Ik ook.

Normaal gesproken ga ik nooit naar concerten, maar voor een ex-Beatle maak ik een uitzondering.

Bij Paul McCartney - Chaos and Creation in the Back Yard (2005):

Hij heeft het zichzelf aangeleerd, maar om hem te vergelijken met Ringo vind ik wel erg ver gaan. Ringo is echt wel een paar klassen beter dan Paul. Beluister Paul maar eens op zijn eerst soloplaat McCartney. Dat klinkt echt niet zo best. Hij was daar nog echt aan het oefenen.

McCartney kan best aardig drummen. Hij deed het op de LP Band on the run en McCartney heel verdienstelijk. Wel vind ik zijn drumstijl spontaan, maar eentonidig en weinig technisch. Ringo is proffesioneel en zeer divers, zijn back-beat is legendarisch zei McCartney ooit, en gelijk heeft hij.

Ik heb Pauls drumcapaciteiten ook helemaal niet willen gelijk stellen aan of willen vergelijken met die van Paul. Ik schrijf zelfs: 'Zonder Ringo tekort te willen doen, overigens'.

Ringo is een geweldig drummer; voor mij is hij een van de openbaringen van de Beatles-remasters. Ik kende zijn partijen natuurlijk, maar op de remasters klinken ze nog beter (net als Pauls bas trouwens, die zeker op de remasters van de eerste Beatles-albums veel prominenter en virtuozer klinkt dan op de eerste cd-uitgaven).

Ik vind die rommelige, schijnbaar in een track opgenomen drums op McCartney's eerste soloplaat trouwens een van de charmante aspecten van dat album.

Speelde McCartney op het einde van The Beatles niet bijna alle instrumenten zelf?

Nee, The Beatles waren met zijn vieren, de andere Beatles hadden dat nooit toegelaten, en terecht, wel speelt McCartney op veel van zijn solo platen bijna alle instrumenten zelf, zoals op Chaos and creation en Flaming Pie, om er maar twee te noemen.

Hm, ik weet heus wel dat The Beatles met z'n vieren waren maar als je weet dat McCartney het technisch wel aankan en als je weet dat de overige Beatles er op het einde geen zin meer in hadden (McCartney zat op den duur vaak alleen in de studio) dan zou ik er toch niet over verbaasd zijn dat hij toch ook een paar andere partijen heeft ingespeeld in naam van de andere. David Gilmour speelde soms ook de baspartijen in i.p.v. Roger Waters. Nou, ik dacht, ik vraag het eens want het is iets dat mij ooit eens is vertelt door een oude Beatles fan.

Er is inderdaad één nummer waar geen andere Beatle aan te pas komt en waar McCartney alleen alle instrumenten bespeelt 'Why don't we do it in the road' heeft hij alleen gedaan, dus heeft AC 1 toch wel een beetje gelijk.

En 'Blackbird' dan? Daar hoor ik volgens mij ook geen andere Beatle op. En 'I will' lijkt me ook McCartney in z'n eentje.

'Yesterday' valt ook geen Beatles nummer te noemen. Maargoed daar zitten dan ook geen drums etc. in.

Lady Madonna is ook McCartney helemaal in zijn eentje. Alleen de backing vocals zijn later door Lennon en harrison toegevoegd.

Maar zo is iedere Beatle wel solo op een Beatles plaat te horen. George was de enige Beatle op The Inner light, love you too en within you, without you. Terwijl lennon feitelijk solo was op Julia en Ringo de enige Beatle op Goodnight.

Lady Madonna heeft Ringo op drums..
Eigenlijk was het niks nieuws: Yesterday is bijna een solo-track van McCartney.
Dat vooral de ongeduldige Macca vroeg of laat op een aantal tracks alles zelf zou doen was te verwachten...in plaats van uitleggen wat je wil kun je ook zelf de partijen inspelen. Als teamspeler maakte dat hem niet erg geliefd (Witte Album-sessies-exit Ringo, Let it Be-sessies-ruzie met George).
Ik vermoed zelf dat dit ook de reden is waarom McCartney na '70 zelden samenwerkt met een 'gelijkwaardige' partner. Uitzonderingen waren Elvis Costello en George Martin, maar vaak krijg ik de indruk dat hij moeite heeft met tegenspraak. Jammer; ten tijde van de Beatles werd hij achter de vodden gezeten door meneer Lennon en de resultaten waren puik!

Over Lady Madonna.
Jarenlang ben ik op zoek geweest naar de Bad Penny Blues van The Humphrey Lyttleton Band . Een bescheiden hitje uit 1956.
De productie was in handen van...jawel....George Martin.
Het nummer inspireerde McCartney tot het schrijven van Lady Madonna.

Alle voorgaande berichten ten spijt : we horen echt alle 4 leden op dit vermaarde Domino eerbetoon. P: piano , bas R: drums en J & G : gitaar (beide aangesloten op dezelfde versterker).

