De grootste groei die Tangerine Dream maakte is binnen hun Virgin Years. Dit loopt van het nog duister zijnde album Phaedra tot het melodieuze en ritmische album Hyperborea. Daarnaast werd de groep veel gevraagd om soundtracks te produceren. Deze beide zaken hebben zeker binnen de muziekwereld van de vorige eeuw een grote invloed gehad. In het geval van soundtracks geen grote orkersten meer, maar een compacte band die snel maatwerk kan leveren. Buiten dit feit om ontdekte steeds meer muziikanten de synthesizer en wat daarmee kon. Mede door Tangerine Dream is er een basis gecreëerd hoe elektronische muziek kan klinken in al haar facetten. Van epische klankpartijen tot aan de meer rockachtige muziekstructuren.

Dagelijks maak ik mij een voorstelling hoe zou het muzieklandschap er hebben uitgezien als Tangerine Dream niet had bestaan. Als ik na de radio luister hoor ik in veel popsongs waarop een synthesizer wordt gebruikt loopjes terug die van Tangerine Dream hadden kunnen zijn. Namen noemen heeft mijns inziens geen zin hier, omdat dat alleen maar leidt tot ruis binnen deze discussie, maar met dit in het achterhoofd naar de radio luisteren voegt wel een dimensie toe aan de muziekbeleving.

We zijn het er dus over eens dat Tangerine Dream een zekere invloed heeft gehad in de muziekwereld en wordt het voor mij tijd een ander aspect van de groep te belichten. Over wat dit moet zijn heb ik nu geen idee, maar gooi gerust een balletje op.

Ik luister hun het eerste werken de laatste tijd en het is allemaal verbazingwekkend mooi en genietbaar. Toffe kaften hebben de releases trouwens, lijkt me heerlijk om op vinyl te hebben. Ze hebben echt goed geëxperimenteert met destijds moderne middelen. Vloeiende, ruimtelijke, psychedelische muziek rolt eruit van hoog niveau. Het voegt duidelijk een verdieping toe aan het muzikale landschap.

Veelal ambient is de muziek voor mijn ervaring. Zeer sterke groep die zeker veel betekent moet hebben voor de ontwikkeling van electronische muziek. Voor mij persoonlijk is het ook het meest tijdloze oude electronische geluid dat ik ben tegengekomen.

Kenmerkend voor veel mensen om dit ambient te noemen. Edgar Froese heeft deze term nooit gebruikt, noemde de band eerder een experiment met klanken. Ja ik ben het met je eens dat de begin jaren die lopen van 1970 t/m 1977 het beste opleverde van al hun albums.
Wat de band tegenwoordig maakt is erg sterk. Blijf mijn fav. band aller tijden.

Kan me voorstellen. Tangerine Dream komt ook wel over als een band die je muzikaal kan opslokken.

Het werk na '77 heb ik trouwens weinig van gehoord, twee albums tot dusver.

Tja dat is mij dus overkomen, geniet er nog steeds van.

Bij Tangerine Dream - Ricochet (1975):

Het blijft voor mij althans jammer dat ik optredens van Tangerine Dream niet heb meegemaakt die plaats vonden in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Als ik zo'n album als Ricochet hoor loopt het water me in de oren.

Bij dit concert in 1976 was ik. Gewoon een super concert.

Gefeliciteerd met terugwerkende kracht.

Dat is in bepaalde gevallen jammer te noemen. Na hun kosmische periode in de jaren zeventig van de vorige eeuw zijn er de nodige veranderingen geweest binnen Tangerine Dream. De kant vullende tracks verdwenen en daarvoor in de plaats kwamen kortere maar nog steeds goed in het gehoor klinkende muziek. Dit kwam mede doordat Tangerine Dream een "hit" werd in de filmwereld. Hierdoor moesten Edgar Froese en co in korte stukken gaan denken. Na 1977 is er nog behoorlijk veel fraai werk van ze uitgekomen. Tangerine Dream kwam voor mij gevoelsmatig in een mindere periode aan het begin van de jaren negentig, maar is daar wonderwel goed uitgekomen. De oorzaak van deze mindere periode lag voor mij aan het feit dat er de nodige wisselingen waren in de bezetting en pas nadat Jerome Froese goed en wel ingewerkt was er weer sprake was van een opgaande lijn.

