinneren.

Ik heb geen idee, maar is het drumspel van dit nummer bijzonder dan?

Mac Huff?

@Simon: het spel is niet zozeer bijzonder maar de sound vind ik geweldig! Vooral van de snare en de hi-hat. De beste man drumt lekker strak en beheerst de kunst van het weglaten erg goed.

@Angelo; ik kwam met googlen de naam Mac Huff ook diverse keren tegen maar dat is voor zover ik kan vinden een componist/producer en geen drummer.

Ben niet helemaal zeker, maar volgens mij was dat Mike Baird. Heeft ook in Journey gedrumd.

Nee ook niet...althans als ik die naam google kom ik een fotograaf en een football speler tegen

Mike Baird

Mijn moeder zou zeggen: Er zijn meer hondjes die Fikkie heten.

Aha! Dit begint er meer op te lijken. Bedankt voor de link!

The Blow Monkeys hebben You Don't Own Me van Andre Hazes gejat

Die het natuurlijk op zijn beurt weer van Lesley Gore heeft gestolen

Dusty Springfield's versie is voor mij de mooiste.
Dusty en Hazes zijn helaas niet meer onder ons, maar het zou als duet toch een mooie hit geworden zijn.

Met de veertien jaar was het in mijn dorp een soort van traditie dat je dansles ging nemen.
Samen met je oud klasgenoten van de lagere school op de fiets naar een plaats een paar kilometer verder op.
Ik had me voorgenomen mijzelf rebels op te stellen.
Aan deze onzin zou ik niet mee doen.
Maar toen kwam de film Dirty Dancing uit.
Via CountDown zag ik de clip Do You Love Me van The Contours.
The Time Of My Life was een geslaagde poging aan het ondernemen om een hit te worden.
Die slimmeriken van een filmmaatschappij wisten tactisch deze nummers over 2 albums te verdelen, zodat More Dirty Dancing ook zou profiteren.
Mijn dansschool beloofde aandacht te besteden aan Dirty Dancing.
Mambo werd snel toegevoegd aan Latin American.
Toen was ik om.
Snel van die lelijke instappers gekocht met leren veters.
Tevens zo’n leer stukje stof wat als stropdas door kon gaan.
Een foute groen wit gestreepte bloes.
Trouw elke donderdag op weg naar de dansschool.
Al snel kreeg je spijt.
Bill Medley en Jennifer Warnes waren op hun retour.
Patrick Swayze was een slechte zanger en uncool.
Jennifer Grey bleek een trol met een grote neus.
Zag steeds een visioen voor me van Barbara Streisand, welke zo haar moeder had kunnen zijn.
En ik zat al weken te ploeteren op Some People van Cliff Richard.
Puur om de Chachacha onder de knie te krijgen.
Maar eindelijk was het dan zover.
Het bijna bejaarde echtpaar dat dansles gaf zou ons de beginselen van de Mambo leren.
Vijf minuten later stond ik gedesillusioneerd te kijken.
Alle erotiek van Dirty Dancing was kortweg eenvoudig verkracht.
Beelden van 25-jarige bruiloftsfeestjes pijnigden mijn brein.
In een keer genezen.
Dankzij dit moment zou later op mijn eigen huwelijk geen openingsdans worden uitgevoerd.
Als ik eerlijk ben, vind ik deze soundtrack nog steeds niet zo bijzonder.
Het heeft dat typische Amerikaanse b-film sfeertje.
Een kleurige M&M met een bedorven pinda.