Zo hé, wow: geweldig tribute van the Boss. Is de gitaarsolo van Nils Lofgren?

Overigens noemen sommigen Whitney Houston als de 5e megaster uit de jaren '80: zij is ook dood.

Overweldigende tribute, gitaarsolo is inderdaad van Lofgren.

Dat doe hij echt goed, die Nils.

Dan zit je ook gelijk in de categorie Phil Collins en George Michael en die zijn er dan nog weer wel (beide overigens ook met de nodige problemen)

Nee, die redden het niet. Whitney Houston verkocht tussen de 170 en 200 miljoen platen en is de meest onderscheiden vrouwelijke artiest allertijden.

Andere 'megasterren' en gigaperformers uit de jaren '80: Queen (Freddie Mercury) en U2.
(maar ook AC/DC trok honderdduizenden naar stadions).

U2 is een goeie buizen (en die zijn nog springlevend). Queen en AC/DC hebben hun roots toch meer in de 70's, net als Bowie bijvoorbeeld. Ze bleven natuurlijk wel grote namen in de 80;s.

Vast en zeker maar we hadden het over de 80's toch? Whitney heeft het meest in de jaren 90 (I Will Always Love You, 1992) verkocht lijkt me. Die andere hebben heel de jaren 80 extreem goed verkocht (incl Wham! en Genesis). Ome Phil zou zo rond de 150 miljoen zitten, ook niet verkeerd lijkt me
Prince tegen de 100 miljoen aan en daar zal hij nu misschien wel overheen gaan.

Maar goed het is verder ook geen wedstrijd ofzo.

Sometimes it snows in April?

Het sneeuwt nu letterlijk bij mijn huis.

Super interessant lennon: nou hopen dat er wat uit the vault komt.

Als het maar geen uitmelken wordt, maar respectvolle releases.

Ik denk niet dat er nog veel uit de kluizen zal komen. Te veel obstakels. Maar als er iets komt dan zouden ze die Susan Rogers mee aan de gang moeten laten gaan want die heeft kennis en ervaring met Prince en veel andere (David Byrne / Wendy & Lisa) om nummers te finetunen voor albums. Maar kan me voorstellen dat Prince in een testament duidelijk maakt dat niet te willen en dan komt het er niet. Bovendien als het echt zoveel is opgenomen als er wordt beweerd dan wordt het nog een hele klus om dat allemaal uit te zoeken. Kan heel lang duren. Misschien dat zijn muziek wel binnenkort weer op andere streaming sites beschikbaar komt, als Tidal dat toestaat, over 6 weken is zijn verjaardag dat zou een mooi moment zijn.

Maar even een reality-check, hoeveel is er nu echt uitgebracht na het overlijden van een artiest? Donna Summer / Lou Reed niets!? Die hadden genoeg op de planken liggen... toch. En van Michael Jackson alleen 1 album 5 jaar na zijn dood. Je hebt een drijvende kracht nodig achter het uitbrengen van een album plus iemand met geld en geduld. Zonder de oorspronkelijke artiest, is dat een heel stuk lastiger, ook omdat je met erfgenamen en rechthebbende te maken krijgt.

Van Michael Jackson volgens mij 2 albums, kijk naar een Frank Zappa en 2 Pac, genoeg materiaal, ik denk dat Prince wel op papier heeft laten zetten wat hij met zijn materiaal wilt.
Zijn perfectionisme speelt hierbij waarschijnlijk ook een grote rol, kijk maar met het gedoe van The Black Album.
Verder zal zeker niet zijn opzet zijn dat platenmaatschappijen er van profiteren, tenminste dat lijkt mij.

MJ = 2x postume maar volgens mij maar 1 met nieuwe nummers, ander album herbewerkingen. Frank Zappa is een verhaal apart en die heeft een zoon die zijn vaders werk wil eren bovendien de man is als 23 jaar niet meer onder ons. 2Pac zou ik zelf niet in dit rijtje plaatsen van acts/artiesten die 1 of 2 decennia gedomineerd hebben.

Ik heb het over albums en nummer die gemaakt zijn door artiesten die gewoon af waren toen ze nog leefden maar om wat voor reden niet uitgebracht zijn, meestal omdat de platenmaatschappij er niets in zag en soms de artiest zich bedacht. Bijvoorbeeld Gwen Stefani heeft nog vorig jaar een compleet album (terecht) zelf opzij geschoven en een nieuwe gemaakt, beetje á la Prince Black Album / Lovesexy. Dat zijn juist de interessante releases. Mijn toenmalige vriendin vond Black Album beter en ik Lovesexy. Los van hoe artiest(-en) of platenmaatschappij denken over hun releases, er is altijd wel een publiek voor te vinden. De vraag is voor hun of de interesse groot genoeg is om de onkosten er weer uit te krijgen van zo'n postume release.