]McCartney is een erg dominant mannetje, met name had George Harrison daar last van, is overigens goed te zien in de film Let it be, hoe bazig hij is. Er is maar één figuur waar hij kritiek van accepteerde en dan was John Lennon. Ik heb eens in een boek gelezen dat McCartney zelf van Wings een succes wilde maken om bij Lennon in de gunst te vallen.
Aan andere samenwerkingspartners alsMichael Jackson, Elvis Costello of Eric Stewart had hij toch een beetje maling, en George Martin was vooral dienstbaar naar McCartney.
Harrison heeft regelmatig in interviews gezegd nooit meer met Macca te willen samenwerken omdat de beste man zo dominant en bazig is dat hij zelfs mede Beatles en andere grote sterren dreigd te overheersen. Maar het mag, want de man heeft het meer als waargemaakt

McCartney leek anders erg op z'n gemak toen hij samen met Neil Young speelde. Hier lijken de rollen omgekeerd:

YouTube - Neil Young & Paul McCartney A Day In The Life(In HD)

YouTube - Paul McCartney&Neil Young - Only Love Can Break Heart

Menselijke verhoudingen zijn vaak gecompliceerd en aan verandering onderhevig. Ik denk daarom dat we moeten oppassen voor al te voorbarige conclusies over de wisselwerking tussen Harrison en McCartney.
In de Let it be film komt het beroemde fragment voor waarin Harrison ruziet met McCartney over een gitaarsolo in I've got a feeling. Lennon lijkt overigens die ruzie met een tactische opmerking te sussen.
Het is verleidelijk om zo'n ruzietje uit te vergroten en voor bij te gaan aan de hechte vriendschap en het respect wat er tussen de 2 bestond.
De interviews waaraan Devel-Hunt refereert , zijn mij onbekend.
Wel weet ik dat beiden eens verklaarden het interessant te vinden om samen nummers te gaan schrijven en aldus een hernieuwde samenwerkingsverband niet uitsloten. 'Verder is het bekend dat de 2 tot aan het einde van Harrison's leven regelmatig contact onderhielden en samen in privesfeer musiceerden. Voor de lol dus !
Alles neemt niet weg dat het niet altijd koek en ei was tussen die twee.Op zich niet zo'n verbazingwekkend feit tussen 2 mensen en moeten wij m.i. oppassen om juist daarop de nadruk te leggen.
Dat McCartney ( evenals Lennon ) een dominant mannetje is lijkt mij zeer aannemelijk. De opmerking van Clapton bij de repetities van Concert for George voor de komst van McCartney gedaan spreekt boekdelen : nu maar afwachten of de meester straks zelf ook tevreden over ons werk is. Humorvol , maar toch...

George Harrison was een moeilijke man, al sinds '66 was hij meer en meer zijn eigen weg gegaan in de Indiaanse muziek en was hij degene die het duidelijkst tegen live-optredens was.
De juridische situatie in de jaren '70 en '80 speelde ook een rol in de getroubleerde relatie tussen de ex-beatles. Het papierwerk en de rechtszaken gingen door tot eind jaren '70, alles dankzij schimmige zaken van de managers (hoofdrolspeler: de manager die door driekwart van de band werd benoemd: Allan Klein).
Harrison heeft inderdaad in de jaren '80 herhaaldelijk genoemd samenwerking met McCartney niet te zien zitten. Een theorie is dat wat financiele tegenvallers (productie van de flop "Shanghai Surprise") George ertoe dwongen maar mee te doen met het Anthology-project.
McCartney heeft zich in de jaren '70 willen bewijzen dat hij zonder z'n drie oude maten ook leuke muziek kon maken (resultaat: geslaagd!) en in de jaren '80 mocht hij opboksen tegen de heiligverklaringen van John Lennon. Pogingen om z'n eigen rol in de Beatles als avant-garde-specialist (biografie: Many Years From Now) waren sympathiek maar ook een tikje meelijwekkend...
Het contact is er af en aan tussen de mannen wel geweest, maar het juk van de Beatles en alles wat er (juridisch) aanhing was te zwaar om het 'leuk' te houden. Ik denk dat ook geestelijke beslommeringen (hoe was Lennon eraan toe in '76? Was Ringo wel nuchter genoeg om serieus te musiceren in de jaren '80?) mee hebben gespeeld...

Dat George Harrison een moeilijke man zou zijn geweest omdat hij zich verdiepte in de Indiaanse muziek en zich het duidelijkst verzette tegen live-optredens , kan ik op grond van die gegevens onmogelijk concluderen.

Dat er sprake was van verstoorde verhoudingen , mede door juridische verwikkelingen, is een welbekend feit.

In de tachtiger jaren verklaarde Harrison dat hij niet onwelwillend tegenover het voorstel van McCartney stond om samen wat nummers te schrijven. Wel vroeg hij zich hardop af waarom hem dat niet eerder was gevraagd. Gevoel voor humor en sarcasme kan ik Harrison niet ontzeggen.

