Wat is dat 55 minuten durende nummer? Was dat nu de laatste cd o.i.d.?

De hele disc 1 van de nieuwste CD The Incident (deze dus) moet volgens wilson als één nummer/compositie/whatever gezien worden en heet ook The Incident. Deze wil hij in z'n geheel gaan spelen.

...en heeft de band dus gisteravond in Seattle ook voor het eerst gedaan.
Tweede set bevatte -zo heb ik begrepen- wat minder oud werk en enkele oudere verrassingen.

Ik heb gelezen dat ze met het concert in Seattle Russia on Ice speelden!

Interessant interview met Steven Wilson over het nieuwe album en veel meer.
Rocknieuws.nl: FaceCulture Interview: Porcupine Tree - new-frontiers.nl

Hopen dat de opgenomen FOABP concerten ook op blu-ray uitkomen.

Die man ziet er nog steeds 25 uit!

Bij Porcupine Tree - The Incident (2009):

Het concert in de HMH was geniaal!
In de eerste helft werd het hele "The Incident" gespeeld.
Prima geluid, goed gespeeld. Zou ze zo nog eens live willen zien.

Kom ook net terug van de HMH. Vond het gedeelte voor de pauze, met alleen maar nummers van The Incident, prima. Helaas na de pauze een onvoldoende voor mij. Te veel nummers met klereherrie terwijl ze zo veel moois hebben gemaakt. Jammer.

Wat een geweldig optreden met een fantastische 2e helft met een mooi overzicht van wat ze hebben gemaakt.

Vond je? Ik vond het optreden ook goed, maar dit kan je toch echt niet serieus menen?

Wat me wel opviel is dat dit album live helemaal tot zijn recht komt, de samenhang was me al langzaam door aan het dringen en daar kwamen gisteren nog meer zaken bij en zoals ik al voorspelde knalde Drawing the line er lekker in live.

Dit album heeft echt tijd nodig en als je dat er niet voor over hebt, so be it, maar ik ga er voorlopig nog wel mee aan de slag.

Het laatste is hopelijk overgekomen als een algemeen iets.

Woah, wat een geweldig concert in de HMH gisteren. Ik ben begonnen met PT live zien sinds de Deadwing tour, maar deze show staat met kop en schouders boven al die anderen.

The Incident integraal uitgevoerd: dat mag toch wel vrij episch genoemd worden.

De tweede helft: een aaneenschakeling van hoogtepunten uit hun oeuvre. Mijns inziens was dat een setlist waar menig PT fan zich goed in kan vinden. Qua show en spontaniteit kwam de tweede set er nog beter vanaf zelfs.

Hebben we hetzelfde concert bezocht? Sowieso niks tot en met Stupid Dream , een halve Russia on Ice en de navolgende albums ook niet bepaald met hun beste werk vertegenwoordigd...

Leuke recensie op www.ellorockers.nl

Idd. een halve Russia On Ice en een halve (minder nog) Anesthetize, en maar goed ook, anders had ie nog minder oud materiaal gespeel

Ik vond 't trouwens geweldig!

Tja blijkbaar bestaat PT voor een hoop mensen uit In Ab, Dead en Fear...

Die overgang vanuit Russia was wel het dieptepunt van de avond... Verder prima hoor waarbij vooral de "1ste helft" bij mij het beste overkwam.

Ja, dat vind ik ook jammer. (Ab, Dead, Fear) Wat meer nummers van die oude platen zou het wat afwisselender maken.
Was er niet bij gister, maar vorig jaar in 013 viel me op hoe erg strak de band geworden is. Soms is dat mooi, soms maakt dat het een beetje klinisch.
Terug naar deze plaat; die lijdt een beetje aan hetzelfde euvel. Strak, goede ideeën, mooi concept, maar ik mis de emotie een beetje.
Gooi het nog maar eens in de groep; de laatste van Karnivool uit Australië zou het toch goed moeten kunnen doen bij een PT liefhebber. Karnivool - Sound Awake (2009)
Misschien niet de origineelste sound, maar wel met veel passie gebracht door een zanger met een fantastische stem.