Ook Daniël Lohues werd Prince-fan voor het leven, en wist ineens zijn pad:
Columns Archief - Daniël Lohues

Bij artiesten als Beck, Lenny Kravitz, Ween, Jet Rebel en Soulwax hoor ik invloeden van Prince terug. Bij Skik nooit zo ervaren, wel Bob Dylan hoor ik daar bij terug.
Maar leuk dat hij ook een verhaaltje schrijft, al heb ik hier de laatste dagen meer mooiere en oprechte stukken gelezen die mij veel meer doen.

Heel herkenbaar voor mij. Ik was toen ook zo onder de indruk van die extra boxen achter in het stadion. En dan die nacht voor de VVV liggen. Pure nostalgie (maar ik zou het nu niet graag meer willen doen zo).

Sheila weet dus meer.... Misschien krijgen we het nooit te horen. ..

Prima, zal mij verder een zorg zijn. Hij is dood, de oorzaak maakt niet meer uit. Heb ook het gevoel dat het wel weten het er niet beter op zal maken.

Heb ik precies zo.

Jimmy Jam heeft het hier vanaf 8:23 over The Vault. Misschien wel iets te eager, maar toch wel een mooie gedachte.

En hier het hele interview met de duidelijk geëmotioneerde Stevie Wonder, mijn enige nog levende grote muziekheld, waarvan een stukje in veel programma's te zien was.
En tenslotte een korte maar mooie Purple rain een dag later. Stevie zei daarvoor dat Prince, die zo vaak verklaarde door hem te zijn geïnspireerd, hem op zijn beurt had geïnspireerd dit gitaar achtige instrument te leren spelen.

Hoezo Prince niet in het nieuws en in the charts?

Prince postuum op nummer 1 in VS | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Op nummer 1 en 2 in de Billboard Top 200 albumlijst dus in 1 dag! En wat mij ook opviel was dat 3121 daar op 1 heeft gestaan. In deze eeuw dus. Wat een navelstaarders zijn wij hier toch soms in NL.

Nu moet PJ Harvey met haar Project nog even 'opzouten' in de rotatielijst.

Over 'the vault':

'Prince had zaken niet goed op orde' | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

Dat er op Youtube videos van Prince zijn is me ook al opgevallen, heb er nog geen één bekeken, maar niet uit respect of zo. Kijk gewoon weinig video's, luisteren doe ik vooral met mijn oren, mijn hart en mijn verstand.

Er gaan verhalen dat het mogelijk administratief niet in orde zit met alle rechten en dat kan verklaren waarom die video's nog niet verwijdert zijn. Het kan ook een bewuste keus zijn om de fans tegemoet te komen bij hun rouwverwerking. Kan ook zijn dan Prince dat mogelijk in een testament zo bepaald heeft, kan ook een juridisch probleem zijn of een grijs gebied in de wet.

De dagen, weken, maanden na een overlijden zijn moeilijke periodes en nog meer als testament etc niet is bijgehouden. Men zegt dat de zus van Prince (bijna) alles gaat erven maar dat hoeft niet. Als hij bij zijn huwelijk met Mayte een testament heeft opgemaakt, wat redelijk gebruikelijk is, en dat is later niet meer bijgewerkt dan kan zij direct erven. Maar ook via hun overleden zoon. Eigen kinderen gaan namelijk voor broer of zus, ook als dat kind overleden is, maar dat kan verschillen per land en locale wetgeving.

Het kan nog heel interessant worden als zou blijken dat een speciale Jehova stichting o.i.d. de rechten op zijn werk heeft gekregen.

Dit is echt een briljant, grappig - en ook wel pijnlijk - verhaal over Prince:
Kevin Smith on Prince (funny) - YouTube

Let trouwens op, ongeveer rond minuut 21.21 praten ze over de pijn in zijn been en de problemen om op te treden. De laatste paar minuten gaan over the vault.

Ik ben eigenlijk nooit echt een Prince fan geweest. Er zijn een aantal nummers die ik wel kan smaken maar de meerderheid is mijn ding niet. Meer nog, ik acht onder andere hem verantwoordelijk voor de introductie van de verschrikkelijke drumsounds waarmee in jaren 80 tienduizenden albums volgestouwd werden.

Toch was ik van plan bij zijn volgende doortocht in onze contreien een ticketje te kopen. Er waren zo veel berichten over wat een fenomenaal live artiest hij was dat ik het toch eens wilde meemaken. Het zal er jammer genoeg niet meer van komen. RIP.

Ik zet net mijn rotatielijst opnieuw op een rij en zie dat het de platen vanaf 1984 t/m 1988 zijn. Dat zijn er dus zes. Purple Rain, Around the World in a Day, Parade, SOTT, Lovesexy & the Black Album. Op Lovesexy na mijn favoriete Prince platen.