De vragen van de pers waren bij mijn weten niet zozeer gericht op een eventuele samenwerking van Harrison met McCartney , maar vooral op een terugkeer van The Beatles. Zonder Lennon ligt dat niet in de lijn der verwachting , luidde het eensluidende en consequente antwoord van de overgebleven leden. Dat is toch net even anders dan 'het niet zien zitten' om met McCartney samen te werken. Het roept een beeld op , althans bij mij , van aartsvijanden of op zijn best: dat zijn geen vriendjes van elkaar.

Ik denk wel dat McCartney's verdiensten voor The Beatles lange tijd en met name door de pers niet altijd naar waarde werden ingeschat. Wat dat betreft sta ik achter Bawimeko's woordkeuze ' heiligverklaring ' Lennon. Leuk gevonden.

P.S. Het was geen Indiaanse muziek , maar Indiase muziek waarin Harrison zich verdiepte haha

YouTube - John Lennon answers about Paul McCartney (PT-BR)

Hier is de setlist zoals gisteren in Hamburg gespeeld is en waarschijnlijk volgende week dezelfde zal zijn.

Set List
01. Magical Mystery Tour
02. Drive my car
03. Jet
04. Only Mama Knows
05. Flaming Pie
06. Got to get you into my life
07. Let Me roll it/ Foxy Lady outro
08. Highway
09. Long and winding road
10. I want to Come Home
11. My Love
12. Blackbird
13. Here Today
14. Dance tonight
15. And I love Her
16. Mrs Vanderbilt
17. Eleanor Rigby
18. Band on the run
19. Ob-la-di, ob-la-da
20. Sing the changes
21. Back in the USSR
22. Something
23. I've got a feeling with extended jam
24. Paperback Writer with extended jam
25. A Day in the Life/ Give Peace a chance
26. Let it Be
27. Live and let Die
28. Hey Jude

Encore #1
29. Day Tripper
30. Lady Madonna
31. Get back

Encore #2
32. Yesterday
33. Helter Skelter
34. Sgt Pepper reprise into The End

Speelt hij 'Something' nog steeds op die ukelele? Dat vind ik zo'n afgrijselijke versie.

Ziet er verder redelijk goed uit.

Even uit Blokkie's lijst geturft... (nog bedankt )
Opvallend veel nummers van Band on The Run (4), 22 van de 34 zijn Beatle-nummers, één track uit de jaren '80 (Here Today), géén uit de jaren '90....

Ja , hoor. Zeker wel. 1 track uit de jaren 90.
Je moet ons niet zo voor de gek houden , Bawimeko !

@Blokkie , bedankt voor je lijst.

Ob-la-di Ob-la-da , heb ik live nog niet eerder van hem gezien.

Oh ja...Flaming Pie...
Maar toch, opvallend veel spul uit de '65-'69-periode, opvallend weinig van na 1973, vind ik.
Affijn, da's muggenziften...de man mag met zo'n carriere zingen wat hij wil!

Voor het eerst McCartney Ob-la -di , Ob-la-da live :

YouTube - Paul McCartney, 02.12.09, Hamburg Color Line Arena - Obladi oblada

Halfweg het nummer schakelt hij volgens mij over op de normale versie.

Je mist er altiijd wel wat liedjes. Het zijn er gewoon teveel. Ik zou Penny Lane graag horen en als ik wat van zijn solocarriere mag kiezen graag Get Out Of My Way van Off The Ground.

Ik hoop dat hij in de toekomst 'ns een wat kleinschaliger tour/optredens gaat doen..iets minder 'rock', iets meer 'pop'. Ik vond de optredens van Brian Wilson daarin wel een leuke maatstaf; een grote groep goeie muzikanten eromheen (dat heb je nodig als je Penny Lane wil doen, goeie tip, Blokkie!). En meer deuntjes als "Heaven On A Sunday", "English Tea", "For No One", dat werk.

Zou best eens kunnen dat Paul zich na deze tour vooral kleinere, meer exclusieve optredens gaat doen. Of alleen zijn medewerking gaat geven aan eenmalige evenementen analoog aan de BBC Proms of het feestjaar van Liverpool, vorig jaar.
Persoonlijk zou ik wel, pakweg, 200 euro willen neertellen voor een optreden van Paul in een zaal als Vredenburg of Muziekcentrum Frits Philips in mijn eigen Philipstown .
En dan graag een akoestische show zonder toeters en bellen. Lijkt me eigenlijk veel interessanter dan de huidige mega-shows. Ik heb sinds zijn grote podium-comeback in 1989 alle concerten in Nederland (en 1 in Belgie) bezocht; zeer indrukwekkend, maar vooral omdat McCartney mijn grote held is en er een reeks onsterflijke liedjes voorbij komt.
Maar er zit qua opzet niet zoveel verschil tussen de wereldtournee van twintig jaar geleden en de huidige concertreeks. Dus een intieme show van een zeventigjarige McCartney lijkt mij straks geweldig!