Als je naar Tangerine Dream echt wilt luisteren dan moet je het in periodes verdelen. Ik heb de band altijd de Kameleon van de Electronische muziek genoemd omdat de muziek in geval van de studio en livealbums per periode steeds weer veranderde. En dat vindt ik persoonlijk erg knap.

Persoonlijk verdeel ik hun muziek in verschillende periodes:
1 Pink Years 1971-1973
2 Virgin Years (1) 1974-1977
3 Virgin Years (2) 1978-1979
4 Virgin Years (3) 1980-1983
5 Blue Years 1983-1988
6 Melrose Years 1988-1990
7 Seattle Years 1990-1996
8 TDI Years (Voorheen Millennium Years) 1996-2005
9 Eastgate Years 2005-heden

De virgin years lopen natuulijk van 1974 t/m 1980 maar die heb ik dus in drie stukken onderverdeelt. Geeft voor mij een duidelijker beeld van de veranderingen in hun muziek. http://www.voices-in-the-net.de/ op deze site wat de electronische bijbel is voor TD fans kan je precies volgen hoe de zaken in elkaar steken. Een band die mij in al die jaren heeft weten te boeien en juist al de personele wisselingen hebben daar aan mee gewerkt. En natuurlijk zijn er ook mindere momenten in de discography van deze band maar dat is voor iedere persoon weer anders. Gewoon een super band in het genre.

De laatste tijd verschijnen van diverse albums zogenaamde remakes. Dit zijn in mijn ogen inmiddels klassiek geworden albums in de oorspronkelijke uitvoering. Zelf heb ik een zekere angst om een remake in huis te halen, omdat je bij een album uit het verleden een bepaald gevoel hebt dat wellicht op de remake niet aanwezig is.

Daarom hier de stelling c.q. vraag: Loont het om een dergelijke remake in huis te halen en wat voegt het toe?

3 remake albums, Phaedra 2005, Tangram 2008 en Hyperborea 2008. En wat voegt het toe? In mijn ogen gewoon een andere kijk op de muziek van toen door de ogen van Edgar Froese. Zie ze gewoon als nieuw en koester de originele. Maar die 3 zijn zeker sterk te noemen.

Ik heb de plaat Dream Encores van TD.
Maar die staat er niet tussen.
Is toch gewoon een reguliere plaat?

Het is geen reguliere plaat, maar een compilatie van diverse stukken muziek die Tangerine Dream speelde als toegiften. Dit album staat op deze site. Even door de lange lijst dus. Sterkte.

Er zijn vele manieren om aan geld te komen. Remixen, live-uitvoeringen re-makes en ga zo maar door. Maar wat ik laatst zag bij de firma waar ik normaal mijn cd's bestel deed de wenkbrauwen bepaald niet van plezier fronzen. Behoorlijk aan de prijs zijnde (30.99 euro) Japanse persingen in een kartonnen verpakkingen van albums die ik al lang in huis heb. De Japanse persingen zouden wel klinken als een klok, of zelfs beter, maar het roept wel de vraag op van: Jongens waar zijn we in godsnaam mee bezig en waar is de goede verhouding tussen fan en Tangerine Dream? Goed het is een manier om aan iets te komen wat moeilijk is te krijgen, maar is dit de manier? Voor mij niet in dit geval. In mijn optiek was het eerlijker geweest om die albums in één box aan te beiden voor een vriendelijke prijs met eventueel een mooi boekwerkje erbij. Zoals het nu is uitgegeven verdient het zeker geen schoonheidsprijs en geeft mij een gevoel of Edgar Froese de zaak niet meer onder controle heeft of dat er andere factoren in het spel zijn....