16 was ik, echt ideaal, toen een vriend van mij en ikzelf erop aandrongen om met ons uitgaansclubje naar de Rembrandt bioscoop in Utrecht te gaan. Daar draaide Purple Rain van Prince en dat wilden we toch wel zien. De film begon plompverloren met Prince & the Revolution on stage in een club die Let's Go Crazy spelen. Ik was gelijk verkocht. Dit was toch niet normaal. Die muziek, die mengeling van rock, soul & funk: de genres waar ik al liefhebber van was. Het intense waanzinnige optreden, die geweldige band en dat fantastische paarse mannetje. Wat een gigant was dat.

Nu was de verhaallijn vrij simpel, maar de muziek was dat niet: natuurlijk volgde het hele album Purple Rain in de film en ik wist niet wat ik hoorde en zag. Fantastisch zeg. Ik weet nog dat wij er zo van onder de indruk waren, dat we er niet over uitgepraat raakten in een café aan het Neude. Die avond zijn we eens niet naar de discotheek gegaan. Vanaf toen was ik Prince fan.

Ik stond 's ochtends bij de platenwinkel te wachten en ging als één van de eerste met Around the World in a Day naar mijn kamer. Eerst was ik deels een beetje teleurgesteld, anderzijds hoorde ik al geweldige nummers. Maar hé, het was Prince: nog een keer draaien en nog een keer en nog een keer. En zo vielen de kwartjes vrij gemakkelijk. Hij flikte het weer, maar nu anders. Meer psychedelisch. Wat een lef na Purple Rain. Volop discussies daarna of dit nou ook zo briljant was.

Pas een jaar later volgde Parade. Als je erover nadenkt, dan kan het gewoon niet waar zijn, maar het was echt zo. Die knalde er bij mij gelijk geweldig in. Girls & Boys, wat een nummer. Maar die hele plaat was geweldig! En ja, ik vond Sometimes It Snow In April gelijk een 10, zoals ik toen zei.

En toen kwam het ongelooflijke nieuws: Prince kwam naar..... Utrecht. Gek werden we: het was al feest bij dat nieuws. En dan ook nog met de SOTT tour, waarvan de roem de tour vooruitsnelde. Ik was zenuwachtig die dag, het was gelukkig prachtig weer 's avonds. Wat toen volgde is niet in woorden te vangen. Zo'n mooie, intense, complete, fantastische 'ervaring': ik krijg als ik het opschrijf er alweer kippenvel van. Een paar dagen voor Prince zijn dood, kwam ik een oude vriend tegen, die toe mee was. We hadden het er weer vrij snel over - natuurlijk - dit concert. Ik zei: 'jij moest huilen op het einde'. Hij wist het nog. Nog veel meer mensen zaten te huilen of hadden de tranen in hun ogen (zoals Ik). Het kan wat overdreven overkomen als je er niet bij was, maar ja, het was echt zo.
De kwaliteit van mijn nummer 1 album SOTT hoeven we het verder niet over te hebben.

Daarna kwam 1988 met Lovesexy. Dat kon na SOTT toch alleen maar tegenvallen. En dat deed het ook, maar dan nog was het een prachtplaat. Vooral Anna Stesia draaide ik keer op keer. Veel interessanter vond ik dat cassettebandje met het geheimzinnige The Black Album. Het bleek de donkere kant van Lovesexy te zijn en het had weer een dubbel LP / CD moeten zijn. Jammer dat dit niet gebeurd is, want The Black Album is ijzersterk en ook gevuld met hiphop beats.
Wat ook bepaald niet tegenviel was het optreden in de gedraaide (halve) Kuip van de Lovesexy Tour. Hij kwam regelmatig in de buurt van het SOTT optreden en dat was natuurlijk erg knap. Bonus was het optreden in Dortmund, wat live op televisie was. Met een kamervol hebben wij dat zitten bekijken. En in dat jaar werd Oranje ook nog eens kampioen. Ik was bij de finale. 1988.... (zucht).

Daarna volgden nog vele vele concerten, waarbij Prince en de fans altijd alles gaven. Om er wat uit te pikken: Paradiso 1995 is echt de mooiste. Ik stond samen met mijn grote Prince vriend vooraan in het midden. We lieten alleen wat kleinere meiden voor ons staan. Daar stond 'ie een waanzinnig optreden te geven op een paar meter afstand. We gingen uit ons dak. Hij moest een paar keer lachen om het publiek en kijkt je dan ook soms aan. Dat was nog even afkicken na dat concert. Prince, jij muzikaal genie, jij podiumbeest: R.I.P. Het ga je goed daarboven! Ik zal je missen.

live.brucespringsteen.net - Download Bruce Springsteen & The E Street Band April 23, 2016, Barclays Center, Brooklyn, NY MP3 and FLAC

Afgelopen zaterdag speelde Springsteen Purple Rain en nu is het nummer gratis te downloaden van Springsteen's website.

En da's een hele fraaie versie. Met name Nils Lofgren excelleert.