Conclusie; een ras-entertainer die lichamelijk op steeds meer grenzen botst, maar dat neemt zoals het komt. Leeft in het heden, een charmeur, een deugniet, een professional, een regisseur die oog heeft voor talentvolle muzikanten en die vooral het publiek wil vermaken en bij momenten kan verrassen. Zijn karakteristieke stem en ervaring als straatmuzikant en jongen die in het klein heeft moeten beginnen vormen daarbij de basis.

Om mijn woorden te ondersteunen/ kracht bij te laten zetten zou je eens op YouTube moeten luisteren naar; Rod Stewart Hyde Park complete show..........een concert vorig jaar in Londen met een heel speciale set-list

Het is misschien tegen dovemansoren gezegd, toch is het voor mensen die zelf in een band spelen of voor muziek/concertliefhebbers in het algemeen absoluut de moeite waard om hier anderhalf uur aan te wagen. De geest gaat hier uit de fles en leidt tot prachtige en subtiele uitvoeringen van songs als Gasoline Alley - Ooh la la - You can make me dance, sing or anything - Rollin and Tumblin - In a broken dream - Can't stop me now en I was only joking met ontroerend gastoptreden van Jim Cregan.

Als bekroning van zijn werk mag Rod Stewart, in navolging van Mick Jagger en Paul McCartney, voortaan Sir voor zijn naam dragen. Zijn verdiensten voor de muziek en vele liefdadigheidswerk liggen hier aan ten grondslag. Rod glimlachte bij het nieuws en zei; Beloof to wear it well...een knipoog naar zijn hit uit 1972.

En dat voor een Schot!

En dat voor een jongetje die zijn wieg en jeugd in de puinhopen en wederopbouw ( Way back home geeft daarvan een indrukwekkend beeld ) van de tweede wereldoorlog moest beleven. Toch nog aardig terechtgekomen..hihi

Voorpret; net 2 uur geweest hier in Glascow en de straten en pubs stromen naar goed gebruik al vol. Er hangt een opgewonden, verwachtingsvolle sfeer, er worden handen geschud, er wordt geknuffeld en een enkeling zet al voorzichtig een liedje in. Het zijn de uren voor een concert die ik in Glascow niet zou willen missen, die veel prachtige verhalen opleveren en als je geluk hebt nieuwe contacten om later nog eens op terug te vallen. Op de heenreis even geteld hoeveel concerten ( van klein en lokaal tot groot en in het buitenland ) ik dit jaar heb bezocht en tot mijn eigen verbazing zijn er dat liefst 52....een levensader pur sang

Rod mag graag op het podium staan en was al heel jong verliefd op / in de ban van zangers als Otis Redding en Sam Cooke. Via Long John Baldry, Jeff Beck, The Faces en solo met wisselende bands en talentvolle muzikanten zijn de plaatsen waar hij heeft opgetreden nog nauwelijks te tellen. Eerst gebeurde dat vooral met hits van zijn helden en hemzelf en met veel nummers uit zijn beginperiode. Vanaf 2013 zijn er ook liedjes van zijn laatste 2 albums ( plus het prachtige Auld lang syne ) vriend van zijn setlist en dat pakt meestal goed uit. Vandaag 72 en nog geen tekenen van willen stoppen, voortgedreven door de 2 P's; Penny en het Publiek.

Besef nu ineens dat ik mijn petekind en haar zus beloofd heb om met hen naar een concert van Rod Stewart te gaan. Wat moet ik kiezen; Londen is al in februari en zo goed als uitverkocht, blijft over (voorlopig) Mexico City en Puebla ( beetje ver hihi ), Kopenhagen, Gdansk, Krakau of Isle of Wight festival met behalve Rod ook Bastille, Run DMC, David Guetta en Arcade Fire. Neig naar 1 van de 2 laatste opties.

Sir Rod Stewart doet de loting van de Schotse FA Cup. Die is niet helemaal lekker meer geloof ik.

Volgens mij zag ik vanmiddag op Facebook dat hij op een Engels festival het podium gaat delen met Stevie Nicks.

Na jaren van artistieke droogte en klef Songbook-materiaal kreeg Rod in 2013 toch redelijk onverwachts de geest en Time en in iets minder mate Another Country zorgden voor een brede glimlach en prachtige liedjes. Sindsdien lijkt hij de smaak toch echt weer te pakken hebben, met concerten over onze hele aardbol en afgelopen week las ik een bericht in een Engelse krant dat nieuw werk aanstaande is of minimaal in de pijplijn. De naam Pappy McAloon ( Prefab Sprout ) viel daarbij ook, de kans is aanwezig dat hij en Rod aan het samenwerken zijn. Wordt ongetwijfeld vervolgt.

De geruchten worden ook steeds sterker dat Rod bij zijn optreden op het Isle of Wight festival vergezelt wordt door Kenny Jones en Ron Wood, wat wel zeker is een tour met Cyndi Lauper in Amerika.

Behalve Pappy McAloon lijkt ook Marc Jordan betrokken bij nieuw aanstaand werk van Rod Stewart.

Bij Rod Stewart - Another Country:

Naast een druk tourschema verschijnen er in de Engelse kranten berichten dat Rod Stewart werkt aan de opvolger van Another Country, waarbij Paddy McAloon ook een (prominente) rol lijkt te gaan spelen....ben benieuwd!

Bij Rod Stewart - Another Country:

Blood Red Roses wordt naar alle waarschijnlijkheid de opvolger van Another Country, verschijningsdatum rond mei 2018. Na het uitbrengen van zijn biografie is Rod Stewart weer driftig aan het schrijven en componeren geslagen met Time en Another Country als eerste bewijzen. Het nieuwe album wordt mogelijk wat zwaarder, wee-moediger van aard en zeker weer persoonlijk met liedjes over personen die niet meer onder ons zijn.

Is er al een nieuw track bekend?

Nee, voor zover bekend. Verwacht rond april. Volgens mijn informatie 11 nieuwe, zelfgeschreven, songs en 1 nummer van Prefab Sprout ( of deze oud of nieuw is blijft nog een vraagteken ).

Bij Rod Stewart - Live 1976-1998:

Prachtige trip achter de rug naar Buenos Aires, waarbij de gevoelstemperatuur regelmatig opliep naar voor Nederland ongewoon hoge waarden. Rod bleek in deze stad erg erg populair en voor een uitverkocht Geba stadion vormden People get ready - Forever Young en The first cut is the deepest de hoogtepunten in een op vele manieren opwindend concert. Nog mooier, we hebben ons verblijf drie dagen verlengd dankzij nieuwe vrienden die bijna eiste dat we bleven logeren..zoiets kun je onmogelijk afslaan toch ! Deze vrienden en stad in ons harten gesloten.