Jep, goede plaat!

Ik vind Karnivool muzikaal wel weer wat minder dan Porcupine Tree.
Neemt niet weg dat de muziek van Karnivool ook zeer goed is.

Wat was er met Russia On Ice misschien? Zijn ze al gestopt bij die overgang bij dat bassriffje na het midden?

Dat weet ik niet. De zang is geweldig en de ritmesectie is ook niet mis. De drummer kan uiteraard niet tippen aan Gavin Harrison, maar ja, wie wel. PT heeft in elk geval al lang en breed bewezen een topband te zijn die nu ook de erkenning krijgt die het verdient bij een groot publiek. Ja, dat moet Karnivool nog maar voor elkaar krijgen.

Ben het helemaal met je eens, Sander.
Eerste helft was niet meer te overtreffen, ook niet door een prachtig gespeeld Normal in de tweede set.

En ik word een beetje 'toegift'-moe bij PT.

PS. Band was zelf zeer tevreden met het optreden. Colin Edwin vertelde me na afloop dat hij zelden zo'n goed podiumgeluid had gehad. Dat was bij het concert afgelopen weekend in London (Hammersmith) wel anders.

Wohow, wij - het Belgisch publiek - hebben de grote eer gekregen om voor het eerst Stars Die te mogen horen (SW: "this is like a rehearsal for us"). De eerste keer dat ze het live speelden in lange tijd (ook al stond het akoestisch op We Lost The Skyline). En het was zo goed. Het hele optreden was echt goed. Jammer van het moeten inkorten van de setlist wegens die belachelijk stomme curfew van de AB. Einde om 22u30, komaan zeg. Ik heb Occam's Razor daardoor moeten missen!

Maar hey, we hebben Anesthetize en Remember Me Lover (en Trains als encore!) gehoord, ik ben een tevreden man. Het was heerlijk. Morgen Dream Theater en Opeth, woehoew!

Ik weet niet wat je als lange tijd beschouwt, maar vorig jaar oktober speelden ze Stars Die nog in Tilburg. Fantastisch nummer, dat wel

Bij Porcupine Tree - In Absentia (2002):

Helaas wordt Porcupine Tree steeds bekender, terwijl de muziek (naar mijn mening) steeds minder goed wordt. Voor mij ligt het hoogtepunt op Lightbulb Sun, met In Absentia als goede tweede. Dit zijn voor mij echt DE P.T.-albums met een goede afwisseling in tempo en stemming.
De latere albums worden steeds commercieler, en minder spannend. De concerten worden helaas steeds groter waardoor het "intieme gevoel" dat PT-muziek voor mij heel goed weet over te brengen steeds meer op de achtergrond gedrukt wordt.

Dit is voor Steven Wilson ook een zorg, maar hij kiest daar bewust voor. De bedoeling was dat NoMan de commeciele band zou worden en Porcupine Tree zijn hobby-project. Dat heeft alleen niet zo uitgepakt als hij bedacht had...... Zelfs Blackfield (zijn derde band) heeft momenteel meer commercieel succes.

Maar ook dat is een bewuste keuze

No-man is tegenwoordig vooral Bownes zijn band en als Bownes hem nodig heeft komt Wilson "even" langs (als dat maar niet te vaak is).

Overigens heb ik hetzelfde probleem met betrekking tot minder spannend maar voor mij ligt de piek toch een stuk eerder dan LS. Met The Incident heeft Wilson en co. overigens wel weer een uitstekende plaat uitgebracht.

Waar baseer je dat op? Heb je de documantaire bij de nieuwe dvd gezien? Denk het niet?

Ah Steven zei het zelf, "a big rehearsal", "long time we've played it" en dergelijke. Naar hun maatstaven waarschijnlijk