De Japanse uitgaven zijn puur voor die markt bestemt. Membran die nu alle albums van TD op de markt brengt zorgt er voor dat de albums eindelijk gewoon in de winkel te koop zijn (ook al kom je het bijna niet tegen). De Japanse import in Europa is nu eenmaal duur en dat is altijd al zo geweest. Edgar heeft hier zelf groen licht voor gegeven. Dus hij heeft gewoon alles zelf in de hand. Niks mis mee om z'n albums in Japan uit te geven. Komt zelfs binnenkort een concert in Japan van TD mede om de albums te promoten, ook niks mis mee. Dat sommige webwinkels het nodig vinden dit ook op de Europese markt uit te brengen dat is hun goed recht. En het zijn gewoon de reguliere albums dus daar is ook niets mis mee. Edgar zorgt er nu gewoon voor dat iedereen er aan kan komen, zie dat nu niet als hoe verdien ik geld, de vraag is er nu eenmaal naar.
De uitspraak Gerards Dream van waar is de verhouding tussen fan en Tangerine Dream slaat kant nog wal. Komt bij mij over of dat de mensen die hun muziek ook goed vinden er niet aan kunnen komen dan alleen de vaste fans. Nee Edgar heeft nu eindelijk na een aantal distributie maatschappijen zoals EVA en INDIGO die beiden ten onder gingen nu met Membran en een Japanse uitgever de weg naar de gewone winkel weer gevonden. Dus komt de muziek weer beschikbaar voor het gewone publiek. Een gezonde keuze van Edgar.

Vindt dit veel gezonder dan de hetze rond Michael Jackson.

Tot zo ver de techniek zou ik haast willen zeggen, of toch niet. Sinds ik Internet in huis heb is het bezoek aan de reguliere platenzaak zeer sterk afgenomen en kom daar alleen als ik voor andere zaken in de binnenstad ben van mijn woonplaats. Een nieuwe broek, die moet ik echt even passen of die wel lekker zit. Voor muziek is internet het helemaal. Laatst las ik op deze site dat de Free Record Shop in de digitale versie erg goed is. Dit kon ik haast niet geloven, want de winkel in Amersfoort is verre van goed. Toch maar even de digitale versie opgezocht en ik viel van de ene in de andere verbazing wat daar beschikbaar was. Als liefhebber van de muziek van Tangerine Dream heb ik deze groep als ijkpunt gebruikt en wat bleek dat ze hier veel van in huis hadden.

Ja, en dan met het bovenstaande in het achterhoofd kan ik slechts bedenken dat als een Japaner of wie dan ook die een beetje handig is met internet heus wel aan zijn muziek kan komen. Het zal in dat geval best kunnen dat er een invoerheffing wordt geheven. Blijft wel staan dat er via sites producten worden aangeboden die eigenlijk voor de Aziatische markt zijn bedoeld. Dat is best zorgelijk te noemen, want overdreven gesteld is het net zoiets als een exotisch dier mee nemen wat daar heilig is en voor ons iets is om louter mee te pronken.

Ik sta paf. Je begrijpt niet waar het over gaat. Waarom heeft de free record shop nu zo veel op hun digitale shopje staan. Ja juist dankzij het label Documents van Membran. Waarom kunnen de mensen uit Japan het nu ook makkelijker kopen, juist omdat Edgar de markt heeft open gegooid ipv. een paar internet winkels (waaronder Groove).

Dat dit soort zaken dan zo nodig de Japanse versies ook gaan importeren is hun zaak. Die maken je lekker, Edgar niet, die heeft de Easgate shop.

Natuurlijk begrijp ik het wel. Maar als ik ineens cd's zie met zo'n Japans dingetje aan de zijkant die hier in het Westen worden aangeboden tegen een hoge prijs, dan denk ik als consument wat is hier aan de hand. Laat die spullen waar ze horen, in het verre Oosten dus. Even een minpuntje voor het verder goede Groove Unlimited dus.

Ja en dan het aanbod van de Free Record Shop op het net. Ook dat valt denk ik ook anders te verklaren. De gemiddelde zaak in een stad of dorp draait door de verkoop van populaire albums, zoals van Madonna enzo. Daarom is het aanbod in zo'n winkel klien. Als je dan vervolgens de site bezoekt van een dergelijke zaak mag je toch wel even verbazen wat is hier aan de hand. Waarom daar wel een goed aanbod en bij mij in de stad niet en nauwelijks service van de mensen daar om er wel aan te komen. Ja dat is mijn ervaring met de winkel met de witte duim.

Dan de distributie van albums van Tangerine Dream, dat was in de jaren tachtig van de vorige eeuwe een probleem. Ik hoor Edgar Froese tegenover Winfrid Trenkler zeggen dat met het in zee gaan met Private de oplossing was, maar al snel liep dit ook niet goed. Het is denk ik mede de verschaling geweest van platenzaken, waardoor zaken niet goed liepen. Altijd op zeker spelen niets vreemds meer in de bakken plaatsen, het verkoopt toch niet. En als die winkel met de duim op een gegeven moment de enige zaak in je woonplaats is naast V & D ben je wat blij met Groove. En hoe het zit met het label Documents van Membram doet er in mijn geval dan niet toe, zolang ik maar aan de albums kan komen die ik wil hebben.

Ja het is het verhaal van nog goede platenzaken in de jaren zeventig en tachtig die door onder andere de komst van Internet steeds minder werden. Het heeft me met de jaren wel kritisch gemaakt als consument. Als dan wat opvalt in de positieve zin geeft dat vreemd genoeg wel te denken. Hoe curieus dat ook moge klinken.

Zoals het een goede discusie betaamt, even de heren zelf aan het woord.

http://www.youtube.com/watc...

TANGERINE DREAM (exclusive NL show!) op dinsdag 30 maart 2010 in Zoetermeer

Met enige trots kunnen we aankondigen dat Tangerine Dream de Boerderij aan zal doen voor een exclusief Nederlands optreden. Deze legendarische elektronische muziekgroep uit Berlijn heeft een enorm oeuvre op hun naam staan met meer dan 80 studioalbums, waaronder talloze soundtracks voor films. Tangerine Dream werd opgericht in 1967 door Edgard Froese en was een van de grondleggers van de stijlen krautrock en New Age. Later verlegde de groep de stijl naar een electronischer geluid met progressieve invloeden.

locatie: Boerderij Zoetermeer
http://www.boerderij.org / Tangerine Dream | www.tangerinedream-music.com

Wie gaan er eigenlijk naar Zoetermeer om het concert bij te wonen?

Ik was erbij, hééél gaaf! Van 20:30 tot 23:50 met 20 minuten pauze, respect!

Blijft het feit daar dat zelfs de uitgaven van Membran niet in de winkels te koop zijn, en weer wel bij dealers zoals Groove? Dat kan toch niet de bedoeling van TDI/Eastgate/Froese zijn geweest?
Zelfs bij online grote retailers als Play, Amazon, etc. kun je het wel schudden.
Dus ik weet het nog niet zo zeker met die Membran uitgaven.

Concert Zoetermeer was okee.
Vond het geluid (hoorde klachten over teveel bas) nog wel meevallen, vooraan tweede rij.
Heb TD wel eens betere concerten zien geven, maar het was zeker een aardige avond. Met name eerste deel Set 1 en tweede deel Set 2 waren prima. Toegift met Edgar op gitaar was het moment waar iedereen op zat te wachten. Eindelijk iets 'live', want zelfs de 12-snarige partij op z'n Takamine moest 'ie met de rug naar het publiek spelen. Het zei mij weer genoeg hoe 'live' TD werkelijk is.

Puik concert, sterke stukken. Cloudburst flight met Edgar live op de 12 snarige gitaar. Tja dit was super.

Inderdaad... Edgar op de 12-snarige gitaar.
Met zijn rug naar het publiek.
Ik kan je verzekeren dat het niet live gespeeld was.
In tegenstelling tot toegift 'Hamlet', dat wel pas echt genieten was!

Dus hij zat daar te slapen, nee het is echt live gespeeld, dan moet je toch eens naar de laatste DVD Rocking out the Bats kijken, daar wordt het toch echt op bevestigd, met z'n rug naar het publiek.

En Hamlet, dat was zeker super.

Edgar zat niet te slapen, haha.
Ik heb zeker de laatste dvd Rocking out the bats gekeken, zoals iedere TD dvd.
Ik ben alleen van mening dat ieder intro van Cloudburst Flight in de nieuwe versie precies hetzelfde klinkt!

Ik weet niet waar jij stond Hans, maar vooraan was het toch wel heel duidelijk te zien dat hij maar 'zomaar' wat deed op die Takamine en absoluut geen live-partij speelde. Gold ook trouwens voor zijn gehele toetsenwerk tijdens het optreden (VU-meters die heel wat anders deden dan datgene wat je zou moeten horen, etc.). Dus ik kan je verzekeren dat het niet live was gespeeld.
Maar hou er vooral je eigen waarheid op na, succes!

Waar ik stond vooraan onder Thorsten's Keyboards en kon buiten het intro van Cloudburst Flight toch een aantal zaken die Edgar deed goed volgen. En wees eerlijk Edgar heeft altijd al gezegd dat niet alles live gespeeld kan worden. En dan nog het gaat niet om mijn waarheid maar wel om mijn waarnemingen.